ความเดิมตอนที่แล้ว : ริต้าถูกเวทย์มนต์สะกดจิต ของมาร์คัส จนเธอทำอะไรต่อมิอะไรโดยไม่รุ้ตัว แต่ทว่า ผมซึ่งมาถึงที่เกิดเหตุ จากคำให้การของ วาเนสซ่า ผมจึงมาช่วย ริต้าได้ทันการ และได้รับรู้ข้อมูลจากมาร์คัสว่า ที่เขาได้เวทย์มนต์นี้มา เพราะเสียงกระซิบ จาก ปีศาจเสือขาว ดังนั้นผมจึงเดินทางไป เพื่อปราบปีศาจเสือขาว ต้นตอของเวทย์มนต์วิตถารนี้ เอาล่ะเรามาต่อกันเลย
ในความมืดลึกเข้าไปในวิหาร มีพวกทหารโครงกระดูก สเกลเลตันอยู่มากมาย แต่ก็เป็นศัตรู กากๆสำหรับผม ให้ตายเถอะ พวกแกมันกระสอบทรายชัดๆ
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
เวทย์หลายต่อหลายบทได้ถูกร่ายออกมา ผมเดินหน้าเข้าประชิด ประตูใหญ่ของวิหารนี้เข้าไปเรื่อยๆ แล้วโดยไม่รุ้ว่า หนทางข้างหน้ามีกับดักและอันตรายอะไรรออยู่
30 นาทีต่อมา.....
ว้ากกกกกกกกกกกกกกก ใช่แล้วครับผมกำลังวิ่งหนีกับดัก หินกลิ้ง มันเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ ประมาณ 3เมตรถ้าดูจากขนาดอะนะ ผมวิ่งไปจนสุดประตูบานใหญ่แล้วได้ยินเสียงอันคุ้นเคย เสียงของยัยวิตถาร วาเนสซ่า อีกแล้ว
" หลบไปผุ้กล้า โทจิ " วาเนสซ่ากล่าว แล้วฟาดดายใส่ หินกลิ้งจนมันแตกกระจาย เป็นอันว่าเธอมาช่วยผมจากภาวะวิกฤติ
" เธอมาอยู่ที่นี่ได้ไง แล้วริต้าล่ะ "
" ชั้นฝากทหารให้พากลับ คฤหาสต์ มรกตไปแล้ว "
"เธอนี่รักลูกน้องดีจริงๆ ให้ทหารไปส่งที่คฤหาสต์ ไม่กลัวทหารทำมิดีมิร้าย ริต้า หรือไง "
" เป็นทหารหญิง ย่ะ ที่ชั้นไหว้วานไป ทำไมนายต้องคิดลึกด้วย "
"โทษทีนะ ชั้นนึกว่าเธอ ไหว้วานคนแปลกหน้าไป "
" อืม ไม่เป็นไร เอาเป็นว่าตอนแรกที่เราพบกันจะไม่ค่อยดีจนรุ้สึกแย่ แต่ซักวันชั้นจะส่งนายกลับมิติเดิมของนายให้ได้ ชั้นสัญญา " วาเนสซ่ากล่าว พร้อมกระชับดาบมั่น เธอเดินนำหน้าผมไปอย่างไม่กลัวปีศาจเสือขาวสมกับที่เป็นอัศวินหญิง
10 นาทีต่อมา.....
ในที่สุดเราก็มาถึงทางเดินแคบๆที่มี ใยแมงมุมพันเรียงตัวอยู่ และที่นั่น ก็มีตะเกียงถูกวางไว้ ที่แท่นประทับ อันมันเล็กเท่าฝ่ามือของเด็กผู้ชายเลย
วาเนสซ่าก้าวเข้าไป แล้วเริ่มลูบไล้ตะเกียงนั่น เพราะเห็นว่ามันสวยดี
" อาบุไน ( อันตราย ) " ผมตะโกนสุดเสียงให้ วาเนสซ่าระวังตัว
จุ่ๆก็มีควันออกจากตะเกียง มันคือ ปีศาจเสือขาว นาม คุจา คุจา ที่แท้แล้วมันเป็นฮอลโล่ ที่แปลงเป็นเสือขาวนั่นเอง ปีศาจ คุจา คุจา พุ่งเข้าสิงวาเนสซ่าในทันทีโดยที่ผมทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเป็น ฮอลโล่ ระดับ3 ที่มีความเก่งกาจและมีสติปัญญา
ฮอลโล่มี 4ระดับ คือ
1.ระดับแรกเริ่ม ร่างกายจะเป็นปีศาจ ไร้สติปัญญา
2.ระดับกลาง ร่างกายจะเป็นมนุษย์ ไร้สติปัญญา
3.ระดับสูง ร่างกายจะเป็นมนุษย์ มีสติปัญญา
และ 4. ระดับตำนาน ร่างกายจะเป็นเทพ มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด
เมื่อปีศาจคุจา คุจา เข้าสิง วาเนสว่าแล้ว เธอก็เริ่มถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่ชุดชั้นในลายลูกไม้สีแดงเหมือนดอกกุหลาบ ดีที่เป็นผมที่มีประสบการณ์ต่อสู้อย่างมากมายจึงยังคงสติไว้ได้ ไม่หวั่นไหวไปกับ เรือนร่างของหญิงงามที่อยู่ตรงหน้า
" อ๊า โทจิ ช่วยข้าให้มีความสุขที " วาเนสซ่า พูดไม่พูดเปล่า เธอเข้าจู่โจมผม โดยใช้ บอร์ดี้แอทแทค ช่างเป็นการจู่โจมที่อันตรายเสียนี่กระไร เธอเข้าประชิดตัวผมง่ายๆ แล้วเริ่ม กอดจูบผม ราวกับพายุคลั่ง
" วาเนสซ่า ตั้งสติให้ดีนี่ไม่ใช่ตัวเธอเลยนะ " ผมดันตัววาเนสซ่า ออกแล้วถีบเธอจนกระเด็นไปติดกับฝาผนัง ในขณะที่คิดว่าจะไล่ผียังไง วาเนสซ่าก็รุกเข้ามาอีก คราวนี้เธอถอดชุดชั้นในของเธอออกจนเหลือแต่ชุดวันเกิด แล้วเริ่ม แลบลิ้นเลียไปที่ซอกคอผมอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากน่ารักๆ นั่นกำลังเลียผมด้วยความทะนุถนอม จนรู้สึกสยิวก็ไม่ปาน ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น แผนการของเจ้าปีศาจ คุจาคุจา คงสำเร็จ แต่มันใช้กับผมไม่ได้
' แบบนี้คงต้องทำให้สลบแล้ว ' ผมตัดสินใจ ผลักวาเนสว่าที่กำลังเลียซอกคอผมอีกครั้ง แล้วกระโดดเข้าไปใกล้วาเนสซ่า แล้วใช้สันมือ ฟาดลงไปที่ท้ายทอยของเธอจนเธอสลบไป เพราะผมไม่มีน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ติดตัว เพราะตอนที่เธออัญเชิญผมมาผมยังนอนอยู่บนเตียง ดื่มเบียร์ แล้วอ่านการ์ตูน เรื่อง โนริโกะ ผจญภัยอยู่เลย
" ซารึซึ่ม " เจ้าปีศาจเสือขาว คุจา คุจา ก็ได้ออกมาจากตัวของ วาเนสซ่า แล้วกล่าวถ้อยคำเป็นภาษาปีศาจที่ผมฟังไม่รุ้เรื่อง ผมจึงฟาดมันด้วยท่าโจมตีประจำตัว
" ไวเวิร์น แสลช " พลังดาบพุ่งเข้ากระแทก ปีศาจ คุจา คุจา ในทันที จนมันกระอักของเหลวสีเขียวออกมา
" แกนะแก ข้าอุตส่าห์จะให้เจ้ามีความสุขกับแม่สาวนี่ก่อนจะฆ่าแก แกกับไม่เอา งั้นข้าคงต้องส่งแกลงนรกทั้งๆที่ยังซิงอยู่เลยละกัน เจ้าผู้กล้า " ปีศาจ คุจา คุจากล่าว แล้วเริ่มร่ายเวทย์ ไม่นานนักก็ ปรากฏ ลูกบอลสีดำขนาด 10เซนติเมตรขึ้นที่ฝ่ามือของมัน แล้วมันก็ยิงออกมา ผมรีบกลิ้งตัวหลบทันที
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ลูกบอลพุ่งเข้ากระแทกผนังด้านหลังวิหารอย่างจัง จนเกิดรอยร้าว และมีเสียงหนูตายให้ได้ยิน เสียงมันร้อง จิ๊ด จิ๊ด ก่อนที่จะหยุดร้องไป
ผมหันมามองวาเนสซ่าที่ร่างกายเปลือยเปล่าอีกครั้ง และครั้งนี้ ผมก็ถอดเสื้อกล้ามออก คลุมให้เธอ ดังนั้นตอนนี้ผมจึงเปลือยท่อนบนอยู่ หวังว่ากางเกงจะไม่ขาดขณะต่อสู้กับปีศาจ คุจา คุจานะ
เคร้ง เคร้ง เคร้ง
เสียงปะทะของดาบเอ็กคาลิเบอร์กับมือของปีศาจ คุจา คุจา ดังไปทั่วบริเวณ ผมต้องกลิ้งตัวหลบทุกครั้งที่มันกระพริบตาปล่อยท่าโจมตี ก่อนที่มันจะใช้เวทย์ มันจะขยับขาสามครั้ง เหมือนบอสในเกมส์ RPG เพื่อบอกให้ผมรุ้ล่วงหน้า หรือผมเป็นคนช่างสังเกตกันนะ
30 นาทีต่อมา.....การต่อสู้ใกล้สิ้นสุด
พลังมานาของ ปีศาจ คุจา คุจาใกล้หมด ตอนนี้สีหน้าของมันดูไม่ดีสุดๆ แต่สำหรับผมยังฟอร์มดีอยู่ ดูเหมือนว่าโจมตีมันอีก 12-13ครั้งมันก็ตายแล้ว
" เรามาทำข้อตกลงกันดีกว่าผู้กล้า เอ๋ย " ปีศาจคุจา คุจากล่าว
" จะทำข้อตกลงอะไรก็ว่ามา " ผมกล่าว
" ข้าจะยอมเป็นอสูรพันธสัญญาของเจ้าหากเจ้าไม่ฆ่าข้าและยังจะมอบหีบสมบัติขนาดเล็กให้อีกใบหนึ่ง "
" 2... ผมต้องการหีบสมบัติสองใบ "
" ก็ได้ 2 ก็ 2 "
ว่าแล้วผมก็ได้ปีศาจ คุจา คุจา มาเป็นสัตว์เลี้ยง มันกลายเป็นลูกแก้วเล็กๆสีดำในทันที พร้อมกับการปรากฏของหีบสมบัติสองใบ ผมรีบเปิดหีบสมบัติ ใบแรกทันที มันเป็นเพชรนิลจินดา มีมูลค่านับแสนเหรียญทองเลยทีเดียว และอีกใบหนึ่ง เป็น จอกน้ำเล็กๆ ที่มีน้ำสีเขียวอมน้ำเงินอยู่ ในขณะที่ผมแตะจอกน้ำนั่นเอง ของเหลวสีเขียวก็เคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต และพุ่งเข้าปากผม ร่างกายผมกระตุกเฮือก แล้วล้มลง นอนหายใจรวยริน นี่มันคงเป็นยาพิษแน่ๆ
ผมรู้สึกตัวอีกทีก็ไปอยู่ในทุ่งดอกกุหลาบ ที่มีเทพเจ้า เทนชิ นั่งดื่มชา โปรอนกะอยู่ แล้ว ฮัมเพลง เพลงของเขาฟังดูเหมือนเพลงห่วยๆที่มีตามท้องตลาดระดับล่างเลย ว่าแล้วเทพเทนชิก็เดินมาหาผม
" เจ้าผุ้กล้า เจ้าได้ตายแล้ว เอาเป็นว่าเจ้าอยากขออะไรข้าไหม "
" ไม่ครับ "
" ถ้างั้นข้าจะให้เจ้าไปเกิดใหม่เป็น กางเกงในของสาวน้อยโลลิ ดีมั๊ย "
" ไม่ครับ "
" เป็นสาวน้อย โลลิ ที่ชอบฉี่รดที่นอนด้วยนะ "
" ไม่เอาครับ "
" ถ้างั้นเจ้าก็รีบกลับไปได้แล้ว แม่สาวนั่นกำลังช่วยทำ CPR เจ้าอยู่น่ะ " ว่าแล้วเทพเทนชิ ก็ถีบส่งผมกลับมาจากสวรรค์
อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค
ผมฟื้นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในอ้อมกอดของวาเนสซ่าที่กำลังร้องไห้แล้วใช้ปากน้อยๆเป่าปากให้ผมสุดชีวิต ใช่แล้วมันเป็นปากที่เรียวสวย ดูดีทีเดียว ข้างๆเธอมีกบนานันอยู่ตัวหนึ่งกำลังดูดพิษให้ผม
" นั่นมันกบนานันที่สามารถ ดูด พิษและคำสาปได้ทุกชนิดนี่นา เธอเอามันมาจากไหน แค่ก แค่ก " แม้ว่าผมจะไออยู่แต่ก็ยังร้องถาม วาเนสซ่า
" เป็นสมบัติประจำตระกูลของชั้นเอง ชั้นเอาติดตัวมาด้วยน่ะ"
ในขณะที่ ฉากต่อไปจะเป็นฉากจูบอันดูดดื่มและเร่าร้อนของผมกับวาเนสซ่า พวกทหารก็ได้เข้ามาในวิหารนี้พร้อมกับมาร์คัส
" พวกเรามาช่วยแล้ว " ช่างเป็นการขัดบรรยากาศจริงๆเสียนี่กระไร ผมเลยอดจูบกับวาเนสซ่า
ไม่ช้าพวกทหารก็ทำการปิดวิหารนี้ แล้วผมก็ได้ไปพักรักษาตัวที่ คฤหาสต์ ของวาเนสซ่า เป็นเวลาหลายวัน
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
