พลิกบทบาทนางร้าย สู่สะใภ้ผู้ดีหมายเลขหนึ่ง

โรสและนวลผ่องยังคงช่วยกันวางแผนคิดทำลายชื่อเสียงของแสงจันทร์

“พรุ่งนี้สมาคมคงตัดสินความผิดของแสงจันทร์เป็นครั้งที่สองแล้วหากยัยนั่นทำผิดครบสามครั้งก็คงหมดสิทธิ์ทุกอย่าง”

“พี่กรกับแสงจันทร์ก็ต้องเซ็นใบหย่ากันเพราะยังไงกุลศิริบริรักษ์คงไม่สละตำแหน่งให้ออกจากตระกูลอยู่แล้ว”แววตาของนวลผ่องเปล่งประกาย หล่อนพร้อมเสมอทุกวิธีการขจัดลูกพี่ลูกน้องให้ออกห่างจากทิวากรชายซึ่งเป็นรักแรกของเหล่าคุณหนูตระกูลผู้ดีหลายๆ คน

“ใช่เพราะฉะนั้นเธอต้องร่วมมือกับฉันนวลผ่องเธอต้องช่วยฉันทำให้แสงจันทร์เสื่อมเสียจนหมดโอกาสแก้ตัว”

“มั่นใจหรือเปล่าว่าแผนของเธอจะสำเร็จ”

“แน่นอนสิเห็นยัยนินิวอย่างนั้นนางฉลาดเป็นกรดนะยะ ยัยนั่นคอยพลิกเกมให้ฉันตลอดตั้งแต่ก่อนเดินทางไปเรียนต่อต่างประเทศแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะยอมร่วมมือกับเธอสลัดลูกพี่ลูกน้องของฉันให้หลุดจากพี่กร หลุดจากตำแหน่งภรรยาหมายเลขหนึ่งกัน”

กริ๊ง!!

สองคนยกแก้วไวน์ชนกันยิ้มแย้มมีความสุขที่พากันคิดวางแผนขจัดแสงจันทร์แม้ว่ายังไม่สำเร็จแต่โอกาสชนะก็มีมากกว่า80% เพราะศัตรูเหลือโอกาสแก้ตัวอีกเพียงครั้งเดียวอีกเดี๋ยวแสงจันทร์ก็จะถูกไล่ส่งจากสมาคมไม่พอยังอาจจะถูกขับไล่จากกุลศิริบริรักษ์ด้วยยังได้

“ฮ่าๆๆ”

“ว่าแต่พี่กรเป็นฝ่ายชวนเธอออกไปเดินเล่นในห้างจริงๆเหรอ” ในขณะที่ถามนวลผ่องจ้องโรสราวจับผิดเห็นชัดเจนว่าโรสหน้าเปลี่ยนสีแต่หล่อนก็แกล้งเหยียดยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

“แน่นอนน่ะสิ”

“งั้นขอถามอีกเรื่อง”

“ว่า?”

“ทำไมไม่ไปขอดูกล้องวงจรปิดในห้างจะได้รู้ว่าใครคือคนถ่ายคลิปมือถือก็เป็นของแสงจันทร์ รู้ทั้งรู้ว่ายัยจิ๋มรับผิดแทนเจ้านาย”

“กะ ก็...”โรสทำทีกระอักกระอ่วนจะพูดต่อ คงเพราะถูกสั่งให้หยุดกระทำทุกอย่างไว้ราวสายฟ้าแลบ

เหตุการณ์ก่อนหน้านี้

ทิวากรจับข้อมือเธอแน่นจนเกิดเป็นรอยแดงเลือดแทบจะหยุดเดิน พอประตูห้องสอบสวนถูกปิดลงโรสรีบสะบัดแขนออกจากฝ่ามือหนักทันที

“โรสเจ็บนะคะพี่กร”หล่อนพูดพร้อมส่งทอดสายตาออดอ้อน ทำไม่ผู้ชายไม่อ่อนโยนเสียขนาดนี้

“เธออยากเจ็บมากกว่านี้ไหม”

“ขะ คะ?” โรสไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มที่ปกติแล้วมีแต่พูดจาไพเราะเวลานี้เขาพูดกับเธอคล้ายข่มขู่ โกรธอะไรกันเนี่ย

“ถ้าคุณพ่อน้องโรสเห็นด้วยกับเรื่องพรรค์นี้ท่านคงเดินทางมาถึงโรงพักตั้งแต่ทราบข่าวแล้ว”

“ขะ คือว่าคุณพ่อ”

“ยิ่งถ้ารู้ว่าน้องโรสเป็นฝ่ายโทรมาขอร้องให้พี่ออกมาเดินเล่นเป็นเพื่อนคุณพ่อของน้องโรสคงส่งกลับต่างประเทศอีกครั้ง”

“พี่กรอย่าบอกคุณพ่อนะคะเรื่องที่โรสโทรนัดพี่กรออกมา” เธอเข้ามาควงแขนทิวาเพื่อวิงวอนอีกครั้งเรื่องนี้เธอไม่ได้ขอให้พ่อช่วยเหลือแต่ใช้อำนาจนามสกุลข่มขู่เจ้าหน้าที่ไว้ต่างหาก

“ถ้าอย่างนั้นก็หยุดแค่นี้อย่าพยายามหาหลักฐานอะไรจิ๋มยอมรับว่าเป็นคนทำจริงๆ เธอต้องหยุดโยนความผิดให้แสงจันทร์สักที”

“แต่...”โรสไม่มีสิทธิแม้จะเปิดปากพูด

“หรือจะให้พี่ต่อสายหาคุณอาเดวิทเดี๋ยวนี้เลย”ทิวากรทราบมาว่าแม้แต่โรสก็กลัวอำนาจของผู้เป็นพ่อแค่ไหน

“ก็ได้ค่ะ โรสจะไม่พยายามสืบหาอะไรแต่ยังไงคนของแสงจันทร์ก็ต้องถูกลงโทษ ไม่อย่างนั้นโรสก็ไม่ยอม”

“งั้นที่เหลือให้พี่จัดการ”

โรสถอดถอนลมหายใจ ทราบว่าทิวากรไม่ได้สนใจในความงามของหล่อนเลยแต่คนอย่างโรสไม่มีทางละความพยายามไว้เพียงแค่นี้อย่างแน่นอนก่อนจะไปโรสได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้

“โรสจะไม่สืบหาคนที่ทำผิดจริงๆอีกแล้ว แต่เรื่องอื่นก็แล้วแต่โชคชะตานะคะ”