เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องพร้อมกับประกายไฟแลบแปลบปลาบนอกหน้าต่าง ทำเอาเอมสะดุ้งจนเผลอทำปากกาในมือร่วงหล่น หญิงสาวถอนหายใจยาว พยายามรวบรวมสมาธิอ่านหนังสือสอบต่อ แต่เสียงสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่งดูเหมือนจะไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
เสียงเคาะประตูห้องดังแทรกเสียงฝนขึ้นมา เอมขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเหลือบมองนาฬิกา
ห้าทุ่มกว่าแล้ว ใครมาหาเวลานี้?
ด้วยความระวังตัว หญิงสาวเขย่งปลายเท้าส่องดูผ่านตาแมว ก่อนจะรีบปลดล็อกกลอนประตูทันทีเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย
"พี่แดน?"
ทันทีที่บานประตูเปิดออก ไอเย็นชื้นจากโถงทางเดินก็พัดวูบเข้ามากระทบผิว พี่แดนหรือแดนไท พี่ชายห้องข้างๆ ที่เธอแอบชอบ ยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าห้องในสภาพเปียกโชกไปทั้งตัว เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เคยเรียบกริบแนบไปกับลำตัวจนเห็นผิวเนื้อรำไร หยดน้ำเกาะพราวตามกรอบแว่นและเส้นผมสีดำสนิท
"ขอโทษทีนะเอม รบกวนหรือเปล่าคะ?"
น้ำเสียงของเขายังคงทุ้มนุ่มสุภาพเหมือนเดิม แม้ริมฝีปากจะซีดเผือด
"คีย์การ์ดห้องพี่น่าจะชื้นจนรวน เข้าห้องไม่ได้เลย นิติฯ ก็กลับไปหมดแล้ว"
"ไม่รบกวนเลยค่ะพี่แดน เข้ามาก่อนสิคะ เดี๋ยวไม่สบาย" เอมรีบเบี่ยงตัวหลบ แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าพี่แดนไม่ได้มาคนเดียว
ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของพี่ชายข้างห้อง ยังมีผู้ชายอีกคนยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพิงกำแพงอยู่
เขาตัวสูงกว่าพี่แดน ผิวสีแทนเข้มตัดกับเสื้อยืดสีดำเปียกชุ่มที่ลู่แนบไปกับมัดกล้ามหน้าท้องชัดเจน รอยสักรูปกราฟิกแปลกตาโผล่พ้นแขนเสื้อขึ้นมาจนถึงลำคอแกร่ง ใบหน้าคมคายนั้นดูดิบเถื่อนและอันตราย โดยเฉพาะดวงตาเรียวรีที่กำลังกวาดมองเธอั้แ่หัวจรดเท้า สายตาที่ทำให้เอมรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้า
"เอ่อ ...นี่ไอ้กายเพื่อนพี่เอง มันมาส่งพี่ที่หอพอดีน่ะ"
แดนแนะนำยิ้มๆ พลางหันไปพยักหน้าให้เพื่อน
"กาย นี่น้องเอม เด็กดีห้องข้างๆ ที่กูเล่าให้ฟัง"
ชายหนุ่มที่ชื่อกายกระตุกยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง เป็รอยยิ้มที่ทำให้ขนอ่อนหลังคอของเอมลุกชัน
"อ๋อ... เด็กดีคนนี้นี่เอง"
เสียงของเขาแหบพร่าและติดจะหยาบกระด้าง ต่างจากเสียงนุ่มๆ ของพี่แดนโดยสิ้นเชิง เอมรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที เธอขยับชายเสื้อยืดตัวโคร่งที่ใส่นอนอยู่ลงมาปิดต้นขาโดยอัตโนมัติเมื่อรู้สึกว่าสายตาของอีกฝ่ายจ้องมองเรียวขาของเธออย่างจาบจ้วง
"เชิญ... เชิญข้างในก่อนค่ะ เดี๋ยวเอมไปหยิบผ้าขนหนูมาให้"
สองหนุ่มก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ กลิ่นฝน กลิ่นโคโลญจน์ผู้ชาย และกลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวของกายแผ่กระจายเข้ามากลบกลิ่นหอมอ่อนๆ ของห้องนอนหญิงสาว
"ขอบคุณครับ เอมใจดีเหมือนเดิมเลย" พี่แดนเอ่ยชมพลางถอดแว่นที่ฝ้าขึ้นออกมาเช็ด เขาหันไปสบตากับเพื่อนสนิทแวบหนึ่ง...
"พี่ขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะ เหนียวตัวจะแย่" แดนพูดพลางเดินตรงไปยังห้องน้ำ ทิ้งให้เอมยืนอยู่กลางห้องกับผู้ชายแปลกหน้าที่ชื่อกายตามลำพัง
ทันทีที่เสียงประตูห้องน้ำล็อกลง บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไป กายขยับตัวช้าๆ เดินย่างสามขุมเข้ามาหาเธอ รองเท้าผ้าใบที่เปียกชุ่มย่ำลงบนพรมสีครีมจนเป็รอยเปื้อน
"ห้องหอมดีนี่"
กายพึมพำ พลางสาวเท้าเข้ามาใกล้จนเอมต้องถอยหลังไปชนขอบโต๊ะอ่านหนังสือ
"หรือว่า ...กลิ่นตัวเรากันแน่?"
เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอในระยะประชิด ห่างกันเพียงแค่ลมหายใจกั้น เอมเงยหน้ามองเขาด้วยความตื่นตระหนก หยดน้ำจากปลายผมของกายหยดลงมาบนลาดไหล่ของเธอจนรู้สึกเย็นเฉียบในทันใด แต่สายตาที่เขามองลงมากลับร้อนแรงเหมือนไฟ
"พี่แดนบอกว่าน้องเอมคุยง่าย"
กายโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกแทบจะชนแก้มเธอ
"งั้นคืนนี้คุยกับพี่ด้วยคนได้ไหมครับ?"
เสียงลูกบิดประตูห้องน้ำดังขึ้น ทำลายบรรยากาศคุกคามระหว่างเอมกับกายลงชั่วขณะ
พี่แดนเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กที่กำลังเช็ดผมเปียกชื้น เขาหยุดยืนมองภาพตรงหน้า เพื่อนสนิทของเขากำลังยืนคร่อมร่างเล็กของน้องสาวข้างห้องจนแทบจะกลืนกิน แทนที่แดนจะโกรธหรือรีบเข้ามาผลักเพื่อนออก เขากลับระบายยิ้มมุมปาก ยืนพิงกรอบประตูห้องน้ำด้วยท่าทีผ่อนคลายราวกับกำลังดูละครฉากหนึ่ง
"ใจร้อนจังนะมึง ยังไม่ทันขอเ้าของห้องเขาเลย" แดนเอ่ยเสียงเรียบ เดินเข้ามาหาทั้งคู่
กายยอมถอยห่างออกมาเล็กน้อยแต่ยังไม่ละสายตาโลมเลียไปจากเรือนร่างของเอม
"ก็กูเห็นน้องเขานิ่งๆ นึกว่าชอบ"
เอมได้โอกาสรีบสูดหายใจเข้าปอด เธอมองไปทางพี่แดนด้วยสายตาขอความช่วยเหลือและความหวังลึกๆ ว่าพี่ชายที่แสนดีจะช่วยไล่ผู้ชายป่าเถื่อนคนนี้ออกไป แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็ััอุ่นๆ จากฝ่ามือหนาของแดนที่วางทาบลงบนแก้มของเธอ
"เอมครับ..."
แดนขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นสบู่หอมสะอาดจากตัวเขาทำให้ใจของเอมเต้นระรัว ยิ่งเมื่อสบเข้ากับดวงตาภายใต้กรอบแว่นคู่นั้น เธอก็แทบจะลืมความกลัวไปจนหมด
"ฝนตกหนักขนาดนี้ ไฟก็ดับสองรอบแล้ว คืนนี้คงจะยาวนานน่าดู"
นิ้วหัวแม่มือของแดนไล้ริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ เป็ััที่อ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยนัยอันตราย
"ไหนๆ พวกพี่ก็กลับห้องไม่ได้แล้ว เอมสนใจมาหาอะไรสนุกๆ ทำแก้เบื่อกับพวกพี่ไหม? แค่คืนเดียวพี่สัญญาว่าจะดูแลเอมอย่างดี"
คำว่า "สนุก" ของเขา ไม่ต้องแปลความหมายให้ยาก เอมเข้าใจได้ทันทีว่ามันคืออะไร
สายตาของเธอสั่นไหว เหลือมองไปทางกายที่ยืนยิ้มร้ายรออยู่ แล้วกลับมามองหน้าพี่แดน ผู้ชายที่เธอแอบมองผ่านระเบียงห้องทุกวัน ผู้ชายที่เธอเก็บไปฝันถึงบ่อยครั้ง
ในสายตาของแดน เอมคงเป็แค่เด็กสาวข้างห้องที่ดูจะหัวอ่อนและน่าจะชักจูงง่าย เขาไม่รู้เลยว่าที่เธอยืนนิ่งไปไม่ใช่เพราะความลังเล แต่เป็เพราะความน้อยใจลึกๆ ที่เขากล้าแบ่งปันเธอให้คนอื่น
แต่ถ้านี่เป็ทางเดียวที่จะได้เป็ของเขา แม้จะต้องแลกด้วยการรองรับอารมณ์เพื่อนของเขาด้วย เธอก็ยอม
"ถ้าเอมยอม..." เสียงหวานเอ่ยออกมาแ่เบา สั่นเครือเล็กน้อย "พี่แดนจะทำเบาๆใช่ไหมคะ?"
แดนเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าเธอจะตอบตกลงง่ายดายขนาดนี้ แถมยังดูจะสนใจในตัวเขาเป็พิเศษ ความคิดในหัวเขาตีความไปว่าเธอก็คงอยากไม่ต่างจากพวกเขานั่นแหละ
"แน่นอนครับเด็กดี พี่จะทะนุถนอมเอมอย่างดีเลย"
รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าของแดน เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่หน้าผากมนอย่างแ่เบา เป็การประทับตราอนุญาตเริ่มเกม ขณะที่กายผิวปากหวือ เดินเข้ามาประกบทางด้านหลังของเอมทันที
"ตกลงตามนี้นะน้องสาว" เสียงแหบพร่าของกายกระซิบที่ใบหู พร้อมกับมือหยาบที่สอดเข้ามาใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง ััเข้ากับหน้าท้องแบนราบจนเอมสะดุ้งเฮือก
วินาทีนั้นเอมหลับตาลงรับัั มือข้างหนึ่งเอื้อมไปกำชายเสื้อของพี่แดนไว้แน่นเหมือนเป็ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเพียงหนึ่งเดียว ท่ามกลางพายุอารมณ์ของชายหนุ่มสองคนที่กำลังจะโหมกระหน่ำใส่เธอพร้อมกัน
150
