หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

    การต่อสู้กับศิษย์สำนักปฐพีคลั่ง

            ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งด้วยความสวยงามบนเก้าอี้รูป๬ั๹๠๱มีชายวัยกลางคนนั่งอยู่ออร่าที่แผ่ออกมาจากชายวัยกลางคนนั้นทรงพลังอย่างด้วยพลังของชายวัยกลางคนสามารถทำลายอาณาจักรฉินได้อย่างง่ายดาย

            และข้างๆชายวัยกลางคนคือหญิงสาวที่ดูอายุ20 ปีต้นๆแต่อายุจริง ๆของนางนั้นมากกว่านั้นและมีหญิงสาวอายุ20 ปีอีกคนนั่งอยู่ด้วยพวกเขาทั้งสามกำลังนั่งมองไปยังกระจกบานใหญ่ที่แสดงภาพของชายหนุ่มที่กำลังฝึกฝนทักษะดาบอย่างมุ่งมั่นชายวัยกลางคนนั้นคือประมุขตระกูลหยางและเป็นบิดาของหยางจื่อ หยางเทียนอี้พี่สาวของหยางจื่อ หยางอวี้และหญิงสาวอีกคนคือมารดาของหยางจื่อ ซูชิง ส่วนหญิงสาวที่นั่งข้างๆซูชิงคือ

            "ลูกของเราช่างมีพรสวรรค์จริง ๆขนาดอยู่ในสถานที่พลังปราณเบาบางอย่างดินแดนระดับต่ำก็ยังสามารถเติบโตได้รวดเร็วเช่นนี้นี่ถ้าหากเขาได้ฝึกฝนอยู่ในตระกูลพลังของเขาอย่างน้อยก็ต้องบรรลุปรารจักรพรรดิได้เเล้ว"ชายวัยกลางคนกล่าว

            "ก็แล้วทำไมท่านไม่ไปรับลูกของพวกกลับมาที่ตระกูล" ซูชิงกล่าว

            "ไม่ได้เราต้องให้จื่อเอ๋อกลับมาที่ตระกูลด้วยตนเองหรืออย่างน้อยก็ขึ้นมายังดินแดนชั้นบนพวกเราถึงจะไปรับเขากลับมาที่ตระกูลได้"หยางเทียนอี้กกล่าว

            "แต่ท่านพ่อน้องของข้ากำลังถูกจับแต่งงานอยู่นะ" ฟางอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

            "นี่เจ้าไม่ดีใจเหรอที่น้องของเจ้าจะได้มีคนรัก"หยางเทียนอวี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม

            "ก็ต้องไม่อยู่เเล้วพรสวรรค์ของจื่อน้อยสูงส่งแม้แต่ในดินแดนด้านบนนี้ก็แทบไม่มีหญิงสาวคนใดเหมาะสมกับจื่อน้อยเลย"หยางอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

            "เจ้านี่ตัวเป็นพี่สาวติดน้องที่ไม่ยอมให้หญิงอื่นเข้าไปใกล้อยู่ได้"ซูชิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

            "ก็ตั้งแต่ที่จื่อน้อยเกิดมาไม่นานพวกท่านก็นำจื่อน้อยไปไว้ที่ดินแดนระดับต่ำความฝันที่ข้าจะได้ดูแลและอยู่ข้างๆจื่อน้อยก็เลยแตกสลายในทันที"หยางอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้า

            "ไม่ต้องห่วงด้วยพรสวรรค์ของจื่อเอ๋อไม่นานเขาจะต้องขึ้นมายังดินแดนด้านบนนี้อย่างแน่นอน"หยางเทียนอวี้กล่าว

            "แต่ข้าอยากไปงานแต่งของจื่อน้อยอย่างน้อยก็ให้ข้าได้อวยพรให้กับจื่อน้อยก็ยังดี"หยางอวี้กล่าว

            "ก็ได้แต่เจ้าต้องปกปิดพลังของเจ้ารวมถึงความลับที่เจ้าเป็นพี่สาวของจื่อเอ๋อด้วย"หยางเทียนอวี้กล่าว

            "เย้ๆ ท่านพ่อใจดีที่สุด" หยางอวี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม

            ทางด้านหยางจื่อในตอนนี้กำลังทำภารกิจอยู่ในป่าอสูรทมิฬซึ่งอยู่ระหว่างอาณาเขตของสำนักอู่เสียและสำนักปฐพีคลั่งหยางจื่อและมู่โหลวรวมทั้งศิษย์ของสำนักอู่เสียอีกจำนวน 10คนได้รับภารกิจให้มาล่าสัตว์อสูรระดับปฐพีขั้นต่ำ 10 ตัวและ ขั้นกลาง 2 ตัวและในกลุ่มของหยางจื่อก็มีศิษย์หลักอันดับที่ 10 และ 9เป็นผู้นำกลุ่มทั้งสองต่างก็อยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 1 ด้วยกันทั้งคู่

            "พวกเจ้ากระจายกันไปค้นหาสัตว์อสูรและเกาะกลุ่มกันไปอย่างน้อย 2 คน ถ้าเจอเเล้วอย่าพึ่งลงมือแต่ให้มาเเจ้งพวกข้าก่อน"ศิษย์หลักอันดับ 9 ชื่อ ชิงหมินกล่าว

            หยางจื่อจับคู่กับมู่โหลวอย่างแน่นอนอยู่เเล้วเพราะพวกเขากำลังจะหมั่นหมายกันและนี่ก็ไม่ได้ทำให้คนอื่นแปลกใจแต่อย่างใดกลับกันพวกเขากลับรู้สสึกอิจฉาซะมากกว่าเพราะด้วยความงดงามและพรสวรรค์ของมู่โหลว ไม่มีชายคนใดในอาณาจักรฉินไม่สนใจนาง

            "ชั่งน่าอิจฉายิ่งนัก" ศิษย์หลักอันดับ 10 สุ่ยตงกล่าว

            "อย่าดีกว่าข้ารู้ว่าเจ้าอิจฉาเด็กนั่นแต่ทางที่ดีอย่าไปตอแยกับเขาดีกว่า" ชิงหมินกล่าว

            "เ๯้ากลัวอย่างงั้นรึ" สุ่ยตงกล่าวเยาะเย้ย

            "แน่นอนไม่ใช่แค่เขาเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสโม่หงเย่อย่างเดียวแต่ด้วยพรสวรรค์ของเขาเมื่อเขาออกมาจากสุสารโบราณพลังของเขาจะต้องรุดหน้าอย่างมากจนสามารถเอาชนะพวกเราได้อย่างง่ายดาย"ชิงหมินกล่าว

            "เจ้าไม่ประเมิณเด็กนั่นสูงเกินไปหรอกรึ"สุ่ยตงกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

            "เมื่อถึงเวลาเ๽้าก็จะเข้าใจเอง"

            ชิงหมินขี้เกียจจะกล่าวกับสุ่ยตงเเล้วเริ่มออกล่าสัตว์อสูรในทันทีแต่ในขณะนั้นเองก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมา

            "เกิดอะไรขึ้น!!!!" ชิงหมิน๻ะโ๷๞ออกมา

            "พวกสำนักปฐ๨ีคลั่งมันโจมตีพวกเรามีพวกเราคนหนึ่งที่ตกตายด้วยน้ำมือพวกมัน"

            "ว่าอย่างไรนะ เจ้าพวกบัดซบสำนักปฐพีคลั่งพวกมันจะต้องตาย"สุ่ยตงกล่าวด้วยน้ำเสียงโกนธเกรี้ยว

            ชิงหมินและสุ่ยตงรีบตรงไปยังกลุ่มของสำนักปฐพีคลั่งในทันทีหยางจื่อและมู่โหลวเองก็ตามพวกชิงหมินไปเช่นกันแต่เมื่อพวกเขาไปถึงก็เห็นศพของศิษย์สำนักอู่เสียนอนอยู่ 3คนและพวกสำนักปฐพีคลั่งกำลังยืนยิ้มอย่างชั่วร้ายอยู่

            "อ้าวๆ นั่นไม่ใช่ชิงหมินและสุ่ยตงไม่ใช่รึนี่พวกเจ้ายังอยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 1 อยู่อีกอย่างงั้นรึ"ศิษย์หลักสำนักปฐพีคลั่งกล่าว

            "ซ่างกวนฮู่ เจ้าเป็นคนฆ่าพวกเขาอย่างงั้นรึ"ชิงหมินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

            "แน่นอนก็เจ้าพวกสวะพวกนี้มันดัยมาขัดหูขัดตาข้าเองดีหว่า"ซ่างกวนฮู่กล่าวด้วน้ำเสียงชั่วร้าย

            หยางจื่อขมวดคิ้วในทันทีดู

            "ดูเหมือนว่าพวกมันตั้งใจมาดักรอพวกเรา" หยางจื่อกล่าว

            "ข้าเองก็คิดแบบนั้น" ชิงหมินกล่าว

            "เเล้วจะเอายังไงเจ้าซ่างกวนฮู่มันทะลวงสู่ปราณปฐพีขั้นที่ 2 เเล้วพวกข้าไม่สามารถเอาชนะมันได้แน่อย่างมากก็แค่ยื้อเวลาเอาไว้"สุ่ยตงกล่าว

            "งั้นข้าฝากพวกท่านจัดการกับซ่างกวนฮู่ด้วย คนที่เหลือข้าจัดการเอง"หยางจื่อกล่าว

            "เ๽้าแน่ใจนะว่าเ๽้าจัดการใหว" ชิงหมินกล่าว

            "แน่นอน" หยางจื่อตอบหย่างมั่นใจ

            "งั้นก็ดีพวกข้าจะถ่วงเวลาให้เ๽้าเอง" สุ่ยตงกล่าว

            ชิงหมินและสุ่ยตงพุ่งไปทางซ่างกวนฮู่และเปิดฉากโจมตีในทันทีส่วนทางหยางจื่อนั้นใช้ทักษะ "ย่างก้าวภูตพราย" และร่วมกันทำให้ศิษย์ของสำนักปฐพีคลั่งที่อยู่ปราณก่อเกิดขั้นที่ 6"เงามายาสะบั้นจันทร์"ตกตายในทันที และไม่ใช่เพียงแค่นั้นหยางจื่อยังคงพุ่งไปหาคนอื่น ๆด้วยความเร็วจนเห็นเพียงแค่เงาส่วนศิษย์สำนักปฐพีคลั่งที่เห็นเงาของหยางจื่อราวกับว่าเขาเห็นเงาแห่งความตาย

            ------------------------------------------------------------------------------------

            ​