คนที่ระดับสมรรถภาพทางกายผ่านคาบเกณฑ์พากันวิ่งไปดูว่ายังมีโฮเวอร์คาร์หลงเหลืออยู่อีกหรือไม่ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีเหมือนถังอวี่ โฮเวอร์คาร์ของดาวทหารอันดับหนึ่งถ้าไม่มีคนก็มีไว้สำหรับบรรทุกสินค้า หรือบางคันถึงจะไร้คนแต่ก็ขับไปไม่ได้ สาเหตุเพราะเส้นทางของโฮเวอร์คาร์เ่าั้ล้วนกำหนดตายตัว ไม่อาจไล่ตามพวกไอวี่
คนที่สมรรถภาพทางกายดีหน่อยแม้จะดูถูกวิธีการของพวกถังอวี่อยู่บ้างแต่ก็ต้องชื่นชมความมีไหวพริบของพวกเขา ถึงขั้นยังแอบหงุดหงิดด้วยซ้ำว่าทำไมตัวเองคิดไม่ได้
ไอวี่ปลีกเวลาหันมองไปทางด้านหลังเห็นโฮเวอร์คาร์หลายคันกำลังตามพวกเขาอยู่ ทันทีที่เห็นคนในรถคันแรกชัดๆ เขาก็ผิวปากออกมาอย่างอดไม่ได้
“ไม่เลวนี่!”
เกาอี้พูดถูก ไอวี่คาดหวังกับถังอวี่มากทีเดียว แน่นอนเขารู้ว่าระดับสมรรถภาพทางกายของถังอวี่แค่ผ่านคาบเกณฑ์พอดีเท่านั้น หากใช้กำลังกายของตัวเองไล่ตามพวกเขามาจริงๆ ละก็ เขากล้ารับรองเลยว่าร้อยทั้งร้อยถังอวี่ต้องถูกคัดออก!
ไอวี่เพิ่งชมไม่ทันไร เสียงเ็าสายหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู “กระจายตัว!”
สีหน้าของไอวี่เคร่งขรึมขึ้นทันที นอกจากคนที่อยู่ตรงกลาง อีกสี่คนที่เหลือต่างเว้นระยะห่างจากผู้อื่นอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็มองหาทิศทางของตน
“ไป!” สิ้นเสียงคำสั่งเ็า คนทั้งสี่ก็ะโขึ้นพร้อมกัน มีสองคนมุ่งหน้าขึ้นบนยอดอาคาร คนหนึ่งวิ่งเข้าตรอกแคบ อีกคนหนึ่งถึงขั้นะโลงไปในอุโมงค์ระบายน้ำ!
มีเพียงคนที่สวมหมวกผู้นั้นยังคงวิ่งบนถนนโล่งกว้างต่อไป
ถังอวี่เบิกตาอ้าปากค้างมองดูความเคลื่อนไหวของพวกไอวี่ นี่มันอะไรกัน สไปเดอร์แมนเหรอ ขอโทษจริงๆ ที่ร่างกายของเขาอ่อนแอ เขาไม่เคยะโขึ้นกลางอากาศได้เกินสองเมตรด้วยซ้ำ...
“ตามใครไปดี” คุณลุงวัยกลางคนกับเฉิงเวยถามขึ้นพร้อมกัน
เฉิงเวยคิดว่าถังอวี่เป็คนเรียกรถคันนี้มา สิทธิ์ในการตัดสินใจย่อมอยู่ในมือของถังอวี่ ถ้าไม่ได้ถังอวี่ละก็ ป่านนี้เขาคงถูกทิ้งั้แ่ตอนพวกรุ่นพี่เร่งความเร็วแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาแย่งสิทธิ์การตัดสินใจเื่เล็กน้อยแค่นี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ถังอวี่ก้มศีรษะขบคิดรวดเร็ว แม้จะมีคนวิ่งบนถนนใหญ่แค่คนเดียว แต่เขามักรู้สึกว่าคนคนนั้นอันตรายมาก และอีกฝ่ายน่าจะแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาห้าคน
“ตามไอวี่ไป! คนผมแดงคนนั้นน่ะ!” ถังอวี่ตัดสินใจทันที
“ได้เลย! จับให้แน่นๆ!” คุณลุงวัยกลางคนดวงตาประกายความตื่นเต้น เพิ่มพลังแรงม้าของโฮเวอร์คาร์ในทันที รถโฮเวอร์คาร์บินทะยานขึ้นไปตามตึกหลังใหญ่
ถูกต้อง ไอวี่ะโขึ้นบนยอดตึก เรือนผมสีแดงของเขาสีสันสดใสสะดุดตาจริงๆ จะให้คนมองข้ามก็คงยาก
คนไม่น้อยมีเป้าหมายเดียวกับถังอวี่ แต่คนส่วนมากเลือกจะวิ่งตามรุ่นพี่ที่สวมหมวกทหาร ส่วนที่เหลือกระจายตัวไปตามตรอกและอุโมงค์ระบายน้ำบ้างประปราย เพราะพวกเขาอยู่ค่อนข้างใกล้กับสถานที่เ่าั้เป็ทุนเดิม ไม่อยากเสียเวลาเปลี่ยนเส้นทางเท่านั้นเอง
ความจริงพิสูจน์แล้ว พวกถังอวี่ตัดสินใจถูกต้อง!
พวกวิ่งตามรุ่นพี่ที่สวมหมวกทหาร หลังจากวิ่งได้ประมาณครึ่งชั่วโมง จู่ๆ รุ่นพี่คนนั้นก็ะโขึ้นกะทันหัน จากนั้นก็...
หายตัวไป
หายไปเลยจริงๆ!
ไม่เห็นเขาลงมาบนพื้นดิน! และไม่เห็นเขาหยุดอยู่กลางอากาศ! บริเวณไกลๆ ก็ไม่เห็นเงาของเขา! ทิ้งกลุ่มคนมีสิทธิ์เข้าเรียนที่ไล่ตามให้เขายืนตากลมหนาวอยู่ตรงนั้น...
“นี่เพื่อน ทำไมนายถึงเลือกตามรุ่นพี่ผมแดงคนนี้เหรอ” เฉิงเวยสงสัย
“ฉันรู้จักเขาแค่คนเดียวน่ะ” ถังอวี่พูดตรงประเด็นอย่างยิ่ง
เฉิงเวย “…” จู่ๆ รู้สึกว่าที่เขาพูดมาก็มีเหตุผลอยู่ทีเดียว
“นายเรียกฉันว่าถังอวี่ก็ได้”
คนขับรถคือคุณลุงวัยกลางคน พวกเขาไม่มีอะไรทำ ไหนๆ แล้วก็เริ่มเปิดประเด็นพูดคุยเสียเลย
1K
