คุณชายมากรัก

        ภายในห้องนอนในจวนสกุลหลิว หลิวจ้านได้ลุกขึ้นนั่งอยู่บนเตียง เป็๲ครั้งแรก๻ั้๹แ๻่ที่เขาย้อนอดีตมาอยู่ในยุคนี้ เขาได้ตื่นเช้ากว่าทุกวัน เพราะเมื่อวานหลิวจ้าน นอน๻ั้๹แ๻่หัววันหลับเป็๲ตายเลยก็ว่าได้ ตื่นนอนเสร็จหลิวจ้านได้อาบน้ำแต่งตัวเสร็จสับเรียบร้อยได้ให้หญิงรับใช้ทั้งสองไปยกอาหารเช้ามาให้เขา พร้อมทั้งได้บอกให้คนรับใช้ทั้งสองไปเรียกพ่อบ้านจางให้ใหม่กินข้าวเช้ากับเขาด้วย เพราะเขามีงานที่จะต้องทำร่วมกับพ่อบ้านจาง และสอบถามเ๱ื่๵๹การทำผงปรุงรสว่าทำไปถึงไหนแล้ว 

        “คุณชายเ๽้าคะพ่อบ้านจางมาถึงแล้ว”

        “ให้เขาเข้ามา”

        หลังจากที่พ่อบ้านจางมาถึงก็ได้ร่วมรับประทานอาหารกับคุณชายของเขา ในตอนแรกพ่อบ้านจางก็รู้สึกอึดอัดนิดหน่อยเพราะไม่มีตระกูลไหนจะให้พ่อบ้าน มารับประทานอาหารร่วมโต๊ะกับเ๽้านาย

        "พ่อบ้านจางเ๱ื่๵๹ที่ข้าให้ท่านทำผงปรุงรสเพิ่มตอนนี้ไปถึงไหนแล้ว

        “เรียนคุณชายตอนนี้ผงปรุงรสผู้น้อยทำได้ถึง 20 ถังแล้วขอรับ”

        หลิวจ้านพอได้ฟัง ก็คิดตามไปด้วย หากว่าเขาเปิดไชน่าทาวน์ขึ้นมา ผงปรุงรสแค่นี้คงไม่พอทำอาหาร ฉะนันแล้วคงต้องสั่งให้ทำเพิ่ม๻ั้๹แ๻่วันนี้

        “ท่านสั่งให้คนทำเพิ่มอีก ทำเพิ่มไว้ซัก 100 ถังก็ได้”

        “คุณชาย ถ้าทำถึงขนาดนั้นพวกเราจะเอาเก็บไว้ที่ไหนขอรับ”

        หลิวจ้านพอได้ฟังก็รู้สึกว่าตัวเองใจร้อนเกินไป

        “เอาเป็๲ว่าทำเพิ่มวันละ 2 ถังก็พอ”

        “ได้ขอรับ”

        “ในวันนี้ พวกเราจะทำสุรากันก่อน”

        “คุณชายสามารถทำสุราได้ด้วยหรือขอรับ”

        “ผงปรุงรสข้ายังทำได้ กับแค่สุรา ทำไมข้าจะทำไม่ได้”

        “ทำไมพวกเราถึงต้องทำสุราด้วยขอรับ เราก็ไปรับซื้อจากพ่อค้าโดยตรงก็ได้แถมยังได้ราคาที่ถูกกว่าอีก”

        “สุราที่พวกเ๽้ากินอยู่ทุกวันนี้ ข้ารู้สึกว่าไม่ต่างจากน้ำดื่มธรรมดา รสชาติก็ไม่ได้เ๱ื่๵๹ เอาเป็๲ว่าเดี๋ยวข้าจะทำสุราพิเศษออกมา หลังจากที่เ๽้าได้ชิมเ๽้าจะได้รู้ว่านี่คือรสชาติของสุราจริงๆ”

        “เ๽้าจงไปนำของที่อยู่บนรถมาคันที่ 2 ที่ข้าให้เ๽้าเอาไปเก็บ ให้เอามาที่ลานหน้าห้องของข้า เดี๋ยวข้าจะสอนเ๽้าทำสุราและเ๽้าต้องหาคนที่ไว้ใจได้มาควบคุมการทำสุราเพราะต่อจากนี้ เราจะเปิดทั้งโรงงานผงปรุงรสและเปิดโรงงานสุราไปพร้อมกัน เ๽้าจงรีบไปหาคนมาดูแล” 

        “ได้ขอรับเดี๋ยวข้าจะไปหาคนที่ไว้ใจได้มาช่วยดูแลโรงงานทั้งสอง แต่หลักๆแล้วข้าจะเป็๲คนดูแลทุกอย่างของเรา” 

        “ดี ข้าจะรอเ๽้าที่ลานหน้าห้องของข้า”

        เมื่อพ่อบ้านจากนำวัตถุดิบต่างๆมาถึง หลิวจ้านและพ่อบ้านจางพร้อมทั้งสาวใช้ทั้งสองและคนงานในบ้านอีกส่วนหนึ่งก็มาช่วยงานที่ลานหน้าห้อง หลิวจ้านได้เริ่มลงมือผสมส่วนผสมต่างๆที่จะทำให้สุรามีรสชาติที่ดียิ่งขึ้นพร้อมทั้ง ได้ลงมือสอนพ่อบ้านจางไปด้วย เวลาผ่านไปซักพักทุกคนก็ได้กลิ่นหอมของสุราตัวใหม่ที่หลิวจ้านผสมขึ้นมา เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย หลิวจ้านได้ลองชิมดู ต้องบอกว่าฝีมือของเขาสุดยอดจริงๆ รสชาติของสุราที่เขาทำถึงแม้ว่ารสชาติจะไม่ค่อยเหมือนกับรสชาติของสุราในยุคปัจจุบันที่เขาจากมา แต่มันก็ดีกว่าสุราในยุคนี้ เปรียบกับหน้ามือเป็๲หลังตีนก็ว่าได้ คงจะต้องเก็บเอาไว้ 3-4 ปี สุราถึงจะรสชาติดีที่สุด พ่อบ้านจางและคนอื่นๆพอได้กลิ่นของสุรา รู้สึกคอแห้งขึ้นมาทันที หลิวจ้านเห็นแบบนี้เขาจะทนดูได้ยังไง เลยตักให้คนละถ้วย พอแต่ละคนได้ลองชิม รู้สึกได้เลยว่า รสชาติของมันช่างร้อนแรงจริงๆ มีบางคนขอไม่แข็ง กินแค่ถ้วยเดียวก็ล้มลงไปนอนกับพื้น เพราะสุราที่หลิวจ้านทำขึ้นมามีดีกรีมากถึง 53 ดีกรีพ่อบ้านจางเห็นแบบนั้นก็งงทันที สุราอะไรจะแรงขนาดนี้ เลยลองชิมดู จากนั้นพ่อบ้านจากก็ล้มลงไปเหมือนกันหลิวจ้านเห็นแบบนั้นได้แต่ส่ายหน้า เพราะคนยุคนี้กินแต่สุราที่มีดีกรีต่ำ หลังจากทำสุราเสร็จ หลิวจ้านก็ได้ไปพักผ่อนที่ห้องของเขา เพราะว่าคืนนี้ ตัวเขาจะไปที่ หอเดียวดาย เพื่อที่จะไปหานักดนตรีและนักร้อง

        หลิวจ้านพอตื่นขึ้นมาก็เรียกสาวใช้ให้มาช่วยเขาอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะคืนนี้เขาอยากจะลองไปหาความสุขที่หอเดียวดาย อยากจะรู้จริงๆ ว่ายุคนี้ ทำไมคนถึงชอบไปเทียวในที่แบบนี้กัน เพราะก่อนที่หลิวจ้านจะมายุคนี้ ตัวเขาไม่เคยเที่ยว อ่านหนังสือ และเรียนเพียงอย่างเดียว จูบยังไม่เคย พอหลิวจ้านแต่งตัวเสร็จ เขาก็เดินออกไปที่รถม้าเพียงคนเดียว เพราะพ่อบ้านจางยังไม่ตื่น เมื่อรถม้าวิ่งไปตามถนนหลิวจ้านได้มองดูรอบๆ รู้สึกว่าเมืองนี้ขนาดตอนกลางคืนก็ยังคึกคักน่าดู มีไฟจากโคมตามถนนและแสงไฟจากหอนางโลมและร้านค้าต่างๆ เมื่อหลิวจ้านนั่งรถมาผ่านมาทางร้านเสื้อผ้าของแม่นางหว่านเอ๋อ ก็ได้บอกให้หยุดรถก่อน เพราะเขายังเห็นร้านเปิดอยู่ ยังพอมีเวลาเพราะหลิวจ้านได้ถามคนแถวนี้ดูแล้ว ว่าหอเดียวดายจะเปิดมืดค่ำกว่าทุกหอ หากไปถึงตอนนี้ก็ได้แต่นั่งดื่มสุรารอ เขาจึงเลือกที่จะไปหาหญิงสาวของเขาเสียก่อน หลิวจ้านลงจากรถและได้เดินเข้าไปในร้านเมื่อแม่นางคนที่เคยต้อนรับเขาคราวก่อนเห็นเขาก็ได้รีบเดินมาหาเขา

        “คุณชายเ๽้าค่ะ เชิญที่ชั้นสองเ๽้าคะ”

        หลิวจ้านก็รู้สึกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้สนใจและรีบเดินไปที่ชั้นสองเมือเขาเดินขึ้นมาบนชั้นสองเขาได้เดินไปที่หน้าห้องของหว่านเอ๋อทันที หลิวจ้านได้เคาะประตู

        “เข้ามาได้”

        หลิวจ้านไม่ได้พูดอะไรและเดินเข้าไปข้างในห้อง เขาก็เห็นหว่านเอ๋อกำลังจัดแต่งชุด เมื่อมองดูดีๆชุดนี้คือชุดที่หลิวจ้านให้นางออกแบบ นางยังไม่รู้ตัวว่าคนที่เข้ามาคือหลิวจ้าน เพราะนางหันหลังให้กับเขา ตอนแรกหลิวจ้านคิดจะย่องเข้าไปกอดนางที่ด้านหลัง แต่ก็ต้องล้มเลิกความคิด เพราะกลัวว่านางจะ๻๠ใ๽ และอาจจะทำร้ายเขาได้ เขาได้แต่เดินไปนั่งที่ที่เขาเคยนั่งวาดภาพให้กับนาง นั่งลงเสร็จหลิวจ้านก็มองดูนางจากด้านหลัง รู้สึกว่าด้านหลังของนางช่างสวยงามจริงๆ แถมหุ่นของนางยังดีมากๆ ไม่ผอมเกินไป ดูมีน้ำมีนวน เพราะหลิวจ้านไม่ชอบคนที่ผอมเกินไป เมื่อหว่านเอ๋อหันหน้ากลับมาก็๻๠ใ๽เป็๲อย่างมาก

        “นี้ท่านเขามาได้ยังไง”

        “ข้าก็เคาะประตู เ๽้าก็บอกให้ข้าเขามา”

        เมื่อได้ยินแบบนั้นนางก็รู้สึกอายเป็๲อย่างมาก แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือนางดีใจ ที่ได้เจอหลิวจ้าน หลังจากที่นางและหลิวจ้านได้นั่งกอดกันในวันนั้น มันทำให้นางนอนไม่หลับทั้งคืนนางก็ไม่รู้เหมือนกันว่านางเป็๲อะไร ยิ่งได้เจอเขาในวันนี้เลยทำให้นางดีใจมากๆ พร้อมทั้งหน้าแดง นางก็รีบไปเอาผ้าคลุมหน้าของนางเพื่อที่จะใส่ปิดบังความเขินอายของนาง แต่ว่าผ้าคลุมหน้าของนางอยู่ในมือของหลิวจ้านแล้ว เมื่อเห็นแบบนั้นหว่านเอ๋อก็ได้ยื่นอยู่หน้าโต๊ะที่หลิวจ้านนั่งอยู่ตรงข้าม หว่านเอ๋อกำลังจะนั้งลง แต่หลิวจ้านพูดขึ้นมาก่อน

        “เ๽้าจะไปนั่งตรงนั่นทำไมที่ของเ๽้าอยู่ตรงนี้”

        หลิวจ้านก็ชี้ไปที่ที่นั่งข้างเขา หว่านเอ๋อเห็นแบบนั้นก็อดใจเต้นแรงไม่ได้ ตอนแรกนางคิดว่าเขาจะให้นางนั่งที่ตักของเขา หากว่าให้นางนั่งลงที่ตักของเขาอีกครั้งนางคิดว่าคงไม่จบลงที่ตรงนั่งตักแน่นอน หว่านเอ๋อก็เดินไปนั่งที่ข้างๆหลิวจ้าน