“ฮ่าๆๆๆๆ”เสียงหัวเราะของสามีภรรยาดังขึ้นเมื่อได้ยินข้อเสนอของตัวแสบของบ้าน
“ได้จ้า แต่แม่จะให้ลูกกินแค่วันละ 3เม็ดเท่านั้นนะไม่อย่างงั้นจะมีแมลงมากินฟันของลูกจนฟันหมดปากเลย” เซียวหลินได้ทีจึงสอนลูกไปในตัว
“โอ้ น่ากลัวจังเลยครับแต่ผมจะกินวันละ 3เม็ดพอจากนั้นผมจะแปรงฟันก่อนนอนทุกวันดีไหมครับคุณแม่”
สามคนพ่อแม่ลูกนั่งเล่นก่อนจะพากันไปนอนด้วยกันเพราะหลิวฟงอยากนอนกับพ่อแม่ในวันที่ย้ายเข้าบ้านใหม่เซียวหลิวเองที่แพ้ลูกอ้อนของเ้าก้อนแป้งก็ยอมตามใจ
ด้านบ้านพ่อของเซียวหลินที่ตอนนี้สองแม่ได้แอบมาช่วยกันรื้อข้าวของภายในห้องของเซียวหลินไม่พบเจอของมีค่าอะไรเลยแถมภายในห้องเหลือข้าวของเพียงไม่กี่อย่างจากนั้นทั้งสองชวนกันแอบไปค้นที่ห้องทำงานของเซียวเฉินต่อ
“แม่คะในห้องทำงานของพ่อก็ไม่มีอะไรในห้องนอนของยัยเซียวหลินก็ไม่มีข้าวของอะไรเลยไหนแม่บอกว่าแม่ของนังเซียวหลินมันรวยละคะ” เจียงหลิงที่ตอนนี้เริ่มหงุดหงิดเพราะความเหนื่อย
“แม่สืบมาแล้วนะแม่ของนังเซียวหลิงมันรวยจริงๆมันมีทั้งสมบัติและที่ดินหลายผืนหากเราอยากเป็เ้าของก็ต้องหาโฉนดที่ดินหรือหลักเพื่อจะไปแสดงความเป็เ้าของ” เจียงหรูเองก็เริ่มหงุดหงิดเช่นกัน
“งั้นพรุ่งนี้รอให้พ่อไปทำงานแล้วเราค่อยไปดูในห้องดีไหมคะแม่เผื่อจะมีอะไรดีๆให้เราสองแม่ลูกได้เอาไปใช้บ้าง”
เมื่อตกลงกันได้สองแม่ลูกก็แยกย้ายกันไปนอนพร้อมกับความหงุดหงิดที่หาอะไรไม่เจอสักอย่างแตกต่างกับด้านของเซียวหลินที่ตอนนี้ได้ช่วยสองพ่อลูกจัดสวนอยู่ข้างบ้านทำให้บ้านที่เคยร้างกลับน่าอยู่มากขึ้น
ตอนเย็นใกล้ถึงเวลานัดที่เชิญเพื่อนสนิทและหัวหน้าของหลิวฟานมาทานข้าวเย็นที่บ้านทั้งสามคนใส่เสื้อผ้าสีเดียวกันที่บ่งบอกถึงชุดครอบครัวและเมื่อถึงเวลาเหล่าเพื่อนร่วมทีมของหลิวฟานก็นำขบวนเดินเข้ามาพร้อมกับส่งเสียงดัง
“สวัสดีน้องสะใภ้ สวัสดีหลานชายนี้คือของขวัญขึ้นบ้านใหม่และของขวัญพบหน้าพวกเธอทั้งสองคนนะรับไปได้เลยไม่ต้องเกรงใจพวกฉันรวย ฮ่าๆๆๆ”ต้วนกั๋วจอมแสบประจำกลุ่มเอ่ยขึ้น
“นี้ครับของขวัญจากพวกเรา หลิวฟงใช่ไหมเดินมารับของขวัญจากพวกอามาเร็ว”หานเฉิงส่ายหน้ากับท่าทางของเพื่อนก่อนจะยื่นของขวัญให้กับน้องสะใภ้และหลานชาย
“เชิญทุกคนเข้าไปเดินชมบ้านด้านในได้เลยคะหลิวฟงจ๊ะลูกพาคุณอาทั้งหมดไปเดินดูในบ้านและรอบๆบ้านจากนั้นพาคุณอาไปนั่งรอที่โต๊ะได้ไหมจ๊ะ” เซียวหลินหันไปพูดกับไกด์ตัวน้อยให้ทำหน้าที่ของตัวเองในวันนี้
“รับทราบครับผม เดิมตามผมมาได้เลยครับ” ไกด์ตัวน้อยก็เดินนำทุกคนไปเดินดูที่ห้องนั่งเล่นด้านหลังบ้านที่มีการผูกเปลและยกแปลงผักสามสี่แปลงที่ทำเสร็จแล้วจากนั้นก็มานั่งที่โต๊ะทานอาหารที่จัดในมุมสวนดอกไม้แหละเหมาะกับการส่งเสียงดัง
ทุกคนที่กำลังตื่นตากับการตกแต่งบ้านเป็อย่างมากเพราะดูแล้วสบายตาและแบ่งสัดส่วนการใช้งานอย่างชัดเจนไม่นานหลิวฟานก็เดินตามมาพร้อมกับหัวหน้าหน่วย
“สวัสดีครับหัวหน้า สวัสดีหลิวฟาน” บรรดาหนุ่มวัยฉกรรจ์สี่ห้าคนลุกขึ้นกล่าวทักทาย
“นั่งลงๆวันนี้พวกเรามางานเลี้ยงบ้านหลิวฟานเชิญนั่งตามสบายเลย”หัวหน้าที่เห็นท่าทางแกล้งประจบของลูกน้องคนสนิทเลยแกล้งตบบ่าแรงๆสองสามทีก่อนจะให้ทุกคนนั่งตามสบาย
“เดี๋ยวทุกคนนั่งลงก่อนน่ะฉันจะไปช่วยเซียวหลิวยกอาหารกับเครื่องดื่มมาให้พวกนาย”หลิวฟานกำลังจะเดินเข้าบ้านก็ต้องหยุดเดิน
“นายให้ต้วนกั๋วไปยกคนเดียวก็พอแล้วเ้านี้นั่งตรงนี้พูดมากเปล่าๆไปๆลุกขึ้นไปช่วยหลิวฟานยกอาหารมาไปนั่งทำหน้าโง่อยู่ได้”หัวหน้าพูดอย่างหมั่นไส้กับท่าทางเหมือนเ้าของบ้านต้วนกั๋ว
“ผมเข้าใจในความหล่อของผมครับ ผมจะไปเองก็ได้” แล้วก็เดินเข้าบ้านไปอย่างมั่นใจ
“ฉันไม่น่ารับมันมาอยู่ในกลุ่มเลย หัวจะปวดกับมัน เอ้าพวกนายที่เหลือก็ไปช่วยสิไปดูมันป่วนในครัวแล้วแน่เลย”หัวหน้าหน่วยส่ายหน้ากับลูกน้องตัวแสบ
ภายในครัวตอนนี้ต้วนกั๋วกำลังทำหน้าที่นักชิมที่ดีโดยการลองชิมเมนูที่กำลังจัดเรียงบนโต๊ะโดยมีหลิวฟานคอยผลักออกจากโต๊ะอาหารตลอดจนเพื่อนๆตามเข้าไปช่วยยกอาหารและเครื่องดื่มเขาถึงยอมตามออกไป
ด้านสาวๆที่กำลังทานอาหารและเด็กๆที่กำลังกินขนมอยู่ด้านในก็ครื้นเครงต่างกันภรรยาของหัวหน้าหน่วยรู้สึกชอบขนมที่เซียวหลินทำในวันนี้เป็อย่างมาก
“น้องเซียวหลิน พี่ขอเสียมารยาทหน่อยนะจ๊ะพี่อยากรู้ว่านอกจากขนมคุกกี้นมน้องทำขนมอย่างอื่นได้อีกไหมอีกอย่างพี่อยากรู้ว่าน้องออกแบบในการแต่งบ้านเองเหรอจ๊ะ”
“ใช่คะคุณนายฉันตกแต่งบ้านเองแต่พี่หลิวฟานก็ช่วยซ่อมแซมและหาข้าวของให้บางส่วนคะส่วนขนมนอกจากรสนมแล้วฉันยังทำรสเนยและผลไม้ได้อีกด้วยค่ะ”
“น่าตีจริงเรียกคุณนายอะไรกันเรียกว่าพี่สาวหานก็ได้จ้าสามีพี่เป็หัวหน้าหน่วยแถมยังเป็พี่ชายของเ้าหน้าเหม็นอย่างหานเฉิงอีกด้วยส่วนนี้ก้านหลิวเป็คู่หมั้นของหานเฉิงจ๊ะทั้งสองน่าจะรุ่นเดียวกัน”
“สวัสดีคะฉันก้านหลิวคะเป็คู่หมั้นของพี่หานเฉิงฉันอายุ 19ปีแล้วคะตอนนี้กำลังหางานแถวๆนี้ให้ได้ก่อนแล้วค่อยคุยเื่แต่งงานกัน” ก้านหลิวพูดอย่างเขินอาย
“งั้นเราสองคนก็รุ่นเดี๋ยวกัน ฉันอายุ19 แล้วเหมือนกันทันทีที่ฉันเรียนจบก็ถูกพ่อกับแม่เลี้ยงให้แต่งงานแทนพี่สาวที่ถูกเลือกไว้ในตอนแรกแต่มันก็เป็เื่ที่ดีเพราะพี่หลิวฟานและหลิวฟงรักฉันมากคะ”
“อะไรนะ/อะไรนะ”สองสาวต่างวัยใเมื่อรู้ว่าเซียวหลินต้องมาแต่งงานแทนลูกของแม่เลี้ยงทำให้ทั้งสองคนรู้สึกสงสารเซียวหลินเป็อย่างมาก
“ฉันไม่เสียใจเลยคะที่ตัดสินใจแต่งงานในครั้งนี้เพราะทำให้ฉันไม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์ ได้เผชิญโลกด้านนอกที่ฉันอยากััและได้ใช้่เวลาๆร่วมกันคะ” เซียวหลินตอบไปยิ้มไป
“ฉันอิจฉาน้องเซียวหลินจริงๆที่กล้าตัดสินใจเองในเื่แต่งงานฉันกับพี่หานเฉินเองก็ต้องฝ่าอุปสรรคเยอะเหมือนกันจนแต่งงานและในตอนนี้ฉันเองก็เปิดร้านขายขนมและเครื่องดื่มอยู่ไม่ไกลจากค่ายเองนะว่างๆลองไปนั่งที่ร้านได้อีกอย่างพี่เองก็สนใจนำขนมของน้องไปขายด้วย”
“ฉันยินดีมากค่ะฉันจะขายให้กับพี่ชินละ 1 หยวนฉันเองก็สนใจอยากจะขายสบู่ไม่รู้ว่าแถมนั้นจะมีร้านค้าว่างอยู่อีกไหม” เซียวก็เริ่มสอบถามร้านว่างทันที
“มีร้านของฉันเองที่ว่างอยู่ห่างเพียงสองร้านจากร้านพี่สะใภ้แค่นั้นเองแบบนี้ดีไหมฉันจ้างเธอออกแบบร้านค้าของฉันแล้วฉันก็จะรับซื้อสบู่ของเธอว่าแต่มีตัวอย่างให้ดูไหม”
“รอแปปนะค่ะฉันเตรียมของขวัญที่มางานในวันนี้ให้ทุกคนด้วย”เซียวหลินเดินไปหยิบสบู่ให้กับทั้งสองก่อนจะนำมาวางไว้บนโต๊ะ
“ฉันมีสบู่กลิ่นดอกกุหลาบ กลิ่นนมและกลิ่นมะขามค่ะฉันให้ทั้งสองคนนี้คือขนาดทดลองส่วนนี้ค่ะในถุงใบนี้จะมีแค่คนละหนึ่งก้อนเท่านั้นหากเธอสนใจเธอมาหาฉันที่บ้านได้ตลอดเลยแล้วเธออยากได้ร้านแบบไหนละฉันจะได้ออกแบบถูก”
“ฉันอยากขายพวกสบู่และเครื่องสำอางสำหรับผู้หญิงนะฉันอยากได้ร้านที่ใครเห็นแล้วรู้สึกอยากเข้ามาลองมาััภายในร้านฉันกำลังจะให้ช่างมาเอากระจกหน้าร้านออกเพราะมันจะได้เหมือนกับร้านอื่นๆ”
“จริงๆแล้วหน้าร้านเป็กระจกใสนั้นแหละดีแล้วจะได้ดึงดูดลูกค้าผู้หญิงให้เข้ามาในร้านเธอเองก็ต้องให้พนักงานแต่งชุดเหมือนกันและแต่งหน้าเป็การนำเสนอเครื่องสำอางของร้านอีกด้วย”
สามสาวกำลังแลกเปลี่ยนความรู้และพูดคุยกันอย่างสนุกสนานด้านหลิวฟง และฝาแฝดหานชิงหานชงที่กำลังเล่นต่อตัวบล็อกกันอย่างสนุกก่อนจะนัดกันมาเล่นในวันพรุ่งนี้อีก
จนเวลาล่วงเลยจนดึกทุกคนก็ทยอยกันกลับบ้านพร้อมกับถือถุงขนาดกลางกลับบ้านกันหลิวฟานและเซียวหลินบอกให้ทุกคนห้านเปิดถุงจนกว่าจะถึงหอพักทำให้ทุกคนต่างตื่นเต้นเป็อย่างมากด้านฝาแฝดหานชิงและหานชงเองก็ได้รับถุงขนาดเล็กกลับบ้านเช่นกัน