เลขาสาวลืมตาขึ้นทันทีมองดูการจากไปของเขา พลางใช้แรงกัดริมฝีปากจนถลอกก็ยังไม่รู้สึกว่ามันเจ็บ
หลังเคลื่อนไหวไปสักพักเส้นหลังคอก็ปวดจนเธอต้องกัดฟัน โหดร้ายกับผู้หญิงขนาดนี้เขายังเป็ผู้ชายอยู่อีกเหรอ เป็แค่สัตว์เดรัจฉานชัดๆ
เล็กออกจากห้องไปดินก็ได้รออยู่ข้างนอกแล้ว เล็กเข้าไปเมื่อวานและเพิ่งออกมาเมื่อเช้านี้พร้อมกับาแบนที่ใบหน้าและหู
นี่คือไปทำอะไรข้างในกัน? โดนผู้หญิงข่วนจนเป็แผลแบบนี้ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็เพราะเื่บนเตียง
ดินนั้นไม่แปลกใจเลยสายตาของเล็กจ้องมองอยู่ที่เลขาสาวมานานกว่าหนึ่งปีหรือสองปีแล้ว
หลังจากทนอยู่นานหลายปีในที่สุดเขาก็ลักพาตัวคนขึ้นเตียง ไม่รู้จริงๆว่าถ้าเื่นี้หลุดออกไปจะส่งผลกระทบต่อเขามากขนาดไหนหรืออาจจะเป็หายนะสำหรับพวกเขาทั้งสามคนกันแน่
“แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว”
ทุกคนพากันแยกย้ายไปทำงานตามหน้าที่ประจำตัวมีแต่คนเดียวที่ยังยืนอยู่
“แล้วเธอไม่ไปทำงานหรือ”
“ก็ดิฉันยังไม่หายคิดถึงเพื่อนเลยนี่คะ ขอยืมตัวเลขาของพี่ใหญ่สักครึ่งชั่วโมงได้ไหมคะ”
นิ่วหน้าจะไม่อนุญาตแต่เธอช่วยวิงวอนอีกคน “นะคะพี่ใหญ่ ก็คิดถึงเหมือนกัน”
“ก็ได้ แต่ห้ามนานนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะลงมาตาม”
“ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่”
ด้วยความดีใจที่ชายหนุ่มอนุญาตทำให้เธอลืมตัวเขย่งปลายเท้าสูงขึ้นจูบแก้มสากที่มีไรหนวดขึ้นเพื่อขอบคุณ
“ฮั่นแน่…” แซว
เธอหน้าแดงก่ำรีบผละออกห่าง หรี่ตาแคบมองด้วยความหิวกระหาย
“อย่าช้าล่ะ ไม่งั้นเจอดีไม่รู้ด้วย”
ใหญ่ก้มลงมาพูดเบาๆที่ข้างหู ก่อนจะเดินหายเข้าไปในตัวตึก เธอมองร่างสูงใหญ่ของคนรักไปจนลับสายตาแล้วจึงหันมาหาเพื่อนรัก
“ฉันอิจฉาเธอจัง”
“อิจฉาอะไรฉันเหรอ”
เธอถามกลับแก้มแดงระเรื่อ จากนั้นก็เดินหนีตรงไปยังห้องครัว รีบเดินตาม
“ยังจะมีหน้ามาถามอีก ก็เธอได้กินพี่ใหญ่น่ะสิ”
“ฉัน…”
“รู้ไหมว่าสาวๆ ทั่วเมืองต่างอยากสิงร่างเธอกันทั้งนั้นเลยรวมทั้งฉันด้วยนะยะ”
“น่ะ พูดอะไรก็ไม่รู้”
“พี่ใหญ่น่ะคนรักในฝันของสาวๆ เลยนะ โคตรหล่อ โคตรรวย โคตรเถื่อนถ้าได้กินสักคืนถึงฟินข้ามปีเลยเชียว”
“กว่าจะใจดีกับฉันได้ ก็แทบตายเหมือนกันนั่นแหละ” เธอพึมพำหน้าตายังคงแดงก่ำ
“ตายคาเตียงใช่ไหมล่ะ”
ดึงแขนเพื่อนให้หยุดเดินก่อนจะหรี่ตาแคบจ้องมองหน้าเธอด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น
“ถามจริง… พี่ใหญ่ลีลาเด็ดเหมือนที่เขาล่ำลือกันหรือเปล่า”
“บ้าน่า ” เธอรีบหันหน้าหนี
“เฮ้ย ถามจริงๆ ฉันน่ะเคยได้ยินสาวๆ ที่เคยขึ้นเตียงกับพี่ใหญ่พูดกับว่า พี่ใหญ่ฮึดมากทั้งคืนก็ไม่ยอมหยุด ว่าแต่จริงไหมอ่ะ บอกให้ฉันรู้เป็บุญหูหน่อยสิในฐานะที่เธอมีประสบการณ์จริง”