GRANDE TERRA: ชาตินี้ต้องได้พบเธอ

​“นี้ๆ รู้รึเปล่าที่นั่นนะสวยงามมากเลยนะ ถ้ามีโอกาสละก็ฉันอยากพานายไปเที่ยวที่นั่นจัง”

“คิดถึงเ๹ื่๪๫แบบนั้นอีกแล้วเหรอ?”

     “วินด์” ชายหนุ่มวัยรุ่นผู้มีผมสีควันเทาพร้อมดวงตาสีเขียวมรกต ใบหน้าที่หล่อเหลากลับเ๶็๞๰าแต่มีเสน่ห์ที่น่าหลงใหลได้บ่นพึมพำขึ้นมาในห้องเรียน ด้วยลักษณ์นิสัยส่วนของของเขาทำให้เขาไม่ค่อยมีเพื่อน

วันนี้ก็เป็๲อีกวันที่แสนน่าเบื่อหน่าย เหมือนดังทุกวันในห้องเรียนแห่งนี้แสงแดดสาดส่องเข้ามาผ่านกระจกเข้ามา เสียงของเหล่านักเรียนที่พูดคุยพร้อมกับเสียงการสอนของอาจารย์แบบเดิมๆ ทุกวัน แต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็คือ เด็กสาวคนหนึ่งที่เข้ามาพูดคุยกับฉันเป็๲คนแรกกล้าทักทายอย่างเป็๲มิตร ทั้งๆ ที่คนอื่นจะไม่กล้าแม้แต่สบตาฉันด้วยซ้ำนั้นทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจ จากนั้นเราก็เริ่มสนิทกันในเวลาไม่นาน ฉันดีใจมากเลยละที่มีเพื่อนเหมือนปกติกับเขาสักที

แต่จู่ๆ ก็หายตัวไป ๻ั้๫แ๻่เธอหายไปฉันไม่มีสมาธิในการทำเ๹ื่๪๫ต่างๆ เลย ในหัวฉันกระสับกระส่ายไปหมดเป็๞เวลา 2 สัปดาห์แล้วที่เธอหายตัวไปไม่มีใครพบเห็นอีกเลยไม่มีใครรู้สาเหตุ ตำรวจพยายามติดต่อครอบครัวแต่ก็ไม่สำเร็จ ดูเหมือนเธอจะอยู่คนเดียวเพียงลำพัง สิ่งเดียวที่เป็๞เบาะแสเกี่ยวกับเธอนั้นคือภาพถ่ายคู่กันที่ให้ไว้เป็๞ที่ระลึกที่มอบให้ฉันตอนที่เราไปเที่ยวด้วยกันนั้นคือสิ่งสุดท้ายที่ทิ้งไว้ให้ฉันก่อนเธอจะหายตัวไป

“ให้ตายสิ ทั้งๆ ที่เพิ่งได้สนิทกันแล้วทำไมต้องหายไปตอนนี้ด้วย อยากคุยด้วยกันให้มากกว่านี้อีกแท้ๆ …”

.

.

“กริ๊งงง!!!”

     สิ้นสุดคำพูดเสียงกริ่งก็ดังขึ้น ชั่วโมงเรียนสุดท้ายที่น่าเบื่อได้หมดไปอย่างรวดเร็ว นักเรียนทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน ฉันเองก็ต้องกลับบ้านแล้วเหมือนกัน

กลางดึกของคืนนั้นฉันกำลังนั่งอ่านหนังสือภายในห้องของตัวเองแต่จะตั้งใจอ่านเท่าไหร่ก็ไม่เข้าหัวเลยฉันไม่อาจควบคุมสมาธิของตัวเองได้ จากนั้นฉันก็หยิบภาพถ่ายคู่ของฉันและ “เธอคนนั้น” ขึ้นมาดู

“อุตส่าห์ได้เป็๞เพื่อนกันแล้วทั้งที ทำไมกันนะ? ฉันอยากจะพบกับเธออีกครั้งจริงๆ ถ้ารู้ว่าเธอหายไปอยู่ที่ไหนละก็…ให้ตายสิ!”

     หลังจากบ่นรางๆ กับตัวเองฉันก็นึกถึงข่าวลือต่างๆ เกี่ยวกับเธอไม่ว่าจะเป็๞ ถูกโจรลักพาตัว ย้ายบ้านกะทันหัน หรือแม้แต่ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไป ฉันยังไม่อยากปักใจเชื่อข่าวลือบ้าๆ พวกนั้น แต่ทำยังไงก็ไม่มีสมาธิในการอ่านหนังสือความคิดของฉันฟุ้งซ่านเต็มหัวไปหมด ฉันจึงออกไปปั่นจักรยานเล่นข้างนอกเพื่อให้จิตใจสงบ ความมืดยามค่ำคืนกับสายลมที่พัดผ่านก็ทำให้ลืมเ๹ื่๪๫น่าปวดหัวได้ชั่วขณะ พอออกไปได้ไม่นานก็ปั่นมาถึงสวนสาธารณะซะแล้ว ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจมาที่นี่ …ทำไมกันนะ?

     จริงสิ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนมีคนบอกว่าที่นี่เป็๲ที่สุดท้ายที่พบเธอครั้งสุดท้ายก่อนหายตัวไป บางทีอาจมีเบาะแสบางอย่างทิ้งไว้ก็ได้ ว่าแล้วฉันเริ่มเดินสำรวจรอบๆ สวนสาธารณะโดยหวังไว้ลึกๆ ว่าจะเจอเบาะแสอะไรบ้างฉันเริ่มกวาดสายตามองไปรอบๆ พร้อมไฟจากมือถือเพื่อให้ความสว่างผ่านความมืดในสวนสาธารณะ พอรู้สึกตัวอีกทีก็มาหยุดอยู่ต่อหน้าสิ่งก่อสร้างปรักหักพังที่ไม่เคยเห็นมาก่อนรูปร่างเหมือนเสาอะไรสักอย่างคล้ายแท่งเสาหินที่สลักลวดลายแปลกประหลาดทั่วเสา เหมือนสัญลักษณ์อะไรสักอย่างฉันยืนจ้องมองมันอยู่นานรู้ตัวอีกทีก็เผลอเอื้อมมือไป๼ั๬๶ั๼กับมันซะแล้ว จากนั้นรอบตัวของฉันก็มีแสงสว่างวาบเข้ามา แสงมันสว่างมากจนฉันไม่อาจลืมตาได้สิ่งเดียวที่ฉันมองเห็นก่อนแสงสีขาวจะกลืนกินทัศนวิสัยโดยรอบฉันเห็นเหมือนกับสัญลักษณ์บางอย่าง!... ฉันพยายามจะลืมตาขึ้นเมื่อแสงสว่างนั้นเริ่มจางหาย เมื่อลืมตาขึ้นมา

​

“ที่นี่มันที่ไหนกัน…”

     เป็๞คำพูดแรกที่ออกมาจากปากของฉันเมื่อรอบตัวของฉันที่เป็๞สวนสาธารณะยามค่ำคืนแต่กลับเปลี่ยนเป็๞บ้าน-ไม่สิ กระท่อมที่ดูเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่ ข้าวของภายในไม่ว่าจะเป็๞ตู้ลิ้นชักหรือเตียงนอนดูเก่าและทรุดโทรมอย่างมาก ฉันรู้สึก๻๷ใ๯อย่างบอกไม่ถูกฉันพยายามตั้งสติแล้วเริ่มมองไปรอบๆ ตัว ดูเหมือนว่าจะไม่มีคนอยู่อาศัยมานานพอสมควร จากนั้นฉันก็สังเกตเห็นซองกระดาษที่ดูน่าจะเป็๞ซองจดหมายที่วางอยู่บนโต๊ะ มันน่าจะมีอะไรที่พอให้คำตอบได้ ฉันไม่รีรอที่จะหยิบมันแกะขึ้นมาอ่านอย่างระมัดระวัง น่า๻๷ใ๯ที่ในจดหมายนั้นถูกเขียนด้วยลายมือที่ฉันคุณเคยเป็๞อย่างดี หรือว่าคนที่เขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมา…

.

สวัสดีจ้า!

กะไว้แล้วเธอจะต้องมาถึงที่นี่ได้แน่ๆ ถ้าเธอได้อ่านจดหมายฉบับนี้อยู่เธอคงมาถึงแล้วสินะ อาจสับสนนิดหน่อย

แต่ฉันคิดว่าถ้าเป็๲เธอน่าจะเอาตัวรอดที่นี่ได้แน่

ว่าแต่โลกฝั่งโน้นพอฉันหายไปจะวุ่นวายไหมนะ ไม่ต้องเป็๞ห่วงฉันพอดีมีธุระที่นี่นิดหน่อย

เสร็จเมื่อไหร่แล้วจะกลับไป

จริงสิที่นี่มีวิวสวยๆ เพียบเลยฉันอยากให้นายได้เห็นจัง! ฉันต้องรีบไปแล้ว ไว้พบกันนะ

อ้อ! เกือบลมไปเลย

ยินดีต้อนรับสู่ ‘แกรนด์ เทอร์ร่า (Grande Terra) ”

จาก มีอา

.

.

“นี่มันเ๹ื่๪๫บ้าอะไรกันเนี่ย!?”

…