อลิสเริ่มตรวจสอบข้อมูลอาคาร จึงได้รู้ข้อมูลคร่าวๆทั้งหมดมาแม้จะไม่ละเอียดยิบทุกจุดก็ตาม
ตัวอาคารสูง 258 เมตร มีทั้งหมด 53 ชั้น มีพื้นที่รวม 75,000 ตารางเมตร มีห้องควบคุมหลักอยู่ที่ชั้น 33 ชั้นที่1-5 และ 26-32 เป็ส่วนของภัตราคารอาหาร พื้นที่สันทนาการ บาร์ เวทีแสดง โรงภาพยนต์ สปาร์ และร้านค้าต่างๆ ชั้นใต้ดินทั้งสามชั้นเป็พื้นที่ลานจอดรถและห้องเครื่องปั่นไฟสำรองกับระบบปั๊มน้ำ
นับจากชั้นที่เธออยู่ลงไปอีกห้าชั้น ปลอดภัย ไรวี่แววซอมบี้ อาจเป็เพราะ่เกิดการระบาดของไวรัส่แรกๆ ทุกคนคงเช็คเอาท์ออกไปหมด ทำให้โรงแรมค่อนข้างว่างเปล่าในช่วนที่พักั้แ่ชั้น40ขึ้นมา แต่ก็มีซอมบี้หลงเข้ามาบ้างประปราย เธอคงต้องไล่จัดการทีละชั้นไปให้หมดถึงชั้น40 เพราะเท่าที่ตาเห็นแล้วจากชั้น40-50มีจำนวนซอมบี้ที่กล้องตรวจเจอแค่19ตัว แต่ถัดจากชั้น40ลงไปถึงชั้น33 เธอเจอซอมบี้จำนวนหลายร้อยเลยทีเดียว ยังไม่นับในจุดที่กล้องพังหรือจุดอับต่างๆอีก พวกห้องเก็บของ ห้องเครื่องก็ไม่ค่อยจะมีกล้องติดเลยไม่รู้ความเคลื่อนไหวภายใน ชั้น1-5นี่แทบจะเรียกว่าขุมนรกได้เลย ซอมบี้ที่เห็นผ่านกล้องรวมๆกันก็เฉียดพันไปแล้ว เธอคงต้องหาวิธีจัดการล่อพวกมันไปด้านนอกให้เยอะที่สุด ไม่งั้น เธออาจถูกรุมกินทั้งเป็เวลาลงไปชั้นล่าง
จะทำไงดีนะ เพื่อจะล่อพวกมันออกไปด้านนอก ใช้โดรนดีมั้ยมะ อืม
อลิสครุ่นคิดพลางเปิดร้านค้าหาโดรนที่คิดว่าน่าจะช่วยเธอล่อพวกซอมบี้ออกไปได้
เอาตัวนี้ดีมั้ยนะ ระยะสัญญาณ สามกิโลเมตร แบตอยู่ได้ หนึ่งชั่วโมง บรรทุกของได้ สิบกิโลกรัม มีกล้องสองตัวเป็กล้องหน้ากับกล้องใต้ตัวเครื่องที่หมุนได้รอบทิศทาง มีลำโพงรอบทิศทางหนึ่งตัว บังคับด้วยความคิด แต่ราคานี่ทำเอาเืซิบเลยจริงๆ สี่พันห้าร้อยแต้ม แถมไม่รู้ว่าแค่เสียงจะใช้ล่อพวกมันได้มั้ยด้วยสิ ลองหาอย่างอื่นดูดีกว่า
ดวงตาสีอำพันกวาดมองหาสิ่งที่น่าจะใช้ได้ในสถานการณ์นี้ จนกระทั่งพบกับ
' น้ำหอมดึงดูดซอมบี้ สามารถดึงดูดความสนใจของซอมบี้ในรัศมี100เมตรได้อย่างมาก เป็เวลานานถึงหนึ่งชั่วโมง ราคา 500 point '
" เฮ้ย! มีของประหลาดแบบนี้ด้วยเรอะ!...แต่ก็น่าจะใช้ประโยชน์ได้แฮะ งั้นเอานี่หละ ถูกว่าโดรนขูดเืขูดเนื้อนั่นเยอะ " เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เธอก็ซื้อมันออกมาพร้อมกับโดรนกากๆใช้แล้วทิ้งตัวหนึ่ง ราคารวม 600 point แล้วเอาของที่ต้องใช้ทั้งหมดรวมทั้งถุงขยะที่้าทิ้งออกไปที่สระว่ายน้ำกลางแจ้งตรงระเบียง
อลิสสั่งระบบให้เปิดประตูทางเข้าออกใหญ่ด้านหน้าอาคาร แล้วจึงผูกผ้าขนหนูผืนเล็กไว้กับโดรนแล้วชะโลมน้ำหอมล่อซอมบี้ลงไป จากนั้นจึงถอยหลังออกไปไกลๆก่อนจะเริ่มบังคับโดรนให้บินลงไปด้านล่าง แต่ดูเหมือนเธอจะลืมปัญหาบางเื่ไปสนิท
" กรี๊ด! ไม่นะๆ อย่าตกเชียวนะ! " โดรนตัวน้อยของเธอเมื่อบินออกจากตัวตึกไปก็ปะทะเข้ากับกระแสลมที่กรรโชก ทำให้เสียการควบคุมจนตกลงไปด้านล่าง
โชคยังดีที่พอมันตกลงไปถึงด้านล่างก็หลุดจากกระแสลมพอดี ทำให้เธอกลับมาควบคุมมันได้ก่อนจะล่วงกระแทกพื้นเพียงนิดเดียว
" ฮู่ว~ เกือบเสียฟรีแล้วมั้ยหละ " เธอยกมือปาดหน้าผากอย่างโล่งอก
จากนั้นเธอก็บังคับโดรนตัวนั้นบินไปที่หน้าทางเข้าหลังพร้อมกับมองดูภาพผ่านกล้องไปด้วย
" เยส! มันได้ผล! " เธอกำหมัดยินดีที่เห็นว่าพวกซอมบี้เริ่มกรูกันมาทางโดรนแทบทุกตัว เธอจึงเริ่มบังคับโดรนบินออกห่างไปช้าๆเพื่อหลอกล่อพวกมัน
" อ๊า! สัญญาณเริ่มแย่แล้ว ใกล้จะแบตหมดแล้วหรอเนี่ย สมกับที่เป็ของเกรดต่ำเลยแฮะ ไม่ทันไรก็จะพังซะละ แต่ยังดีที่บรรลุเป้าหมายก่อน หลับให้สบายเ้านกน้อย "
เมื่อเห็นว่าซอมบี้ฝูงใหญ่ออกห่างจากอาคารไปจนเกือบหมดแล้ว เธอก็โยนจอยบังคับและถุงขยะทิ้งลงด้านล่างทันที ก่อนจะสั่งปิดตายประตูทุกบานเหมือนเดิม
" อือ กลิ่นจะติดมั้ยเนี่ย แต่ก็ชั่งเหอะ ชั่วโมงเดียวก็หายแล้วหนิ " เด็กสาวยักไหล่ไม่ใส่ใจก่อนจะเดินกลับเข้าไปล้างมือเตรียมตัวทานมื้อค่ำ
อลิสล้างมื้อเสร็จแล้วก็สั่งซื้อพิซซ่าหน้าซีฟู๊ดและหน้าอัดลมมาทานเป็มื้อค่ำ ราคารวมแค่ 10 point เท่านั้น ถือว่าถูกมาก
" อิ่มจังแฮะ โชคดีจริงๆที่มีร้านค้าระบบ ไม่งั้นคงหิวตายหรือไม่ก็โดนลุมกินตอนไปหาของกินแหง " เด็กสาวลูบหน้าท้องที่ป่องออกมาเล็กน้อยเพราะพิซซ่าถาดใหญ่ อย่างสบายอารมณ์
เอาหละ ไปนอนดีกว่า แต่ก่อนหน้านั้นต้องเอาโซฟาไปกั้นหน้าประตูกันเหนียวไว้ก่อนดีกว่า
เธอลุกขึ้นไปเข็นโซฟาสีตัวไปกองๆรวมกันหน้าประตู ก่อนจะเข้าไปที่ห้องนอนแล้วโดดลงกล้ิงบนเตียงนุ่มทันที พลางครุ่นคิดถึงสิ่งที่ต้องทำต่อจากนี้
" จริงสิ! " ทันทีที่นึกอะไรบางอย่างได้เธอก็พลิกตัวหงายแล้วเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูทันที
จริงๆด้วยสินะ วันนี้เราหยุดเวลาไปหนึ่งครั้ง ประสบการณ์ของทักษะหยุดเวลาเลยขึ้นมาหนึ่ง งั้นก่อนนอนก็ใช้อีกครั้งแล้วกัน จะได้อัพไวๆ
" หยุดเวลา! "
เมื่อเวลารอบๆหยุดเดิน อลิสก็เริ่มทำการทดลองบางอย่าง เธอโยนหมอนขึ้นไป ทันใดที่หมอนหลุดออกจากมือเธอ มันก็หยุดนิ่งกลางอากาศทันที ทำเอาเธออ้าปากค้างมองอย่างตื่นตาตื่นใจ แต่่เวลาสนุกก็หมดลงอย่างรวดเร็วนักเพราะเวลากลับมาเดินอีกครั้ง ทำให้เธอต้องรอไปอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าจะหยุดเวลาได้อีกครั้ง
" ถ้าทักษะหยุดเวลาของเราเลเวลสูงกว่านี้ จะทำให้หยุดเวลาได้นานขึ้นหรือเปล่านะ น่าสนุกดีจริงๆ " ไม่นานนัก ด้วยความอ่อนล้าและความเครียดสะสม เมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองอยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว ทำให้เธอหลับไปอย่างรวดเร็ว
ด้านนอกตัวอาคาร บริเวณที่ซอมบี้ไปรวมกลุ่มกันหน้าแน่นที่สุดเพราะน้ำหอมเรียกซอมบี้ ได้มีเหตุที่น่าหวาดกลัวเกิดขึ้น เมื่อมีซอมบี้หลายตัวกัดกินกันเอง ก่อนที่มันจะเปลี่ยนสภาพไปอย่างสินเชิง ร่างกายที่เคยเป็มนุษย์ได้บิดเบี้ยวผิดรูปไปอย่างน่ากลัวและมีแขนขาที่ดูไม่ค่อยสมประกอบงอกออกมาที่ข้างลำตัว ทำให้มันล้มตัวลงนอนบนพื้น แต่ไม่ได้หมายความว่ามันตาย เพราะมันได้วิ่งออกจากจุดนั้นด้วยท่าทางไม่ต่างจากแมลง ก่อนจะกระโจนขึ้นไต่ผนังตึกหายวับไป