เมื่อ"ฉินหยาง"ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเช้าแล้ว เค้ามองไปที่กิ่งไม้อย่างใ แค่คืนเดียวเค้าก็บรรลุถึงขั้นสร้างรากฐานขั้นสูง ต้องเข้าใจเค้าต้องอัดพลังงานเป็เส้นบาง ต้องใช้พลังิญญาจำนวนมาก แต่แค่คืนเดียวเค้ากับบรรลุถึงสองขั้น จะไม่ให้เค้าใสิถึงจะแปลก
"รึข้าจะคือบุตรแห่ง์กันแน่หรือข้ามีพ่อแม่ที่เป็ยอดยุทธ์ที่ไม่ที่ใครเทียบได้ "
"ฉินหยาง"พูดในใจอย่างสงสัยในตัวเอง
"นั้นกิ่งไม้โลก ถึงจะแค่กิ่งไม้เล็กๆแต่ก็มีพลังชีวิตอยู่ไม่น้อย"
เสียงเ็าดังออกมาจากกระจก "ฉินหยาง"นั้งคิดก่อนจะเข้าใจ
"แล้วทำไมตราแห่งไม้ถึงได้ส่งพลังิญญาออกมาได้ล่ะ"
"ฉินหยาง"ถามอย่างสงสัย
"ตราแห่งกฏแต่ล่ะตราไม่เหมือนกัน ตราของเ้าสามารถดูดซับพลังชีวิตแล้วเปลี่ยนเป็พลังิญญาได้"
"จักรพรรดินิเยเหยา"ตอบอย่างสงบ "ฉินหยาง"เข้าใจเค้าครุ่งคิดก่อนจะคิดไรได้ ถ้าเค้าดูดพลังชีวิตคนอื่นมาเป็พลังวิญญูาณแล้วเค้าจะบรรลุอย่างรวดเร็ว เมื่อ"ฉินหยาง"คิดได้เช่นนี้เค้าได้ยิ้มอย่างโง่เง่า"จักพรรดินิเยเหยา"เหมือนจะเข้าใจความคิดเค้า
"กฏแห่งชีวิตไม่ได้จะเข้าใจง่ายๆ ท่าไม่ระวังเ้าจะสลายเป็ผง"
"จักรพรรดินิเยเหยา"ราดน้ำเย็นใส่อย่างไม่ปราณี
"การจะดึงพลังชีวิตออกมา เ้าจะต้องสามารถรับพลังชีวิตของศัตรูให้ได้ ถ้าไม่ได้แล้วศัตรูหนีไปได้"
เมื่อถึงจุดนี้นางก็ไม่ได้พูดต่อ แต่"ฉินหยาง"เข้าใจ คนเราไม่ผิด ผิดที่ถือหยก เมื่อคิดได้เช่นนั้นเค้าก็จะเก็บไว้เป็ไพ่ตาย
"ข้าแนะนำให้เ้าทำความเข้าใจตราแห่งไม้ ข้ามีเคล็ดวิชาซ่อนตบะ"
เมื่อนางพูดจบก็ได้ส่งวิชาซ่อน์ สามารถซ่อนได้แม้กระทั่งกลิ่นอาย เมื่อ"ฉินหยางได้รับเคล็ดวิชาซ่อน์ เค้าก็ขอบคุณนางอย่างจริงจัง แต่เค้าไม่ได้ขอบคุณที่นางให้วิชา แต่เพราะนางได้ปกปิด กลิ่นอายที่เค้ากำลังบรรลุ การขอบคุณที่ได้รับของมาจะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเค้าห่างเหินกันมากกว่า เหมือนนางจะเข้า
"ข้าจะไปแล้วถ้ามีไรก็บอกข้าได้ แล้วเรียกข้าว่า"เยเหยา"ก็พอ"
เมื่อนางพูดจบก็เงียบไป "ฉินหยาง"นั้งมองกระจกอยู่นาน ก่อนจะยิ้มอย่างยินดี เมื่อตอนที่อยู่ในป่าเค้าก็ได้พูดกับกระจกบ่อย เพราะยังไงเค้าก็พึ่งข้ามมา ไม่มีใครที่รู้จักกับโลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย ก็มีคนแค่นางที่พอจะรู้จักอยู่บ่าง ถึงนางจะไม่ค่อยตอบแต่นางก็พูดเป็บ่างครั้ง ทำให้เค้ารู้ไม่โดดเดี่ยว
"ฉินหยาง"อารมณ์ดีลงไปกินข้าว จ่ายติดให้พนักงานจำนวนมาก ยังไงก็ไม่ใช้ตังเค้า ทำให้พนักงานกระตือรือร้นเป็อย่างมาก เมื่อ"ฉินหยาง"เข้ามาในห้องเค้าก็ทำความเข้าใจวิชาซ่อน์ เมื่อเวลาผ่านไปเค้าก็เข้าใจเคล็ดวิชาซ่อน์ ก่อนจะลองใช้ดู "ฉินหยาง"ได้ซ่อมตบะลองด้วยเองและยังสามารถซ่อนกลิ่นอายรอบๆได้ เค้าเล่นไปสักพักก่อนที่จะเอาตราแห่งไม้ออกมาทำความเข้าใจ ตราแห่งไม่สามารถควบคุมต้นไม้หรือสร้างขึ้นมาแต่ต้องใช้พลังมาก สามารถสื่อสารกับต้นไม้ทำให้หาของได้ง่าย
เค้าเคยใช้ตอนอยู่ในป่าทำให้เค้ามีสมุนไพรมากมาย เมื่อ"ฉินหยาง"รู้ว่าสามารถสร้างต้นไม้ได้ เค้าก็คิดการ์ตูนเื่หนึ่งที่เค้าเคยดู สามารถเรียกพระพุทธเ้าหมื่นเมตร เมื่อเค้าคิดได้เช่นนี้เค้าก็ตื่นเต้น เพราะยังไงเค้าก็ชอบเื่นั้นมาก "ฉินหยาง"ได้นั่งฝึกฝนมาสามวัน เค้าลืมตาขึ้นมาตบะเค้าไม่เปลี่ยนไปมาก แต่เค้าสามารถชนะคนเก่าได้ในกระบวนท่าเดียว "ฉินหยาง"ลุกขึ้นมาเดินลงไปหาอะไรกิน เพราะวันนี้เค้าต้องไปสมัครเข้าสำนักเมฆคราม
"ฉินหยาง"กินข้าวเสร็จก็ออกเดินไปตามทาง รอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย มีมากกว่าอาทิตย์ที่ผ่านมารวมกัน เมื่อเค้าเดินไปที่รับสมัครเค้าได้คนคนต่อแถวกันยาวเหยียด "ฉินหยาง"ได้เดินเข้าไปต่อคิว การรับสมัครนั้นต้องมีระดับเสริมกายขึ้นไป แล้วต้องมีพร์ ต่อให้มีระดับเสริมกายแต่ถ้าไม่มีพร์ก็สามารถเข้าได้ แล้วที่สำคัญต้องมีรากฐานที่มั่นคง มีหลายคนพยายามแอบเนียนเข้าไปแต่ก็ถูกจับได้ แล้วไม่ให้เข้าสำนักอีกต่อไป เมื่อถึงคิวเค้ามีชายชรานั่งอยู่
"เ้าชื่ออะไร"
ชายชราถามเสียงสงบ
"ฉินหยาง" สร้างรากฐานชั้นต้น"
"ฉินหยาง"ตอบอย่างสงบ เค้าไม่ได้บอกความจริงไปเพราะไม่อยากเป็ที่สนใจ ชายชรานิ่งไปสักพักก่อนจะจดลงสมุด
"ไปรอข้างๆ เดียวจะวัดพร์"
ชายชราตอบก่อนจะให้คนอื่นเข้ามา "ฉินหยาง"เดินออกไปรอข้าง ตรงนี้มีคนไม่มาก มีขั้นเสริมกายขั้นกลางขึ้นไป สร้างรากฐานขั้นต้นก็มีสิบถึงสิบห้าคน "ฉินหยาง"ได้หาตรงที่ไม่มีคน เค้าเดินเข้าไปนั่งสมาธิหลับตาลง รอให้ถึงขั้นสุดท้าย "ฉินหยาง"เป็ที่สนใจเป็อย่างมากเพราะหน้าตาเค้า มีสายตาชื่นชมจากผู้หญิงรอบๆ ล่ะสายตาเคียดแค้นจากพวกคุณชาย
"หึ.! ก็แค่หน้าตาดีกว่าหน่อยเมื่อเทียบกับช้า"
"เ้าเอาไรติด ดูหน้าแกสิต่อให้ผู้ชายตายโลกก็ไม่มีใครเอาแกหลอก"
"หน้าตาดีแล้วไง ถ้าไม่มีความแข็งแกร่งก็เป็ได้แค่ดอกไม้"
"ข้าได้ยินว่าเค้าอยู่ชั้นสร้างรากฐานขั้นต้น"
คนพูดมะกี้ก็เงียบลงหน้าจาแดงก่ำ เค้าไม่คิดว่าจะโดนตบหน้าเร็วแบบนี้
"ก็แค่หน้าตาดีกว่าข้า ตบะสูงกว่าข้า ก็เท่านั้นเอง"
คนอื่นมองเค้าราวกับเห็นคนปัญญาอ่อน
"คุณชาย หนานอี บรรลุขั้นสร้างรากฐานขั้นกลางแล้ว"
"อะไรนะแค่สองเดือนเองน่ะ"
"ข้าได้ยินว่าคุณชาย"กู่เฉิน"ตบะลดลงนั้นจูๆก็ตบะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว"
"หืม..คุณชายขยะคนนั้นยังหรอ"
"เป็ไปได้ยังไง ข้าได้ยินว่าเค้าตบะลดลงจนรากฐานเสียหายอย่างหนัก"
"แกจะไปรู้อะไร เค้าเคยเป็อัจฉริยะมากก่อน แต่กลับตบะลดลงทำให้รากฐานลดลง"
"ใครจะไปรู้พร์เค้าอาจกลับมาแล้วก็ได้"
"ช้าได้ยินว่า"คุนชายกู่หนาน"กลับ"คุณชายกู่เฉินไม่ถูกกัน"
"วันนี้คงมีเื่ดีๆให้ดูแล้วล่ะ"