“นายเป็อะไรอ่ะหิวข้าวหรอ”-----เบสิกเอ่ยปากถามเมื่อเห็นสกายทำหน้าตาเคร่งขรึม
“อื่ม หิว หิวมากด้วย”------สกายตอบหงุดหงิดพลางฉุดดึงมือเบสิกให้เดินเร็วขึ้นจนเบสิกไม่ทันตั้งตัวจะล้มลงแต่สกายรับไว้ทัน ท่อนแขนแข็งแรงโอบรัดตัวไว้ มืออีกข้างดึงร่างบางให้ชิดเข้าหาแผ่นอกหนา สองมือของเบสิกจับแน่นไปที่กล้ามแขนใหญ่เพื่อยึดพยุงร่างกายหน้าของทั้งคู่แนบชิดกันจนััได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย ปลายจมูกของเบสิกเตะััอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มดวงตาเบิกโพลง หัวใจเต้นไม่เป็จังหวะ หายใจไม่ทั่วท้องเหมือนสติจะหลุดลอยไปชั่วคณะ พอได้สติเบสิกรีบผลักตัวออกมาจากอ้อมกอดนั้น ทันทีไม่ใช้เพราะรังเกียจแต่เพราะหัวใจที่เต้นโครมครามไม่ยอมหยุดจนเหมือนหัวใจจะหลุดออกมานอกอกให้ได้ หลังจากผละจากอกกว้างเบสิกต้องรีบเอามือมาทาบที่หน้าอกของตัวเองเหมือนกับห้ามหัวใจไม่ให้เต้นจนหลุดออกมา
“เราขอโทษ นายเป็อะไรไหมน็HoHh”-----สกายถามด้วยความห่วงใย เดินเข้าไปประคองแขนเบาๆ
“ไม่เป็ไรเราไม่ระวังเองแหละ”-------เบสิกเบี่ยงตัวหนีออกห่าง
“ขอโทษนะ”------สกายอยากที่จะเอื้อมมือไปลูบที่ผมของเบสิกแต่ต้องชะงักมือไว้ด้วยความรู้สึกผิด
“เฮ้ยไม่เป็ไรจริงๆ”-----เบสิก
แท้จริงแล้วเขาไม่ได้นึกโกรธหรือรังเกียจสกายเลยแม้แต่น้อยเลย แต่ไม่เข้าใจหัวใจตัวเองที่หวั่นไหวไปกับสกายขนาดนี้ และไม่อยากที่จะยอมรับเสียงของหัวใจตัวเองเพราะไม่มั่นใจในตัวเอง และกลัวที่จะผิดหวัง เบสิกนอนคิดทบทวน ความรู้สึกของตัวเองวนไปมา คืนนี้การนอนหลับคงกลายเป็งานยากของเขาอีกแน่
สกายเดินบึ่งตรงมาที่หน้าคณะเศรษฐศาสตร์ทำไงดี ทำไงดี เข้ามาใกล้แล้ว เบสิกคิดหาทางหนี้เพราะยังไม่พร้อมจะเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเอง รีบแอบเข้าไปในห้องเรียนสกายพยายามเดินมองหาเบสิกไปทั่วอาคารเรียน แต่ไม่พบ ตื๊ด ตื้ด ตื้ด เสียงเรียกสายดังอยู่หลายรอบ จนเบสิกไม่อาจเลี่ยงที่จะไม่รับ
“ฮะโหล”-------เบสิก
“สิกอยู่ตึกคณะหรือเปล่า”-------สกาย
“เออเรามีเข้าร่วมสัมมนาพิเศษทั้งวันเลยอ่ะสกายมีไรป่าว”--------เบสิกทำเสียงกระซิบ
“อ่อหรอไม่มีไรหรอกนายเลิกกี่โมงอ่ะ”-------สกาย
“คงดึกแหละนายกลับก่อนได้เลย”--------เบสิก รีบวางสายก่อนที่ปลายสายจะจับได้ว่าเขาโกหก
ตื๊ด ตื้ดตื้ด เสียงเรียกเข้าดังสวนกลับมาที่โทรศัพท์สกาย
“ครับพี่ส้มกำลังออกไปครับ”--------สกายเดินออกไปด้วยความสงสัย หรือเขาจะคิดมากไปเองแต่ด้วยหน้าที่ที่รออยู่เขาจำเป็ต้องไปทำงาน ทำให้ไม่มีเวลาคิดมาก
“คัส!! เก่งมากสกายวันนี้เล่นได้ดีเลย งั้นวันนี้เลิกกองเร็วหน่อยแล้วกัน”-------ผู้กำกับเดินมาแตะไหล่ชื่นชมสกาย พร้อมบอกข่าวดี
“ขอบคุณครับพี่”--------สกายไหว้อย่างนอบน้อมเขาพลิกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา 1 ทุ่ม ยังไม่ดึกแฮะ กองวันนี้ก็อยู่ใกล้มหาลัยฯด้วยแวะไปดูเบสิกสักหน่อยดีกว่าเผื่ออยู่คณะ
“พี่ส้มผมแยกตรงนี้เลยนะพี่”--------สกายคิดได้ก็รีบวิ่งออกมาทันที
“จ้าพักเนี้ยหายตัวเก่ง”-------พี่ส้มพูดพลางส่ายหัว
สกายไม่วายทำหน้าทะเล้นโบกมือให้พี่ส้ม
สกายขับรถไปที่หน้าอาคารเรียนเขาเห็นเบสิกยืนอยู่พอดี กำลังจะจอดรถเพื่อไปหา แต่ต้องรีบหยุดรถทันทีเมื่อเห็นเคเดินเข้ามาหาเบสิก
“ไปกันเถอะสิกนานๆทีเพื่อนๆจะได้รวมตัวกัน”-------เค
“พรุ่งนี้เรามีเรียนเช้าวิชาสำคัญด้วยสิ อืม”---------เบสิก
“นะ นะ นะกว่าจะนัดรวมตัวกันได้โคตรยาก”----------เค
“อื่ม ก็ได้แต่เราอยู่ดึกไม่ได้นะ”----------เบสิก
“ไม่ดึกหรอแถวนี้เอง”------เค ทำท่าโอบไปทางด้านหลังของเบสิกเพื่อต้อนให้เขาเดินไปด้วยกัน
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง อย่าบอกนะว่าวันนี้หลบหน้าเราทั้งวันเพราะนัดกับไอ้หมอนี่ไว้ จะมากไปแล้วนะสกายรีบยกโทรศัพท์ขึ้นโทรหาเบสิกทันที
ตื้ด ตื้ด ตื้ด
“เลิกสัมนายัง”-----สกายถามห้วนๆทั้งที่รู้อยู่แล้ว
“เลิกแล้ว”------เบสิกพูดกระซิบ เพราะไม่อยากให้เคได้ยิน เคเหลือบตามองขณะขับรถไปด้วย
“เดี๋ยวเราไปรับนะ”-----สกายแกล้งพูดแหย่ทั้งที่เห็นเบสิกขึ้นรถไปกับเคแล้ว
“ไม่ต้องไม่ต้อง เอ่อ เรากลับแล้วอ่ะ ไม่เป็ไร”---------เบสิก
“จะไปไหนป่าวหรือจะกลับห้องเลย”-------สกาย
“ว่าจะกลับเลยแหละใกล้ถึงแล้วแค่นี้ก่อนนะ”--------เบสิก รีบตัดบทวางสายเขาทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นเคมองจ้องมาแบบอยากรู้
“แฟนโทรตามหรอ”-----เคถาม
“ป่าวเพื่อนหน่ะ”--------เบสิกบอกปัด ก็ไม่ได้เป็อะไรกันสักหน่อยจริงๆ
เคพยักหน้ารับแต่ไม่เชื่อ เพราะเขาแอบเห็นชื่อของสายเรียกเข้า “SKY”
“ไม่มีแฟนโทรตามแสดงว่าโสดใช่ป่ะ”--------เคแกล้งถามเพื่ออยากจะรู้สถานะของเบสิก
“ก็อื่ม”-------เบสิกตอบแบบไม่เต็มปากถึงสถานะจะโสดแต่ทว่าหัวใจของเขาตอนนี้มันช่างสับสนนัก
เคยิ้มออกมาแบบมีความหวัง ไม่เสียแรงที่เขาโทรนัดเพื่อนโรงเรียนเก่าที่มาเรียนที่กรุงเทพฯกว่าจะได้ทำเอาเหนื่อยเหมือนกัน ความพยายามของเขากำลังจะส่งผลในไม่ช้าแล้ว
สกายขับรถตามไปด้วยความสงสัยที่รถเลี้ยวไปอีกทางแทนที่จะไปทางหอพักของเบสิกใจก็นึกโมโหว่าทำไมเบสิกไม่ยอมบอกว่ามากับเค แถมโกหกว่าจะกลับห้องอีกมันน่าโมโหนัก
เบสิกปาร์ตี้อยู่กับเพื่อนๆสมัยมัธยมได้คุยถึงเื่รายเก่าๆ สมัยเรียนทำให้หัวเราะกันอย่างสนุกสนานกันมากได้เห็นเบสิกนั่งหัวเราะเฮฮาอยู่ข้างๆกับเคแล้ว ยิ่งทำให้สกายหงุดหงิดขึ้นมาสกายนั่งอยู่ริมร้านคนเดียว ใส่หมวก ใส่แว่น เพราะกลัวคนจำได้ ทำท่าลับๆล่อๆ เขาก็งงตัวเองเหมือนกันว่ามานั่งทำอะไรตรงนี้ทั้งที่พรุ่งนี้ก็มีงานแต่เช้า
“เฮ้ย สิกซักหน่อยดิว่ะ นานๆทีจะได้เจอกันสนุกกันหน่อย”----เพื่อนๆพูดพร้อมยื่นแก้วเหล้ามาให้เบสิก
“ไม่ดีกว่าเราไม่ดื่มอ่ะ ได้มาเจอกันแค่นี้ก็กสนุกแล้ว”----เบสิกปฏิเสธทันที
“จะสนุกได้ยังไงมันต้องมีสักกรึบหน่า ใช่ไหมๆ”-----เพื่อนเร่งเร้า
“ไช่ๆๆๆดื่มเลยๆๆ”--------เพื่อนๆพากันส่งเสียงเชียร์
“สักหน่อยเถอะสิกไม่เป็ไรหรอกเดี๋ยวเราไปส่งเอง”-------เค พูดพร้อมพยักหน้าให้ดื่ม
เบสิกดื่มไปอย่างขัดเพื่อนๆไม่ได้ ด้วยความที่เขาดื่มเหล้าไม่เป็เพียงแค่ไม่กี่แก้วก็ดูท่าทางจะไม่ไหวแล้วจนเพื่อนๆส่ายหัวกันทั้งวง เคจึงขอตัวพาเบสิกกลับก่อน เคประคองเบสิกออกมานอกร้าน เมื่อสกายเห็นก็รีบเดินตามมาทันที ไม่ทันทีเคจะเปิดประตูรถ สกายได้เขามารวบเอาร่างที่แทบจะไม่มีสติเหลืออยู่แล้วนั้นให้เขามาอยู่ในอ้อมอกของตนเองอย่างรวดเร็วเคไม่ทันได้ตั้งตัว แปลกใจที่ทำไมสกายถึงได้มาอยู่ตรงนี้
“ฉันจะไปส่งเอง”--------สกาย
“ไม่ได้ฉันเป็คนพาสิกมาฉันจะไปส่งเอง”---------เค
สกายไม่ได้สนใจคำตอบนั้นเลยรีบพาตัวของเบสิกออกมาจากเคอย่างรวดเร็ว แล้วหักกลับไปมองที่เคอย่างเอาเื่ แต่เคก็ไม่ได้เกรงกลัวสายตานั้น กลับรู้สึกอยากเอาชนะให้ได้
“นาย สากายนายมาได้งายเนี่ย นาย จริงจริงด้วย”-------เบสิกพูดแทบไม่เป็คำ หน้าตาแกงก่ำ เอาสองมือจับที่หน้าของสกายไปมาจนรูปหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยว สกายถอนหายใจเฮือกใหญ่
“รู้ว่ากินไม่ได้ยังจะกินอีก”-----สกายบ่น
“ปาร์ตี้ปาร์ตี้”-----เบสิกพล่ำ สกายส่ายหัวแบบเหนื่อยใจ
“ปาร์ตี้จบแล้ว จะโดนมอมอยู่แล้วยังไม่รู้ตัวอีกมันน่านัก”------สกายจิ้มไปที่หน้าผากของเบสิกอย่างจงใจให้ลงนั่งไปที่เบาะรถสกายขับรถพาเบสิกไปที่คอนโดของตน ดูท่าแล้วเบสิกจะแทบไม่รู้เื่อะไรแล้วใครพาไปไหนก็คงได้ นี่ถ้าไปกับไอ้เค คนนั้นนะ สกายคิดแล้วโมโหเลยดีดนิ้วไปที่หน้าผากของเบสิกอีก 1 ครั้ง
“โอ้ย”----เบสิกตื่นมีสติขึ้นมาได้นิดหน่อย เอามือปัดพัลวัน
“ถึงแล้วถึงแล้ว ไปปาร์ตี้”------เบสิกชี้นิ้วขึ้นฟ้า อย่างมีแรง
“ใช่ไปปาร์ตี้”-----สกายพูดแบบผู้ใหญ่หลอกเด็กให้ลุกเบสิกลุกขึ้นเดินตามสกายขึ้นไปที่คอนโดโดยง่าย พอไปถึงห้องเบสิกยืนมึนงงอยู่พักหนึ่ง เขามองไปมองมารอบตัวแบบงงๆ
“อ่ะกินน้ำก่อน”-----สกายยื่นแก้วน้ำให้เบสิก เบสิกหยิบแก้วน้ำมากินอย่างว่าง่ายเขาเหมือนจะรู้สึกตัวขึ้นบ้างแล้ว แต่ยังรู้สึกมึนงง
“ที่ไหนเนี่ย”-----เบสิก
“ห้องเราเอง”-------สกาย
“อ้าวเป็ห้องนายได้ไง (ทำหน้างง) ฉันจะกลับห้องฉัน”---------เบสิกคิดได้ก็ลุกพรวดขึ้นมาอย่างเร็ว จนเซถลา ขาของเบสิกอ่อนปวกเปียกไปหมด จนแทบจะยืนด้วยตัวเองไม่ได้ จนไม่พ้นสกายเข้ามาช้อนตัวไว้ได้ลำแขนแข็งแรงรวบเอวไว้แน่น แขนอีกข้างโอบพยุงหลัง สกายยื่นหน้าเข้ามาใกล้
“อยู่ที่นี่แหละ อย่าดื้อ”--------สกายเข้ามาใกล้อีกจนจมูกแทบจะจนกัน เบสิกหลับตาปี๋ สกายเห็นท่าทางแบบนั้นของเบสิกก็เอ็นดูจนเผลอยิ้ม กำลังจะถอยตัวห่างออกมา
อาจจะด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ เบสิกค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วโน้มคอของสกายลงมา ทันทีที่ริมฝีปากอุ่นััเข้าหาเรียวปากสวยได้รูปก็เผยอขึ้นตอบสนองโดยทันที ดูดดื่มกับรสหวานที่อยู่ตรงหน้าอย่างโหยหาลิ้นหนาชอนไชหารส หวาน ริมฝีปากบดขยี้ลงที่ริมฝีปากอุ่น จนแทบจะลืมหายใจเสียวซ่านไปทั้งตัว ในตอนนี้เบสิกไม่สามารถยืนได้ด้วยตัวเองแล้วอาศัยร่างแข็งแรงที่ยึดร่างกายไว้สองมือโอบรัดรอบคอหนาไว้แน่น ขณะเดียวกันก็จูบตอบโต้กลับไม่ถอย
“อืมมม อื้มมม” ----- เบสิกครางเบาๆอยู่ในลำคอ
สกายนำพาร่างทั้งคู่มาที่เตียงค่อยๆบรรจงวางตัวของเบสิกลงอย่างเบามือ แล้วโน้มลงไปจูบต่ออย่างต่อเนื่อง มืออีกข้างค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้ออย่างช้าๆ ค่อยๆเผยให้เห็นอกขาวสกายจูบไล่ต่ำลงมาที่ซอกคอ ขบเบาๆที่ติ่งหู ไล่ต่ำลงมาที่หน้าอกขาว จูบวนที่ยอดอก ขบขยี้ จนยอดอกยกชูชัน
“อ๊า.....”------เบสิกครางออกมาอย่างเต็มที่
สกายเงยหน้าขึ้นมองไปที่หน้าของเบสิกหน้าที่แดงก่ำอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ หลับตาพลิ้มเผยอปากขึ้นเล็กน้อย ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้นะสิก เขาก้มลงจูบไปที่หน้าผากหนึ่งที แล้วกระซิบที่ข้างหู
“ตอนนี้หยุดไม่ได้แล้วนะ”------สกาย
เบสิกไม่ตอบ แต่กลับใช้สองมือโอบกอดไปที่รอบคอแทนคำพูดสกายยิ้มหวานให้ แล้วบรรจงจูบ ริมฝีปากร้อนผ่าว บดขยี้ลงอย่างเร่าร้อน กางเกงขายาวถูกปลดออกอย่างรวดเร็วด้วยความร่วมมือทั้งสองฝ่าย สกายแทรกตัวไปอยู่ตรงกลาง เบสิกอ้าขาทั้งสองข้างออกจากกันในตอนนี้ความเป็ชายได้แสดงออกมาอย่างเต็มตัว สกายค่อยๆแทรกความเป็ชายไปในตัวของเบสิก
“โอ้ย !!!!..”------เบสิกร้อง
“เจ็บหรอ.......นี่น่าจะช่วยได้”------สกายควานหาโลชั่นที่หัวเตียง คราวนี้สกายยกขาทั้งสองข้างของเบสิกขึ้น “อื่มมมมม”-----สกายครางออกมาเบาๆบ้าง และบรรจงจูบไปที่หน้าผากของเบสิกอีกครั้ง
สกายขยับสะโพกเบาๆ เป็จังหวะ เริ่มแรงขึ้น เร็วขึ้น มือข้างหนึ่งกำแน่นไปที่ความเป็ชายของเบสิกรูดไปมาเป็จังหวะ
“อื๊อออ อื๊ออออา... อา... อ๊า.......”-------เบสิกครางออกมาอย่างเต็มที่ตามอารมณ์ที่พุ่งพ่านเกินที่จะต้านทานไว้ได้ น้ำขาวขุ่นพุ่งออกมาเต็มหน้าท้องของเบสิก สกายขยับสะโพกถี่ เร่งความเร็วขึ้นอีก จนถึงจุดหมายปลายทางด้วยกัน
“น่ารักจัง”-------สกายบรรจงจูบเบาไปที่หน้าผา เบสิกนอนหมดเรี่ยวแรงได้แต่ซุกหน้าเข้าหาอกกว้าง สกายหอมฟอดใหญ่ไปที่หัวและทั่วทั้งหน้าอย่างเอ็นดู
“เราเช็ดให้เองสิกนอนเถอะ”------สกายหอมไปที่เปลือกตาอีกครั้ง เบสิกเขินมาก แต่ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรงที่จะตอบโต้ได้เลย สกายเช็ดตัวให้เบสิกจนสะอาดแล้วเข้าไปนอนซุกอยู่ในผ้าห่มด้วยกัน เบสิกมุดตัวเข้าหาอกอุ่นทันทีโดยอัตโนมัติ
ไม่ได้หลับสนิทแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ เบสิกค่อยๆลืมตาขึ้น มองเห็นชายหนุ่มหล่อท่อนล่างใส่กางเกงขายาวเข้ารูปท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นหน้าท้องแข็งแรงเป็ลอนได้รูป หน้าอกแน่น กล้ามแขนเข็งแรงรู้เลยว่าได้รับการดูแลรูปร่างและออกกำลังกายมาเป็อย่างดี กำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ เผลอมองได้แป๊ปเดียวเบสิกต้องรีบแกล้งหลับต่อเพราะว่าไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรดีถ้าเขาหันมาเจอ
“ผมมีธุระจำเป็จริงๆพี่ช่วยเลื่อนนัดกองไปสัก 2-3 ชั่วโมงได้ไหมขอร้องน้า.........ผมต้องไปมหาลัยจริงๆ” ----สกายอ้อนเสียงหวาน
“ชั้นเช็คตารางเรียนแล้วไม่มีเรียนหนิ”-------พี่ส้ม
“ก็มีธุระที่มหาลัยจริงๆนะ นะ นะ พี่ส้มคนสวย”-------สกายยังอ้อนต่อ
“เออ ฉันให้แกได้แค่2 ชั่วโมงเท่านั้นนะ”-------พี่ส้ม
“น่ารักที่สุดจุ๊บๆๆๆ”------สกาย วางสายโทรศัพท์ เหลือบเห็นว่าแท้จริงเบสิกตื่นแล้ว แต่แกล้งทำเป็หลับต่อ จึงตั้งใจเดินเข้าไปแกล้งกระซิบที่ข้างหู
“ถ้าไม่รีบตื่นจะไปเรียนสายนะ”-------สกายพูดแหย่พร้อมเบาลมเบาๆไปที่หูของเบสิก จนเบสิกสะดุ้งลุกขึ้น จนลืมไปว่าตัวเองโป๊อยู่จึงรีบดึงผ้าห่มมาห่อตัวเองไว้แล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป ด้วยหน้าแดงก่ำ ทำให้สกายที่มองดูอยู่หัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูที่ได้แกล้งคนรัก
เบสิกนั่งที่ชักโครกเอามือทั้งสองข้างทาบหน้าที่ร้อนฉ่า ส่ายหัวไปมาก คิดในใจ โอ้ย ตายแล้วไอ้สิกเอ้ยทำอะไรไปว่ะเนี่ย แล้วจะมีหน้าไปคุยกับเขายังไงได้ ตาย ตาย แน่ ๆ งานนี้ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตู
“อาบน้ำนานจังจะสายแล้วนะ”-------สกายส่งเสียงร้องเรียก เบสิกหน้าแดงจนถึงหูรีบลุกขึ้นอาบน้ำอย่างเร็ว
“อ่ะนี้ ใส่เสือเราก่อน”------สกายยื่นเสื้อเชิ้ตนักศึกษาที่รีดไว้เป็อย่างดีให้
“ไม่เป็ไรเราใส่ซ้ำได้”---------เบสิกหยิบเสื้อตัวเองขึ้นมาสะบัด
“โห.....ยับขนาดนี้เดี่ยวคนเขาก็รู้หมดว่าไปทำอะไรมา”------สกายยังแหย่ไม่เลิกเบสิกหน้าแดงก่ำอีกครั้ง รีบคว้าเสื้อที่มือสกายมาใส่อย่างเร็วเบสิกใส่ชุดนักศึกษาเรียบร้อย ส่วนสกายใส่เสื้อยืดกับกางเกงขายาวเพราะเขาไม่มีเรียนวันนี้แต่ต้องไปทำงานที่กองถ่าย
“ขอบคุณนะที่ให้ค้างอ่ะ”------เบสิกก้มหน้าก้มตาพูดพร้อมรีบเดินออกจากห้อง
“เดี๋ยว!!!! จะไปไหน เดี๋ยวเราไปส่ง”--------สกายดึงมือไว้แน่น
“นายไม่มีเรียนไม่ใช้หรอ เราไปเองดีกว่า”--------เบสิกยังคงก้มหน้าพูด
“จะไปส่ง อย่าดื้อสิ”---------สกายดุอย่างเอ็นดูและเดินนำหน้าพร้อมจูงมือเบสิกออกจากห้อง เบสิกไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรดีได้แต่นั่งเงียบ ผิดกับสกายที่พูดเจี้ยวแจ้วอย่างอารมณ์ดีตลอดทาง
13K
