Fall in love : 10
บุฟเฟ่ต์
[คู่รอง]
"คุณแม่ขาา~"ฝ้ายเดินเข้ามาในห้องรับแขกแล้วเรียกแม่ของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพร้อมกับเดินเข้าไปอ้อนข้างๆ "หนูขอบัตรเครดิตหน่อยค่ะ จะไปหาอะไรทานข้างนอก"
"ว่าแล้วเชียว"แม่ของเธอพูดพร้อมกับยิ้มออกมาก่อนจะยื่นบัตรเครดิตให้กับเธอ หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้แล้วรับมา จากนั้นจึงยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะทำท่าเหมือนจะเดินออกไป
"ไปกับเ้าแอชตันรึเปล่า?"พ่อของเธอเอ่ยถามขัดขึ้นมา หญิงสาวหันไปพยักหน้าเป็การให้คำตอบ ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนยิ้มออกมาทันที
"หนูคิดรึยังจ๊ะว่าอยากจะแต่งงานกันวันไหน?"แม่ของแอชตันเอ่ยถามบ้าง ใบหน้าของพวกเขายิ้มออกมาอย่างชอบใจ
"ไม่อยากแต่ง รู้ไหมทำไมทำไมหนูไม่อยากแต่ง?"หญิงสาวตอบกลับห้วนๆจนทำให้พวกเขาทั้งสี่หุบยิ้มลงอย่างช้าๆ "หนูชอบนิ้วมากกว่าเอ็น!"
เธอพูดโดยหันไปพูดน้ำเสียงกระแทกกระทั้นใส่คนเป็พ่อในคำสุดท้ายแล้วเดินออกไป ใบหน้าสะสวยแอบอมยิ้มออกมาอย่างสะใจ
"เมื่อกี๊ว่าอะไรนะ!?"หญิงสาวสะดุ้งใเล็กน้อยเมื่อจู่ๆแอชตันเอ่ยถามพร้อมกับยิ้มออกมา เหนือเองก็แอบยืนยิ้มอยู่เช่นกัน "ชอบผู้หญิงหรอเนี่ย!?"แอชตันเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
"มาั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย!?"หญิงสาวเอ่ยถามกลับด้วยสีหน้าใ
"เมื่อกี๊แหละ มาทันได้ยินพอดี"เขาตอบ
"หนูก็พูดไปงั้นแหละ ไม่ต้องสนใจหรอก"หญิงสาวพูด "ขอไปเอาเสื้อแขนยาวแป๊บ"เธอพูดบอกแล้วเดินกลับไปที่ห้องนอนของตนเอง
ฝ้ายหยิบเสื้อแขนยาวสีดำมาสวมไว้แล้วเดินกลับลงไปอีกครั้ง จากนั้นเธอเดินนำไปที่รถแล้วทั้งสามคนขึ้นรถไปพร้อมกัน
"แล้วจะไปที่ไหนครับ?"เหนือถามขึ้นมาทันทีเมื่อขับรถออกมาจากบริเวณบ้านแล้ว
"ไปที่korean buffet"เธอพูดตอบ สักพักหนึ่งชายหนุ่มขับรถมาจนถึงที่หมาย ทั้งสามคนจึงลงจากรถและเดินเข้าไปในร้านทันที
+++++++++++++++++++++++++++++++
"พี่ซี!"เสียงของหญิงสาวเ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มเอ่ยเรียกชื่อพี่ชายของตนเองในร้านบุฟเฟ่ต์เกาหลีแห่งหนึ่ง มือข้างหนึ่งยกขึ้นโบกเรียกเพื่อให้เขารับรู้ เมื่อเขาเห็นน้องสาวของตนเองจึงเดินเข้าไปแล้วนั่งฝั่งตรงข้าม
"เงินเดือนเพิ่งออกก็มาเลยเนาะ"ซีอาร์พูดบ่นอย่างไม่จริงจังมากนัก
"น่า! นานๆมาที"เธอตอบกลับ จากนั้นทั้งสองเริ่มทานปิ้งย่างด้วยกัน บนโต๊ะมีผักเนื้อสัตว์ต่างๆ และเครื่องเคียงอีกมากมายที่ซูกัสตักมา
"เรียนเป็ยังไงบ้าง?"ซีอาร์เอ่ยถามในขณะที่กำลังนั่งรับประทานอาหารกันอยู่
"ก็เหมือนเดิมแหละ เขาสอนแต่อะไรเดิมๆ"เธอตอบ
"สรุปอยากเป็หมอจริงๆใช่ไหม?"เขาถามออกมาอีก
"ใช่ค่ะ เวลาพี่เป็อะไรขึ้นมาหนูจะได้ดูแลได้"เธอตอบ "แล้วสภาพหน้านี่ไปตีกับใครมาอีกอ่ะ?"
"คนเดิมนั่นแหละ"เขาตอบ
"พี่เรียนเก่งมากเลยนะ...แต่พี่เลิกทำตัวแบบนี้ไม่ได้หรอ? เพื่ออนาคตที่ดีของพี่อ่ะ มหาลัยดีๆกว่านี้ที่มีคณะที่พี่อยากเรียนก็มี...แต่พี่กลับไปต่อเทคนิคเนี่ยนะ!?"หญิงสาวพูดเชิงคำบ่นออกมา
"พี่เคยโดนพักการเรียนกับติดทัณฑ์บนตอนเรียนม.ปลาย มหาลัยที่มีคณะที่พี่อยากเรียนเขาเลยไม่รับ"เขาตอบกลับ "อีกอย่าง...อย่าพูดแบบนั้นเลย เทคนิคก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น"
"เพราะพี่เอาแต่ต่อยตีกับคนอื่นไงเลยเสียอนาคตเนี่ย!"ซูกัสพูดบ่นออกมาอีกครั้ง ถึงแม้จะเคยบ่นอยู่บ่อยครั้งแล้วก็ตาม
"เจนเป็ยังไงบ้าง?"เขาเปลี่ยนเื่ถาม
"ก็สบายดีค่ะ"
"อืม อยู่กันดีๆล่ะอย่าชวนไปทำอะไรไม่ดีกัน แล้วนี่มีเงินพอช่วยจ่ายค่าห้องพักให้เจนรึเปล่า?"
"พ่อกับแม่เจนเขาบอกเดี๋ยวจ่ายค่าห้องให้เอง ส่วนค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าอาหารให้ช่วยกันจ่าย"
"อืม แล้วก็ไม่ต้องโอนเงินมาให้พี่แล้วนะ เก็บไว้ใช้เองเถอะ พี่มีเงินพออยู่"ชายหนุ่มตอบรับในลำคอแล้วพูดสั่ง
"เงินพอใช้หรอ? ไหนจะค่าห้องพักอีก"
"พออยู่แล้ว"เขาตอบ "มีข้าวป่ะ? อยากทานข้าว"
"มีข้าวผัดกิมจิอ่ะ อร่อยนะ ตักมาเผื่อด้วย"หญิงสาวตอบแล้วพูดสั่ง ซีอาร์จึงเดินไปตักมา
+++++++++++++++++++++++++++++++
"เดี๋ยวหนูไปตักข้าวผัดกิมจิมาทานก่อนนะ ย่างหมูกันไปก่อนเลย"ฝ้ายพูดขึ้นมาหลังจากที่พวกเขาเข้ามาในร้านและเลือกอาหารมากันเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มทั้งสองจึงพยักหน้ารับก่อนที่หญิงสาวจะเดินไป
ฝ้ายเดินมาจนถึงที่ตักอาหารปรุงสุก เธอหยิบถ้วยใบสีดำขนาดกลางมาแล้วยืนรอตัก เนื่องจากมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนตักอยู่
"อ่ะ"ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงแกมเหวี่ยงแล้ววางทัพพีที่ใช้ตักข้าวผัดไว้ให้ข้างๆ ฝ้ายขมวดคิ้วมองทันที
"พูดดีๆไม่เป็รึไง!?"เธอพูดบ่นพึมพำออกมาเบาๆ ทั้งๆที่ชายหนุ่มคนนั้นยังเดินไปได้ไม่ไกล
"ไม่เป็"เขาหันมาตอบกลับ
"ไม่เป็ก็ไม่ต้องพูด!"ฝ้ายตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระแทกแล้วหันมาตักข้าวต่อ
"เป็ผู้หญิงที่ปากดีซะจริ๊ง"ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยกยิ้มเ้าเล่ห์ขึ้นมา แต่ฝ้ายยืนตักข้าวต่อไม่ได้สนใจ
ตุ้บ! ตุ้บ!
ชายหนุ่มวางถ้วยข้าวกระแทกลงบนโต๊ะตรงหน้าซูกัสและตรงหน้าของเขาเอง น้องของเขาถึงกับขมวดคิ้วมองด้วยสีหน้างุนงง
"เป็อะไร?"เธอเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูเหมือนอารมณ์เสียของพี่ชายตนเอง และการที่เขาตักข้าวเข้าปากคำโตนั่นสื่อให้รับรู้ว่าเขากำลังมีอาการไม่พอใจหรือโกรธอะไรสักอย่าง
"เห็นยัยเตี้ยเสื้อยืดสีดำตรงนั้นป่ะล่ะ?"เขาพูดแล้วพยักเพยิดหน้าไปทางฝ้าย โดยที่ยังมีข้าวอยู่ในปาก "แม่งปากดีเกิน"
"เธอเป็ผู้หญิงนะ! พูดจาให้มันดีๆสิ เข้าใจว่ามีคติว่าทุกเพศเท่าเทียมกันหมด แต่นั่นคือคนที่พี่ไม่รู้จักนะ"ซูกัสพูดดุออกมา
"ไม่ใช่ญาติสักหน่อย"เขาตอบกลับด้วยสีหน้าตายด้าน
"แต่เราไม่รู้จักเขา"เธอตอบกลับอีก
"ค้าบบบ! ขอโทษครับผม! ผมผิดไปแล้วครับ!"ซีอาร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
ตุ้บ!
ชายหนุ่มทั้งสองคนมองฝ้ายด้วยความใทันที เมื่อจู่ๆเธอวางถ้วยที่มีข้าวผัดกิมจิกระแทกลงบนโต๊ะ แล้วนั่งลงด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนโกรธใครมา ก่อนที่เธอจะคีบหมูที่กำลังย่างอยู่ในเตาแล้วยัดเข้าปากพร้อมกับผักชิ้นใหญ่
"เป็อะไร?"แอชตันเอ่ยถามขึ้นมา
"เห็นไอ้เด็กเทคนิคนั่นป่ะ?"หญิงสาวพูดแล้วพยักเพยิดหน้าไปทางโต๊ะด้านหลังของโต๊ะเธอ ทั้งสองจึงหันไปมอง "นั่นแหละแม่งกวนตี*"
"ไปทะเลาะอะไรกันมาครับ?"เหนือเอ่ยถามบ้าง
"มันพูดจาไม่ดีอ่ะ"เธอตอบกลับก่อนจะตักข้าวใส่จานของตนเองแล้วตักเข้าปาก
"แต่ไม่รู้จักเขาไม่ใช่หรอ? พูดจาไม่น่ารักเลยนะเธอเนี่ย"แอชตันว่าออกมาอย่างไม่จริงจังมากนัก
"เก็บปากไว้ทานปิ้งย่างไปพี่อ่ะ"เธอขมวดคิ้วตอบกลับอย่างไม่จริงจังมากนัก โดยที่ยังมีข้าวอยู่ในปาก
"นี่ฉันรุ่นพี่เธออีกนะ!"เขาตอบกลับอย่างไม่จริงจังเช่นกัน
"จากไม่ชอบเขาระวังจะเผลอชอบนะครับ"เหนือเอ่ยขัดคอขึ้นมา
"ค่ะ ชอบ ชอบมากไอ้คนปากแบบนี้อ่ะ มันน่าเอามาใช้เป็กระสอบทรายไว้ฝึกต่อยมาก!"เธอพูดแล้วยิ้มร้ายออกมา "แต่รู้สึกซวยมากที่มันนั่งหันทางนั้น หนูนั่งทานไปต้องเห็นหน้ามันไปแล้วรู้สึกเอือม"
ทั้งสองแอบหลุดยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆให้กับอาการของหญิงสาวตรงหน้า ท่าทางสาวห้าวอย่างเธอยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนั้แ่เด็กๆ
"รู้สึกซวยชะมัด จะมานั่งทางนั้นทำไมวะ!?"ซีอาร์พูดบ่นพึมพำเบาๆ นั่งโต๊ะใกล้กันไม่พอยังนั่งทางที่หันหน้าเข้าหากันด้วย
"พี่ก็อย่าไปสนใจสิ! โถ่! พี่หยุดโมโหสักวันจะได้ไหม? เพื่อหนูอ่ะ หนูแค่อยากนั่งทานอะไรอร่อยๆกับพี่อย่างมีความสุขก็แค่นั้นเอง"ซูกัสเอื้อนเอ่ยคำขอออกมาด้วยสีหน้าอ้อนวอน ชายหนุ่มถึงกับชะงักไปนิด
"อืม...ขอโทษที่ไม่เคยทำให้เธอมีความสุข"ซีอาร์พูดขึ้นมาด้วยสีหน้านิ่งเฉย แต่สายตาสั่นๆด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นกระดกดื่มแล้วลุกเดินออกไป
ซูกัสนั่งนิ่งก้มหน้าลงเล็กน้อย ดวงตากลมค่อยๆมีน้ำสีใสไหลลงมา ไม่เคยมีเลยที่ทั้งสองจะไม่ทะเลาะกัน แต่ถึงอย่างนั้นกลับรักกันอย่างมาก
"ที่ชอบบ่นก็เพราะเป็ห่วงพี่ไง..."
1K
