ณ ออฟฟิศบริษัทส่งอาหาร เป็ห้องแถวชั้นเดียวขนาดเล็กประตูกระจกติดสติ๊กเกอร์ภาพพนักงานส่งอาหารหน้าตาดีสะพายกระเป๋าหันหน้ามาทางผู้มาติดต่อพร้อมส่งยิ้มหวานต้อนรับ
ภายในห้องมีพนักงานสาวหน้าตาดีคอยให้บริการทั้งไรเดอร์ใหม่ที่กำลังมาสมัครและเธอยังคอยช่วยเหลือไรเดอร์เก่าที่มีปัญหาระหว่างการทำงานเรียกได้ว่าทุกหน้าที่อยู่ในมือเธอหมด เธอกล่าวทักทายขณะนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานเมื่อฝาจีบเลื่อนประตูออฟฟิตและกำลังเดินเข้าหาเธอ
“สวัสดีค่ะ มาติดต่ออะไรคะ” พนักงานประจำออฟฟิศหน้าตาและรุปร่างอวบอิ่มน่ารัก ใส่ชุดทำงานสีชมพูทั้งเสื้อและกระโปรงกลมกลืนไปกับห้องทำงานของเธอ ทักทายฝาจีบที่กำลังก้าวเท้าเข้ามาในออฟฟิศ
“สวัสดีค่ะ มาสมัครเป็พนักงานส่งอาหารค่ะ”
“อ่อ...เชิญพี่นั่งก่อนนะคะ เตรียมเอกสารมาครบไหมคะ”
“รบกวนตรวจให้พี่หน่อยนะคะ แต่คิดว่าไม่ขาดอะไรแล้ว”
“เรียบร้อยค่ะ รบกวนพี่.....ชื่อ......”
"ฝาจีบค่ะ"
“หนูมาลีนะคะ ชื่อน่ารักเหมือนกันเลย 555555 รบกวนพี่ฝาจีบสมัครงานในเว็บไซด์ของบริษัทและถ่ายรูปเอกสารทั้งหมดอัปโหลดลงให้ด้วยนะคะ จากนั้นทำแบบทดสอบสิบข้อถ้าผ่านั้แ่แปดข้อขึ้นไป หนูมาลีจะเปิดระบบวิ่งงานให้ ส่วนเื่สอนการใช้แอปพริเคชันรับงานจะมีพี่บีมผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการมาสอนใช้งานให้นะคะ พอดีพี่บีมเข้าไปติดต่องานที่ออฟฟิศในอำเภอเมืองนะคะ สักครู่น่าจะมาถึงแล้ว ระหว่างรอพี่ฝาจีบทำเื่สมัครงานและทำแบบทดสอบรอก่อนนะคะ”
“ขอบคุณมากค่ะ หนูมาลี” ฝาจีบใช้เวลาไม่นานในการสมัครงานผ่านเวปไซด์บริษัทและทำแบบทดสอบประมาณสิบห้านาที จากนั้นหนูมาลีได้ทำการเปิดระบบวิ่งในแอปพริเคชันเสร็จเรียบร้อย แล้วนั่งรอพนักงานอีกคนมาสอนใช้งาน
เวลาผ่านไปยี่สิบนาทีก็ปรากฏชายหนุ่มรูปร่างดี สูงโปร่ง ผิวขาวใส คิ้วเข้ม หน้าเรียว จมูกโด่งเป็สัน หน้าตาคล้ายหนุ่มเกาหลี เลื่อนประตูเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับแว่นดำกันแดด ฝาจีบไม่ทันได้สังเกตว่าใครเดินเข้ามา เสียงทุ้มหล่อของชายหนุ่มได้เรียกชื่อฝาจีบอย่างคนรู้จักกัน
“ฝาจีบ....ใช่ฝาจีบหรือเปล่า”
ฝาจีบหันไปตามทิศของเสียงที่เรียกชื่อเธอ จากนั้นมองหน้าชายหนุ่มที่เรียกชื่อเธอแบบงงๆ ว่าเขาคือใคร สำรวจั้แ่หัวจรดปลายเท้าแล้วมองวนอยู่แบบนี้สองสามรอบจนรู้สึกคุ้นตายังไงไม่รู้ แต่ก็ไม่แน่ใจแต่ที่แน่ๆ ต้องผ่านมีดหมอมาแล้วแน่นอน จนมาไกลพอสมควร....ทุกอย่างเปลี่ยนไปเกือบเป็คนละคน ฝาจีบนึกย้อนไปในอดีตว่าเธอเคยรู้จักผู้ชายกี่คนใครบ้างจนมาสะดุดกับเพื่อนคนหนึ่งสมัยเรียนมัธยมปลาย........
“เบิ้ม????” ฝาจีบเรียกชื่อชายหนุ่มอย่างไม่แน่ใจ
“จีบ แกจำฉันได้แล้ว ดีใจจัง 555555”
“เบิ้ม แกไปทำอะไรมา จำไม่ได้เลย มาไกลนะนี่ หน้าเกามาเลยแก”
“เยอะ ค่อยเก็บทีละนิดๆ นะ กว่าจะได้ขนาดนี้หมดเป็ล้านแล้ว”
“ถึงขนาดนั้นเชียว อ่ะ...บ้านแกมีเงิน แค่นี้เล็กน้อยเด่ะ แกมาทำอะไรที่นี่”
“ทำงาน แล้วแกมาทำอะไร”
“สมัครงานเป็ไรเดอร์ หือ....อย่าบอกว่าแกคือคุณบีม”
“ชื่อในวงการเว้ยฝาจีบ เปลี่ยนนานแล้ว”
“ค่ะ คุณเบิ้ม เอ๊ยย คุณบีบ ไม่เอาหล่ะ เรียกชื่อเดิมได้ไหมอ่ะ ไม่คุ้นปากเลย”
“จะเรียกอะไรก็แล้วแต่แก ฉันก็เบิ้มคนเดิมนี่แหละแต่เบ้าหน้าเปลี่ยนไปแค่นั้นเอง”
เมื่อทั้งคู่พักจังหว่ะการสนทนาที่อาจจะยาวนาน หนูมาลีจึงรีบพูดเื่งานกับบีมทันที
“พี่เบิ้ม เอ๊ย พี่บีม 55555 พี่ฝาจีบรอให้พี่สอนใช้แอปรับงานนะคะ เพื่อนกันนี่เอง ตามสบายนะคะ”
“เล่นใหญ่เลยนะหนูมาลี ตัดค่าโอทีดีไหมนี่......” บีบมีตำแหน่งเป็ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ ปกติจะอยู่ออฟฟิศสำนักงานใหญ่ในอำเภอเมือง ่นี้ออฟฟิศที่นี่พนักงานลาออกเหลือแต่หนูมาลีคนเดียวจึงได้มาช่วยในส่วนการฝึกอบรมพนักงานใหม่ชั่วคราว
“ฝาจีบ ป่ะ เรามาเริ่มงานกันดีกว่า ว่าแต่แกทำไมถึงมาสมัครเป็พนักงานส่งอาหาร แกจบตั้งปริญญาตรีไม่ใช่”
“เพิ่งลาออกงาน ยังไม่เจองานที่ถูกใจเลย จริงๆ ตอนนี้ยังไม่อยากกลับก็เลยขอที่บ้านอีกหนึ่งปี ค่อยกลับถาวรเลยพอดีเมื่อวานเจอคนรู้จัก อืม....เพิ่งรู้จักดีกว่า แนะนำให้มาสมัครที่นี่ดู จีบว่างๆ อยู่ระหว่างหางานใหม่ก็เลยมาสมัครทำชั่วคราวนะ” พูดจบพลางนึกถึงชายหนุ่มที่แนะนำงานให้เธอ จึงแอบยิ้มมุมปากเล็กน้อย ฝาจีบตั้งใจว่าถ้าสมัครงานเรียบร้อยหมดแล้วจะทักหาณคุณเพื่อขอบคุณ
“ขยันนะแก ที่บ้านก็ออกจะมีเงิน งานที่บ้านก็มีก็ไม่ไปอยู่สบายๆ อยากมาตากแดด ตากลม เล่นน้ำฝน หมาไล่กวด ตัวดำ ฝ้าขึ้น ตีนกาประทับหน้าอีก”
“พอเลยเบิ้ม.....ไม่ให้กำลังใจแล้วยังมาขู่กันอีก ว่าจะไม่คิดเื่นี้แล้วนะ...แกจะสอนงานก็รีบสอน มาเสร็จแล้วเดี๋ยวไปร้านกาแฟกันจีบจะเลี้ยงซะหน่อยในฐานะเพื่อนเก่าแก่ขึ้นหิ้งและผู้จัดการใจดี”
“มะ ลุย.....ของฟรีมีรึจะพลาด”
บีมผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการเริ่มสอนงานฝาจีบใช้เวลาไม่นานฝากจีบก็เข้าใจระบบการทำงานหมดเหลือแต่ไปเก็บประสบการณ์จริง หนูมาลีเตรียมอุปกรณ์สำหรับการทำงานให้แล้ว ได้แก่ กระเป๋าใส่อาหาร เสื้อแจ็คเก็ต เสื้อยืดแขนยาว ผ้าปิดปาก เสื้อกันฝนอุปกรณ์ทุกอย่างล้วนเป็สีชมพูหวานไปหมด ฝาจีบและบีมออกจากออฟฟิศไปยังร้านกาแฟเล็กๆ ตกแต่งสไตล์เกาหลี เมื่อถึงร้านฝาจีบไม่ลืมที่จะสั่งเมนูโปรดของเธอ ‘คาปู ไม่หวาน ไม่นม ไม่มอน ใส่แต่ฟองนม’ ส่วนบีมสั่งชาเขียวนมและไม่ลืมที่จะสั่งขนมสูตรเฉพาะของร้าน เค้กลูกส้ม และ บลูเบอร์รีชีสเค้ก ทั้งคู่นั่งคุยเื่ในอดีตั้แ่สมัยเรียนด้วยกันจนถึงชีวิตทำงานจนเพลินร่วมสองชั่วโมง
ณคุณและภาณุขี่รถมอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าร้านและเดินเข้ามาในร้านพร้อมกันเพื่อมารับออเดอร์ ซึ่งก่อนหน้านี้ทั้งสองแวะกินข้าวเที่ยงด้วยกันที่ร้านข้าวมันไก่ของเจ๊ปานซึ่งอยู่ปากซอยเข้าร้านพอดี เสียงใสๆ ที่คุ้นเคยของหญิงสาวเรียก ณคุณ ต้นเสียงนั่งอยู่โต๊ะถัดไปประมาณสามโต๊ะ ณคุณหันไปตามทิศทางของต้นเสียงจึงได้พบว่าต้นเสียงนั้นคือฝาจีบและที่นั่งร่วมโต๊ะคือชายหนุ่มหน้าตาดี ใจหนึ่งรู้สึกดีใจจนหัวใจเต้นไม่เป็จังหวะที่เจอฝาจีบ แต่อีกใจก็อดสงสัยไม่ได้ว่าชายหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นเป็ใคร เขาไม่รอให้ใจตัวเองเก็บความสงสัยไว้นาน ณคุณพยายามเก็บอาการไม่ให้แสดงออกทางสีหน้าจึงยิ้มให้ฝาจีบและชวนภาณุไปหาฝาจีบที่โต๊ะเพื่อแนะนำให้ฝาจีบรู้จักเพื่อนของเขา
“ดีใจจังที่เจอ ณคุณนั่งด้วยกันก่อนมานั่งกับจีบนี่เลย แล้วก็...เพื่อนณคุณ นั่งก่อนนะคะ” ฝาจีบขยับตัวเองเข้าไปติดผนังเพื่อให้ณคุณนั่งร่วมเก้าอี้บุนวมนิ่มๆ ด้วย ส่วนเพื่อนณคุณนั่งกับบีม ทั้งสองแนะนำเพื่อนของแต่ละคนให้รู้จักกัน
“จีบนี่ภาณุเพื่อนสนิทของคุณเอง ภาณุนี่ฝาจีบไรเดอร์ป้ายแดง”
“สวัสดีค่ะ ภาณุ นี่บีมเพื่อนสมัยมัธยมของฝาจีบเอง เป็ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการของบริษัทส่งอาหารของเราเอง”
“สวัสดีครับ” ทั้งณคุณและภาณุกล่าวสวัสดีบีม
“สวัสดีครับณคุณ ภาณุ ผมบีมครับ คงจะไม่เคยเห็นกันส่วนใหญ่ผมอยู่สำนักงานใหญ่ครับ เพิ่งได้มาช่วยงานที่ออฟฟิศสาขานี้ไม่กี่วันนี้เองครับ”
“ถึงว่าไม่เคยเห็นหน้าคุณบีมเลย” ณคุณตอบกลับบีมส่วนภาณุตอบกลับด้วยสายตาและรอยยิ้มเบาๆ ให้บีม........
“คุณ จีบสมัครเรียบร้อยแล้ว อุปกรณ์ก็ครบแล้ว พร้อมลุยเลย จีบจะเริ่มงานพรุ่งนี้เลยขอลองกะเบาๆ ซักสามชั่วโมงก่อนละกันถือว่าฝึกงาน พรุ่งนี้คุณช่วยเป็พี่เลี้ยงจีบหน่อยได้ไหมกลัวตื่นเต้นเวลางานเข้ามาแล้วจะทำอะไรไม่ถูก”
“ได้อยู่แล้วจีบ ไหนขอดูหน่อยพรุ่งนี้มีกะว่างกี่โมงบ้างเดี๋ยวคุณช่วยเลือกให้ จีบเปิดระบบหน่อยแล้วดูตรงกะงานที่ว่างของพรุ่งนี้นะ”
“กะงานว่างเยอะเลย งั้นเอาเวลาเดียวกับคุณนะ ประมาณเก้าโมงถึงเที่ยงละกันเบาๆ ลองระบบก่อน พรุ่งนี้คุณมีสองกะเก้าโมงถึงเที่ยงแล้วก็บ่ายสองถึงทุ่ม”
“ดีเลยออกกะ่เช้าเดี๋ยวจีบเลี้ยงข้าวเที่ยงคุณนะ โอเคนะ”
“ครับ พรุ่งนี้คุณจะดูแลจีบเอง”
ขณะที่ณคุณและฝาจีบกำลังคุยกันเื่กะงาน ด้านบีมจึงชวนภาณุคุยอย่างเป็กันเอง
“ภาณุทำนานแล้วหรือครับ”
“เรียก ณุ ก็ได้ครับ ผมทำมาเกือบปีแล้วครับ สนุกดี เงินก็ดีด้วย งานง่าย สบายๆ ถือว่ามาขับรถกินลม ชมวิวเล่นนะครับ 555555”
“ขับมานานเหมือนกันนะครับ แต่ว่าหน้ายังดูดีอยู่เลย ไม่เห็นนิ้วมือดำแดดเหมือนไรเดอร์คนอื่นๆ เลย แสดงว่าณุดูแลตัวเองดีมาก”
“555555 ก็พอสมควรครับ ไอ้คุณก็พอๆ กัน จนใครๆ คิดว่าเป็สองสาวอยู่แล้ว”
“มึงนินทาอะไรกูระยะเผาขนหว่ะ เดี๋ยวจีบกับคุณบีมก็คิดว่ากูเป็สาวจริงๆ หล่ะ”
ทั้งสี่คนหัวเราะกันเบาๆ ขำเื่ที่เพื่อนซี้หยอกกัน
“ออเดอร์ยี่สิบเก้า และ สามสิบ ได้แล้วค่ะ”
เสียงหวานๆ ของน้องบุ๋มบิ๋มเรียกหมายเลขออเดอร์ที่ทำเสร็จแล้วให้ไรเดอร์มารับ
“ไป....มึงทำงาน” ณคุณชวนภาณุไปรับออเดอร์ที่ได้จากนั้นกล่าวลาฝาจีบและบีมที่ยังคงนั่งคุยกันต่อประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน
“จีบ คุณไปทำงานก่อนนะ มีอะไรก็ทักมาละกันแล้วพรุ่งนี้เช้าแปดโมงครึ่งเจอกันที่ร้านนี้นะครับ เดี๋ยวคุณเป็พี่เลี้ยงให้เองระดับมืออาชีพเลย คุณบีมลาก่อนนะครับแล้วค่อยเจอกันใหม่ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”
“ขอบคุณมากนะคุณ เย็นๆ จีบทักหาอีกทีนะถ้าไม่ลืมเผื่อจะปรึกษาหน่อย” ฝาจีบรู้สึกดีกับณคุณมากผิดปกติ ด้วยความที่เขามีอัธยาศัยดีและมักจะเข้ามาได้จังหวะเวลาที่เธอ้าอะไรบางอย่างทุกครั้งอีก
“ครับ ครับ รบกวนทั้งวันก็ได้นะครับยินดี 55555” หัวใจณคุณตอนนี้เืสูบฉีดเร็วผิดปกติจนหน้าแดงระเรื่อด้วยความดีใจ
“ฝาจีบ คุณบีมไปก่อนนะครับแล้วเจอกันอีกที” ภาณุลุกจากเก้าอี้ตาม ณคุณพร้อมกับบอกลาเพื่อนใหม่ทั้งสอง
“แล้วเจอกันใหม่นะครับณคุณ ภาณุ” บีมกล่าวลาสองหนุ่ม
สองหนุ่มเดินออกจากร้านไปด้วยหัวใจที่ชุ่มฉ่ำทั้งคู่ ขณะเดียวกันสายตาสองคู่ที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ความโหยหา ซึ่งอยู่ในร้านมองตามหลังชายหนุ่มทั้งสองดั่งถูกมนต์สะกดบังคับให้มองตามสองหนุ่ม จนพ้นรัศมีสายตามนต์สะกดนั้นจึงคลายออกไปทันที ฝาจีบและบีมกลับมาคุยกันต่อเกือบชั่วโมงจึงแยกย้ายกันกลับไปทำกิจกรรมของแต่ละคนที่วางไว้ของวันนี้
ณคุณกลับถึงบ้านหลังจากส่งออเดอร์สุดท้ายให้กับลูกค้า ณคุณเก็บมอเตอร์ไซค์ที่โรงรถเสร็จเดินเข้าบ้าน พอดีกับเสียงเตือนข้อความเข้าจากภาณุ พร้อมกดอ่านข้อความ
‘คุณแกมีเบอร์โทรกับไลน์ของฝาจีบไหมหว่ะ’
‘มีแกจะเอาไปทำอะไร’
‘เอ่อหน่า....ส่งมาให้หน่อยนะครับณคุณสุดหล่อ..........’
‘เออ.....เดี๋ยวส่งให้’
‘ขอบคุณครับ ณคุณสุดหล่อ’
ณคุณรู้สึกแปลกๆ กับหัวใจของตัวเองความรู้สึกสับสนปนเปกันไปหมดนี่เป็ครั้งแรกที่เขารู้สึกแบบนี้ อยากตอบว่า’ ไม่มี’ มันก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะหวงเก็บไว้คนเดียวเพราะเขากับฝาจีบไม่ได้เป็อะไรกัน เพียงแต่ว่า....เธอคือคนที่เขาอยากจะทำความรู้จัก ณ ตอนนี้ แต่ถ้าภาณุชอบฝาจีบอีกคน เขาต้องทำยังไง ถ้าเป็คนอื่นจะไม่ลังเลเลยยังไงก็ไม่ยอม แต่นี่เพื่อนที่เขารัก เพื่อนคนเดียวที่ช่วยเหลือเขามาตลอดหากต้องมาผิดใจกันเพราะชอบผู้หญิงคนเดียวกัน.....ทว่าตอนนี้เขายังไม่มีคำตอบสำหรับเื่นี้ ขอดูไปก่อนตอนนี้ก็เพิ่งรู้จักกันไม่นาน อาจจะไม่มีอะไรก็ได้ ระหว่างที่ความสับสนในใจกำลังเกิดขึ้น เสียงของหญิงวัยกลางคนได้เรียกชื่อเขามาจากในห้องครัว
“คุณ กินข้าวมาหรือยังลูก กับข้าวเยอะแยะเลย”
“ครับแม่” ณคุณวางกระเป๋า ถอดเสื้อแจ็คเก็ตพาดไว้ที่โซฟาแล้วเดินไปที่ห้องครัวหลังบ้าน
“พ่อกับแม่กินแล้วหรือครับ แล้วทำไมวันนี้กับข้าวเยอะแยะเลย แม่ไปซื้อจากไหนมา”
“เรียบร้อยแล้วจ๊ะ น้าเอื้องเอามาฝากญาติจากเชียงรายมาเที่ยวที่บ้านเลยทำกับข้าวเลี้ยงกัน ก็ทำเผื่อมาให้บ้านเราด้วย ฝีมือการทำอาหารของน้าเอื้องนี่ระดับเชฟโรงแรมห้าดาวเชียวหล่ะ กินเยอะๆ นะลูก แม่ขึ้นห้องไปดูพ่อก่อน”
“ครับแม่”
น้าเอื้องเป็แม่ของภาณุทั้งสองครอบครัวสนิทกันเหมือนญาติ มีอะไรก็ช่วยเหลือกันตลอดแม้แต่เื่อาหารการกิน บ้านณคุณได้กินรสมือของน้าเอื้องแทบจะเกือบทุกมื้อ ครอบครัวของภาณุมีน้ำใจกับครอบครัวเขาขนาดนี้ ถ้ารุ่นลูกต้องมาผิดใจกันเพราะเื่ผู้หญิงคนเดียว ณคุณไม่อยากจะคิดต่อไปจากนี้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อถึงเวลานั้นเขาคงต้องเลือกสิ่งที่ถูกต้องที่ขัดกับใจเขาอีกครั้งแน่นอน......
ระหว่างนั่งกินข้าวมีข้อความจากฝาจีบทักเข้า สำหรับเธอคนนี้ทำให้ใบหน้าของณคุณเผยให้เห็นรอยยิ้มละมุนบนหน้า ความรู้สึกสดชื่นแผ่กระจายภายในตัวทำให้เขาลืมความสับสน วุ่นวายในใจที่เพิ่งเกิดขึ้นไปหมด
‘คุณ จีบเองนะ กินข้าวยัง’
‘กำลังกินเลย จีบกินยัง’
‘จีบกินเรียบร้อยแล้ว’
‘จีบเตรียมของเสร็จหมดแล้วไม่รู้ว่าขาดอะไรมั้ง เดี๋ยวจีบจะถ่ายรูปส่งให้คุณดูนะ..... (สติ๊กเกอร์แมวยิ้ม) ’
‘โอเค....ก็ครบแล้วนะ ไม่น่าจะขาดอะไรหล่ะ’
‘ขอบคุณมาก ตื่นเต้นจัง ไม่เคยทำงานแบบนี้เลย’
‘ครั้งแรกแหละ ก็ตื่นเต้นธรรมดา ไม่ต้องห่วงคุณเป็พี่เลี้ยงให้เอง’
‘จัดไปค่ะ 555555’
‘พรุ่งนี้พอกกันแดดมาหนาๆ ละกัน’
‘ไม่พลาด งั้นพรุ่งนี้แจกัน เอ๊ย....เจอกันแปดโมงครึ่งนะ’
‘55555 รับทราบครับ (สติ๊กเกอร์น้องหมายิ้มกระดิกหาง) ’
‘ (สติ๊กเกอร์น้องแมววิ่ง) ’
หลังจากกินข้าวเสร็จ ณคุณขึ้นห้องนอน อาบน้ำ นั่งเล่นเกมสักพัก ก็ย้ายตัวเองมาที่หมอนนุ่มๆ ภาพของฝาจีบยังติดตาเขาตลอด ถ้านอนไปทั้งอารมณ์ที่ยังโหยหาคืนนี้คงจะหลับยาก เขานึกถึงนางเอกสาวที่หน้าคล้ายกับฝาจีบทั้งรูปร่างเล็ก หน้าหวานแม้กระทั่งทรงผม ทำให้เขาหายคิดถึงเธอได้ ผลงานของ อากิโกะ ณคุณติดตามผลงานไม่เคยพลาดซักตอน คืนนี้ณคุณมีนางเอกคนนี้เป็ตัวแทนเธอและหลังจากวันนี้ อากิโกะ จะออกจากจอสี่เหลี่ยมมาอยู่ในชีวิตจริงกับเขาแล้วผลงาน ของนางเอกสาวถูกเปิดจากมือถือภายในห้องที่มีแสงสลัวๆ จากโคมไฟเล็กๆ บนหัวเตียง...........
357
