โลกเป็นของผม

#Earth 

กริ้งงงงง!!!!! เสียงนาฬิกาปลุกบ่งบอกว่าถึงเวลาที่ต้องไปทำกิจวัตรประจำวันแล้ว...   เด็กหนุ่มน้อยร่างบางที่นอนแบบงัวเงีย ยืนมือมาปิดนาฬิกา ที่ส่งเสียงร้องดังทั่วห้อง พร้อมกับขยี้ตาตัวเองเบาๆก่อนลุกไปอาบน้ำ....   

เอิร์ธ เด็กน้อยร่างบางตัวเล็ก มีผิวขาวน่า๼ั๬๶ั๼ ชวนหลงใหล ทำให้คนอื่นที่มองชื่นชมอยู่ตลอด ผมสีน้ำตาลเปล่งประกายดั่งแสงอาทิตย์

พลิวไสวดั่งทุ่งหญ้าที่โอนเอนไปมาเมื่อโดนลม ดวงตาเปล่งประกายน่าดึงดูดเพศตรงข้าม ตอนนี้เขาอายุแค่ 13 ปี.../////

เอิร์ธมีพี่น้องฝาแฝดชื่อ ออม ทั้งคู่มีนิสัยที่แตกต่างกัน คนหนึ่งชอบพูด อีกคนขี้อาย แต่ทั้งสองคนนี้มีน่าตาที่คล้ายกันมากกก คนส่วนใหญ่จะแยกเขาทั้งคู่ไ่ม่ออกเลย 

              "แม่ ไอ้เอิร์ธตื่นสายย" ออมนั่งกินข้าวที่โต๊ะอาหารพูดขึ้น นี้เป็๲บทสนทนาของทุกๆเช้า ที่ผมมักจะได้ยินตอนที่ผมเดินลงบรรไดมาที่โต๊ะอาหาร ผมทำหน้าเซงๆส่ายหัวไปมา พร้อมกับบ่นพรึมพรำที่ได้ยินเสียงไอ้ออมฟ้องแม่ตอนเช้าๆ ทำให้บรรยากาศที่สดใสกลับมาหมองเพราะเสียงไก่เสียงกาไปวันๆ ไม่รู้ว่าแม่ทนฟังมันพูดได้นานทุกวี่ทุกวันได้ยังไง 

ครอบครัวของผมมีกันแค่ 3 คน พ่อของผมเสียชีวิตตอนผมยังเด็ก ถึงพ่อจะไม่อยู่ ครอบครัวผมก้มีความสุขมาตลอด

แม่ทำให้พวกผมรู้สึกไม่ได้ขาดอะไรไปจากชิวิต

       "เหลือเวลาตั้งเยอะ กินข้าวเสร็จแล้ว แม่จะไปส่งที่โรงเรียน"  แม่พูดด้วยความเอ็นดูให้ไอ้ออม ก่อนจะมาขยี้หัวผมจนฟู

ซึ่งแม่ก็ชอบทำแบบนี้ทุกเช้าผมก็ไม่เข้าใจว่ามันจะน่ารักตรงไหน แล้วแม่ก็เดินไปหยิบน้ำมาให้ผมกับไอ้ออมด้วยรอยยิ้ม   รอยยิ้มของแม่

ทำให้โลกทั้งใบของผมมีความสุขที่สุดทำให้การคิดถึงพ่อลดลงบ้าง...\\>_<\\

นี้แหละทุกๆเช้าของผมใช้ชีวิตเหมือนกับโผบินไปกับสายลม แต่วันนี้จะเป็๞เช้าที่เปลี่ยนไป!! ชีวิตของผมจะไม่เป็๞อิสระอีกเพราะผมกำลังจะขึ้นมอ1 >_< 

มันจะเปลี่ยนชีวิตของผมทั้งการใช้ชีวิต จะมีความคิดที่โตไปอีกขั้น ทั้งการเรียน การคบเพื่อน การเข้าสังคมใหม่ๆ

          สิ่งแวลล้อมรอบตัวและการเรียนรู้สิ่งอื่นๆด้วย...