รัชศกที่สิบสามกลางฤดูใบไม้ผลิ ณ จวนเซิ่ง
สายลมเย็นฉ่ำเอื่อยเฉื่อย ราตรีที่ผู้คนหลับใหลอยู่ในห้วงฝัน เตียงหลังใหญ่ภายในเรือนนอนที่ควรมีเพียงร่างของบุรุษผู้เป็เ้าของจวน หากกลับมีร่างของหญิงสาวอีกคนกำลังหลับใหลอยู่เคียงกัน จวบจนรุ่งเช้ามาร่างนั้นได้หายไป
ชิงเฟยหญิงสาวลูกครึ่งจีนไทยที่ตั้งรกรากอยู่ ณ ดินแดนสยามั้แ่จำความได้ เธออยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอด เด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งที่ต้องใช้ชีวิตอย่างดิ้นรนของทุกวันจนกระทั่งได้มีบ้านเป็ของตนเองอย่างที่หวังในตอนนี้
บ้านหลังกะทัดรัดด้วยเนื้อที่ยี่สิบตารางวาสไตล์จีนอันเรียบง่ายเน้นไม้สีสว่างให้ความรู้สึกเบาบางและค่อนข้างโปร่งสบาย ทุกห้องถูกตกแต่งและออกแบบล้วนมีกลิ่นอายของความโบราณร่วมสมัย พื้นที่สวนสี่เหลี่ยมภายในบ้านประดับน้ำตกหินชุดโต๊ะน้ำชาขนาดย่อม
ทว่ามีเพียงสิ่งเดียวที่บ้านหลังนี้ได้ขาดไป เตียงในห้องนอนที่เ้าตัวเฟ้นหาทุกเว็บไซต์ของร้านค้า
มือเรียวเคาะแป้นพิมพ์กรอกสิ่งที่กำลังค้นหาลงในช่องสี่เหลี่ยม แว่นตาถูกขยับขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังหน้าจอสว่าง
“ร้านที่สิบแล้วนะ ทำไมถึงหายากหาเย็นแบบนี้”
เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านไปหน้าเพจขายเฟอร์นิเจอร์และร้านค้าต่างๆ ถูกเปิดขึ้นมากมาย ชิงเฟยที่จดจ่ออยู่บนหน้าจอเริ่มผ่อนลมหายใจจากริมฝีปากชมพูระเรื่อนั้น เมื่อเธอใช้โซฟาแทนเตียงมาร่วมเดือนแล้วก็ยังหาที่ถูกใจวางในห้องนอนไม่ได้สักที
“นี่มัน ร้านไหนกัน” ในตอนที่ชิงเฟยกำลังถอดใจ มือเรียวกำลังเลื่อนกดปิดหน้าจอ ทว่าจู่ๆ ป้ายโฆษณาสินค้ากลับเด้งกระพริบขึ้นบนหน้าเว็บไซต์ที่เธอเปิดทิ้งไว้
เธอคลิกเข้าไปดูอย่างสนใจ “ไม่ว่าท่าน้าสิ่งใด ทางข้าล้วนมีตามที่ใจท่านปรารถนาอย่างนั้นหรอ สโลแกนร้านน่าสนใจแห่ะ”
หน้าเว็บที่แตกต่างจากเว็บร้านค้าทั่วไป เมื่อกรอกได้เพียงสิ่งที่้า หากไม่สามารถเลือกรายละเอียดหรือคุณสมบัติอื่นๆ ได้
ชิงเฟยไม่คิดที่จะคาดหวังกับเว็บของร้านเท่าไร ในเมื่อร้านอื่นที่ระบุลักษณะต่างๆ ตามแบบที่้ากลับไม่ตอบโจทย์เธอเลยสักร้าน
ร่างบางพิมพ์ตัวอักษรลงไปอย่างไม่รีบร้อน ยกชามะลิอุ่นๆ ขึ้นจิบ รอไม่นานการประมวลผลของรายการที่เธอค้นหาก็เสร็จสิ้น รูปเตียงไม้หลากหลายแบบขึ้นมาให้เธอได้เลือกเช่นร้านอื่นๆ ทว่ามันกลับมีสิ่งพิเศษกว่าร้านไหนทั้งหมดที่หญิงสาวเคยเห็น เมื่ออยู่ๆ มีเพียงรูปเดียวที่ปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอทั้งที่ตัวเธอไม่ได้คลิกเลือกแต่อย่างใด
“เตียงนี้” ชิงเฟยไม่ได้สงสัยสิ่งผิดแปลกที่เกิดขึ้น หากั์ตาสีอ่อนนั้นกลับจดจ่ออยู่บนภาพเตียงบนจอด้วยความรู้สึกเสมือนสายลมแ่เบาผาดพ่านให้คาดหวัง
ตกเย็นของวันเตียงนอนถูกส่งมาอย่างรวดเร็วที่บ้านของเธอ มันถูกประกอบมาอย่างดีและห่อหุ้มโดยผ้าสีแดงผืนบางแ่า เมื่อถูกเคลื่อนย้ายเอาไว้ในห้องนอนและเซ็นรับสินค้าเป็ที่เรียบร้อย ชิงเฟยจึงได้ลงมือเปิดมันออกในทันที
ครึ่งชั่วโมงต่อมาเตียงไม้จันทร์หอมสี่เหลี่ยมที่มีลวดลายสลักบนเนื้อไม้ก็ได้ปรากฏต่อสายตาของเธอ
หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะยืนยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ
มุมเสาทั้งสี่สลักลวดลายเฉกเช่นเดียวกับตัวไม้ทั้งสี่ด้าน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเนื้อไม้ให้ความรู้สึกผ่อนคลายโชยกระทบจมูกของเธอบางเบา
ค่ำคืนนั้นหญิงสาวได้นอนหลับบนเตียงที่เธอเฝ้าคอยอย่างอิ่มเอม ร่างบางหลับสนิทขนาดไม่รู้สึกตัวสักนิดว่าตนเองกำลังนอนอยู่ภายในห้องที่แตกต่างออกไป
196K
