ทั้งสี่คนเข้าร้านมานั่งที่โต๊ะมุมในที่ดูเป็ส่วนตัวกว่าจุดอื่น พอคู่ของอาร์มกับพลอยลงนั่งเสร็จต่ายก็รีบเลือกนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกับอาร์ม ทำให้โดมได้นั่งตรงหน้าพลอย
"สั่งกันเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ เราดูแลให้ วันนี้เดี๋ยวคุยกันเพลินๆ" อาร์มบอกอย่างอารมณ์ดี
เวลาผ่านไปต่างคนก็ต่างสนุกกับการเล่าเื่ราวรำลึกความหลังสมัยเรียน อาร์มพยายามจีบพลอยั้แ่มัธยมจนไปเรียนต่อมหา'ลัยเดียวกันถึงได้สมหวัง ส่วนโดมก็คบกับแฟนคนไหนไม่ได้นานก็มีเื่ต้องเลิกกันตลอด
"นี่ล่าสุดกูก็เพิ่งโดนบอกเลิกเมื่อคืนนี่เอง"
"อ้าว!... แล้วน้องต่ายที่นั่งตรงนี้....?" อาร์มทำหน้างงถามซื่อๆ
ต่ายเตะขาโดมเบาๆ ทำให้โดมเพิ่งนึกได้ว่าเขามีแฟนกำมะลอนั่งอยู่ตรงนี้
"เอ้ยๆ โทษที พูดไม่เคลียร์.... คือ... โดนต่ายบอกเลิก...... แล้วก็กลับมาคบกันใหม่ ฮ่าๆๆๆ กูตามง้อแทบแย่"
"ช่ายยย ค่ะ ว่าจะไม่ใจอ่อนแล้วเชียว... แต่ก็ต้องยอม เพราะพี่โดมอะ........ เด็ดจริง"
ต่ายพูดย้ำคำจบด้วยน้ำเสียงเย้ายวนจนทุกคนนั่งเงียบไปแป๊บนึง ก่อนที่โดมจะได้สติแล้วหัวเราะกลบเกลื่อนออกมาทำให้ทุกคนต้องหัวเราะตาม
"แล้ว..... พลอยเป็ไงบ้าง ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ" โดมถาม
ตลอดเวลาที่พลอยพูดคุยเื่ตัวเอง โดมนั่งฟังอย่างกับต้องมนต์สะกด สายตาเขามองเธออย่างหลงลืมตัวว่ายังมีคนอื่นนั่งอยู่ด้วย
ต่ายที่แอบจับจ้องอยู่รู้ได้ทันทีว่ามันต้องมีความรู้สึกอะไรพิเศษระหว่างโดมกับพลอย นั่นยิ่งทำให้เธอสนุกกับการปลอมตัวเป็แฟนเขามากขึ้น
"แล้วพี่อาร์มล่ะคะ ทำอะไรอยู่เหรอ" ต่ายถาม
"ทำธุรกิจรับ่ต่อจากที่บ้านครับ ไม่ได้มีอะไรหวือหวานักหรอก"
"โห... ดีจัง แล้วพวกพี่แต่งงานกันรึยังคะ" คำถามของต่ายทำเอาโดมสะดุ้งหันหน้าไปมอง
"เราก็........ คุยกันหลายครั้งนะ ล่าสุดนี่ก็วางแผนว่าจะแต่งกันต้นปีหน้าละ...." อาร์มพูดยังไม่ทันจบเหมือนกำลังค่อยๆ เรียบเรียงคำพูด
"แต่ก็เหมือนไม่อยากแต่ง!" พลอยพูดเสียงแข็งแทรกขึ้นมา
"เอ่อ... มึงมีปัญหาอะไรรึเปล่าวะอาร์ม" โดมถามเพื่อน
"กูไม่ได้มีปัญหาอะไรเื่พลอยเลย จริงๆ สาบานได้..."
"อาร์มพร้อมดูแลพลอยไปชั่วชีวิต พลอยคือคนที่อาร์มอยากแต่งงานใช้ชีวิตคู่แล้วแก่ไปด้วยกัน จริงๆ นะ....." เขาหันหน้าไปคุยบอกพลอย
"แต่......" พลอยพูดขึ้นมาคำเดียวเน้นๆ
"แต่... แต่อะไรวะอาร์ม... พลอย" โดมหันหน้าไปมามองทั้งคู่แล้วถามด้วยความเป็ห่วง
"บอกเค้าไปเลยอาร์ม เื่ที่เราทะเลาะกันมาเป็สิบๆ รอบละเนี้ย โดมก็คนกันเอง ไม่ต้องไปอายเค้าหรอก" พลอยจี้ให้อาร์มพูดออกมา
อาร์มมองหน้าพลอยแล้วก็ถอนหายใจในที่สุด...
"คือ.... กูรักพลอยนะ... แต่พอจะแต่งงาน กูก็มีความคิดนึงโผล่ขึ้นมาแล้วสลัดมันออกหัวไม่ได้เลยว่ะ... คือกูรู้สึกว่ายังใช้ชีวิตผู้ชายไม่คุ้ม"
"ไม่คุ้ม?... พูดเื่อะไรของมึงวะ อย่างมึงอะ มีทุกอย่างที่ผู้ชายอยากจะมีแล้วนะโว้ย!" โดมเริ่มหงุดหงิดเมื่อคิดถึงเื่พลอยที่กำลังจะแต่งงานกับมัน
"เค้าอะ... อยากลองนอนกับสาวๆ คนอื่นดูบ้าง" พลอยพูดสรุปจบขึ้นมาดื้อๆ ทำเอาโดมกับต่ายอ้าปากค้าง
"ก็... คือ... กูอะ นอกจากพลอยแล้วไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนเลยนะ พลอยคือคนแรกและคนเดียวมาตลอด... แล้วเดี๋ยวแต่งงานไป กูไม่มีทางแอบไปเล่นชู้ให้ต้องเสียครอบครัวแน่ๆ"
"ก็เลยมาขอ... บอกว่าอยากไปลองชิมรสชาติใหม่ๆ ดูบ้าง ก่อนที่จะต้องกลับมากินรสชาติเดิมๆ ไปชั่วชีวิต" พลอยพูดแดกดันจนน้องต่ายกลั้นขำ
"ก็....... กูไม่ได้อยากมีปัญหาชีวิตคู่หลังแต่งงานนะเว้ย เลยอยากสั่งลาก่อนสักครั้งให้มันหายคาใจอะไรงี้ โดม... มึงเข้าใจใช่มั้ย"
"เข้าใจค่ะ......... ขอโทษค่า~" ต่ายเผลอคล้อยตามเ้าอาร์มซะอย่างงั้น
"แล้วยังไงล่ะ อาร์มจะไปหาหมอนวด หรือจะเรียกไซด์ไลน์ หรือจะไปตามจีบใคร... เหอะ! จะเลือกทางไหนพลอยก็มองเห็นแต่ความเสี่ยง เห็นแต่ปัญหาอยู่ดี"
"ต่ายกับพี่โดมช่วยได้ค่ะ" ทุกคนหันหน้าควับพร้อมกันจ้องมองน้องต่ายที่กำลังยิ้มหวาน
"เื่เซ็กส์เนี้ย... ปัญหาหลักของการหย่าร้างเลยนะคะ ถ้าเติมเต็มรสชาติบนเตียงไม่ได้ รับรองแต่งงานไปก็อยู่กันไม่ยืด" เ้าอาร์มถึงกับพยักหน้ารัวๆ
"ต่ายรู้ว่าพวกพี่รักกันนะ... แต่บางที ความรักกับความใคร่ มันก็ต้องแยกกันบ้าง ผู้ชายอะนะ ต้องปล่อยๆ ให้เขาได้ทำตามใจนิดๆ หน่อยๆ ถึงจะเอาอยู่"
สามคนที่เหลือไม่มีใครกล้าที่จะพูดอะไรออกมา โดยเฉพาะเ้าโดมที่งงและทึ่งน้องต่ายในความตีมึนร่วมวงสนทนาได้ถึงขนาดนี้
"แล้วที่ว่าช่วยได้... น้องหมายความว่าไง" พลอยขมวดคิ้วสงสัยถามต่อ
"พี่โดมเคยพาต่ายไปร่วมวงสวิงกิ้งแลกคู่มาแล้วค่ะ"
ห๋าาาาา!!!
เพื่อนรักสามคนตวาดเสียงดังพร้อมกัน เ้าโดมยิ่งใกว่าใครเพื่อน ทำหน้าตาเหรอหรามองคนนั้นทีคนนี้ที
"โดม! มึงมันเหี้ย! น้องน่ารักขนาดนี้มึงพาเค้าไปทำอะไรมา!!!" อาร์มพูดเดือดดาลชี้หน้าด่าเข้าใส่โดมที่ยังอึกอักทำตัวไม่ถูก
"เราไม่คิดว่าโดมจะโตมาเป็คนแบบนี้เลยอะ เอาจริงดิ?" พลอยก็ผสมโรงต่อว่าเขาอีกคน
"ใจเย็นๆ นะคะพี่ๆ เื่มันบังเอิญด้วยและต่ายก็เป็คนพาเค้าไปเอง พี่โดมไม่ได้บังคับอะไรต่ายหรอกค่ะ"
ทั้งหมดสงบลงได้บ้างแต่ก็ยังไม่วายเหลือบตามองระแวงในตัวเ้าโดม ที่ตอนนี้ก้มหน้าพยายามหดตัวเล็กสุดชีวิต
"พลอยขอไปเข้าห้องน้ำแปบนะ"
"เดี๋ยวๆ พลอย อาร์มไปส่ง"
พอคู่รักเดินลับตาไป โดมก็ทำหน้าั์หันมาใส่น้องต่ายทันที
"น้องต่ายครับ....... นี่มันเื่เหี้ยอะไรครับเนี่ย!!!"
ต่ายไม่พูดไม่จา ะเิเสียงหัวเราะจนตัวงอเหมือนสนุกอยู่คนเดียว
2K
