Room 30
ฮัลโหลมีมี่ (1)
ทั้งหอการค้าแดนดิไลออนและคฤหาสน์ของออสตันล้วนอยู่ในเขตฟอลคอน ซึ่งเป็เขตอาศัยของบรรดาเศรษฐีหรือคนมีอันจะกินภายในเมืองหลวงวินเซ็นต์ รายได้ต่อปีของแต่ละครอบครัวมากกว่าสามร้อยเหรียญทองเสียอีก
พอกลับถึงคฤหาสน์ เขากำชับคนรับใช้ว่าไม่ให้รบกวน จากนั้นปิดประตูห้องนอนอย่างแ่าแล้วรีบเข้าไปในรูมทันที
เมื่อเข้ามา สิ่งแรกที่เห็นคือสมาชิกคนอื่นกำลังมุงดูหน้าจอถ่ายทอดสดอย่างสนุกสนาน ชายวัยกลางคนกล่าวทักทายคุณเ้าของก่อนจะเดินไปหาพวกเขา
“หืม? คุณอาหายไปไหนมาตั้งหลายวัน” จัสมินเห็นออสตันก็อดถามไม่ได้
“พอดีมีงานด่วนต้องทำน่ะ แต่หลังจากนี้จะได้พักจนถึงเดือนสิบเอ็ด” ออสตันตอบด้วยร้อยยิ้ม พลางถามว่าพวกเขาทำอะไรกัน จัสมินเล่าอย่างไม่ปิดบัง
“ตอนนี้ทุกคนผ่านด่านแรกกันหมดแล้ว แต่ก็มาติดที่ด่านสอง” หญิงสาวกล่าว “จากการดูถ่ายทอดสดของสมาชิกคนอื่น พวกเราได้ข้อสรุปว่าความยากของแต่ละด่านจะขึ้นอยู่กับลำดับวิวัฒนาการ ยิ่งลำดับสูง ความยากก็ยิ่งมากขึ้น”
ออสตันนิ่งเงียบขณะย่อยข้อมูลที่เพิ่งได้รับมา หลังจากคุยกันอีกสองสามประโยคเขาก็หันไปทางเมลาลีและไทเกอร์
“ถ้าฉันสามารถหาบันทึกเงื่อนไขลำดับสี่เส้นทางสมุทรกับเส้นทางโลหิตได้พวกคุณจะจ่ายเท่าไหร่”
ร้านค้าแห่งจินตนาการมีบันทึกเงื่อนไขขายถึงแค่ลำดับสาม ั้แ่ลำดับสี่ขึ้นไปสามารถได้จากการสุ่มรางวัลในวงล้อล็อตเตอรี่หรือกล่องของขวัญเท่านั้น
“ตั๋วสุ่มพิเศษ?” เมลาลีเสนอ ออสตันครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้า
“ฉันจำได้ว่าถ้าพวกเราเชิญสมาชิกใหม่เข้ามา คุณเ้าของจะมอบตั๋วสุ่มเฉพาะให้ บัตรเชิญที่คุณเ้าของแจกน่าจะมีเจ็ดหรือแปดใบ ฉันขอหนึ่งใบเป็อย่างไร”
ตั๋วสุ่มเฉพาะสามารถระบุหมวดหมู่ในการสุ่มได้ มันย่อมมีค่ากว่าตั๋วสุ่มพิเศษ เมลาลีและไทเกอร์คิดเล็กน้อยก่อนจะตอบตกลง
ตอนนี้เมลาลีมาถึงจุดสูงสุดของลำดับสามแล้ว รอแค่บันทึกเงื่อนไขและโอกาสในการวิวัฒนาการ ส่วนไทเกอร์เพิ่งเลื่อนเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับสามเมื่อสองวันก่อน เขาจำเป็ต้องหาบันทึกเงื่อนไขเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเลื่อนลำดับสี่
“พวกคุณคิดบ้างหรือยังว่าจะเชิญใคร” ออสตันถามอย่างไม่จริงจังนัก
“ยังไม่รู้” ไทเกอร์และจัสมินส่ายหน้า
“ฉันอยากมอบโอกาสนี้ให้หลานชาย” โจเซฟบอก เป็ครั้งแรกที่เขาพูดเื่ครอบครัวกับคนนอก “ตอนนี้เขาน่าจะอยู่เมืองท่าเรือเดลฟี่”
“เมืองท่าเรือเดลฟี่อยู่ห่างจากเมืองล็อคค่อนข้างไกล และก่อนผมจะออกจากเมืองล็อคได้ยินว่าพวกเขายังวางกำลังภายในเมืองล็อคอย่างแ่า ไม่ใช่เื่ง่ายเลยที่จะออกจากเมืองนั้นมาได้” ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่เมืองล็อคแล้ว ไม่จำเป็ต้องปิดบังอะไรวายร้ายคนนี้อีก “คุณพ่อเมเยอร์้าจับคุณให้ได้”
“เ้านั่นดื้อด้านซะจริง” ชายชรากล่าวอย่างอ่อนอกอ่อนใจ “ตอนนี้อาการาเ็ของฉันหายดีแล้ว ถ้า้าฝ่าออกจากเมืองย่อมไม่มีปัญหา แต่เ้านั่นต้องััได้แน่ว่าฉันออกจากเมืองแล้ว”
ออสตันไม่ต่อบทสนา เขาหันไปทางเมลาลี เธอครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะบอก “ฉันอยากมอบโอกาสนี้ให้กับลูกน้องตัวเอง แต่คงไม่สามารถออกจากที่นี่ได้ชั่วคราว”
หญิงสาวเล่ารายละเอียดเหตุการณ์ก่อนเข้ามาที่นี่ให้ทุกคนฟัง พอฟังจบความเงียบก็ปกคลุมชั่วขณะ สถานการณ์ของเมลาลีค่อนข้างร้ายแรงกว่าโจเซฟ ต่อให้รอดพ้นมาจากไซเรนได้เธอก็ต้องลอยคว้างอยู่ในทะเลอยู่ดี
“บัตรเชิญต้องระบุชื่อผู้เชิญลงไปถึงจะใช้ได้ คุณสามารถให้ใครสักคนส่งมันไปให้ลูกน้องได้” ออสตันบอก เมลาลีกวาดตามองทุกคนด้วยความลังเล
“มีใครอยู่อาณาจักรเลสเตอร์ไหม”
ทั้งออสตัน ไทเกอร์ และโจเซฟล้วนอยู่อาณาจักรทีอา อลิซาเบธก็น่าจะอยู่อาณาจักรนี้เหมือนกัน ดังนั้นเื่การส่งบัตรเชิญแทนจึงเป็ไปไม่ได้
เมื่อเห็นทุกคนส่ายหน้า เมลาลีก็ถอนหายใจยาว คงต้องรอให้เธอแข็งแกร่งกว่านี้ก่อนถึงจะกลับไปเผชิญหน้ากับปัญหาได้... อย่างน้อยก็ต้องเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับห้า
“แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวิธี หอค้าการค้าของฉันมักจะส่งคนไปติดต่อซื้อขายกับหลายอาณาจักร ถ้าฝากจดหมายไปกับพวกเขาก็ไม่น่าจะมีปัญหา” ออสตันเสนอ “ก่อนหน้านั้นพวกเราต้องยืนยันก่อนว่าจะมีเฉพาะผู้ได้รับเชิญเท่านั้นถึงจะสามารถเข้ามาในรูมได้”
การยืนยันที่ว่าก็คือถามคุณเ้าของ เมลาลีไม่รอช้า รีบเดินเข้าไปหานพพร้อมถามรายละเอียดและข้อควรระวังเกี่ยวกับบัตรเชิญ พออีกฝ่ายบอกว่าเฉพาะผู้ถูกเชิญเท่านั้นเธอก็เบาใจ
เมลาลีกลับไปพูดคุยรายละเอียดกับออสตันก่อนจะมอบบัตรเชิญให้เขา เป็เวลาเดียวกับที่มิสเตอร์แฮนซั่มออนไลน์เข้ามาพอดี
“กำลังคุยอะไรกันอยู่ครับ” มิสเตอร์แฮนซั่มทักทายด้วยรอยยิ้ม พอชินเห็นเ้านายก็วิ่งเข้ามาหาทันที โดยมีอาอูเดินตามมาด้านหลัง
“พวกเรากำลังคุยเื่บัตรเชิญ” ออสตันบอกรายละเอียดอีกฝ่ายคร่าวๆ
หลังมิสเตอร์แฮนซั่มฟังเสร็จก็รู้สึกสนใจขึ้นมา และจำได้ว่าตัวเองมีตั๋วสุ่มรางวัลที่ยังไม่ได้ใช้พร้อมกับไอเท็มอีกหลายชิ้น
“พวกคุณรู้ไหมของพวกนี้ใช้ทำอะไร” ก่อนหน้านี้คุณเ้าของบอกว่ามันสามารถใช้ได้เฉพาะเกมในเครือไดนามิก แต่หลังจากทดลองทักษะของนักมายากลทั้งในเกมออโรร่าและโลกจริง ชายหนุ่มรู้สึกว่าเื่นี้ต้องมีลับลมคมในอะไรบางอย่าง
ต่อให้ถามคุณเ้าของ อีกฝ่ายก็คงไม่บอกอะไรมาก ดังนั้นทางที่ดีถามกับสมาชิกคนอื่นดีกว่า และเพื่อเป็การปูทางไปสู่คำถามเ่าั้ เขาต้องสร้างสายสัมพันธ์เสียก่อน
“คุณมีของพวกนี้ด้วย?” จัสมินดวงตาเป็ประกาย คิดแล้วเชียวว่ามิสเตอร์แฮนซั่มต้องไม่ธรรมดา ถ้าอย่างนั้นหมายความว่าชเรอดิงเงอร์ก็อีกคนสินะ
สมาชิกคนอื่นจ้องมองไปที่วัคซีน ศิลานักปราชญ์ แหวนแคล้วคลาด และยาเม็ดโลหิต ด้วยความอยากรู้อยากเห็น พอลองตรวจสอบข้อมูลสิ่งของเหล่านี้ก็รู้สึกสนใจขึ้นมา แน่นอนว่าวิธีตรวจสอบที่ว่าพวกเขาเรียนรู้มาจากร้านค้าแห่งจินตนาการ
“ยาเม็ดโลหิตราคาเท่าไหร่” ไทเกอร์ถามด้วยความตื่นเต้น “ผมอยู่ในเส้นทางโลหิต”
“ศิลานักปราชญ์ชิ้นนี้แม้จะไม่ใช่สมบัติวิเศษแต่กลับมีคุณสมบัติไม่ต่างกัน” โจเซฟรู้สึกสนใจหินรูปร่างประหลาดบนโต๊ะ “สิ่งนี้ขายในราคาเท่าไหร่”
“สำหรับยาเม็ดโลหิตคุณเสนอราคามาเลย ส่วนศิลานักปราชญ์... ผมให้เช่าแล้วกัน” มิสเตอร์แฮนซั่มคิดว่าอย่างหลังมีประโยชน์กับทุกคนจึงตัดสินใจไม่ขายแต่ให้เช่าแทน
“วัคซีนจะเปลี่ยนผู้กลายเป็ผีดิบให้กลับมาเป็ปกติ แหวนแคล้วคลาดช่วยให้แจ้งเตือนอันตรายล่วงหน้าและมีโอกาสกลับร้ายกลายเป็ดี...” ชายชราครุ่นคิดบางอย่างก่อนจะถามมิสเตอร์แฮนซั่มน้ำเสียงจริงจัง “เธอให้ฉันเช่าแหวนแคล้วคลาดได้ไหม?”
สุดท้ายมิสเตอร์แฮนซั่มตัดสินใจขายยาเม็ดโลหิตให้กับไทเกอร์โดยแลกกับสมบัติวิเศษระดับสองหนึ่งชิ้น แน่นอนว่าตอนนี้ไทเกอร์ไม่ได้พกมันมา จำต้องขอติดไว้ก่อน
ส่วนแหวนแคล้วคลาดโจเซฟขอเช่าโดยแลกกับบันทึกเงื่อนไขลำดับสองเส้นทางมนตรา ทั้งยังสัญญาว่าจะหาหนังสือเวทมนตร์มาให้อีกหลายเล่มด้วย
จนถึงตอนนี้ในที่สุดมิสเตอร์แฮนซั่มก็เข้าใจแล้วว่าเขากลายเป็ผู้มีพลังวิเศษไปแล้ว และยังอยู่ในเส้นทางมนตราที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้เหมือนจอมเวทในเกมหลายเกม โดยเขาจะกลายเป็นักเวทเต็มตัวก็ต่อเมื่อวิวัฒนาการสู่ลำดับ 2 ‘ผู้ใช้มนตรา’
“ถ้าพวกคุณอยากพัฒนาตัวเองอย่างรวดเร็ว แนะนำให้กินองุ่นพิสุทธิ์ให้มากหน่อย” ออสตันแนะนำทั้งมิสเตอร์แฮนซั่มและจัสมินด้วยความหวังดี
“ผมเข้าใจแล้วครับ ขอบคุณทุกคนมาก” ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณสมาชิกทุกคนที่มอบความรู้ให้ไม่น้อย
“ฉันก็ขอบคุณทุกคนเหมือนกัน” จัสมินคลี่ยิ้ม
“สิ่งของภายในรูมสามารถนำออกไปโลกด้านนอกได้นะ” ไทเกอร์เสริม “พวกนายลองศึกษาคู่มือระบบให้ละเอียดแล้วจะรู้”
คราวนี้ทั้งมิสเตอร์แฮนซั่มและจัสมินต่างตกตะลึง หมายความว่าของในรูมสามารถนำออกไปโลกจริงของพวกเขาได้?
จัสมินตกอยู่ในความคิด มิสเตอร์แฮนซั่มเหลือบมองซอมบี้ตัวน้อยก่อนจะตัดสินใจว่าถ้ากลับออกจากรูมจะลองดูว่านำชินออกไปได้ไหม แน่นอนว่าต้องลองในที่ลับ
“จะว่าไปเ้าตัวน้อยนี่คือผู้วิวัฒนาการลำดับสามเส้นทางมรณะ ‘ผีดิบ’ ใช่ไหม ถ้าได้บันทึกเงื่อนไขลำดับสี่ก็สามารถวิวัฒนาการกลายเป็ ‘ิญญาอาฆาต’ ได้สินะ” โจเซฟเหลือบมองเด็กน้อยที่อายุสิบเอ็ดสอบสองด้วยความอิจฉา
กว่าเขาจะกลายเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับสามอายุก็ปาไปสี่สิบกว่าปีแล้ว หนุ่มสาวสมัยนี้ช่างมากพรวรรค์เสียจริง ไม่สิ... ถ้าเขาเจอสถานที่แห่งนี้เร็วกว่านี้สักสิบยี่สิบปีก็คงดี
“จริงเหรอ” มิสเตอร์แฮนซั่มมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ ซอมบี้ตัวน้อยพยักหน้า
“ผมนับว่าเป็ผู้วิวัฒนาการคนหนึ่งเหมือนกัน แต่บันทึกเงื่อนไขลำดับสี่หายากมาก”
“ข้าหามาให้ได้” อาอูเสนอตัว จนทุกคนหันมามองเป็ตาเดียว “ในดินแดนอนธการบันทึกเงื่อนไขลำดับสี่ไม่ใช่ของหายากอะไร ทุกเผ่าล้วนมีกันหมด อ้อ... ข้าหมายถึงเส้นทางรัตติกาล มรณะ พระผู้กำเนิด โลหิต โกลาหล มาร ชีวิต ธรณี จันทรา จักรกล และอสุรา ส่วนเส้นทางอื่นไม่ปรากฏในดินแดน บันทึกเงื่อนไขพวกนั้นจึงหายากมาก”
“ดินแดนอนธการ ทวีปอนธการ?” เมลาลีตกตะลึง ั้แ่เมื่อพันกว่าปีก่อนทวีปอนธการถือว่าเป็สถานที่ลึกลับที่สุดในโลก
“เธอก็มาจากโลกโนอาเหรอ” ออสตันกล่าวด้วยความประหลาดใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขานึกว่าเด็กน้อยมาจากโลกอื่น เพราะการแต่งตัวและภาษาพูดของเด็กชายค่อนข้างล้าหลัง กลายเป็ว่ามาจากโลกเดียวกันซะงั้น
“หากไม่ใช่โลกโนอาแล้วจะเป็อะไรได้ล่ะ” อาอูมองผู้ใหญ่พวกนี้อย่างดูถูก
“เด็กน้อย... เธอบอกว่าบันทึกเงื่อนไขลำดับสี่เส้นทางรัตติกาลหาได้ไม่ยาก แล้วลำดับห้าล่ะ” โจเซฟถามด้วยความคาดหวัง
“ข้าไม่ใช่เด็ก! ข้าอายุสิบสองและกำลังจะกลายเป็นักรบที่แท้จริง” เด็กชายพองแก้มด้วยความโกรธ
“ตกลง เธอไม่ใช่เด็ก เธอโตแล้ว” ชายชราหัวเราะร่า น้ำเสียงเจือด้วยความเอ็นดูไม่น้อย
“สำหรับบันทึกเงื่อนไขเส้นทางมรณะข้าหาได้ไม่ยากเพราะปู่ของข้าเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับหกเส้นทางนี้ แต่บันทึกเงื่อนไขอื่น...” เขาลังเล “หากไม่ขโมยก็ต้องหาอะไรแลกเปลี่ยน”
ลำดับหก... ทุกคนยกเว้นโจเซฟตะลึง ไม่คิดเลยว่าเด็กคนนี้จะเป็ลูกหลานของผู้สูงส่ง
“แสดงว่ามี?” ดวงตาโจเซฟเป็ประกาย อาอูพยักหน้ายืนยันคำตอบ
“เส้นทางโลหิตด้วย?” คราวนี้ไทเกอร์ถึงกับลิงโลด บันทึกเงื่อนไขลำดับสี่และห้า อะไรจะโชคดีขนาดนี้
“เอาล่ะ พ่อหนูน้อย เรามานั่งคุยกันดีๆ เถอะ” โจเซฟพูดน้ำเสียงล่อลวง
“ข้าไม่ใช่พ่อหนูน้อย!”
“ตกลงๆ ไม่ใช่ๆ ฉันพูดผิด” ชายชราโอนอ่อนจนออสตันรู้สึกประหลาดใจ ฝันร้ายอันมืดมิดอ่อนโยนขนาดนี้เชียว?
อาอูไม่สนใจพวกเขา แต่หันมาทางมิสเตอร์แฮนซั่ม “ข้าสามารถมอบบันทึกเงื่อนไขให้ชินได้ แต่ต้องแลกกับการให้เขาเล่นเกมเป็เพื่อนข้า”
“เกม? เขาเล่นได้ด้วยเหรอ” ชายหนุ่มมึนงง
“คุณเ้าของบอกว่าเขาเล่นได้ถ้าเ้าอนุญาต” เด็กชายกล่าวน้ำเสียงจริงจัง
“โอ้... แล้วจะเล่นเกมอะไรล่ะ” มิสเตอร์แฮนซั่มไม่ขัดอยู่แล้ว สำหรับเขาชินไม่ใช่สัตว์เลี้ยง แต่เป็เด็กภายใต้การปกครอง
“ฮัลโหลมีมี่” อาอูบอก คิ้วชายหนุ่มขมวดเป็ปม ทำไมเกมนี้ชื่อมุ้งมิ้งจัง?
“ตกลง” มิสเตอร์แฮนซั่มเหลือบมองเวลา “แต่พวกนายต้องถ่ายทอดสดให้ดู”
“ไม่มีปัญหา” เด็กชายพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองบรรดาผู้ใหญ่พวกนั้น “ไว้ข้าเล่นเกมเสร็จค่อยมาคุยกัน พวกเ้าไปคิดให้ดีว่ามีสิ่งใดแลกเปลี่ยน”
“ขอถามได้ไหมว่าเผ่าของเธอขาดอะไร” ออสตันเป็พ่อค้า เขาย่อมหาข้อมูลเพื่อเจรจาการค้า
“เยอะแยะไปหมด บันทึกเงื่อนไขลำดับสี่ขึ้นไปเส้นทางปัญญาสำคัญที่สุด รองลงมาคือบันทึกเงื่อนไขลำดับห้าเส้นทางจักรกล จันทรา และอสุรา จากนั้นก็บันทึกเงื่อนไขลำดับหก... ช่างมันเถอะ พวกเ้าหาไม่ได้หรอก” เด็กชายไม่ได้ดูถูก กะอีแค่บันทึกเงื่อนไขลำดับสี่ลำดับห้ายังตื่นเต้นขนาดนี้ ลำดับหกคงไม่ต้องหวัง
“อันที่จริงพวกผลวิวัฒนาการเส้นทางอื่นก็ได้เช่นกัน แต่ถ้าข้านำไปแลกเปลี่ยนความลับของข้าก็ถูกเปิดเผยกันพอดี” อาอูสีหน้าเป็กังวล “เอาอย่างนี้แล้วกัน วันอาทิตย์ข้าจะนำผู้ใหญ่ในเผ่ามาด้วย ไว้พวกเ้าเจรจากับเขาดีหรือไม่ เขาเป็ผู้าุโของเผ่า ในเผ่า้าอันใดเขาย่อมรู้ดี”
เด็กชายนึกถึงหลาเฟย หลังจากครุ่นคิดมาหลายวัน นอกจากชายชราคนนี้ก็ไม่มีใครเหมาะสมอีก สุดท้ายอาอูก็ได้แต่กัดฟันเลือกอย่างจำยอม
“ตกลง” ทุกคนเห็นด้วย คุยการค้ากับผู้ใหญ่อย่างไรก็ย่อมดีกว่าคุยกับเด็ก
อาอูไม่สนใจคนพวกนี้อีก เขาจูงแขนชินวิ่งไปหานพทันที “ข้า้าเล่นเกมฮัลโหลมีมี่”
นพเหลือบมองมิสเตอร์แฮนซั่ม เห็นอีกฝ่ายไม่ว่าอะไรก็ยอมตกลง “ตามฉันมา”
ทั้งสามเดินขึ้นลิฟต์เพื่อลงไปยังชั้นใต้ดินที่หนึ่ง ภายในห้องมีตุ๊กตาแมวตัวใหญ่แค่ตัวเดียว อาอูและชินดูผิดหวังเล็กน้อยกับสภาพห้องธรรมดาแห่งนี้
ชายหนุ่มสอนเด็กทั้งสองใช้งานและสร้างปาร์ตี้ จากนั้นก็กลับมายังล็อบบี้เพื่อชมถ่ายทอดสดพลางฟังคำวิจารณ์ของสมาชิกรูมเกี่ยวกับเกมนี้
บนจอมอนิเตอร์เริ่มฉายภาพเด็กสองคนกำลังยืนอยู่หน้าประตูเมืองสีชมพูขาวประทับด้วยรอยตีนแมว มันค่อนข้างดูน่ารักในสายตาของหลายคน โดยเฉพาะผู้หญิงที่มีปฏิกิริยาตอบสนองชัดเจนที่สุด
จัสมินอดส่งเสียงอุทานออกมาไม่ได้ เมลาลีฉายแววตาอ่อนโยน แม้กระทั่งอลิซาเบธที่เพิ่งกลับออกมาจากเกมวิ่งพิชิตโลกยังร้องว้าวโดยไม่รักษามารยาท
ขณะที่ผู้ชมตื่นตาตื่นใจกับฉากเกม อาอูมองซ้ายมองขวาก่อนจะจูงซอมบี้ตัวน้อยเข้าไปด้านในโดยไม่ระมัดระวังตัวสักนิด
เมี้ยว! เสียงร้องทำให้ทั้งสองตื่นตระหนก ชินผละจากอาอูพุ่งเข้าใส่สิ่งมีชีวิตเ้าของเสียงด้วยความเร็วเกินมนุษย์ เล็บมือปรากฏกรงเล็บอันแหลมคมตวัดฟาด ทว่ามันกลับหลบได้อย่างง่ายดาย
“ฉันไม่ใช่ศัตรูนะเหมียว” แมวสีชมพูดขาวเอียงคอขณะกล่าว “ฉันชื่อมีมี่เหมียว เป็ไกด์แนะนำนักท่องเที่ยวเพื่อเยี่ยมชมเผ่าแมวเหมียว”
อาอูเบิกตากลมโตขณะมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ส่วนชินยังคงแสดงท่าทางระวังตัวอยู่ตลอด ซึ่งมีมี่ก็ไม่ได้สนใจ มันก้าวเดินเข้าไปทางประตูพลางหันมาหาทั้งคู่
“เข้ามาสิเหมียว”
เด็กทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะตัดสินใจเข้าไปด้านใน หลังจากผ่านประตูเข้ามาแล้วพวกเขาก็ได้เห็นแมวมากมายกำลังมองมาอย่างสนอกสนใจ นานมากแล้วที่ไม่มีมนุษย์มาเยี่ยมเยือนเมืองของเผ่าแมวเหมียว
มีมี่คอยแนะนำสถานที่ต่างๆ และตัวละครสำคัญให้กับพวกอาอู เด็กชายดูจะตื่นเต้นไม่น้อยเมื่ออยู่ในสถานที่แปลกตา เขาลากชินไปดูโน่นที นี่ทีอย่างกระตือรือร้น
“คืนนี้พวกนายพักอยู่ที่นี่ก่อนนะเหมียว” มีมี่พาพวกเขามายังโรงแรมแห่งเดียวในเมือง “พรุ่งนี้ฉันจะมารับไปเยี่ยมชมทะเลแมวเหมียว”
มีมี่ส่งทั้งสองเข้าไปในห้องนอนของโรงแรม ก่อนจะกล่าวราตรีสวัสดิ์แล้วะโหน้าต่างเดินจากไป พอไม่มีไกด์นำทางทั้งอาอูและชินก็ทำอะไรไม่ถูก
“พวกเขาต้องรอจนถึงเช้าเหรอ” ไทเกอร์หันมาถามนพ
“ถ้าอยู่ในห้องนอนของโรงแรมเวลาในเกมจะเดินเร็วมาก แค่สิบนาทีก็เช้าแล้ว” ชายหนุ่มบอก และก็จริงดังคาด ไม่นานมีมี่ก็เดินเข้ามากล่าวอรุณสวัสดิ์กับเด็กทั้งสองคน
วันนี้มีมี่พาอาอูและชินไปเยี่ยมชมทะเลสาบใกล้เมือง พร้อมกับสอนพวกเขาตกปลาโดยบอกว่าสามารถนำปลาที่ตกได้ไปแลกเปลี่ยนคะแนนเหมียวที่สำนักงานในเมือง หลังจากสะสมได้ในระดับหนึ่งก็นำคะแนนไปแลกเป็ของรางวัลอีกที
ทั้งสองลองตกปลาจนได้จำนวนหนึ่งก็กลับเข้าไปในเมือง หลังจากนั้นก็แลกเปลี่ยนคะแนนพร้อมกับตรวจสอบของรางวัล
ของรางวัลวงล้อแมวเหมียว 500 คะแนน ไม่จำกัดจำนวน
ตั๋วสุ่มรางวัลทั่วไป 100 คะแนน จำกัด 10 ใบ
ตั๋วสุ่มรางวัลพิเศษ 500 คะแนน จำกัด 5 ใบ
ตั๋วสุ่มรางวัลลิมิเต็ท 1,000 คะแนน จำกัด 3 ใบ
ตั๋วสุ่มรางวัลแมวเหมียว 10,000 คะแนน จำกัด 1 ใบ
กล่องของขวัญสีเทา 100 คะแนน จำกัด 10 ใบ
กล่องของขวัญสีทองแดง 500 คะแนน จำกัด 5 ใบ
กล่องของขวัญสีเงิน 1,000 คะแนน จำกัด 3 ใบ
กล่องของขวัญสีทอง 5,000 คะแนน จำกัด 1 ใบ
กล่องของขวัญแมวเหมียว 10,000 คะแนน จำกัด 1 ใบ
ผลวิวัฒนาการ (แบบสุ่ม) 10,000 คะแนน จำกัด 1 ลูก
บันทึกเงื่อนไขลำดับ 1-5 (แบบสุ่ม) 10,000 คะแนน จำกัด 3 ชิ้น
ไอเท็มแมวเหมียว 100,000 คะแนน ไม่จำกัดจำนวน
1K
