“ทำไมรถต้องมาเสียวันนี้ด้วย กว่าจะขับเข้าไร่พี่คิมอีกตั้งไกล แบตมือถือก็หมด โอ๊ยร้อนอ่ะ” ลิลลี่บ่นกระฟัดกระเฟียดอยู่ตรงทางเข้าไร่ของคิมหันต์ พลางเดินไปตามทางเรื่อยๆ
ราเมศขับรถมาด้วยความเร็วจนไม่ทันมองเห็นลิลลี่ที่เดินอยู่ริมทางจึงเกิดอุบัติเหตุขึ้น
เอี๊ยดดดดดดด เสียงเบรก
“ว๊ายยยย ขับรถไม่มีตาหรือไง คนทั้งคนนี่เห็นไหม” ลิลลี่สาวน้อยขี้เหวี่ยง
ล้มขาพลิกลงไปกองอยู่ที่พื้น
“คุณครับ ผมขอโทษ ผมรีบไปหน่อย" ราเมศลงมาดูเด็กสาวด้วยความใ
พร้อมกับไปช่วยพยุงร่างบางให้ลุกขึ้น แต่ดูเหมือนสาวเ้าจะขาแพลง
“โอ๊ยเจ็บข้อเท้า”ลิลลี่ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะเจ็บเท้ามาก
“มา ผมขอดูหน่อย”
“อร๊าย อย่ามาจับฉันนะ ไอ้บ้า” ลิลลี่สะบัดตัวพยายามหนีจากราเมศ
“คุณเจ็บเท้าอยู่ไม่ใช่เหรอ มาผมจะช่วยดูให้”
“ไม่ต้อง ฉันไม่เป็ไร ”ลิลลี่พยามจะเดินแต่
“ว้าย ” ลิลลี่ล้มลงไปในอ้อมอกของราเมศ ใบหน้าจิ้มลิ้มแนบอยู่ตรงอกข้างซ้ายของชายหนุ่มใกล้ชิดจนได้ยินเสียงหัวใจของราเมศ ทำให้หญิงสาวหน้าแดงกล่ำ
“คุณไม่ไหวหรอก มาผมช่วย แล้วจะเดินไปไหนครับ” ราเมศถามลิลลี่อย่างใจเย็น ขณะที่พยุงร่างบางไปด้วย
“ฉันจะเข้าไร่ไปหาแฟนฉัน”
“งั้นเดี๋ยวเข้าไปพร้อมกับผมนะ”
ลิลลี่พยักหน้า
“แฟนคุณทำงานที่ไร่นี้หรือครับ”
ราเมศถามขณะขับรถไปด้วย
“ใช่ แฟนฉันเขาเป็เ้าของไร่ส้มนี้ อีกหน่อยเราจะแต่งงานกัน” ลิลลี่พูดปด อย่างเพ้อฝัน
“แฟนเหรอ ขอโทษนะครับแฟนคุณเค้าชื่ออะไร?”ราเมศถามด้วยความงุนงงสาวหน้าบอกว่าจะแต่งงานกับเ้าของไร่ส้มแห่งนี้
“คิมหันต์ไง แล้วคุณล่ะมาทำอะไรที่ไร่พี่คิม หน้าคุณไม่ใช่คนที่นี่”
“คุณเป็แฟนคิมหันต์จริงเหรอ ผมมาตามหาพลอยฟ้าแฟนของผม พ่อแม่เขาบอกว่าฟ้าต้องมาแต่งงานกับพ่อเลี้ยงเ้าของไร่นี้ เขาก็ชื่อคิมหันต์เหมือนกัน”
“ตานี่ เป็แฟนนังพลอยฟ้าเหรอเนี่ย” ลิลลีทำสีหน้าใ ปนดีใจจนนิดๆ เหมือน์จะเข้าข้างเธอแล้ว แต่ก็กลัวโดนจับได้ว่าตนโกหกว่าเป็แฟนของคิมหันต์ จึงคิดแผนการทำลายงานแต่งของพี่คิมออกแล้ว
“นังพลอยฟ้า ผัวแกตัวจริงมาตามแล้วสินะ หึหึ” ลิลลี่คิดในใจอย่างอารมณ์ดี
“คุณ!!!” ราเมศเรียกซ้ำ เพราะลิลลี่นิ่งเงียบไป
“เออ ฉันเสียใจที่เป็แบบนั้น ฉันกับพี่คิมเราศึกษาดูใจกันมานาน อยู่ ๆพี่คิมก็มาบอกว่าจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ชื่อพลอยฟ้า พี่คิมเค้ามาบอกเลิกฉัน ฮือๆ" ลิลลี่แกล้งตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จไป
ราเมศได้ฟังแล้วก็เข้าใจได้ว่าผู้หญิงที่ร่วมทางมากับเขานี้ก็ตกอยู่ในสถาณการณ์เดียวกันจึงรู้สึกเห็นใจอยู่ไม่น้อย
“คุณกับผมหัวอกเดียวกัน ฟ้าก็บอกเลิกผมแล้วมาแต่งงานที่นี่ เพราะไอ้สัญญาบ้าบอนั้นแท้ๆ” ราเมศสบถพร้อมกับตบพ่วงมาลัยด้วยความโมโห
“สัญญาอะไรหรือคะ”ลิลลี่ ทำหน้างงแล้วหลอกถาม
“ ก็คำมั่นสัญญาระหว่างตระกูลพรหมพินิจ กับตระกูลกิจพาณิชย์เจริญที่จะให้ลูกสาวลูกชายมาแต่งงานอะไรนั่นแหละ นี่มันยุคไหนแล้ว จะมาคลุมถุงชน ยังไงผมก็ไม่มีทางยอม ผมจะเอาแฟนผมคืน”
“ใช่ ๆ ฉันก็ไม่ยอมเด็ดขาด พี่คิมจะต้องแต่งงานกับฉันเพียงคนเดียว” ลิลลี่พูดเสริมทัพ พร้อมกับรอยยิ้มที่ชั่วร้าย
…………………….
ฝ่ามือของคิมหันต์ไล่ควานหาร่างบางของเมียแต่ก็ไม่พบ ทำให้ต้องลืืมตามาดูก็พบว่าพลอยฟ้าไม่ได้อยู่บนเตียงเสียแล้ว เขาจึงรีบเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว และรู้สึกแปลกใจมากที่วันนี้มีคนมาจัดเสื้อผ้าที่จะแต่งตัว มีคนมาบีบยาสีฟันบนแปรงฟันไว้ให้ หรือจะเป็พลอยฟ้าทำไว้ให้เรานะ รู้สึกดีจริง ๆ คิมหันต์ครุ่นคิดแล้วเผลอยิ้มที่หน้ากระจกเพียงลำพัง
คิมหันต์เป็ชายหนุ่มอายุจะสามสิบปลายๆ แล้ว เขาโหมงานหนักมานานโดยไม่ได้สนใจเื่ความรักเลย ตอนนี้หัวใจรู้สึกกระชุ่มกระชวยอีกครั้ง เมื่อมีพลอยฟ้าเข้ามาในชีวิต
“อือหือ คุณฟ้าย้ะอะหยังก๋าเ้า เออสุมาเต๊อะเ้า ข้าเ้าลืมไปว่า คุณฟ้าจะฟังกำเมืองฮู้เื่ก่อ”
“ไม่เป็ไร พอฟังรู้เื่อยู่บ้าง ยังไงฟ้าก็ต้องเรียนรู้ และฝึกพูดไว้บ้าง แจ๋วว่าไงล่ะ ถ้าฉันจะขอเรียนภาษาจากแจ๋ว”
“ยินดีมากๆเลยค่ะ คุณฟ้า เดี๋ยวแจ๋วช่วยค่ะ”
“ขอบใจมากจ๊ะ”
“วันนี่ฟ้าทำซุปไก่ใส่มะเขือเทศ น้ำพริกลงเรือ แล้วก็ไข่เจียว เพราะป้าแตนบอกว่าคุณคิมไม่ชอบทานข้าวต้มตอนเช้าเพราะมันไม่อยู่ท้อง”
“ใช่แล้วค่ะ คุณฟ้านี่เหมาะแล้วที่จะมาเป็นายหญิงของบ้านเพราะคุณฟ้าใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆตลอด แจ๋วดีใจจังค่ะ”
“แจ๋วก็พูดเกินไป ฉันยังต้องเรียนรู้ที่นี่อีกมากเลยล่ะ ช่วยแนะนำฉันด้วยนะจ๊ะ"
“แจ๋วช่วยหยิบถ้วยให้ฉันที”
แจ๋วได้ออกไปแล้ว ตอนนี้เหลือแต่คิมหันต์ที่เดินตามหาเมียไปทั่วบ้านจนมาหยุดที่ห้องครัว เพราะกลิ่นหอมของต้มซุปไก่
ถ้วยถูกยื่นมาให้พลอยฟ้าโดยคิมหันต์
ฟ้ารับถ้วยไปโดยไม่ได้มองหน้าว่าใครยื่นให้
พอกำลังจะตักซุป ตัวเธอเองกลับโดนสวมกอดจากด้านหลัง และโดนหอมแก้มไปฟอดใหญ่
“อุ๊ย พี่คิม ฟ้าใหมด ”
“ หนีลงมาก่อนไม่รอกัน อย่างนี้ต้องโดนทำโทษ” คิมหันต์หอมรัวๆ มาที่พวงแก้มอิ่มสีชมพูระเรื่อ
“พอก่อนค่ะ ฟ้าทำอาหารเช้าเสร็จแล้วไปทานด้วยกันนะคะ ”
“อืม อยากกินฟ้ามากกว่าน่ะสิ ”
“พี่คิม เดี๋ยวมีคนมาเห็นค่ะ” ฟ้าตีมือคิมหันต์ที่อยู่ไม่นิ่งด้วยความเขิน
“ช่างประไร ผัวเมียจู๋จี๋กันใครจะทำไม” คิมหันต์พูดหน้าตายแล้วยิ้มหวาน พลอยฟ้าอ่อนอกอ่อนใจที่จะขัดสามีแล้วจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย
“แต่ก็หิวแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวที่เหลือให้แจ๋วมาตักนะ”
“ก็ได้ค่ะ”
หลังจากที่คิมหันต์กับพลอยฟ้ากินข้าวเสร็จก็พากันออกมาขับรถดูส่วนต่าง ๆ ของไร่ และลงรถมาชมวิวไร่ส้ม
แต่ขณะนั้นเอง………..
“พี่คิมขาาา ลี่มาแล้วค่ะ” เสียงแปดหลอดของลิิลลี่ ทำให้บรรยากาศโรแมนติกของคิมหันต์และพลอยฟ้าหายไป
“น้องลี่ มาได้ยังไง” คิมหันต์ถามเมื่อเห็นลิลลี่เดินขากะเผลก ๆ เข้ามาหาตน
“แหม ถามแบบนี้อีกแล้ว ก็ขับรถเข้ามาสิคะ แต่วันนี้มีเซอร์ไพรส์ ดูสิคะว่าวันนี้ลิลลี่มากับใคร ….” ลิลลี่พูดด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ตามองไปที่พลอยฟ้าด้วยแววตาเย้ยหยัน
“พี่เมศ” พลอยฟ้าชะงักไป ไม่คิดว่าราเมศจะตามมาหาเธอถึงที่นี่
“ฟ้า กลับบ้านกลับพี่นะ พี่รู้ว่าฟ้าโดนบังคับ ไม่ได้เต็มใจ ไปกับพี่นะครับ” ราเมศพูดพลางทำท่าจะเดินเขามาใกล้พลอยฟ้า แต่คิมหันต์ไวกว่าจับมือพลอยฟ้าแล้วดึงเข้าหาตัวเอง
“ผมว่าคุณคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะ ฟ้าเค้าเต็มใจที่จะแต่งงานกับผม ใช่ไหมครับฟ้า”
คิมหันต์ถามพลอยฟ้าด้วยสายตาที่หวานหยาดเยิ้ม
ลิลลี่ทนไม่ไหว “อร๊าย พี่คิมทำไมพูดแบบนี้คะ ลี่ต่างหากที่อยากเป็เ้าสาวของพี่ ไม่ใช่มัน แฟนเค้าก็มาตามแล้ว พี่คิมปล่อยพวกเค้าไปเถอะค่ะ”
“พี่เมศคะ ฟ้าเต็มใจที่จะแต่งงานกับคุณคิมเอง ไม่ได้มีใครบังคับ อีกอย่างตอนนี้ฟ้าก็กลับไปเป็เหมือนเดิมกับพี่เมศไม่ได้อีกแล้ว”
“ทำไมจะไม่ได้ฟ้า ฟ้าก็แค่กลับไปกับพี่ทุกอย่างมันก็จบ เดี๋ยวเงินที่ไอ้พ่อเลี้ยงนี่มันออกให้ครอบครัวฟ้า พี่จะใช้คืนให้เอง ฟ้าไม่ต้องห่วง” ราเมศพูดกับพลอยฟ้าอย่างขอโอกาส
“เรารักกันมาตั้งนาน ฟ้าเห็นใจพี่บ้างได้ไหม พี่รักฟ้านะ” เมศพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“คงไม่ได้หรอกคุณเมศ เพราะตอนนี้ผมกับพลอยฟ้าเราเป็ผัวเมียกันแล้ว ทางพฤตินัยน่ะคุณเข้าใจใช่ไหม” คิมหันต์พูดด้วยสีหน้าที่ตนเองชนะในสถานการณ์นี้ ถึงแม้เขาจะเห็นใจราเมศอยู่บ้าง แต่เขาเองก็รักพลอยฟ้าเช่นเดียวกัน จึงจับมือพลอยฟ้าไว้แน่น
ราเมศกำหมัดในมือไว้แน่น พร้อมกับพุ่งเข้าไปต่อยหน้าคิมหันต์อย่างแรง
“แกใช้กำลังกับฟ้าใช่ไหม ไอ้คิมหันต์”
คิมหันต์ก็ไม่ยอมให้ใครมาต่อยตนเองฟรีๆ เหมือนกัน เขากำลังจะสวนแต่พลอยฟ้าห้ามไว้
“พี่คิม อย่าค่ะ” พลอยฟ้าร้องไห้อย่างหนัก พร้อมกับดึงมือเขาไว้ ทำให้คิมหันต์หยุดฉะงักไป
“ฉันไม่เคยใช้กำลังกับฟ้า เราสองคนรักกัน แกถามฟ้าเอาเองแล้วกัน” คิมหันต์หายใจแรงด้วยความโมโห
“เป็ไปไม่ได้ฟ้าจะรักแกได้ยังไง เธอโดนบังคับแต่งงานมาได้ยังไม่ถึงอาทิตย์ ฟ้าพูดอะไรกับพี่หน่อยได้ไหม ว่ามันไม่จริงฟ้าไม่ได้รักมัน”
“พี่เมศกลับไปเถอะค่ะ ฟ้าขอร้อง ฟ้ารักคุณคิมหันต์ไปแล้ว พี่ได้ยินไหม ตัดใจจากฟ้านะคะ”
ราเมศเมื่อเห็นน้ำตาของหญิงที่ตนรักและหวงแหนมาแรมปี ก็หยุดอารมณ์โมโหไปชั่วขณะ
“คุณอย่าไปยอมเค้านะ เอาแฟนคุณกลับมาให้ได้ ” ลิลลี่พูดเสริมทัพ ให้ราเมศใจสู้ แต่….
“วันนี้พี่กลับก่อนก็ได้ แต่พี่ยังหวังว่าฟ้าจะเปลี่ยนใจ ไม่ว่าฟ้าจะผ่านอะไรมาพี่ไม่สน ขอให้ฟ้ากลับมาอยู่กับพี่ก็พอแล้ว พี่จะรอฟ้านะ”ราเมศพูดพร้อมกับน้ำตาคลอด้วยความรู้สึกเ็ปที่คนที่ตนรักตกไปเป็ของคนอื่น
ลิลลี่ได้แต่ทำหน้าปั้นปึ่งด้วยความไม่ได้ดั่งใจ และเดินตามราเมศขึ้นรถไป
“พี่เมศ ฟ้าขอโทษนะคะ” พลอยฟ้าเสียใจที่ตนเองทำร้ายจิตใจราเมศ ั้แ่คบหาเป็แฟนกันมา ราเมศให้เกียรติเธอเสมอ เขาดีเสมอต้นเสมอปลายกับเธอตลอด แต่วันนี้มันเป็สิ่งที่เธอเลือกทำเพื่อครอบครัวของเธอแล้ว ตอนนี้เธอก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่อง แถมได้ขึ้นชื่อว่่าเป็เมียพ่อเลี้ยงคิมหันต์แห่งไร่พาณิชย์เจริญไปเรียบร้อย
คิมหันต์ก็ได้แต่กอดปลอบใจพลอยฟ้า เขาไม่พูด หรือถามอะไรจากเธอเพราะ้าให้เวลาพลอยฟ้าได้ทำใจในเื่นี้ว่าเธอเป็เมียเขาแล้ว
“คุณนี่มันไม่ได้เื่เอาเสียเลย เป็แฟนกันยังไง ทำไมนััง เออ ทำไมพลอยฟ้าถึงดูไม่อาลัยอาวรณ์คุณเลยล่ะ”ลิลลี่ถามราเมศเพราะสงสัยอย่างหนัก
“ผมคบหาดูใจกับฟ้า แต่เรายังไม่ได้ให้สถานะกัน แต่ใครๆก็รู้ทั้งนั้น ว่าเราเป็แฟนกัน” ราเมศตัดพ้อ
“ อะไรกันเนี่ย มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนสินะ ไม่งั้นสภาพคุณคงไม่ขนาดนี้”
ลิลลีพูดพลางทำสีหน้าสมเพชใส่ราเมศ ที่ตอนนี้เขาตาแดงกล่ำ
“ว่าแต่ผม แล้วคุณล่ะ เป็แฟนกับไอ้คิมยังไง เขาดูเหมือนไม่เห็นคุณอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ”
“หยุดนะ ฉันก็กำลังหาทางอยู่นี่ไง”
“กำลังหาทาง นี่แสดงว่าคุณโกหกผมสินะ ว่าเป็แฟนไอ้คิม” ราเมศพูดพลางยิ้มเยาะกลับอย่างรู้ทันเสียแล้ว
“ หยุดพูดซะทีได้ไหม แล้วทำไมล่ะ ก็ฉันรักพี่คิม รักมาก่อนยัยฟ้าเสียอีก ยังไงคุณก็ต้องหาทางเอาแฟนคุณกลับไปให้ได้เข้าใจไหม”
ราเมศได้แต่เงียบไม่ตอบ จนเขาขับรถมาถึงปากทาง
“คุณจะกลับยังไง รถคุณเสียอยู่นี่” ราเมศถาม
“ฉันขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหม จะโทรหาพ่อ”
ราเมศพยักหน้าพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ให้ลิลลี่
“เอ้า ทำไมไม่รับสายนะพ่อ”
ลิลลี่โมโห พร้อมกับกดโทรไปอีกเบอร์
“โอ๊ย นี่ก็ไม่รับอีก นางพร กลับไปจะไปจัดการแน่"
ลิลลีบ่นยาวจนราเมศรำคาญ
“นี่สรุปจะยังไงครับ คุณหนูลิลลี่” ราเมศถามด้วยใบหน้ายียวนกวนประสาท
“คุณไปส่งฉันที่บ้านได้ไหมล่ะ แต่ไม่ได้ให้ไปส่งฟรีนะ ฉันจะจ่ายค่าเสียเวลาให้”
“โถ่ คุณหนู อย่าดูถูกน้ำใจกันนักเลย แค่ไปส่งแค่เนี่ย ถึงกับต้องจ้างเลยเหรอครับ”
“นี่นาย หยุดเรียกฉันว่าคุณหนู และเลิกกวนประสาทฉันเสียทีได้ไหม”
ลิลลี่มองมาที่ราเมศพร้อมกับทำตาเขียวปั๊ดใส่
ราเมศจึงเผลอยิ้มออกมา เขาเพิ่งเคยเจอผู้หญิงฤทธิ์เยอะ และเอาแต่ใจอย่างลิลลี่เป็ครั้งแรก ถ้าหากตอนนี้เค้าอยู่กับพลอยฟ้า เขาคงไม่ได้มาต่อล้อต่อเถียงอะไรแบบนี้แน่ เพราะพลอยฟ้านิสัยเรียบร้อยและว่าตามเขาทุกเื่
“คุณบอกทางมาแล้วกัน”
“ได้ๆ เลี้ยวซ้ายตรงนี้แลัวขับตรงไปเรื่อยๆ….”
ณ ไร่ส้มของคุณหนูลิลลี่
“นี่คุณหนูก็มีไร่ส้มเหมือนกันเหรอเนี่ย”
“นี่คุณ….”
ยังไม่ทันที่ลิลลี่จะพูดจบ ก็มีกลุ่มชายชุดดำหลายคนกำลังยืนคุยกับพ่อของเธอ ซึ่งพ่อสีหน้าเคร่งเครียดและไม่พอใจมาก เธอจึงรีบลงไปดู
“มึงกลับมาย่ะหยังไอ้ชัย มาตางไหนปิ๊กไปตางฮั้นเลยเน้อ เดียวกูจะฮ้องตำหนวดหื้อมายับมึงขำเพ้ละ” (มึงกลับมาทำไมไอ้ชัย มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ เดี๋ยวกูจะเรียกตำรวจให้มาจับมึงที่นี่) นายสมานเ้าของไร่ส้มพูดด้วยความโกรธ
“ ทำไมอย่างนั้นล่ะ พ่อเลี้ยง ผมก็รับใช้พ่อเลี้ยงมานาน มาเยี่ยมหาผู้เคยมีพระคุณไม่ได้เหรอครับ” นายวีระชัยถามกลับนายสมานด้วยสีหน้ากวนๆ
“กูฮู้ว่ามึงมาย่ะหยัง มึงอย่าหวังว่ามึงจะได้นะ จะไดกูก่อม่ะยอมยกลูกสาวกูหื้อคนอย่างมึง”
“ไม่เป็ไรพ่อเลี้ยง เดี๋ยวผมจะมาแวะหาบ่อยๆ แล้วน้องลี่คนงามของไอ้ชัยมีไหนล่ะครับ”
“ป้อ มีอะหยังกั๋น” (พ่อมีอะไรกัน) ลิลลี่รีบเดินเข้ามากอดแขนพ่อไว้พร้อมกับใช้สายตาจิกไปที่วีระชัยอย่างขยะแขยง
“ทำไมน้องลี่ มองพี่แบบนั้นล่ะ พี่มาดีนะวันนี้ ว่าจะมาสู่ขอน้องลี่ให้ไปเป็เมียพี่ แต่คุณพ่อก็ดูจะคุยไม่รู้้เื่เท่าไหร่ สงสัยคงต้อง…..” นายชัยพูดพร้อมกับปรี่เข้าไปกระชากแขนลิลลี่อย่างแรง นายสมานพยายามช่วยลูกสาวแต่ก็ไม่เป็ผลเพราะเขานั้นแก่มากแล้ว
“ปล่อยฉันนะไอ้ชัย ปล่อย”
“เฮ้ย ผู้หญิงเค้าไม่ยอมไปด้วย ก็อย่าบังคับสิว่ะ ไอ้ลูกหมา” ราเมศมองสถานการณ์ตรงหน้าจนตนเองทนไม่ไหว จึงเข้ามาช่วยลิลลี่กับพ่อ
“มึงว่าใครเป็ไอ้ลูกหมานะ ”นายชัยถามอย่างเืขึ้นหน้า พร้อมกับตรงปรี่เข้ามาหวังจะต่อยหน้าราเมศ แต่ชายหนุ่มหลบทัน
“เห้ย พวกมึงมาช่วยกูรุมไอ้นี่ให้เละ อยากแส่ไม่เข้าเื่” นายชัยเอ่ยกับลูกน้องที่ดูเชิงอยู่
การต่อสู้ไม่ดุเดือดนัก เพราะราเมศเก่งกว่ามาก ทำให้นายชัยกับลูกน้องสะบักสะบอมไม่น้อย แต่เขาก็เจ็บตัวเล็กน้อย เพราะมันมากันหลายคน ชอบเล่นที่เผลอใช้ไม้ฟาดเข้าที่หางคิ้ว ทำให้ราเมศคิ้วแตกเืไหลเป็ทาง
จนพรสาวใช้ที่ไปตามคนงานในไร่ให้มาช่วยพ่อเลี้ยงสมานได้วิ่งมาถึง
“หมู่เฮาตางเพ่ ๆ ไปจั๊ดก๋านมันเลย” (ทุกคนทางนี้ๆ ไปจัดการมันเลย) หมู่คนงานวิ่งถือจอบ เสียมเข้ามาที่กลุ่มของนายวีระชัยจนพวกมันวิ่งหนีขึ้นรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว
“ฝากไว้ก่อนเถอะพวกมึง” นายชัยพูดทิ้งท้ายไว้ด้วยความแค้น
“นายเป็อะไรมากหรือเปล่า ไหวไหม” ลิลลี่ถามไถ่ราเมศด้วยความเป็ห่วง
“พา เปื้อนไปย่ะแผลก่อนเต๊อะลูก เืไหลนักขนาด” (พาเพื่อนไปทำแผลก่อนเถอะลูกเืไหลเยอะมาก)
“ต้องขอบคุณ คุณมากนะครับที่เข้ามาด้วยผมกับลูกสาว คุณเป็เพื่อนยัยลี่เหรอครับ" นายสมานพยายามพูดภาษากลางกับราเมศ
“ไม่เป็ไรครับ ผมยินดีช่วย มันเป็หน้าที่ของผมอยู่แล้ว เออผมไม่ใช่เพื่อนของลิลลี่หรอกครับ”
“แล้วคุณชื่ออะไรล่ะครับ”
“ผมชื่อราเมศครับ มาจากกรุงเทพ”
“เออ แล้วที่คุณบอกว่าเป็หน้าที่ที่ต้องช่วยคืออะไรอ่ะ ” ลิลลี่ถามด้วยความสงสัย
แล้วเธอก็กำลังทำแผลให้ราเมศอย่างตั้งใจ นอกจากพ่อแล้ว เขาเป็ผู้ชายคนแรกที่เธอทำแผลให้ หญิงสาวรู้สึกขอบคุณ ราเมศที่เข้ามาช่วยเธอ ไม่อย่างนั้ยถ้าไอ้ชัยมันเอาตัวเธอไปได้เธอจะเป็อย่างไรก็ไม่รู้
“คือผมเป็ตำรวจน่ะ”
“ตำรวจ”
ลิลลี่กับนายสมานมองหน้ากัน
“ดีจริง คุณพึ่งย้ายมาเหรอครับ ผมไม่เคยเห็นหน้าคุณเลย”
“ไม่ใช่หรอกพ่อ เค้ามาตามแฟนเค้าต่างหากล่ะ"
ลิลลี่ได้เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้พ่อฟัง แทนราเมศ
“คิมจะแต่งงานแล้วเหรอ เสียดายจริงพ่ออยากได้เขามาเป็ลูกเขย จะได้ดูแลลูกและไร่ส้ม” นายสมานกล่าวอย่างรู้สึกเสียดาย
“เป็อย่างนี้แล้วคุณเมศจะทำยังไงต่อล่ะครับ"
“ผมจะอยู่ถึงวันจัดงานแต่งของฟ้า แล้วผมถึงจะกลับครับ ผมต้องแน่ใจว่าคุณคิมจะดูแลฟ้าเป็อย่างดี" ราเมศพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ
“ผมรับประกันได้ คิมเป็คนดีคนหนึ่งเลยล่ะ คุณเมศ ผมว่าถ้าเป็แบบนั้นคุณต้องทำใจไว้บ้างอย่างไรเค้าสองคนก็เป็สามีภรรยากันแล้ว”
ราเมศได้แต่พยักหน้า
“งั้นวันนี้ คุณก็พักที่นี่แล้วกัน เดี๋ยวลิลลี่ลูกช่วยดูแลแขกด้วยนะ”
“เออ ไม่เป็ไรครับ ผมว่าจะไปหาที่พักข้างนอก …”
“ไม่ต้องแล้วครับ คุณช่วยครอบครัวเราขนาดนี้ พักที่นี่แหละ ไม่ต้องไปเสียเงินหรอก”
“เอ้าคุณ ตามฉันมาสิ นั่งเหมออะไรล่ะ” ลิลลี่กระตุกแขนราเมศให้เดินไปกับเธอ….
ราเมศก็ลุกตามลิลลี่ไปอย่างว่าง่าย ….
4K
