ผมตื่นแต่เช้าตรู่ในวันรุ่งขึ้นพร้อมกับหาวและกลิ้งตัวไปบนที่นอนของตนเอง จากนั้นเหตุการณ์ในคืนก่อนก็เริ่มแล่นเข้ามาในหัวช้า ๆ และผมก็คิดกับตัวเองว่า "มันเกิดขึ้นจริงเหรอ?
มันเกือบจะดูเหนือจริงราวกับความฝัน ผมดึงผ้าห่มออกและะโลงจากเตียง คว้ากล้องและพุ่งไปที่ แล็ปท็อป ก่อนจะเชื่อมต่อไฟล์ที่วิดีโอแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าลิซ่ากับผมร่วมรักกัน ผมถ่ายโอนไฟล์จากแล็ปท็อป แล้วก็อัปโหลดไฟล์ไปยังบัญชีลับของผมบนอินเทอร์เน็ตก่อนจะเข้าไปอาบน้ำและเริ่มวางแผนการเคลื่อนไหวครั้งต่อไป
ผมสามารถใช้วิดีโอเพื่อแบล็กเมล์เธอได้ แต่มันคงจะดีกว่า ถ้าผมสามารถคุยกับลิซ่าให้สานความสัมพันธ์ลับ ๆ แบบนี้ต่อไปได้..
หลังจากอาบน้ำเสร็จผมก็เดินไปที่ห้องครัว เห็นสองแม่ลูกกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ ลิซ่าดู เหม่อๆ แต่ก็ยังสวยมากๆ เธออยู่ในชุดเสื้อกล้ามรัดรูปโชว์หน้าอกกลมสวยน่ามอง
“อรุณสวัสดิ์ทุกคน” ผมพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและเดินไปหาชามสำหรับใส่ซีเรียล
“เฮ้ เจสัน” เ้าตัวเล็กไบรอันยิ้ม และเรียกผม
ลิซ่าเองก็พึมพำทักทายแต่ไม่ได้หันมามองผมสักนิด
ผมเดินไปที่โต๊ะแล้วลูบหัวไบรอัน ก่อนจะพูดกับเขาว่า "นายหลับสบายไหม"
เขามองตาผมและพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ดีสุด ๆ เลยพี่ชาย ผมนอนบนเตียงของตัวเองทั้งคืน"
"นั้นเยี่ยมไปเลย.." ผมพูดพร้อมกับเดินไปหาลิซ่า และขณะที่หยุดยืนอยู่ข้างหลังเธอ ผมก็โน้มตัวเข้าไปหอมแก้มแม่เลี้ยงคนสวยพร้อมกับกระซิบว่า "แล้วคุณล่ะที่รัก…หลับเป็ไงบ้าง"
ลิซ่าหน้าแดงแล้วหันหน้ามาทางผม เป็ครั้งแรกในเช้าวันนี้ที่ผมมองตาลิซ่า ผมจูบเธอที่ริมฝีปากอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินจากไป ดวงตาของลิซ่าแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความสับสนวุ่นวาย ผมรู้สึกได้อย่างชัดเจน
จากนั้นเรากินข้าวเช้าด้วยกัน ผมกับไบรอันคุยกันเยอะมาก ส่วนลิซ่าเอาแต่เงียบ เมื่อไบรอันทานเสร็จแล้ว เขาต้องถูกพาไปสถานรับเลี้ยงเด็ก ซึ่งผมอาสาและพาเขาไปที่นั่นเอง
—
เมื่อกลับมาถึงบ้านผมก็ไปหาลิซ่า เธออยู่ในครัว และเมื่อเธอเห็นผม ลิซ่าก็พูดว่า "เจสัน เราต้องคุยกัน"
ซึ่งผมก็ยินดี ก่อนที่ลิซ่าพูดทั้งน้ำตาว่า "สิ่งที่เราทำเมื่อคืนนี้มันผิดไปหลายอย่างเลย อย่างแรกและสำคัญที่สุด ฉันเป็ภรรยาของพ่อคุณ อย่างที่สอง ฉันอายุมากกว่าคุณสองเท่า และสุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุด เราไม่ได้ใช้อะไรป้องกันเลย…"
การได้ยินประโยคท่อนสุดท้าย มันทำให้ท่อนเอ็นของผมเริ่มสั่นระริก และผมก็คิดกับตัวเองว่า "ถ้าผม ยสตน.จนทำให้ลิซ่าท้องได้ล่ะ มันจะเจ๋งมากแค่ไหน"
แต่ผมรู้ว่าต้องจัดการเื่ลิซ่าเป็กังวลก่อน เพื่อให้เธอสบายใจ และตกลงสานต่อความสัมพันธ์ของเราต่อ ผมพูดกับลิซ่าด้วยแววตาน่าสงสารว่า "ลิซ่า ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดไม่ตกอยู่หลายเื่ แต่ให้ผมจัดการความกังวลของคุณทีละเื่เถอะ ก่อนอื่นผมต้องขอโทษที่ไม่ได้ป้องกันอะไร คุณทำให้ผมร้อนใจมาก ผมไม่ได้คิดเลย ผมรู้ว่ามันไม่สามารถแก้ตัวอะไรได้ แต่มันก็คือความจริง”
ลิซ่ามีแววตาเศร้าสร้อยแต่พูดว่า "คุณไม่ใช่คนเดียวที่ต้องตำหนิตัวเอง ฉันเองก็ควรจะคิดเกี่ยวกับเื่นั้นด้วย บางทีโมจิโต้มันคงทำให้ฉันขาดสติ"
ผมมองตรงไปที่ดวงตาของลิซ่า “เกี่ยวกับความกังวลอื่น ๆ ของคุณ ผมต้องยอมรับว่าไม่ได้คิดถึงอายุของคุณเลย คุณเป็ผู้หญิงที่สดใส สวยงาม และอ่อนโยนมากที่สุดคนหนึ่งที่ผมเคยพบมา”
“แต่ฉันเป็ภรรยาของพ่อคุณนะ…” ลิซ่าร้องไห้พร้อมน้ำตาไหลอาบแก้ม
ผมสวมกอดเธอแล้วผลักเธอออกไปจนสุดแขน ก่อนจะเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของลิซ่าด้วยมือขวาและพูดด้วยใบหน้าที่จริงใจว่า
"ผมรู้ว่าคุณแต่งงานกับพ่อของผม แต่เมื่อผมมาที่ซานดิเอโกก็ได้เปิดเผยบางอย่างเกี่ยวกับการแต่งงานของพวกคุณ อีกด้านของพ่อที่ผมเห็นคือ เขาลำดับความสำคัญของงานมาเป็อย่างแรก และครอบครัวที่อบอุ่นมาเป็อันดับสองเสมอ ลิซ่า คุณพยายามสร้างครอบครัวที่มีความสุข แต่ผมบอกได้เลยว่ามีบางอย่างขาดหายไปในชีวิตของคุณ สองสามวันที่ผ่านมา การสนทนาของเราทำให้ผมรู้ว่าคุณเป็ผู้หญิงที่กำลังดิ้นรนที่จะหนีจากชีวิตคู่แบบนี้ พ่อของผมล้มเหลวในฐานะสามี และบางครั้งคุณก็มองหาบางสิ่งที่จะชดเชยความล้มเหลวของเขา เมื่อวานนี้คุณพบว่าสิ่งตามหามันอยู่ในอ้อมแขนของผม"
ลิซ่ามองมาที่ผมอย่างครุ่นคิด และในสายตาของเธอ ผมเห็นได้ว่าเธอกำลังประมวลผลความคิดที่ผมพูดออกมาอย่างชัดแจ้ง แล้วเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงแ่เบาว่า "เจสัน คุณช่างเฉลียวฉลาดมาก และคุณมองออกถึงความกังวลบางอย่างของฉัน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ฉันไม่รักพ่อของคุณอีกต่อไป"
ในหัวของผมแสดงความยินดีกับตัวเอง ผมให้ลิซ่าเปิดใจออกไปแล้ว และเธอก็เกือบจะเอนเอียง ผมตัดสินใจที่จะก้าวหน้าต่อไป ก่อนจะพูดว่า "ผมรู้ว่าคุณรักพ่อของผม แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจคุณด้วยความรักอย่างที่คุณควรได้รับ มันเป็เพียงเื่ของเวลา ก่อนที่คุณจะเริ่มมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนหนึ่งที่จะให้ความรักอย่างแท้จริงกับคุณ และเมื่อวานนี้มันเกิดขึ้นแล้ว ขอให้เรามีความสุขกับความจริงที่เกิดขึ้น ผมไม่ได้ใจร้ายทำลายชีวิตสมรสของคุณ แต่เพียง้าเห็นคุณมีความสุข คุณมีความ้าบางอย่าง และพ่อของผมก็ไม่ได้ทำหน้าที่ตรงนี้ให้ดี ดังนั้นผมจึงจะเสนอสิ่งต่อไปนี้ พวกเราดำเนินความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นต่อไป โดยที่คุณสามารถยุติมันได้ทุกเมื่อที่คุณ้า"
“โอ้ เจสัน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเราควรจะทำแบบนี้ต่อ ฉันไม่คิดว่าจะสามารถนอกใจพ่อของคุณได้”
ผมพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่อว่า "ลิซ่า ผมให้สิ่งที่คุณตามหาอยู่ได้ ครอบครัวที่มีความสุข และผู้ชายที่จะให้เกียรติทุกก้าวที่คุณเดิน พวกเราจะพยายามทำให้คุณท้องด้วย และคุณก็สามารถเลี้ยงดูเขาให้เหมือนเป็ลูกของพ่อผม ผมรู้ว่าคุณอยากได้ลูกอีกคนใน่สองสามปีที่ผ่านมา”
ผมรู้สึกได้ว่าลิซ่าเริ่มคิดทบทวนเกี่ยวกับข้อเสนอที่บอกออกมา หากย้อนกลับไปในการสนทนา่แรก ๆ ที่พบเริ่มคุยกับเธอ ลิซ่าได้แสดงให้เห็นความกังวลเกี่ยวกับภาวะการสืบพันธุ์ของพ่อ ทว่าบัดนี้ผมได้เสนอแิ ให้เธอมีลูกอีกคนหนึ่งในขณะที่ลิซ่ายังสามารถมีได้ มันเป็สิ่งเดียวที่ผมรู้ว่าเธอโหยหามากกว่าสิ่งอื่นใด
“เจสัน คุณใจดีมากที่เสนอสิ่งนี้ แต่ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเราควรทำแบบนั้น” ลิซ่าพูด พร้อมมีสีหน้าไม่สบายใจ
ตอนนี้ผมมีความรู้สึกว่าชนะเธอแล้ว แต่ผมต้องตัดสินใจแทนเธอ ขณะที่ถูแขนของลิซ่า ผมมองแววตาเธออย่างอ่อนโยนและพูดเบาๆ ว่า "ลิซ่า ผมคิดว่าเราควรสานต่อสิ่งที่เริ่มเมื่อวาน ผมคิดได้เพียงเหตุผลเดียวที่จะยุติเื่นี้.." ผมหยุดและรอคำตอบของเธอ
“แต่มันจะดีแน่เหรอเจสัน…”
“หรือคุณไม่พอใจกับทุกอย่างที่ผมทำให้คุณเมื่อคืน” ผมกระซิบบอกเธอ
"โอ้ เจสัน มันดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา ฉันไม่เคยรู้สึกมีชีวิตชีวาและพอใจเท่านี้มาก่อน"
พอได้ยินดังนั้นผมก็ก้มลงจูบลิซ่าที่ริมฝีปาก เธอหลับตาและเม้มริมฝีปากแน่นขณะที่ผมกดริมฝีปากลงไปที่ลิซ่าด้วยลิ้นของผม ผมพยายามแยกริมฝีปากของเธอ และเกือบจะในทันทีที่เปิดปากออกได้ ลิ้นของผมก็เกี่ยวกวัดพันรัดกับของเธอ ขณะที่มือขวาของผมก็ลูบไล้ไปทั่วร่างของลิซ่า ผมเอื้อมมันขึ้นมาจับที่หน้าอกข้างหนึ่งของเธอแล้วบีบแน่น ลิซ่าอ้าปากค้างเมื่อรู้สึกถึงมือของผมที่หน้าอกคู่งาม ้าพวกเราก็ยังแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ขณะที่ผมลูบไล้หน้าอกของเธอ มือของลิซ่าก็จับไหล่ผมไว้
ลิซ่าดูประหลาดใจเมื่อผมผลักเธอออกไปเบา ๆ จากนั้นผมก็มองไปยังดวงตาของเธอแล้วเอ่ยว่า "ทำไมเราไม่ไปนั่งริมสระว่ายน้ำ แล้วคุยกันต่อล่ะ"
"ตกลง เจสัน" ลิซ่ายิ้ม แล้วตอบรับจากนั้นเราทั้งคู่ก็ไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำกัน
—
จบบท
2K
