เ้าหญิงมาเฟียวัยกระเตาะ
ตอน ซ้อมแก๊งบูลลี่+ขอดูไข่เพื่อน
บรืน! ๆ ๆ รถตู้สีดำแล่นออกจากบ้านหรูหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ส่วนตัวกว่าร้อยไร่ ภายในรถมีเด็กสาวในชุดพละกำลังนั่งเล่นแท็บเล็ต มัดผมแกละยางน่ารักน่าชัง ขณะที่มือกดเล่นแท็บเล็ดเธอก็อ้าปากรอให้บอดี้การ์ดที่นั่งข้างป้อนอาหาร
อ้าม! หนุ่มหน้าโหดคนเดิมป้อนแซนวิชทูน่าให้เด็กสาวรุ่นลูกมี่มีดีกรีเป็ถึงเ้าหญิงแคว้นใหญ่และปัจจุบันก็ครองตำแหน่งลูกสาวมาเฟีย แถมเป็มาเฟียขาใหญ่ที่ว่านี้ก็ฝันตัวจากการเป็าา เมื่อโดนปฏิวัติเขาจึงอพยพมาจากต่างแดนเพื่อครองอาณาจักรสีเทาบนเมืองใหญ่
ดังนั้นตระกูลนี้จึงมีพร้อมทั้งอำนาจ เงินทอง และอาวุธยุทโธปกรณ์ครบมือ เหล่าสมุนทั้งหลายล้วนเป็อดีตนักรบและนักฆ่ามือฉมัง ไม่เหมือนกับพวกกุ๊ยแก๊งโดยทั่วไป
"คุณหนูครับ วันก่อนโดดเข้าค่ายคุณธรรม จะไม่เป็อะไรหรือครับ" คนขับรถหน้าตี๋หันมาถามเ้าหญิงน้อย
"ไม่เป็ไรหรอก อย่าบอกให้ท่านพ่อรู้ละกัน เดี๋ยวฉันจัดการเอง" เอรีนตอบ
"วันนี้เลิกกี่โมงครับ จะไปไหนต่อไหมครับ" หนุ่มแว่นที่นั่งข้างคนขับหันมาถาม
"เลิกปกติ จะไปไหนต่อเดี๋ยวดูอารมณ์ก่อน" เด็กสาวตอบหนุ่มรูปหล่อโดยไม่เงยขึ้นมามองหน้าเขาด้วยซ้ำ
หันมองไปรอบๆเห็นคนนั่งข้างเป็หนุ่มหน้าโหตตัวล่ำบึ๊ก เขาคือคนที่ตัวติดกับเอรีนเสมอเป็อดีตแม่ทัพของาา ตอนนี้เป็บอดี้การ์ดและพ่วงตำแหน่งคนรับใช้ส่วนตัว
คนขับรถเป็เหมือนผู้จัดการส่วนตัว ดูแลทั้งเื่เงินและธุระจุกจิกให้ทุกอย่าง รวมทั้งการเดินทาง
หนุ่มแว่นหน้าหล่อเป็ติวเตอร์และมันสมองของทีม มีหน้าที่ช่วยเ้าหญิงคิดอ่านวางแผนทุกอย่าง ทั้งเื่เรียนและการใช้ชีวิต
ราวๆยี่สิบนาทีรถตู้ก็มาจอดในโรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง ถึงเอรีนจะอายุ19แล้วแต่เธอยังต้องเรียนม.6เพราะว่าการปฏิวัติทำให้เธอดร็อปเรียนไปถึงสองปี เมื่อย้ายมาประเทศใหม่นี้จึงเรียนช้ากว่าเพื่อนที่อายุเท่ากัน
"ไปนะ บ๊ายบาย!" สาวน้อยลงจากรถโบกมือให้สองหนุุ่ม ขณะเดียวกันบอดี้การ์ดร่างั์ก็เดินตามลงมายืนชิดใกล้
"เห้อ! หวังว่าคุณหนูขอวเราคงไม่โดนไล่ออกอีกนะ ลำบากต้องหาโรงเรียนให้อีก"
"นั่นสิ"
คนขับรถกับหนุ่มแว่นคุยกันแล้วบึ่งรถตู้ออกมาจากโรงเรียน
เอรีนกับหนุ่มอีกคนขึ้นห้องเรียนม.6ซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของตึกสีส้ม เมื่อถึงห้อง6/8 เอรีนก็วิ่งเข้ามานั่งที่โต๊ะ สวมแว่นตาและเปิดดูวิชาคณิตศาสตร์ย้อนหลัง
บอดี้การ์ดที่ชื่อเอสยืนกอดอกอยู่หน้าประตูห้อง คอยเฝ้าเ้าหญิงเหมือนกับผู้ปกครองมาเฝ้าลูก
"เข้าไป เข้าไปเลยไอ้อ้วน" เสียงเพื่อนชายในห้องดังโวยวาย โครม! จู่ๆเพื่อนเกเรพวกนั้นก็ผลักหนุ่มอ้วนเข้ามาในห้องจนล้มหงายตึง เพื่อนชายเกเรอีกสามคนเดินตามเข้ามาติดๆ
"ถ้าไม่เข้าค่ายคุณธรรมก็ไม่รู้เลยว่าไอ้อ้วนนี่อ้วนทั้งตัวและเ้าโลก" เสียงหัวโจกร่างใหญ่
"ฮ่า! ๆ ๆ ใครบอกให้แกไม่ใส่กางเกงในวะ" เสียงหนุ่มเกเรตัวผอมแห้ง
"พิการป่ะวะ ทำไมไอ้นั่นของแกมันใหญ่เหมือนบวมๆ หรืออักเสบ บวมๆแบบนั้นมันแข็งได้ไหมวะ ฮ่า! ๆ ๆ" หนุ่มอ้วนเสริม
"ไอ้พวกนี้ รยกวนเวลาติวฉันจริงๆ" เอรีนเหลียวหลังมาบ่นและถอดแว่นตาออก
"อะไร ยัยหน้าใหม่นี่เดี๋ยวเหอะ" หัวโจกเดินเข้ามาง้างมือจะตบหน้าสาวตัวน้อยๆ
"เธอเล่นโดดเรียนซะขนาดนั้น จะเรียนตามเพื่อนทันได้ยังไงยัยทึ่ม" หนุ่มอ้วนชี้หน้าด่า
"ใช่ อย่ามาแอ๊บทำเป็ขยันเลยเหอะ" หนุ่มผะคอกใส่หน้าเรียวเล็ก ลมปากของเขาทำเอาผมหน้าม้าปลิวไหว
ปั่ง! เอรีนฟาดมือกับโต๊ะแล้วลุกยืน เอามือจับนิ้วของหนุ่มอ้วนแล้วหมุนตัวหักด้วยวิชายูยิตสู
โครม! โอ๊ย! ๆ ๆ หนุ่มอ้วนตัวเท่าหมีควายพลิกลงมานอนหงายอ้าซ่าหลังจากโดนบิดนิ้วมือจนต้องพลิกตัวตามจนสุดท้ายก็ล้มลงเพราะพละกำลังของตัวเอง
"ยัยนี่" หัวโจกแก๊งบูลลี่ง้างมือตบหน้า ทว่าเอรีนก้มลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นใช้กำปั้นน้อยๆสองอันประกบคู่กันแล้วชกเสยเข้าเป้ากางเกงของเขาในท่าหนุมานถวายแหวน
ตูม! โอ๊ย! ๆ ๆ ๆ หัวโจกแก๊งลงไปนอนกุมไข่ นอนดิ้นทุรนทุรายแหกปากร้องเหมือนหมา
ตุบ! ๆ ๆ เพื่อนที่ยืนคุยกันอยู่หน้าห้องวิ่งมาออกัน โครม! บอดี้การ์ดร่างั์ปิดประตูห้องและยืนคุมนอกประตูไม่ให้ใครเข้ามาได้
"ยัยนี่ เอ๊ย! เอรีน ฉันขอโทษนะ" หนุ่มผอมเอ่ยแล้วหันหลังกลับไปปีนหน้าต่าง กำลังจะกระโจนลงไปนอกระเบียงห้อง
หมับ! สาวน้อยปรี่เข้ามาจิกผมรองทรงยาวๆกำแน่น เตะตัดขาล่างหนุ่มผอมพร้อมกับกระชากหนังหัวเข้ามาหาตัว
โครม! หนุ่มผอมเซล้มมาข้างหลัง เด็กสาวรีบเอาอกรับแผ่นหลังแล้วใช้แขนรัดคอเขาจนหน้าดำหน้าแดง
แอ่ก! ๆ ๆ แค่ก! ๆ ๆ
เอรีนกระซิบหูเพื่อนตัวผอมและรัดคอเขาแน่นขึ้น
"ข้อสอบน่ะ ฉันโดดเรียนไปเลยไม่ได้สอบ ต้องสอบซ่อมวันนี้คนเดียว นายกำลังจะไปขโมยข้อสอบจากครูมาให้ฉันใช่ไหม ฮิ!"
แค่ก! ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ เพื่อนพยักหน้ารับ สาวน้อยจึงปล่อยร่างของเขาออกจากอ้อมแขน
อือ! เอรีนหันหลังไปพยักหน้ามองตาบอดี้การ์ดผ่านกระจกใสของประตูบานเลื่อน
เอื๊ยด! เอสเปิดประตูออก
ตุบ! ๆ ๆ ๆ สามหนุ่มแก๊งบูลลี่มองหน้ากันแล้ววิ่งหนีหน้าตั้งออกจากห้องเรียน
"ขอบคุณนะที่ช่วยฉันไว้" เพื่อนตัวอ้วนที่โดนแกล้งลุกยืน เขาเอ่ยและยื่นมือมารอจับเช็คแฮนด์
หมับ! ๆ ๆ เอรีนจับมือกับเพื่อนแล้วยืนเขย่งเท้า เอาหน้ากระซิบหูเพื่อนในสภาพวางคางไว้บนบ่าใหญ่ๆ
"ของนายน่ะ ใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ จริงๆป่ะ ขอดูได้มะ"
"เธอจะบ้าเหรอ ฉันโดนแกล้งมานะ ฉันอาย ไม่อยากให้ใครเห็นหรอก" หนุ่มอ้วนผงะถอยหนี
"เอ้า นายไม่อยากเป็เพื่อนกับฉันเหรอ ให้ฉันดูเถอะนะ ทีเดียวเป็เพื่อนกันเลย"
เด็กสาวกดอกเดินเข้ามายืนบดเพื่อนแบบท้องชนกัน พร้อมเงยหน้าขู่
"หรือว่าอยากจะเป็ศัตรูกับฉัน แบบไอ้พวกเมื่อกี๊ หยึย!"
"ก็ได้ แค่ดูนะ เธอคนเดียว ห้ามบอกใคร" หนุ่มอ้วนตอบแบบไม่ต้องคิด
"โอเค ตอนเย็นนะ ที่สวนสาธารณะข้างโรงเรียน"
"อือ ดูแล้วอย่าเล่าให้ใครฟังนะ นะเอรีน" เพื่อนตอบ
หลายชั่วโมงต่อมา
ในสวนสาธารณะ ใต้พุ่มดอกไม้ตรงหัวมุมรั้วด้านในสุดมีโพรงโล่งกว้างที่เอรีนชอบโดดเรียนมาปูเสื่อนอนเล่น
หนุ่มอ้วนเดินตามหลังเด็กสาวมายังพุ่มดอกไม้หลากสี ทั้งสองมุดเข้ามาในโพรงใต้พุ่มดอกไม้และมองหน้ากัน
"ถอดสิ กาวเกงพละน่ะ" เอรีนสั่ง
"แค่ถลกก็พอมั้ง" หนุ่มอ้วนคุกเข่าและดึงร่นกางเกงพละลงมาที่ขา
ฮิ! ๆ เอรีนนั่งยองๆยิ้มแล้วดึงกางเกงในสีแดงของเขาลงต่ำ พรื่บ!
อื้อหือ! เ้าหญิงตาโตเมื่อเห็น แท่งเอ็นอ่อนยวบลำบวมโตห้อยลงล่างเพราะความหนักอึ้ง
"ใหญ่เหรอ ของคนอื่นเขาไม่ใช่แบบของเราเหรอ?" หนุ่มอ้วนถาม
หมับ! ๆ เอรีนไม่ตอบหรืออาจไม่ได้ยิน เธอเอียงหน้าเรียวเล็กก้มมองแท่งเอ็นอ่อนและลองใช้มือบีบกำขยำเล่นจนรู้สึกว่ามันเต้นตุบๆและดุ๊กดิ๊กสู้มือ
"มันก็ค่อยๆแข็งขึ้นนี่นา แต่แข็งไม่เต็มที่"
"ทำไมใหญ่ขนาดนี้นะ เกือบเท่าของเอสเลย ถ้าแข็งได้สุดๆจะไม่ใหญ่กว่าไปอีกหรือนี่ เอื่อก"
เมาเฟียสาวตัวน้อยพูดกับเเท่งเอ็นที่เธอบีบเล่น
"จะทำยังไงให้นายแข็งเต็มลำดีน๊าาาา"