"จีเชลล์.............. ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
ไอรีนลืมตาขึ้นมาน้ำตาไหลนองเต็มหน้า สายตาเต็มไปด้วยความโกรธเเค้น เธอฝันเห็นเหตุการณ์เดิมซ้ำๆทุกครั้งที่หลับตาลง
ก็อกๆ!! เสียงเคาะประตูดังขึ้น
"พี่ รายชื่อมาเเล้ว" "บอกเเล้วไงเวลางานให้เรียกฉันว่าบอส" "มันชินเเล้วหนิครับ" คิมเป็ยมทูตรุ่นที่ 1270 เป็พนักงานเพียงคนเดียวของฉัน
เป็ทั้งเพื่อน น้อง และคนใช้
"อีก 30 นาที ก็จะตายเเล้วครับบอส"
"คราวนี้เป็อะไรตายล่ะ"
"เป็นักเรียน อายุ 18 ปี สาเหตุจมน้ำตายครับ"
"ว่ายน้ำไม่เป็ก็ไม่ควรไปอยู่ใกล้น้ำสิ"
เเม่น้ำ vv
"พี่น้ำดูน่ากินอะ ผมไปซื้อได้ไหม"
"นี่มันเวลางานนะ"
คิมทำหน้าตาอ้อนๆ กระพริบตาถี่ๆ ทำตัวเป็เด็กไปได้
"เห้อ เลิกทำเเบบนี้สักที จะไปซื้อก็ไป"
"จะรีบกลับมาครับ"
ไอรีนยืนมองดูวิวเเม่น้ำ VV ลมเย็นพัดมาเบาๆ บรรยากาศกำลังเหมาะเเก่การพักผ่อน
สักพักมีชายเเปลกหน้ามายืนข้างๆ
"คุณดูมีความสุขจังเลยนะครับ"
ไอรีนมองหน้าผู้ชายคนนั้นด้วยความเเปลกใจ เงียบไม่พูดอะไร
"ผมเเค่เห็นคุณเหมาะกับสถานที่นี้ ผมเลยมาดูใกล้ๆ"
ไอรีนคิดในใจ ผู้ชายคนนี้คงเจอเื่อะไรในใจมาละสิ คนปกติที่ไหนจะมาทักกันเเบบนี้ ไม่ก็เสียสติไปแล้ว
"ผมเเค่มาหาเเรงบันดาลใจหนะครับ ขอบคุณนะครับ"
แล้วชายคนนั้นก็เดินจากไป พร้อมยิ้มหวานๆด้วยหน้าตาสดชื่น
..
.
"พี่เขาเป็ใครอะ ิญญาเเร่ร่อนเหรอ"
"เปล่า เเค่มนุษย์"
"เเล้วเขาเห็นพี่ได้ไง ปกติเวลาำงานมนุษย์จะมองไม่เห็นเรานะ"
"ชั่งเถอะ ไปตามิญญากัน ใกล้ถึงเวลาเเล้วนี่"
สะพานเเม่น้ำ vv
"นั้นไงพี่เด็กสองคนนั้นไง"
ไอรีนมองเด็กสองคนนั้นที่อยู่บนสะพาน ก็ดูรักกันดีนี่ ไอรีนยืนมองดูเหตูการณ์อยู่ห่างๆ
...
..
"ดีใจด้วยนะเเกที่สอบได้ทุนไปต่างประเทศอะ"
"ฉันดีใจสุดๆไปเลยล่ะ ฉันสอบได้ลำดับที่ไม่ค่อยดีในโรงเรียนเเต่ไม่คิดว่าจะสอบได้ทุนที่ต่างประเทศ เเต่เธอสอบได้ที่1ทุกปี เเต่ติดตัวสำรอง พ่อเเม่เธอจะโอเคใช่ไหมอะ"
"เป็เธอจะโอเคไหมล่ะ ที่โดนคนโง่ๆอย่างเธอมาเเย่งทุนฉันไป ฉันจะอับอายเเค่ไหน พ่อเเม่ฉันจะว่ายังไง"
"จินเป็อะไรขึ้นมา"
"ฉันไม่ได้ดีใจด้วยหรอกนะ ตอนนี้ฉันโครตเกลียดเธอเลย ถ้าเธอตายฉันก็ได้ทุนเเทนเธอ"
"จินเธอใจเย็นๆก่อน"
"ใช่ มีทางเดียว เธอต้องตายฉันถถึงจะได้ทุน"
จินได้ผลักเด็กนักเรียนคนนั้น ตกลงไปในน้ำ
"จินช่วยฉันด้วย ฉันว่ายน้ำไม่เป็ จิน......"
จินยืนดูเพื่อนค่อยๆจมน้ำอย่างช้าๆ เเละรีบวิ่งกลับบ้านไป
ไอรีนพูด "คิมนายรีบตามเด็กคนนั้นไป เดี๋ยวฉันจะจัดการกับิญญาเอง"
"ครับพี่"
...
..
ิญญาเด็กนักเรียนเดินผ่านไอรีน
"คงหนาวน่าดูนะ มาตายในน้ำตอนหน้าหนาวซะด้วย"
ิญญาเด็กนักเรียนมองหน้าไอรีน เหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง
"โอ๊ะ ฉันลืมไปเธอพูดไม่ได้นี่ งั้นเธอก็พูดกับฉันซะ"
"คุณเป็ใคร มองเห็นฉันได้ไง"
"ฉันคือนางฟ้าไงล่ะ"
ิญญาเด็กนักเรียนมองไอรีนด้วยความไม่เชื่อ
"เด็กนี่ !! เหอะ... ชั่งเถอะ เธอเเค่บอกฉันมาว่าเธออยากทำอะไรก่อนจะไปยมโลก"
ิญญาเด็กเงียบ.... หลบสายตาไอรีน
"เธอเเค้นเพื่อนของเธอใช่ไหมที่ฆ่าเธอ เเถมยังเอาทุนที่เธอลงน้ำพักน้ำเเรงในการเเย่งชิงมา เธออยากเเก้เเค้นไหมล่ะ.."
"คุณช่วยฉันได้จริงเหรอคะ?"
"เเน่นอน"
"ฉันอยากให้พ่อเเม่ฉันอยู่อย่างสบายค่ะ ไม่ต้องมาเ็ปเพราะฉัน"
"ห้ะ เธอขอเพื่อพ่อเเม่นี่นะ เเทนที่จะเเก้เเค้น เธอลองคิดดูดีดีๆสิ"
"ฉันคิดดีเเล้วค่ะ ฉันเชื่อว่าสักวันจินจะได้รับกรรมเเน่นอน เเต่ฉันไม่อยากให้พ่อเเม่ลำบาก"
ชั่งเป็คนดีซะจริงๆนะ
"โอเค ในเมื่อเธอเลือกเเล้ว ฉันก็จะทำตามที่เธอขอ งั้นเราไปทำตามคำขอเธอกัน"
58K
