อาณาจักรเลือด

    บทที่ 14 เสียงร้องของดาบและดาบ (ตอนที่ 2)

      ทาเลสไม่เคยเห็นมีดของยาราโกรธจัด ทรงพลังขนาดนี้

        เขารู้สึกไม่ชัดเจนว่ามีแรงกดทับในมีดหมาป่าสองตัวในเวลานี้

        Rolfe ดึงกำลังทั้งหมดของเขา ดาบซ่อนสองเล่มกระแทกเข้าที่หน้าอกของเขา และร่างของเขาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว!

        บาร์เทนเดอร์หญิงพุ่งเข้าใส่อย่างแรง และในทันใด มีดคู่ที่ดังสนั่นฟันก็ฟันออก!

        ร่างของทั้งสองเคลื่อนไหวพร้อมกันราวกับเต้นรำบอลรูมแต่พวกมันยังห่างไกลจากความสง่างามและอารยะธรรม Hidden Blade ของ Rolf กลายเป็นภาพหลอนและได้พบกับแขนที่ถือมีดของ Yara ในทันที

        “ติ๊ง ติ้ง ติ๊ง ติ๊ง!”

        เสียงปะทะกันยังคงดำเนินต่อไป

        Hidden Blade ปิดกั้นดาบฟันของ Rolf นับครั้งไม่ถ้วน

        มีดทั้งสองเล่มยังฟันดาบซ่อนเร้นที่แทง Yara นับครั้งไม่ถ้วน!

        ทั้งสองอยู่ในการเคลื่อนไหวที่รุนแรง ป้ายและอาคารข้างถนนสว่างวาบอย่างรวดเร็ว แต่ทั้งสองฝ่ายดูเหมือนจะยังอยู่ด้วยกัน และต่างก็หมกมุ่นอยู่กับการรื้อการเคลื่อนไหวของกันและกัน

        เห็นทาเลสอย่างตั้งใจจนแทบลืมหายใจ

        แต่แนวรุกและแนวรับนั้นชัดเจนมาก: ดาบคู่ของ Yara นั้นมีจุดประสงค์เพื่อโจมตีจุดสำคัญของคู่ต่อสู้ และดาบสองเล่มที่ซ่อนไว้ของรอล์ฟก็เพื่อหยุดการรุกของคู่ต่อสู้เท่านั้น

        การโจมตีครั้งเดียวและการป้องกันหนึ่งครั้ง แต่เป็นการแข่งขันของความเร็วและความคล่องแคล่ว

        แต่หลังจากการปะทะกันของโลหะครั้งต่อไป มีดหมาป่าในมือซ้ายของ Yara ในโมเมนตัมที่ไม่ย่อท้อของอาจารย์ ทันใดนั้นก็ระเบิดเป็นเสียงฟ้าร้องราวกับระลอกคลื่นในอากาศ และกระเด็นออกจากบล็อกของรอล์ฟ ดาบ!

        ไพ่เหนือกว่าที่คาดไม่ถึงของ Yara ทำให้รอล์ฟประหลาดใจ

        ขั้นตอนที่ผิดหนึ่งขั้นตอนที่ผิด

        การสกัดกั้นดาบนี้ล้มเหลว ดังนั้น Rolfe จึงไม่มีเวลาที่จะถอนดาบอีกเล่มหนึ่ง เผยให้เห็นหน้าอกและหน้าท้องของเขากับมีดซ้ายของ Yara!

        “เกา!”

        นี่คือเสียงของมีดขาหมาป่าที่ตัดผ่านเสื้อผ้าและทะลุหน้าอก

        ในขณะที่ชีวิตของเขาตกอยู่ในความเสี่ยง Rolfe ก็ไม่ลังเลที่จะเปิดใช้งานความสามารถของเขาด้วยพละกำลังทั้งหมดของเขา

        "ผีกับสายลม" ไม่ใช่ชื่อปลอม ฉันเห็นริมฝีปากของเขาบวม รอยสักบนใบหน้าของเขาเรืองแสงเล็กน้อย และเกิดพายุหมุนที่รุนแรงขึ้นในช่องว่างระหว่างคนทั้งสอง ทำให้ Yara และตัวเขาเองไปในทิศทางที่ต่างกัน เปิดออก!

        Rolfe เหยียบเท้าของเขา และเขาก็กระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าเบา ๆ ด้วยลมแรง เหลือเพียงร่องรอยของเลือดบนจุดนั้น

        บาร์เทนเดอร์หญิงถูกบังคับให้หยุด ดึงแขนของเธอและปรับร่างกายของเธอให้เข้ากับลมกระโชกอย่างกะทันหัน และดาบคำรามอันดังสนั่นของเธอก็ถูกตัดออกเช่นกัน

        ธาเลสที่อยู่ห่างไกลไม่รู้สึกถึงลมกระโชกแรงโดยตรง แต่สิ่งนี้ไม่ส่งผลต่อการตัดสินใจของเขา ทั้งสองได้รับผลกระทบจากลมในเวลาเดียวกัน รอล์ฟบินไปทางด้านหลัง และยาราถูกขวางไว้

        ลมไม่หยุด แต่ยังคงเพิ่มขึ้น ร่างของรอล์ฟเป็นเหมือนว่าวที่ลอยอยู่ในสายลมกลางอากาศและแสงของรอยสักบนใบหน้าของเขาก็พร่างพรายมากขึ้นเรื่อยๆ

        บาร์เทนเดอร์หญิงต้องคุกเข่าเพื่อต้านลมที่เพิ่มสูงขึ้น ขณะเดียวกันก็ใช้โอกาสในการฟื้นฟูความแข็งแกร่งของเธอ

        Rolfe ไม่ยิ้มอีกต่อไป ความเจ็บปวดในอกทำให้เขาตัวสั่น ความยากลำบากของเด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้าเขาคงจะไม่น้อยไปกว่าแม่ทัพทั้ง 13 คนของกลุ่มภราดรภาพ

        เมื่อนึกถึงโมเมนตัมของมีดทั้งสองเล่มในตอนนี้ Ghost of the Wind ตัดสินใจที่จะไม่ให้โอกาสเธอในการกลับมาพร้อมมีดอีกครั้ง

        โชคดีที่ การบริโภครอบที่ไม่เหมาะสมของเธอมีไม่มากนัก

        Ghost with the Wind กลายเป็นเย็น พลิกมือของเขา และเหวี่ยงดาบที่ซ่อนอยู่ทั้งสองข้างเขา

        ลมพัด.

        ลมแรงปกคลุม Rolfe แสดงร่างผีของเขาอีกครั้ง

        วินาทีถัดมา Rolfe ก็ปรากฎตัวเหนือหัวของ Yara!

        ยาร่ากัดฟันและเหวี่ยงมีดไปด้านบนทันที

        “เก่ง!”

        แต่รอล์ฟถอยด้วยหมัดเดียว ร่างของเขาก็หายไปราวกับลมกระโชก ทำให้ยาราไม่มีโอกาสโต้กลับหรือแม้แต่โจมตี

        “เฉียง!”

        ดาบเร้นลับของรอล์ฟปรากฏขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ที่ด้านล่างซ้ายของ Yara ถ้าเขาพลาดการโจมตีเดิม เขาจะบินถอยหลัง!

        “ตราบใดที่การลุกฮืออย่างกะทันหันและการรุกอย่างต่อเนื่องของคุณถูกขัดจังหวะ มีดลอบสังหารที่ตระกูล Saridon มีชื่อเสียงมาหลายร้อยปีจะไม่ทำงานอีกต่อไป”

        เสียงของรอล์ฟดังมาจากสายลมอีกครั้ง

        Yara พยายามต่อต้านการโจมตีแบบกองโจรของคู่ต่อสู้ และลมที่พัดเข้าข้างเธอเป็นครั้งคราว บังคับให้เธอใช้พลังงานอย่างมากในการรักษารูปร่างและการเคลื่อนไหวของเธอ และในขณะเดียวกันก็ทำนายทิศทางการโจมตีครั้งต่อไปของ Rolfe

        ทาเลสที่กำลังดูเกมอยู่เป็นกังวลอยู่พักหนึ่ง ฉันควรทำอย่างไร?

        เสียงผู้หญิงของ Rolfe ดังขึ้นรอบ ๆ อีกครั้ง

        “อย่างไรก็ตาม บอกฉันหน่อยได้ไหมว่าทำไมครอบครัว Saridon ของคุณถึงซุ่มอยู่ในกลุ่มภราดรภาพ และเราอาจจะนั่งคุยกันได้?”

        สีหน้าของ Yara เคร่งขรึม และเธอก็หลับตาลงทันที

        ดูเหมือนว่าจะได้ตัดสินใจแล้ว

        ฉันเห็นเธอถือมีดสองเล่มคว่ำ และแทงใบมีดเข้าไปในอะโดบีใต้ฝ่าเท้าของเธออย่างไร้ความปราณี

        Hidden Blade ของ Rolfe ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ยังคงอยู่บนหัวของเขา!

        แต่คราวนี้ Yara หันกลับไปในที่เดียว และมีดทั้งสองติดอยู่บนพื้นหมุนรอบแขนของเธออย่างรวดเร็ว!

        “บูม!”

        ด้วยเสียงฟ้าร้อง ยาร่าหยิบดินและหินบนพื้นและสั่นสะเทือนไปหลายเมตร!

        ดินและหินบินไปขวางการมองเห็นของรอล์ฟ

        แสงมีดกระพริบจาง ๆ บนพื้นและหิน!

        รอล์ฟคำรามอย่างโกรธจัด และร่างนั้นถอยกลับ แต่รอยสักบนใบหน้าของเขาสว่างขึ้นและสว่างขึ้น และลมกระโชกแรงในอากาศก็เร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว หมุนวนด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ขูดแผ่นดินและหินไปทุกทิศทุกทาง!

        ในลมกระโชกแรง แผ่นดินและหินลุกโชนไปทุกทิศทุกทาง!

        ในเวลานี้ ครึ่งหนึ่งของศีรษะของเขาถูกเปิดเผยในที่ซ่อน และเทลส์กำลังเฝ้าดูการต่อสู้อยู่ ทันใดนั้นก็มีเสียงแหบห้าวออกมาจากหูของเขา:

        "ก้มศีรษะลง"

        ไม่มีเวลาให้ตื่นตระหนก เทลส์ลดระดับลงตามสัญชาตญาณ

        "ว้าว!"

        ดินและหินที่ลุกโชติช่วงมาจากใจกลางของการต่อสู้และผ่านไปอย่างรวดเร็วเหนือหัวของ Thales!

        หินสองสามก้อนกระแทกประตูด้านข้างของร้านหลัง Thales ทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าในแผงประตูไม้!

        ทาเลสมองไปที่ประตูข้างหลังเขา ตบหน้าอกของเขาด้วยเหงื่อเย็นเยียบ ถ้าเขาไม่ก้มหัวลงตอนนี้

        แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้ ร่างผอมบางก็ปรากฏตัวขึ้นในที่ซ่อนของเขา

        “ไปให้พ้น” เทล

        ส์อึ้งเล็กน้อย

        ยาร่าที่อยู่ตรงหน้าเธอไม่อาจเรียกได้ว่า "ดี" ได้เลย บาร์เทนเดอร์สาวผู้กล้าหาญดูเหนื่อยๆ ในตอนนี้ แขนซ้ายของเธอสั่นเล็กน้อยขณะที่เธอหายใจเข้าเล็กน้อย

        “เขาพบจุดอ่อนของฉัน และหากฉันไม่สามารถโจมตีต่อเนื่องได้ ฉันก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้”

        บาร์เทนเดอร์หญิงวางแขนของเธอบนไหล่ของ Thales และแสดงรอยยิ้มน่าเกลียด

        “เจ้าจะถูกค้นพบไม่ช้าก็เร็วถ้าเจ้าทำเช่นนี้ ข้าจะพาเขาออกไป แล้วเจ้าไปคนเดียว!”

        “เดินไปตามตรอกทางด้านซ้าย คลุมลมหายใจด้วยผ้าสีดำ แล้วหันหลังกลับ ทันทีที่เจอเสียงใด ๆ ถนน."

        "ภราดรไม่โจมตีลึกเกินไป ตราบใดที่มันข้ามใจกลางถนนหงฟาง คนก็จะน้อยลง"

        "มารน้อย แม้ว่าคุณจะอยู่คนเดียว เจ้าต้องรอด!”

        เทลส์ตกตะลึง มองดูบาร์เทนเดอร์สาวกล่าวอำลาอย่างกะทันหัน

        จนกระทั่งร่างของเธอพุ่งออกไป หันหน้าเข้าหาศูนย์กลางลมนอกถนน

        เทลส์เอื้อมมือออกไปโดยไม่รู้ตัวและคว้าตัวเธอกลับ

        ยารา.

        นักเดินทางฟังเสียงการต่อสู้ดังก้องอยู่แต่ไกล และเนื้อสุนัขในครัวหลังซันเซ็ทบาร์ในคืนนั้นก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา

        "กินช้าลง! ทำไมฉันถึงมีสุนัขตัวนี้ด้วย!"

        “บาร์เทนเดอร์เป็นอะไรไป! ผมยาราซ่า—ผมเป็นบาร์เทนเดอร์ฝึกหัด!”

        “คุณเอาขาหมาตัวนี้ไปไม่ได้! กัดไม่ได้หรอก!”

        ลาก่อน

        น้องยรา.

        ลาก่อน.

        เจซี

        ทาเลสหันกลับมาอย่างแน่วแน่และมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของถนนหงฟาง

        การมีชีวิตอยู่ - ฉันยังคงเป็นหนี้บุญคุณของ Yara

        เสียงการต่อสู้ที่อยู่ข้างหลังเขายิ่งไกลออกไป

        สนามรบที่รก

        Cohn พิงดาบของเขา คุกเข่ากับกำแพงด้วยมือซ้ายของเขา และไออย่างรุนแรง

        หน้าอกของศาลเตี้ยมีเลือดไหลหยด

        ซี่โครงซ้ายของเขาถูกเจาะ ปอดของเขาเสียหาย และบาดแผลก็เกือบจะลามไปถึงหัวใจของเขา

        ยิ่งกว่านั้น พลังทำลายล้างอันรุนแรงของศัตรูยังคงอยู่ในบาดแผลของเขา

        แม้แต่จุดจบที่น่าภาคภูมิใจของโคเฮน - "The Glory of the Stars" ก็ไม่สามารถต้านทานได้

        และศัตรูของเขา - โคเฮนเงยหน้าขึ้นและมองนักดาบในชุดสีแดงและสีดำต่อหน้าเขา

        เกราะไหล่ซ้ายของนักดาบสีแดงและสีดำถูก "ดาบมังกร" ของโคเฮนแทง และไหล่ของเขาก็มีเลือดออก และยังมีรอยขีดข่วนที่คางซ้ายและคอด้านซ้ายด้วย

        แต่ดีกว่าสถานการณ์ของโคเฮนมาก

        ในขณะที่ดาบทั้งสองกำลังจะแทงกันและกัน ทั้งสองแสดงคุณสมบัติการต่อสู้ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

        โคเฮนเป็นแรงบันดาลใจให้เป็นส่วนหนึ่งของความเจิดจรัสของดวงดาว ควบแน่นเป็น "โล่แห่งดวงดาว" ปกป้องหัวใจของเขา ขยับดาบที่เสียชีวิตของเขาไปที่จุดนั้น จากนั้นจึงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะแทงดาบในมือของเขา

        นักดาบสีแดงและสีดำโดยไม่คำนึงถึงดาบสีเงินและสีขาวที่แทงคอของพวกเขาส่งดาบในมือของพวกเขาอย่างสงบมากขึ้น แต่คลั่งไคล้มากขึ้นในขณะที่ดาบกำลังจะถึงร่างกายของพวกเขา

        จากนั้นในขณะที่ดาบยาวของโคเฮนสั่น เขาก้มศีรษะเพื่อหลีกเลี่ยงจุดสำคัญของลำคอ เหลือเพียงรอยข่วนที่คางและคอของเขา จากนั้นให้โคเฮนเจาะเกราะไหล่ของเขาแล้ววางดาบไว้ในมืออีกจุดหนึ่ง

        ยืนสูง.

        “คุณเป็นนักดาบที่เก่งมาก” นักดาบสีดำแดงพูดขึ้นทันใด

        "เมื่อต้องเผชิญกับดาบเช่นนี้ หลายคนหลีกเลี่ยงคมดาบและพยายามโต้กลับ"

        "แต่คุณยืนยันที่จะแทงดาบนั้น"

        "สำหรับการกระทำที่ประสานกันและปกป้อง กองทัพสอนคุณอย่างนั้นหรือ"

        โคเฮน เขากระอักเลือดออกมาและหัวเราะ "ทหารผ่านศึกบอกฉันว่า: ในสนามรบคุณต้องช่วยชีวิต - เพื่อให้สามารถอยู่รอดได้นานกว่าศัตรูและบาดเจ็บน้อยกว่าศัตรู"

        สีแดงและ นักดาบสีดำเงียบ หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หัวเราะเช่นกัน: "เขาคงไม่เคยเป็นหน่วยสังหาร"

        โคเฮนอ้าปากค้าง ขมวดคิ้ว: "แนวรบด้านตะวันตก หน่วยสังหารที่พุ่งเข้าใส่โครงกระดูกและพวกออร์ค คุณทำอย่างนั้นเหรอ?"

        นักดาบ พยักหน้า:

        "สามครั้ง"

        "ยามไหน"

        "ผู้พิทักษ์กระโหลก กองกำลังมรณะที่สิบเจ็ด"

        "หน่วยสังหารของฟัลเคนเฮาส์สามครั้ง ดูเหมือนว่าเจ้าทำให้ชายร่างใหญ่ขุ่นเคือง"

        "แล้วเจ้าล่ะ ศาลเตี้ย?"

        " Raven Guard หน่วยคอมมานโดที่สอง"

        "'Thunder Raven'? หน่วยคอมมานโดที่สอง ฉันบอกว่าทำไม Karabiyan ถึงคุ้นเคยมาก ดูเหมือนเขาจะเป็นขุนนาง"

        โคเฮนถ่มน้ำลายออกมาเต็มปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว :

        "ที่จริงฉันอยากถามอยู่บ่อยๆ ว่าชากาดีที่จะดื่มก่อนข้อหา - พ่อไม่เคยให้ฉันดื่มเลย"

        "แย่แล้ว เรือนจำเวรแม้คนตายยังโดนหักเงินซื้อขี้เมา"

        "จริงดิ"

        "ใช่"

        การสนทนาระหว่างทั้งสองก็ขาดอากาศหายใจในทันใด

        นักดาบสีแดงและสีดำขจัดความบ้าคลั่งและความรุนแรงออกไป และโคเฮนก็ขจัดความไร้อำนาจและความหอบของพวกเขาออกไป

        "Gulaton Remer, Skull Guard, Death Squad ที่สิบเจ็ด, Sword and Shield" เขากล่าว "นี่คือชื่อของฉัน เกียรติของคุณ เป็นเกียรติที่ได้ต่อสู้กับคุณ"

        "Korn Karabyan, Raven Guard, หน่วยคอมมานโดที่สอง, หัวหน้าหน่วยรบ, " ศาลเตี้ยพูดด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ "เกียรตินี้เป็นของฉัน เอ่อ ฯพณฯ อันธพาล?"

        ทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างจริงจังและจริงจัง

        บนดาบของโคเฮน แสงสว่างของดวงดาวก็ริบหรี่

        ที่แขนขวาของนักดาบสีแดงดำ Gulaton พลังรุนแรงพุ่งขึ้นแทงเส้นเลือดที่ยื่นออกมา

        ดาบเล่มสุดท้ายที่แยกชีวิตและความตาย—นี่คือช่วงเวลาที่เป็นของนักดาบแห่งจุดจบ

        รุ่งโรจน์ ศักดิ์สิทธิ์ และขัดขืนไม่ได้

        แต่ครู่ต่อมา สีหน้าของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!

        ข้างบ้านมีลมกระโชกแรง

        ร่างที่เพรียวบางและหน้าด้านถือมีดคู่หนึ่งตกลงมาจากอากาศและตกลงบนถนน!

        ระยะนี้น่าจะเพียงพอ

        บาร์เทนเดอร์หญิงอ้าปากค้างและมองไปยังทั้งสองคนที่กำลังคุกเข่าและยืนขึ้น

        จนกระทั่งเธอเห็นสิ่งที่โคเฮนสวมอยู่

        ฉันหวังว่าเด็กคนนั้นจะทำได้-ฮะ? ราชองครักษ์?

        นี่คือสงครามของพวกอันธพาล ทำไม Qingpi ถึงมาที่นี่?

        โคเฮนและกูลาตันมองเธอด้วยความสงสัย

        นักเลงอีกคน? หวังว่าคงไม่ใช่กลุ่มขวดเลือด โคเฮนคิด

        ดูเหมือนผู้หญิงคนนี้ไม่เคยได้ยินผู้ใหญ่พูดกัน Gulaton แอบพูดว่าเป็นโรงรับจำนำที่เข้าไปในทุ่งข้างนอกหรือเปล่า?

        "เธอหนีไม่พ้น! น้องสาวของบาร์เทนเดอร์"

        ลมเป่าหวีดพร้อมกับเสียงผู้หญิง Rolf ปรากฏตัวที่มุมถนนและเขาก็เห็นนักดาบสองคนด้วย

        “Gulaton? เธอควรอยู่เคียงข้างเธอนะ” Rolfe ขมวดคิ้ว “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย—หนังสีเขียว?”

        ดีมาก — Kohn คิดในใจแล้วหันไปหาบาร์เทนเดอร์หญิง เนื่องจากผู้หญิงคนนี้เป็นศัตรูกับเธอ ศัตรูของตัวเองเธอไม่ควรเป็นสมาชิกของกลุ่มขวดเลือด

        "ตั้งใจทำความสะอาดหนูของคุณ" Gulaton นักดาบสีแดงและสีดำพูดอย่างเย็นชาราวกับว่าเขาไม่ต้องการคุยกับ Rolf "ฉันจะทำงานของฉัน

        " ดาบที่ยกขึ้น

        โคเฮนก็ลุกขึ้นอย่างช้าๆ กัดฟัน ดาบสีเงินพาดหน้าอก

        Rolf ทำหน้าบึ้ง และลมที่อยู่ข้างๆ ก็ยังคงพัดต่อไป

        Yara สูดหายใจเข้าลึกๆ และคุกเข่าข้างหนึ่ง ปรับมุม

        ทั้งสี่เข้าใจสถานการณ์ในสนาม

        แก๊งสองขวดเลือด ภราดรภาพ ผิวสีเขียว - โอ้ ศาลเตี้ย

        วินาทีถัดมา ทั้งสี่คนก็ขยับ!

        ดาบยาวของ Gulaton ฉายแสงสีแดง ไล่ตามหัวใจของ Cohen อย่างโหดเหี้ยม!

        ใบหน้าของโคเฮนซีดเมื่อหันหน้าเข้าหากูลาตัน ดาบยาวดึงวงแหวนดาบพิเศษออกมาเพื่อป้องกัน!

        ร่างของรอล์ฟหายไปอีกครั้ง แต่ลมก็พัดเข้าหายาร่า!

        ร่างกายของ Yara ลุกเป็นไฟ และมีดของเธอก็พุ่งขึ้นไปในอากาศขณะที่เธอก้าว แต่พุ่งเข้าหา -

        โคเฮนอย่างไม่คาดคิด!

        ทาเลสคลุมผ้าสีดำอย่างระมัดระวัง ซ่อนลมหายใจและวิ่งหนี หลีกเลี่ยงสองทีมอันธพาลชั้นยอดที่ต่อสู้กันอย่างสิ้นหวัง

        ในฝูงชน ร่างที่สูงถึงเกือบ 2 เมตรช่างโดดเด่นจริงๆ ไม่ว่ากำปั้นเหล็กของเขาจะไปที่ใด ขวดเลือดของหมวกแดงก็จะโบยบินออกไป

        อาจเป็นปรมาจารย์แห่งภราดรภาพ ฉันไม่รู้ว่าเป็นแม่ทัพสิบสามหรือหกยักษ์

        ยังไงก็ตามฆาตกรในตำนานสามคนไม่ได้

        แต่เทลส์ก็เลี่ยงผ่านอย่างเงียบๆ

        นี่ไม่ใช่การต่อสู้ของเขา

        เขากำลังจะหนีไป

        เพื่อตัวฉันเองและเพื่อยารา

        สำหรับขอทานในเรือนที่หก

        Thales เลี้ยวสี่แยก แต่เจออุปสรรคทางอากาศตรงไป

        ตอนนั้นเขาไม่รู้ว่านี่คือ "กำแพงอากาศ" ที่มีชื่อเสียงในหมู่ผู้เชี่ยวชาญ

        เขาทุบที่บาเรียด้วยความรำคาญ

        นักมายากลบ้าๆบอๆ

        ออกทางอ้อมอีกแล้ว

        หวังว่าจะไม่เจอใคร

        เมื่อคิดถึงผู้คน เทลส์อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเสียงที่เตือนให้เขา "ก้มหน้าลง"

        เขาคิดว่ามันคือยาร่า ท้ายที่สุด คนหลังก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาทันที

        แต่เขารู้ในภายหลังว่าเสียงนั้นไม่ใช่ของยารา

        มันเป็นเสียงแหบ

        ไม่ใช่แค่ตัวเขาเอง ยาร่าและรอล์ฟที่อยู่ด้วยในตอนนี้

        นั่นคือคนที่สี่

        หนังศีรษะของทาเลสกระชับขึ้น และทันใดนั้นเขาก็คิดว่าถ้าคนที่เพิ่งเตือนเขาให้ก้มหัวคือคนที่สี่ที่อยู่ตรงนั้น

        แล้วทำไม Yara และ Rolfe ถึงเพิกเฉย?

        Mingming Yara ปรากฏตัวต่อหน้า Thales เป็นครั้งแรกหลังจากแผ่นดินและการเหินเวหา

        ไม่ต้องสงสัยเลยว่า Thales สรุปว่าความแข็งแกร่งของเขาน่ากลัวกว่า Yara และ Rolfe

        แต่ในเมื่อเขาไม่ได้เป็นศัตรูกับตัวเอง ทำไมเขาถึงไม่ช่วยล่ะ?

        “ชน!” เทลส์ชนกับบาเรียที่มองไม่เห็นอีกครั้ง

        เขาลูบหัวอย่างโกรธเคือง

        มีผีมากขึ้นเรื่อย ๆ คุณไม่ต้องการเงินและสีน้ำเงิน!

        เทลส์หันไปทางและวิ่งไปข้างหน้า

        "ทรุด!"

        เป็นอีกหนึ่งอุปสรรค!

        คราวนี้ Thales หยุดฝีเท้าไม่ได้ เขาล้มลงกับพื้น และหน้าผากซ้ายแตะตีนบ้านข้างๆ เขา

        ทาเลสยิ้มและนวดศีรษะที่หัก ยกศีรษะที่มีเลือดออกและมองไปข้างหน้าเขา

        บางสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง.

        นี่คือทางแยกแม้ว่าบริเวณโดยรอบจะมืด แต่ตามความทรงจำของเขา มันอาจจะอยู่ใกล้กับศูนย์กลางของถนนหงฟาง

        แม้แต่เสียงต่อสู้ยังห่างไกล

        เทลส์ขยับเล็กน้อยในอีกสามทิศทางและยื่นมือออกมา

        จากนั้นเขาก็สัมผัสอุปสรรคสองแห่งในสองทิศทางซึ่งอยู่ไม่ไกล

        เทลส์ตกใจมาก

        มันมีความแปลกประหลาดและคำใบ้ของหนังสยองขวัญในเวลาเดียวกัน

        นักเดินทางเงียบไปครู่หนึ่งและหันไปทางเดียวโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

        เขาเอื้อมมือออกไปอย่างเงียบ ๆ และแน่นอนว่าคราวนี้เขาเดินอย่างต่อเนื่องนานกว่าสิบเมตรโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

        ใจของทาเลสจมลงเรื่อยๆ

        คาดไม่ถึง มันมาแล้ว

        เฮ้.

        พรหมลิขิต พรหมลิขิต เจ้ามันเลว

        เขาตบมือขวาออกจากหน้าผาก ปล่อยให้เลือดหยดลงกับพื้น

        นักเดินทางเดินอย่างเฉียบขาดไปหลายสิบก้าวบนถนนที่ว่างเปล่าจนกระทั่งเขาเข้าใกล้บ้าน

        ตรงกลางบ้านมีประตูไม้บานคู่แบบครึ่งปิด

        ทาเลสเงยหัวขึ้น มีป้ายใหญ่อยู่ที่ประตู นักเดินทางที่ไม่รู้หนังสือเพิ่งจะจำคำได้เพียงคำเดียว นั่นเป็นเพราะเขาเคยขอทานในคาสิโนแบล็กโกลด์มาก่อน

        คำนั้นคือ:

        หมากรุก

        ทาเลสหันศีรษะและมองไปอีกสามทิศทาง นึกถึงความเจ็บปวดจากเลือดออกที่หน้าผากของเขา

        ไม่มีทางไป.

        “คำเชิญนี้รุนแรงจริงๆ” เทลส์พึมพำ

        แต่เขายังคงถอนหายใจ หยุดลังเล ผลักประตูที่ปิดครึ่งไว้อย่างแรง และเดินเข้าไปในห้องหมากรุกและไพ่ที่อยู่ใจกลางถนนหงฟาง

        ห้องมืดสนิท มีเพียงแสงสลัวอยู่ไกลๆ ราวกับเทียนโบราณ

        มันสร้างบรรยากาศจริงๆ

        "ยินดีต้อนรับสู่สวนสนุกของฉัน เพื่อนตัวน้อยของฉัน" ขณะที่เขา

        เดินผ่านโต๊ะหมากรุกและไพ่ (และชนเข้ากับโต๊ะจำนวนมาก) เสียงที่ไพเราะและผ่อนคลายดังมาจากหูของทาเลส

        "ภายใต้ Ashida Sacken เพื่อนร่วมงานของฉันมักเรียกฉันว่า Magician of Qi"

        เป็นเวลานาน

        ทาเลสพยายามอย่างดีที่สุดเป็นเวลาสองชั่วอายุคนเพื่อทำให้ความตื่นตระหนกในใจสงบลง

        ในความมืดตรงหน้าเขา มีเพียงเทียนเล่มหนึ่งที่ริบหรี่เล็กน้อย ซึ่งเป็นทางเข้าห้องใต้ดินของห้องหมากรุกและไพ่

        ทาเลสสูดหายใจเข้าลึกๆ เดินลงห้องใต้ดิน กลั้นหายใจ และกดหัวใจที่เต้นอยู่

        ต่อหน้าเขา ชายหนุ่มรูปหล่อสีน้ำเงินที่มีผมสีน้ำตาลเข้มยาวนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวยาว ยิ้มและพยักหน้าให้เขา

        “สำหรับการ์ดเชิญ คราวหน้าจะตั้งใจดู”

        Sunset Temple แท่นบูชาด้านใน

        ขุนนางวัยกลางคนที่มีผมหงอกสีเทาไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นของเขาได้ในขณะนี้ ต่อหน้าต่อตาเขา ตะเกียงบนแท่นบูชาที่นำพาอนาคตของอาณาจักร เปลวไฟของมันก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และสีของมันก็แดงขึ้นเรื่อยๆ

        เขาหยิบตะเกียงขึ้นแล้วก้าวออกจากแท่นบูชาด้านในของพระวิหาร

        นักบวชอาวุโสที่อยู่ข้างหลังเธอสะดุ้งและยื่นมือออกเพื่อหยุดเธอ แต่เธอก็นึกถึงบางสิ่งในทันที และมือของเธอก็หยุดกลางอากาศ

        บาทหลวงถอนหายใจ มองดูร่างของขุนนางจากไปและนั่งลงอย่างช้าๆ

        หลังจากนั้นไม่นานนักบวชอาวุโสก็เรียกผู้ฝึกหัดที่ง่วงนอน Nia

        "เตรียมตัวให้พร้อม ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป แท่นบูชาด้านในจะเปิดขึ้น"