พลอยขี้เหร่ เกิดใหม่เป็นสาวเริ่ด! ในยุคชิงต่างโลก!

​

         แต่ขณะที่หนิงเอ๋อวางตัวอยู่อย่างสงบนี้ ก็กำลังปั่นปวนในใจอยู่ด้วย!! .. เพราะเลือดลมในกายเกิดการปะทุขึ้นเป็นจังหวะ! แสดงพลังอยู่ภายในสะสมและกระแทกในเส้นลมปราณเป็นช่วงๆ นี่คือสัญญาณของการเลื่อนระดับ! ..

        และที่สับสนเพิ่มเติมคือ หนิงเอ๋อกำลังจะบรรลุโฮ่วเทียนขั้นที่12! .. อะไรกัน!?

เหตุใดปราณจึงจะกระโดดข้ามระดับอีกแล้ว!! แม้ว่าจิตใจส่วนหนึ่งจะทานอาหารบนโต๊ะช้าๆ พร้อมพูดคุยอยู่ .. แต่สมาธิส่วนใหญ่กำลังใช้ตรวจสอบภายในร่างกาย! ..

        จะเกิดอันตรายหรือไม่? การเพิ่มระดับรวดเร็ว หาใช่เรื่องที่ดีไม่? .. ทุกสิ่งมีสมดุล แม้ร่างกายจะแข็งแรง แต่หากลมปราณรุนแรงเกินไป ก็อาจเกิดความเสียหายขึ้น ดังเช่นท่านแม่ในขณะนี้ ..

        หลังจากเดินลมปราณช้าๆ ตรวจสอบอยู่2รอบ ไม่เห็นอันตราย ก็เบาใจไปเปราะหนึ่ง .. แต่ก็ยังวิตกไม่ใช่น้อย! ทั้งที่หนิงเอ๋อตอนนี้มีญาณหยั่งรู้ แต่กลับมีเรื่องหลายเรื่องใกล้ตัวที่ไม่เข้าใจ ซึ่งเป็นนิมิตที่ไม่ดีเลย! ความแตกฉาน รู้และเข้าใจตนเองอย่างลึกซึ้ง ย่อมเป็นปัญญาอันประเสริฐสุด ..

        แต่เมื่อเกิดเรื่องที่ไม่เข้าใจขึ้น ย่อมมิอาจบอกได้ว่าเป็นคุณ หรือโทษ กันแน่?

หลังจากคิดลบสักพักใหญ่ หนิงเอ๋อก็ลบความกังวลไปจากสมอง ตอนนี้มีความสุข ก็คือดี จะไปคิดเกินเลยทำไมกัน? ค่อยๆ ประคองพลังลมปราณเอาไว้ แล้วค่อยกลับไปบรรลุขั้นที่จวนซิ!

        อืม .. คงต้องสอบถามหารือกับลุง ศิษย์พี่ต้าหู่ ถึงเรื่องปะทุพลังอีกทีให้ชัดเจนจะดีกว่า!

        ตอนนี้บรรยากาศช่วงสุดท้ายของงานเลี้ยงอาหารค่ำ ก็เต็มไปด้วยความสนุกสนาน แม้ดนตรีที่บรรเลงอยู่มิเทียบเท่าที่คุณหนูเซียวหนิงเอ๋อได้แสดงฝีมือไป ก็ไม่มีผู้ใดตำหนิได้ แม้แต่เรื่องข้อพิพาทกัน และเรื่องตัวเจ้าเมืองเซียว ผู้มีเกียรติแต่ละคนก็ทำทีท่าไม่ใส่ใจนัก ทำเป็นลืมๆ ไปซะ ..

        คนส่วนหนึ่งก็คล้ายกับพร้อมใจกันแก้ตัวให้ว่า ท่านเจ้าเมืองคงจะเมามากเกินไป! จึงสร้างปัญหาขึ้นมา .. ซึ่งแม้ว่าใบหน้าผู้อื่นจะยิ้มแย้ม .. แต่ภายในใจนั้นมีความรู้สึกแตกต่างกันไปแต่ละคน!

        จนกระทั่งงานเลี้ยงได้ลุล่วง ท่านไฉเฉิง ผู้ว่าการมณฑลเหอหนานกล่าวให้ผู้มาทานอาหารตามสบายกัน แล้วเหล่าขุนนางใหญ่ (ผู้ว่ามณฑล เจ้าเมือง นายอำเภอ) และเหล่าคหบดีใหญ่ๆ ก็พากันไปอีกห้องหนึ่ง เพื่อปรึกษาหารือกิจบางประการ .. ส่วนในห้องอาหารใหญ่ ก็เริ่มเตรียมตัวจะเดินทางกลับกันแล้วเช่นกัน

        มีหลายๆ คน ทั้งหญิงและชาย เข้ามาพูดคุยและกล่าวอำลากับหนิงเอ๋อ ซึ่งหนิงเอ๋อก็ตอบรับอย่างเหมาะสม จนลุงต้าหู่เข้ามากล่าวอำลา และนัดว่าพรุ่งนี้เช้าจะรีบมาพบพวกเราสองแม่ลูกที่จวน หนิงเอ๋อจับสัมผัสซัมติ้ง (Something) ระหว่างลุงต้าหู่ และท่านแม่ได้ ..

        อืม บางทีเมื่อเราไปอยู่เมืองเจิ้งโจวแล้ว หนิงเอ๋อก็อาจต้องเป็นแม่สื่อให้ท่าน2คนนี้ซินะ ท่านลุงก็เสียภรรยาและลูกไปเมื่อเกือบ10ปีก่อน ที่มณฑลส่านซี เมื่อครั้งพวกโจรและพวกขุนนางชั่วที่ต้องติดคุกมาแก้แค้นกับครอบครัวของท่านลุง สังหารคนในบ้านของท่านทั้งหมด .. เฮ้อ คิดว่าก็น่าสงสารท่านลุงนะ TT

​

        นอกจากจะเป็นแม่สื่อให้คู่ใหญ่อย่างท่านแม่และท่านลุง ยังมีรุ่นเล็กอย่างหงเสวียนกับหยางจง ซึ่งมีกำหนดจะแต่งงานกันวันที่29เดือน11นี้ แม้หนิงเอ๋อจะเห็นว่าทั้งคู่นี้เหมาะสมกันดี แต่คงต้องมีการเปลี่ยนแปลง หากเจ้าเมืองเซียวจะถูกจับเข้าคุกเร็วๆ นี้ ..

        แล้วก็คู่ของชุ่นหว่านกับเจินจือ ที่หมั้นกันมาตั้งแต่เด็ก หนิงเอ๋อได้ยินชุ่นหว่านกล่าวถึง แต่ยังไม่เคยพบตัว .. แล้วก็ต้องช่วยดูตัวชายที่เหมาะกับซันเหนียง และเปาเอ้อด้วยซิ

แหมๆ ดูท่าช่วงต่อไปนี้หนิงเอ๋อคงต้องทำงานหนักล่ะ เป็นแม่สื่อด้านความรักให้กับหลายคู่เลย ​ โฮ่ โฮโฮ้..

​

        ขณะเดินทางกลับ หนิงเอ๋อมองดูบริเวณเมืองเวย์ตูในเวลากลางคืน ช่างงดงามยิ่งนัก ในเวลาหัวค่ำยังมีผู้คนออกมาเดินบนถนนอยู่บ้าง บรรยากาศก็สนุกสนาน และสงบ คล้ายผ่อนคลายจากงานเก็บเกี่ยววันนี้ ซึ่งดูแล้วไม่มีพวกขี้เหล้าเมายา ขอทาน หรือคนจรจัดบนถนนเลย ทั้งที่เมืองสวี่ชางก็จะมีพวกคนมีปัญหาอยู่ไม่น้อย ทำให้หนิงอ๋อคิดเชื่อชมนายอำเภอหนงหม่าฟาง เข้าไปอีก ..

        เชื่อว่าอีกไม่นาน ท่านต้องได้เลื่อนขั้นเป็นเจ้าเมืองสวี่ชางคนต่อไปแน่นอน เป็นห่วงเพียงท่านดูจะยุ่งกับการงาน จนละเลยระวังคนข้างกาย เช่น บ่าวไพร่ หรือลูกชายตัวดีนั่น

        แต่ก็ช่างเรื่องอื่นๆ เถอะ ถึงหนิงเอ๋อจะเก่งกาจ แต่ก็ใช่จะสามารถไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆ ที่มันเกินตัวเองได้ ขอเพียงได้ดูแลครอบครัวของตนให้ดีก็พอแล้วล่ะเจ้าค่ะ

​ ​

​