เมื่อเช้านี้ทางฝ่ายผลิตได้เรียกแรงงานฝ่ายผลิตในหมู่บ้านมารวมตัวกันก่อนจะเริ่มงานเพื่อร่วมกันหาวิธีแก้ปัญหาเื่กุ้งก้ามแดงบุกแปลงนาที่ฝ่ายผลิตเพิ่งจะปักดำไปเมื่อเดือนที่ผ่านมาหากปัญหานี้ยังคงเรื้อรังต่อไป คาดว่าผลผลิตข้าวคงจะไม่เพียงพอแจกจ่ายและส่งให้ส่วนกลางแน่เพราะเ้ากุ้งก้ามแดงนี้ถือว่าเป็ศัตรูตัวฉกาจของข้าวในนา แต่ไม่ว่าจะคิดหาวิธีแก้ไขอย่างไรก็คิดไม่ตกกันเนื่องจากการขยายพันธุ์ของกุ้งก้ามแดงนั้นรวดเร็วเหลือเกิน แต่มันจะแตกต่างออกไปถ้ากุ้งก้ามแดงเหล่านี้นำมาทำเป็อาหารได้!
“สะใภ้รองบ้านหลี่ ผมขอลองชิมมันสักคำจะได้หรือเปล่า?”เลขาธิการโจวถามด้วยความเกรงใจ
“เชิญค่ะ อาหารวันนี้เหลือเยอะเลย บ้านฉันดูเหมือนจะไม่มีใครกินนอกจากฉันและคุณพ่อเลขาโจวเชิญมาลองได้เลยค่ะ หัวหน้าจางด้วยนะคะ” ไช่ซุนหลันเชื้อเชิญเลขาโจวและหัวหน้าฝ่ายผลิตจางอย่างเป็มิตร
ทั้งสองนั้นไม่กล้าแตะข้าวสวยของบ้านหลี่พวกเขานั้นลองเพียงแค่กุ้งก้ามแดงผัดกระเทียมเท่านั้น
“กุ้งก้ามแดงต้มก็อร่อยนะคะ ลองกินคู่กับน้ำจิ้มอันนี้ดูค่ะ”ไช่ซุนหลันคีบให้พ่อหลี่ลองชิม หากความทรงจำของเ้าของร่างไม่ผิดพลาดพ่อหลี่เป็ผู้ที่ชื่นชอบอาหารรสเผ็ดและรสจัด
ตอนนี้พ่อหลี่ไม่มีความกลัวกุ้งก้ามแดงในหัวอีกแล้วเพราะสิ่งนี้มันอร่อยจนแทบจะกลืนลิ้น! ถึงแต่ละตัวจะเนื้อน้อยแต่มันก็ยังคงมีเนื้อ
อาหารทั้งสองอย่างที่ปรุงโดยฝีมือของไช่ซุนหลันสร้างความเพลิดเพลินให้กับลิ้นของชายทั้งสามจนในที่สุดหลี่เฟย หลี่เซิน ต้านีเอ้อร์นีและแม่หลี่ก็อดไม่ได้ที่จะอยากลองชิมบ้างแม่หลี่เกรงว่าหากชักช้าไปกว่านี้อาหารแปลกๆ ตรงหน้าอาจจะถูกจัดการเรียบโดยหัวหน้าจางและเลขาโจว
ไม่ว่าจะเป็คนที่ลองกินก่อนหรือลองกินทีหลังปฏิกิริยาแต่ละคนก็ไม่แตกต่างกันบางคนก็เบิกตากว้าง บางคนก็หลับตาพริ้มแต่ไม่ว่าจะเป็ใครก็ล้วนกินเงียบๆ ไม่พูดไม่จา
พริบตาเดียวอาหารจากกุ้งก้ามแดงก็หมดเกลี้ยงไช่ซุนหลันจึงรีบนำน้ำมาให้ทุกคนดื่ม
หัวหน้าจางพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ไม่คิดเลยว่ากุ้งก้ามแดงมันจะอร่อยขนาดนี้!”
“ผมเคยมีโอกาสได้กินอาหารทะเล รสชาติของกุ้งก้ามแดงค่อนข้างคล้ายกั้งมากและในตอนนั้นทีแรกผมก็ไม่กล้ากินกั้งหมือนกันครับ แฮ่ะๆ” เลขาโจวเอ่ยออกมาแบบเขินๆ
“ดูเหมือนเราจะแก้ปัญหาเื่กุ้งก้ามแดงบุกนาข้าวได้แล้วนะเลขาโจว”หัวหน้าจางสบตากับเลขาโจวด้วยแววตาเปล่งประกาย
“มีกุ้งก้ามแดงอยู่ในนาข้าวเยอะเหรอคะ?” ไช่ซุนหลันผู้ไม่ได้เข้าร่วมการประชุมเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย
จากนั้นหัวหน้าจางก็เล่าเื่การประชุมให้ไช่ซุนหลันฟังไช่ซุนหลันเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นว่า “กุ้งก้ามแดงที่ฉันนำมาทำอาหารนี้มาจากในลำธารพวกโคลนเลยไม่เยอะแต่หากจะใช้กุ้งก้ามแดงจากในนา คงจะต้องแช่ไว้ให้มันคายตะกอนสักคืนก่อนจะนำมาทำอาหารนะคะ”
“อันที่จริงใช่ว่าคนในฝ่ายผลิตจะไม่เคยลองเอากุ้งก้ามแดงนั่นมาทำอาหารแต่ก็นะ ตอนนั้นมันมันคาวมากและทำให้เขาท้องเสีย ฮ่าๆ พอมาคิดดูแล้ว ฉันว่านะคนที่ทำน่ะคงทำไม่สะอาดและไม่ถูกวิธีมากกว่า”แม่หลี่ออกความเห็น แล้วส่งสายตาชื่นชมให้สะใภ้รอง
‘ในที่สุดสะใภ้รองบ้านเราก็มีข้อดีกับเขาบ้างสักที ฮ่าๆ’
หัวหน้าจางกระแอมหนึ่งทีก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า“คืออย่างนี้นะสะใภ้รองบ้านหลี่ มันจะรบกวนเธอหรือเปล่าหากฉันจะให้เธอช่วยสอนวิธีเตรียมกุ้งก้ามแดงให้คนในหมู่บ้าน”
“ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันจะสองทำอาหารสักสองสามอย่าง กุ้งก้ามแดงนี้จริงๆมันนำไปปรุงได้หลากหลายแบบเลยล่ะค่ะ” ไช่ซุนหลันตอบตกลงโดยไม่ต้องคิดเธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเธอนั้นจะมีประโยชน์ต่อโลกใบนี้มาเท่านี้มาก่อน
หลังจากตกลงกันได้เรียบร้อยแล้ว ทางฝ่ายผลิตและไช่ซุนหลันก็นัดหมายกันหลังเสร็จงานในไร่ข้าวโพดหนึ่งชั่วโมงเพราะแต่ละคนต้องไปเตรียมตัวจับกุ้งก้ามแดงเพื่อมาเรียนรู้วิธีเตรียมมันจากไช่ซุนหลัน
ชาวบ้านแต่ละคนล้วนดีใจมากเพราะการกำจัดกุ้งก้ามแดงได้นั่นหมายถึงผลผลิตข้าวจะปลอดภัยมากยิ่งขึ้นและด้วยความดีใจนี้เองทำให้งานใน่บ่ายเสร็จสิ้นเร็วกว่ากำหนด ส่วนทางด้านสะใภ้สามนั้นก็ได้แต่กุมท้องด้วยความหิวเพราะข้าวสักเม็ดที่ไช่ซุนหลันนำมานั้นไม่ได้ตกถึงท้องเธอเลย
ไช่ซุนหลันเห็นดังนั้นก็แอบขำ
‘สมน้ำหน้า เธอเคยไม่ให้ไช่ซุนหลันคนเดิมกินอาหารเองนี่กรรมตามสนองแล้วล่ะ ชวนกินของดีๆ ไม่ยอมฟัง ปวดท้องแบบนั้นก็สมควรละ!’
ระหว่างที่ชาวบ้านกำลังทำงาน่บ่าย ไช่ซุนหลันก็ได้ชวนสะใภ้ใหญ่รวมถึงลูกๆของเธอไปที่ลำธารอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกสี่คนนั่นก็คือเอ้อร์นี ต้าเหมาจางซีและเสี่ยวหยาน ไช่ซุนหลันจึงได้เอ่ยปากเตือนให้เด็กๆ ระมัดระวังในการจับกุ้งก้ามแดงให้มากขึ้นกว่าเดิม
ที่ไช่ซุนหลันต้องมาจับกุ้งก้ามแดงเพิ่มก็เป็เพราะว่าเธออยากให้ชาวบ้านรวมถึงเหล่าเยาวชนผู้มีการศึกษาที่ถูกส่งมาอยู่ที่ฝ่ายผลิตแห่งนี้ได้ลองชิมรสชาติฝีมือเธอก่อนที่จะนำไปทำเองไช่ซุนหลันสอนเมนูที่ได้ทำไปใน่บ่ายซึ่งก็คือกุ้งก้ามแดงผัดกระเทียม รวมถึงเมนูใหม่ๆอย่างมันฝรั่งจี่กับกุ้งก้ามแดง โจ๊กข้าวฟ่างใส่ต้นหอมและกุ้งก้ามแดง และเมนูเด็ดหม้อไฟกุ้งก้ามแดงแต่ละเมนูนั้นไช่ซุนหลันพยายามเลือกสรรเอาเมนูที่ใช้วัตถุดิบที่หาได้ในหมู่บ้าน และใช้พวกเครื่องปรุงน้ำมัน น้ำตาลไม่เยอะ บางเมนูเธอถึงกับไม่ใช้เลย เพราะรสชาติธรรมชาติก็อร่อยดีอยู่แล้ว
นับั้แ่การสอนชาวบ้านเตรียมกุ้งก้ามแดงและสอนชาวบ้านทำอาหารจากมันทำให้ชื่อเสียงของไช่ซุนหลันในฝ่ายผลิตของหมู่บ้านเป็ไปในแนวทางที่ดีขึ้น เหล่าเยาวชนผู้มีการศึกษาที่ไม่เคยรู้จักเธอก็เพิ่งมารู้จักเธอเอาตอนนี้จากนั้นแต่ละวันใน่ฤดูร้อน ภาพที่เห็นกันบ่อยๆ ก็คือเด็กๆ และชาวบ้านต่างมางมหากุ้งก้ามแดงตามแปลงนาแม่น้ำลำธารและในที่สุดวิธีแก้ปัญหาของฝ่ายผลิตหมู่บ้านนี้ก็ได้รับกันยอมรับจากหมู่บ้านข้างเคียงและได้ขยายตัวไปเรื่อยๆและจากนี้กุ้งก้ามแดงศัตรูตัวฉกาจของข้าวก็ได้กลายเป็อาหารอันโอชะของชาวบ้านผู้หิวโหย
ห้าวันต่อมา
ไช่ซุนหลันนึกขึ้นได้ว่าบางทีเธออาจไปแนะนำอาหารจากกุ้งก้ามแดงและเสนอขายกุ้งก้ามแดงให้เถ้าแก่หวังเพื่อหาเงินได้ในแต่ละวันนั้นเธอได้เก็บกุ้งก้ามแดงจำนวนมากไว้ในมิติ วันนี้เธอจึงเอ่ยปากกับแม่หลี่ก่อนที่แม่หลี่จะออกไปทำไร่
“คุณแม่คะ ฉันว่าจะเข้าไปที่เขตสักหน่อย พอดีฉันมีของที่ต้องซื้อน่ะค่ะ”
ถึงแม่หลี่จะไม่พอใจนักที่สะใภ้รองเริ่มจะกลับมาใช้จ่ายเงินอีกแล้วแต่เธอก็ไม่ได้ห้ามเพราะก่อนหน้านี้สะใภ้รองเริ่มทำตัวดีขึ้นมาก หากบ่นมากๆ เข้าสะใภ้รองของเธออาจจะกลายเป็หมูี้เีเหมือนเดิมอีกก็ได้
“อืม จะไปก็ไปดีๆ ล่ะ แล้วอย่าใช้จ่ายให้มากนักเข้าใจไหม?”
“ค่ะ ฉันแค่ซื้อของเล็กน้อยเท่านั้น”
เจียงคุน เซียงเฉิงและเฉิงเย่ เด็กทั้งสามร้องงอแงจะขอตามไช่ซุนหลันเข้าไปในเขตด้วยเพราะพวกเขานั้นไม่เคยมีโอกาสได้ไปที่เขตเลยสักครั้งเดียว
“ไม่ได้! หมู่บ้านของเราอยู่ไกลจากเขตมากกว่าจะเดินถึงพวกลูกก็เหนื่อยพอดี เอาเป็ว่าไว้รอบหน้าถ้ามีโอกาสแม่ถึงจะพาไป”
“รอบหน้า รอบหน้าคือเมื่อไหร่เหรอครับแม่?” เจียงคุนส่งสายตาคาดคั้นมาทางไช่ซุนหลัน
“รอบหน้าก็คือรอบหน้า รอบหน้าก็คือรอบที่แม่สะดวกและลูกจะได้ต้องไม่เหนื่อยหากมีเกวียนหรือรถแทรกเตอร์ของฝ่ายผลิตไปเขตในวันที่แม่ไปพอดี นั่นแหละถึงเรียกว่ารอบหน้า”

ภาพรถแทรกเตอร์ตีนตะขาบจากโรงงานรถแทรกเตอร์เสิ่นหยาง
Cr :https://bit.ly/3SMezXM
****
แจ้งข่าว
ผู้เขียนจะเริ่มติดเหรียญั้แ่ตอนต่อไปนะคะ โดยจะลงตอนทุกวันวันละ 1-2 ตอน ่ 05.00 น. หรือ 19.00 น.
จำนวนคำแต่ละตอนั้แ่เปิดเื่อยู่ที่ประมาณ 1,500 คำ (อ้างอิงจากการนับจำนวณคำใน Microsoft Word) และทางเรามีการจัดทำวางขายเป็ E-Book จำนวนสามเล่มที่ช่องทาง MEB โดยจะทำการวางจำหน่ายเล่มแรกเร็วกว่าที่แจ้งไว้ในตอนต้น2-3 วัน จากเดิมคือวันที่ 18 เป็วันที่ 15 หรือ 16 (หากแอดมินเว็บอนุมัติทันเพราะมีการแก้ไขไฟล์)และมีการจัดโปรโมชั่น 10 วัน ลดเหลือ 169 บาท
และเล่มที่สองจะวางขายวันที่ 1 กันยายนและเล่มที่สามวันที่ 15 กันยายน
ขอบคุณสำหรับการติดตามและการสนับสนุนค่ะ