“ไคน์ พวกฉันขอแยกกันตรงนี้นะ”
“อืม แล้วเจอกัน”
แซลลี่กับชาช่าโบกมือลาเด็กหนุ่ม พวกเธอต้องกลับไปยังที่พักแล้วรอคอยข่าวของเพื่อนในกลุ่มแล้วค่อยว่ากัน
ไคน์ได้คำใบ้บางอย่างจากปากของเคท
‘คุณแอนนาไม่อยู่? ข่าวโคมลอยมีมูลความจริง? เธอหายไปที่ไหนกันนะ?’
วันนี้เป็โอกาสดีแล้วแท้ ๆ โชคร้ายที่เด็กหนุ่มกลับมาไม่ทัน เขาเหมือนทำกระเป๋าสตางค์หล่นหายอีกครั้งถึงจะรู้สึกเซ็งไปบ้าง แต่ไม่ยอมถอดใจ เขาต้องพยายามคลำหาหนทางต่อ
“จ้องอะไรนักหนา เลิกเอาแต่มองได้แล้ว ไอ้ลามกไคน์!”
“หะ?”
เสียงลมขึ้นจมูกของเคททำให้จอมเวทย์หนุ่มหลุดออกจากภวังค์ เขาเพิ่งทราบว่าทำไมเคทถึงกล่าวเช่นนั้นเป็เพราะทิศทางสายตาของเขาแทบไม่เคลื่อนออกจากบริเวณบั้นท้ายของชาช่าซึ่งกำลังเดินห่างออกไปเรื่อยๆ
ไคน์รีบเบือนหน้ากลับมาช้า ๆ สบตาเข้ากับเคทแล้วยิ้มแป้น
“ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย เธอเชื่อฉันไหม?”
ฝ่ายหญิงออกอาการดูแคลนเล็ก ๆ
เด็กหนุ่มรู้ดีว่าฝ่ายหญิงไม่ได้เกลียดขี้หน้าเขาจริง ๆ หรอกเพราะพวกเขาสนิทกันมาั้แ่เด็ก แถมเคทเองก็เป็ผู้หญิงปากร้ายแต่จิตใจดี
สำหรับบุคคลที่เป็สหาย เธอชอบพูดจาตรง ๆ ไม่ชอบอ้อมค้อม หรือ เสแสร้งทำตัวสุภาพใดๆ ให้ยุ่งยาก
“ไหว้ล่ะ จะจับผิดไปถึงไหน แล้วก็.. พวกผู้ชายสุขภาพดีในโลก มีใครคนไหนบ้างที่ไม่ชอบของสวยๆ งาม ๆ กันล่ะ”
“อย่ามาแถ นายมันตัวอันตราย นี่มันเข้าข่ายลวนลามทางสายตา! คุกคามทางเพศ!”
“เฮ้อ เธอนี่ขี้บ่นจัง แค่มองเฉย ๆ ไปผิดกฎข้อไหน ฉันไม่ได้มองก้นของเธอสักหน่อยอ่อเข้าใจล่ะ เธอหึงหวงใช่ไหม นิค ฟังสิ ฉันบริสุทธิ์ใจนะ”
“เหลวไหล! ฉันแค่เตือน ใครหึงนายไม่ทราบ! นิคอย่าไปฟังที่เขาพล่าม!”
เคท ลัวร์ กระทืบเท้าระบายอารมณ์ หน้าอกใหญ่ ๆ กระเพื่อม เวลาพอต้องปะทะคารมกับเ้าหมอนี่ทีไรเธอมักเป็ฝ่ายเสียเปรียบทุกครั้ง น่าหงุดหงิดเหลือเกิน
นิโคลัส ฟอร์เต กลายเป็คนที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงกลาง มองดูเพื่อนกับแฟนสาวเอาแต่โต้เถียงกันไปมาไม่เลิกเขารู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง
ทั้งสองคนนี้น่าจะเคยเป็คู่เวรคู่กรรมกันั้แ่ชาติปางก่อน พอเจอกันทีไรถ้าฝ่ายแรกไม่เริ่มลับฝีปากใส่ ฝ่ายหลังก็จะหาทางยียวนกวนประสาทอยู่เสมอ
“ฮึ! ฉันจะปล่อยเื่นี้ไปก่อน นิค พวกเราไปกันเถอะ”
เคทเดินเข้ามาควงแขนนิโคลัส ทรวงอกอึ๋มเบียดแขนจนแฟนหนุ่มเริ่มหน้าแดง
นักเวทสาวเหมือนจะนึกอะไรได้ เลยเดินย้อนกลับมาหาเด็กหนุ่มแล้วบอกบางสิ่งบางอย่างให้แก่อีกฝ่าย ใบหน้าส่อแววกระหยิ่มยิ้มย่อง ดูท่าทางได้ใจ
“นี่ไคน์ นายมองชาช่าด้วยสายตาล่วงละเมิดแบบนั้นจิตใจคงหลอมขึ้นด้วยเหล็กกล้าล่ะสิ พิลึกคนชะมัด”
“หา? เธออยากจะบอกอะไรฉันกันแน่?”
ไคน์ถามกลับไป ทว่าสายตาเอาแต่มองต่ำ จ้องดูร่องนมของเพื่อนสาวผมม่วง
เคทหัวเราะเสียงกังวาน เธอยอมเมินเฉยสายตาหื่นกามของเพื่อนวัยเด็กแล้วกล่าววาจาเหน็บแหนมออกมา
“ตายแล้ว ๆ ๆ นี่นายไม่รู้เื่บางอย่างเกี่ยวกับชาช่าเลยเหรอยะ?”
“ไม่ ฉันจำเป็ต้องรู้ทั้งหมดด้วยรึไง”
“โฮะ ๆ นายชอบมองก้นเธอเพราะไม่รู้อะไรเลยนี่เอง”
เคทหัวเราะเยาะเยียดหยันใส่เด็กหนุ่ม ยิ่งมองสีหน้าอันฉงนของเขาแล้วยิ่งรู้สึกมีความสุขก่อนจะเป็ฝ่ายเฉลยออกมา
“ฉันจะบอกให้เอาบุญ เพราะว่าความจริง... ชาช่าเป็สาวดุ้นยังไงล่ะ”
“อ่อ... หา! ว่าไงนะ!”
เด็กผู้ชายสองคนอุทานพร้อมกัน เบิกตากว้าง หันหน้ามองกันโดยมิได้นัดหมาย
และคราวนี้ เคทกลับกลายเป็ฝ่ายแปลกใจซะเอง เพราะน้ำเสียงใเมื่อกี้ดันไม่ใช่ไคน์เท่านั้นแต่เป็ของนิโคลัสด้วย
แฟนหนุ่มผู้หล่อเหลาของเธอทำไมถึงต้องใถึงขนาดนี้ล่ะ
....
ตกดึก ยามค่ำคืน
ณ บ้านของจอมเวทย์หนุ่ม ไคน์ เฮวี่ฮาร์ทกำลังนั่งอ่านหนังสือเล่มหนึ่งภายในเนื้อหาบรรยายถึงรายละเอียดของประวัติศาสตร์บางส่วน ่อันเลวร้ายเมื่อหลายร้อยปีก่อนยุคสมัยอันป่าเถื่อน
เขาดื่มด่ำและเพลิดเพลินอยู่กับเื่เล่ากล่าวขานในหน้ากระดาษ เหมือนตนเองได้ย้อนอดีตไปยืนอยู่ในเหตุการณ์จริงสนุกมากจนแทบไม่อยากวางลงหรือหยุดอ่าน
หนังสือเล่มนี้มีสภาพเก่า สีขาวของกระดาษเปลี่ยนเป็สีเหลืองซีดกระดาษบางแผ่นได้ลงภาพประกอบเอาไว้เกือบทุกหน้า แต่ละภาพแสดงความวุ่นวายของเหตุการณ์
เวทบันทึกภาพเมื่อสมัยก่อนยังดูล้าหลังกว่ายุคสมัยนี้ ทว่า แม้ว่าความคมชัดจะด้อยกว่าแต่องค์ประกอบทั้งหมดยังคงสมบูรณ์ควบถ้วน
ยกตัวอย่างเหตุการณ์ที่น่าสนใจ เช่น เนื้อหากลางเล่มเป็การบรรยายถึงการทำาแย่งดินแดนระหว่างออร์คและเอลฟ์
แต่ละบรรทัดได้พรรณนาถึงรายละเอียดฉากการต่อสู้ในสมรภูมิต่าง ๆอย่างอลังการ และเสริมแง่มุมความเสื่อมทรามในหน้าประวัติศาสตร์ที่มนุษย์ยุคใหม่อาจไม่เคยทราบมาก่อน
ภาพผลพวงต่าง ๆ จากาได้ถูกบันทึกกลายเป็ภาพเอาไว้ โดยแบ่งออกเป็สองฝ่าย
ในภาพเห็นออร์คหลากหลายชนิดกลายเป็เชลยศึก ถูกตัดหัวเสียบประจานตามกำแพงเมืองของเอลฟ์ ถูกเฉือนเลาะกระดูกออกมาทั้งเป็
เนื้อของพวกออร์คถูกเฉือนและเอาไปเป็อาหารสัตว์กะโหลกกลายเป็แจกันดอกไม้หรือกระโถนฉี่ของพวกเอลฟ์สายเืชั้นสูง
ตรงกันข้าม เอลฟ์ซึ่งตกเป็เชลยเกือบทั้งหมด ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง ทั้งหมดเปลี่ยนสถานะเป็ของเล่นสาธารณะถูกดูแลเยี่ยงอุปกรณ์ระบายความใคร่ กลายเป็แหล่งฟาร์มเพาะเลี้ยงน้ำเชื้อเพื่อให้กำเนิดเหล่าทายาทของออร์ครุ่นใหม่
ภาพที่ไคน์กำลังมองอยู่ ณ ขณะนี้ เป็ภาพของเอลฟ์หญิงผมทองหยิกคนหนึ่งเธอนั่งคุกเข่าบนพื้นดิน สีหน้าเหยเกราวกับหมูตัวเมีย กำลังลิ้มลองดุ้นั์ของออร์คด้วยปากและลิ้นเล็กๆ ของตัวเอง
ภาพประกอบเหล่านี้ไม่ได้บอกข้อมูลเพิ่มเติมว่าบันทึกได้มาจากที่ไหนแต่ทุกอย่างได้อธิบายเอกลักษณ์ของเผ่าออร์คตามปกติทั่วไปเอาไว้
‘ออร์คเหมือนกับก็อบลินในเื่สัญชาตญาณการล่าเพื่อการสืบพันธุ์ พวกมันแข็งแรงตัวโต หนังหนา ดุ้นใหญ่ เกือบทั้งหมดคล้ายกับมนุษย์ที่ไม่จำเป็ต้องมี่ฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอนแต่ถึงจะมีขนาดลำลึงค์ใหญ่กว่าก็อบลิน ความอึดกลับสู้ก๊อบลินไม่ได้’
‘เหยื่อสตรีชาวมนุษย์ คนแคระและเอลฟ์ที่ถูกช่วยเหลือออกมาได้สำเร็จ ทุกคนต่างสารภาพเป็เสียงเดียวกันว่าพวกออร์คมีดีแค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่ความจริงแล้วไม่เอาไหน พวกมันเป็พวกแข็งนอกอ่อนใน เกี่ยวกับเื่ใต้สะดือนั้น ไม่เกินสามนาที พวกมันก็หมดน้ำยาแล้ว’
‘การถูกจับตัวไปโดยก็อบลิน หากดำเนินการเข้าช่วยเหลือไม่ทันอาจกลายเป็ฝันร้ายผู้หญิงที่ตกเป็เหยื่อมักโดนข่มขืนจนตายหรือตายทั้งเป็ แต่ก่อนจะเสียชีวิตพวกเธอยังได้รับประสบการณ์ถึงจุดสุดยอดซ้ำแล้วซ้ำเล่า และกลายเป็เสพติด’
‘ตรงกันข้าม ถ้าถูกจับตัวโดยออร์ค ด้วยขนาดดุ้นที่ใหญ่โตเหยื่อจะได้รับความเ็ปอย่างแสนสาหัส แต่ความสุขที่ได้รับกลับไม่สมมาตรกับขนาดรูที่มี”
‘อีกทั้งพวกออร์คถึงจะความมีอึดอันน้อยนิด แต่ก็ฟื้นตัวเร็วมากวันหนึ่งอาจได้หลายครั้ง หากเหยื่อไม่เป็พวกมาโซคิสม์ มีภูมิคุ้มกันหรือพลังใจมากพอพวกเธอก็จะพังทลายในที่สุดเช่นกัน’
….
ไคน์จำใจปิดหนังสือลง เขาจำเป็ต้องพักสายตาเพื่อย่อยข้อมูลสักหน่อย
อีกอย่างใน่หัวค่ำที่ผ่านมา เขาเพิ่งจะสำเร็จการเรียนรู้เวทมนตร์หายากอีกหนึ่งชนิดซึ่งแอบซ่อนอยู่ในตำราที่แอบคัดลอกมา
เวท ‘Mind Perception’ เป็เวทสนับสนุน ทำให้ผู้ใช้สามารถรับรู้หรือเข้าใจถึงสิ่งที่กำลังคิดอยู่ภายในหัวของเป้าหมายได้
‘ฝึกมาหลายวัน ในที่สุดฉันก็เริ่มชำนาญสักที ฉันควรจะลองทดสอบประสิทธิภาพของมัน’
จากข้อสรุป ไคน์ทราบดีกว่ามันไม่ได้วิเศษวิโสหรือสมราคาความหายากเลย ไม่ได้ครอบคลุมจักรวาลเหมือนกับชื่อเนื่องจากมีเงื่อนไขแสนจุกจิกอยู่บ้าง
‘เมื่อฉันแอบร่ายเวทนี้ก็จะไม่เป็จุดสังเกต ภายในรัศมี เอฟเฟ็กต์ของมันเงียบมากถ้าคุยกับใครสักคน ฉันจะสามารถทราบได้ทันทีว่าคนคนนั้นคิดกับฉันแบบไหนกันแน่’
‘แน่นอนว่ามันไม่ได้เจ๋งมากอะไรขนาดนั้น เพราะถ้าตอนนั้น เป้าหมายไม่ได้มุ่งความรู้สึกมาทางฉันการอ่านใจก็อาจจะล้มเหลว’
‘สรุป ฉันอ่านใจฝ่ายตรงข้ามแบบเจาะจงเลยไม่ได้’
ไคน์ส่ายศีรษะ ถึงจะฟังแล้วดูกิ๊กก๊อกชะมัด แต่น่าจะมีประโยชน์เล็กน้อยในบางสถานการณ์’
ในหมู่บ้านแห่งนี้ มีสตรีหุ่นสะบึมอาศัยอยู่ตั้งหลายคน มีหลากหลายวัยให้เลือกจีบพวกเธอเปี่ยมเสน่ห์และมีอุปนิสัยแตกต่างกันไป
ไคน์คิดว่าตนเองก็น่าจะเป็คนเนื้อหอมอยู่พอสมควร ไม่เชื่อว่าเวทย์ชนิดนี้จะกลายเป็ขยะในมือเขาหรอก
‘ถ้าฉันทดลองใช้มันกับแอนนา มันจะสืบสาวไปถึงความลับของเธอได้รึเปล่านะ?’
จอมเวทย์หนุ่มวางเื่ทุกอย่างลง กลับขึ้นไปที่ชั้นแรกอาบน้ำก่อนแล้วเตรียมตัวเข้านอน
เหมือนเช่นเคย เขาต้องสูดดมกางเกงในของเคทและคาร่าก่อนนอนเป็ประจำผลลัพธ์ในการบรรเทาผลข้างเคียงของดีบัฟดีเยี่ยม ระยะเวลาการกำเริบลดลงไปเยอะมาก
ไคน์แสดงสีหน้าเศร้าหมอง กลิ่นกายประจำตัวของพวกเธอบนกางเกงในค่อย ๆ เจือจางลงไปจนแทบไม่หลงเหลือแล้ว
‘ยังดีที่ลุคส่งสัญญาณมา เห็นว่ามีของกำนัลชิ้นใหม่ให้ฉัน เขาบอกว่าให้แวะไปหาที่บ้านพรุ่งนี้’
คืนนี้ ไคน์ตกอยู่ในความฝันแปลก ๆ ฝันถึงสตรีสูงศักดิ์คนหนึ่งไม่ทราบสถานการณ์ เธออยู่ในป่ารกชัฏที่ไหนสักแห่ง เขามองไม่เห็นใบหน้าของผู้หญิงผมบลอนด์คนนี้รอบด้านเต็มไปด้วยความมืด อีกฝ่ายบอกว่าที่นี่คือป่าเวทมนตร์
ที่น่าระทึกที่สุดคือ เขากำลังนอนแผ่อยู่บนพื้น ขยับตัวไม่ได้ราวกับอัมพาตสตรีสูงศักดิ์คนนี้กำลังนั่งทับหน้าอกเขาอยู่ เธอนั่งแหกขา ไร้ซึ่งกางเกงในบดบังเด็กหนุ่มย่อมเห็นเนินเนื้อที่เปียกชื้นของฝ่ายหญิงอย่างชัดแจ๋ว แล้วความฝันก็จบลง
รุ่งเช้า
ไคน์สะดุ้งตื่นขึ้นมา เขารู้สึกสะลืมละลือเล็กน้อยแต่สมองจดจำเหตุการณ์ความฝันเมือคืนได้ รู้สึกว่ามันเหมือนจริงเกินไปอดไม่ได้จะนึกถึงบางอย่างขึ้นมา
‘หรือว่า.. มันเป็ลางบอกเหตุอะไรเทือกนั้น?’
เด็กหนุ่มเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง สักพักใหญ่ เขาก็ปล่อยผ่านเื่ความฝันไปก่อนนัดหมายกับเ้าเด็กแก่แดดย่อมสำคัญกว่า
เมื่อทำธุระทุกอย่างเสร็จ เด็กหนุ่มจึงออกจากบ้าน
เหมือนทุกวัน ไคน์ออกมาดูแลแปลงเพาะปลูกในสวนของเขาก่อนเป็อันดับแรกก่อนที่จะเดินไปหาพี่สาวข้างบ้าน
คาร่า เดอมอส เพื่อนบ้านสาวหุ่นแซบกำลังนั่งซักเสื้อผ้าและผ้าห่มกองใหญ่อยู่ตรงริมแม่น้ำที่เดิมเธออยู่ในชุดสไตล์เมดที่ประหยัดเนื้อผ้าเหมือนคราวก่อน
“หวัดดีครับคุณคาร่า”
“ดีจ้ะไคน์ จะออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอจ๊ะ”
“วันนี้คงไม่.. ให้ผมช่วยนะครับ”
คาร่าปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่ด้วยลูกตื้อของเด็กหนุ่ม เธอจึงยอมตกลง
ไคน์นั่งอยู่ห่างจากหญิงสาว่หนึ่ง เขาชะเง้อมองบั้นท้ายงอนของคาร่าซึ่งกระดกขึ้นกระดกลงเป็พักๆ จนสมาธิเริ่มจะหลุด
กางเกงในของพี่สาวข้างบ้านที่มักจะผลุบ ๆ โผล่ ๆ ล่อตาล่อใจเผยให้เห็นแก้มก้นขาว ๆ ิ่เหม่ ส่งผลทำให้เด็กหนุ่มพลาดพลั้ง เผลอทำผ้าในมือร่วงลงแม่น้ำไปหลายชิ้น
ด้วยความรีบร้อน ไคน์จึงยื่นมือคว้าออกไปแล้วเกิดเสียหลัก หัวคะมำลงสู่แม่น้ำ
คาร่าซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับงานหันขวับมาตามเสียงทันที เธอเห็นเด็กหนุ่มกำลังลอยคออยู่ในแม่น้ำเขากำลังพยายามว่ายไปเก็บผ้าทั้งหมดกลับมาอย่างทุลักทุเล ลืมแม้กระทั่งใช้เวทมนตร์เข้าช่วย
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
ตอนที่ไคน์เพิ่งตะเกียกตะกายใกล้ขึ้นฝั่งมาได้แขนเนียนผ่องข้างหนึ่งก็ยื่นมือเข้ามาหา ช่วยดึงเขาซึ่งกำลังหอบผ้าขึ้นมายืนบนริมฝั่งได้สำเร็จ
เสียงหัวเราะของคาร่าช่างหวานใสไพเราะ ดังกังวานทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกว่าสภาพเนื้อตัวเปียกปอนดูไม่ได้ของเขา เมื่อแลกกับภาพตรงหน้ามันก็คุ้มค่าแล้ว
หลังงานเสร็จ ไคน์อาสาหอบตะกร้าใส่ผ้าที่ซักแล้วทั้งหมด แล้วเดินไปพร้อมกับคาร่า