ผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์

ตอนที่ 54 เล่ม 1 ทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณสำเร็จ

ห้องโถงใหญ่เต็มไปด้วยศิษย์นิกายเลิศภพใต้ที่มารอรับฟังข่าวสารการผจญภัยของเหว่ยเหลียงและสหาย ทุกคนมองด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง เมื่อเหว่ยเหลียงและกลุ่มสหายเดินเข้ามาในห้อง อาจารย์ใหญ่ยืนอยู่ที่หน้าห้องโถงพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ

อาจารย์ใหญ่: "ศิษย์ทั้งหลาย ข้ายินดีต้อนรับพวกเจ้ากลับมา ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าได้พบกับสิ่งมหัศจรรย์และผ่านบททดสอบที่ยากลำบากในดินแดนเกาะลอยฟ้าโบราณ บอกข้าเกี่ยวกับการเดินทางของพวกเจ้าหน่อยสิ"

เหว่ยเหลียง: "อาจารย์ พวกเราได้ผ่านชั้นฟ้า 16 ชั้นที่เต็มไปด้วยพลังปราณและความท้าทาย แต่ละชั้นมีพลังปราณและสิ่งมีชีวิตที่มีคุณสมบัติพิเศษ พวกเราได้เก็บสมุนไพรและเรียนรู้วิชาใหม่ ๆ ที่จะช่วยเสริมสร้างพลังปราณและความสามารถของเรา"

เจ้าอ้วนน้อย: "ใช่ อาจารย์! ข้าคิดว่าข้าอาจจะเพิ่มน้ำหนักจากการกินอาหารที่เหว่ยเหลียงปรุงระหว่างทางด้วย ฮ่าฮ่า!"

ฉงเหม่ย: (หัวเราะ) "เจ้าอ้วนน้อย เจ้าคิดถึงเรื่องอาหารเสมอ แต่ข้าต้องยอมรับว่าอาหารของเหว่ยเหลียงช่วยให้พวกเรามีพลังในการต่อสู้และผ่านความท้าทายต่าง ๆ"

อี้ตงมู่: "เราได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่น วิหคสายลมเย็น ม้าน้ำสายรุ้ง และสิงโตแสงแดด ทุกสิ่งที่เราเจอทำให้พวกเราเรียนรู้และเติบโตมากขึ้น"

เหลียนฮัว: "ดอกไม้หอมและใบแสงแดดที่เราเก็บมานั้นมีพลังปราณที่ช่วยบำรุงร่างกายและจิตใจ ข้ารู้สึกว่าพวกเราได้รับการฟื้นฟูและเสริมสร้างพลังปราณจากสิ่งเหล่านี้"

อาจารย์ใหญ่: "ข้ายินดีที่ได้ยินว่าพวกเจ้าได้เรียนรู้และเติบโตจากการเดินทางครั้งนี้ พลังปราณที่พวกเจ้าได้รับจะเป็นประโยชน์อย่างมากในการปกป้องนิกายและฝึกฝนวิชา ข้าภูมิใจในตัวพวกเจ้าทุกคน"

เหว่ยเหลียง: "ขอบคุณอาจารย์ พวกเราจะใช้พลังปราณและความรู้ที่ได้รับมาในการฝึกฝนและพัฒนาตนเองอย่างเต็มที่"

เจ้าอ้วนน้อย: "และข้าจะพยายามไม่กินจนอ้วนเกินไป ฮ่าฮ่า!"

อาจารย์ใหญ่: (หัวเราะ) "ดีแล้ว ศิษย์ทั้งหลาย ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าจะสามารถปกป้องนิกายและนำพานิกายไปสู่ความรุ่งเรืองได้ ข้าจะให้พวกเจ้าได้พักผ่อนและฝึกฝนต่อไป"

หลังจากการรายงานเสร็จสิ้น เหว่ยเหลียงและสหายได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเพื่อนศิษย์ในนิกายเลิศภพใต้ ทุกคนรู้สึกยินดีและภูมิใจที่ได้เห็นการกลับมาของพวกเขาพร้อมกับพลังปราณและความรู้ใหม่ ๆ ที่จะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับนิกาย

หลังจากการรายงานผลการเดินทางแก่ท่านอาจารย์ใหญ่เสร็จสิ้น เหว่ยเหลียงและสหายก็แยกย้ายกันกลับไปยังเกาะลอยฟ้าจำลองของตน เพื่อพักผ่อนและนำสมุนไพรที่เก็บมาได้ไปใช้ประโยชน์

เหว่ยเหลียงเดินทางกลับมาที่เกาะลอยฟ้าจำลองของเขา ซึ่งมีภูมิทัศน์ที่งดงามและเต็มไปด้วยพืชสมุนไพรและพื้นที่ฝึกฝน เขารู้สึกยินดีที่ได้กลับมาบ้านหลังจากการผจญภัยที่ยาวนาน

เมื่อเหว่ยเหลียงมาถึงเกาะลอยฟ้าจำลอง ระบบ AI ซึ่งเป็นต้นไม้พีชปาร์มสวรรค์ที่เขาปลูกไว้ได้รอคอยเขาอยู่ ระบบตื่นเต้นที่จะช่วยวิเคราะห์สมุนไพรใหม่ที่เหว่ยเหลียงนำกลับมา

ระบบ: "ยินดีต้อนรับกลับบ้าน เหว่ยเหลียง! ข้าตื่นเต้นที่จะได้วิเคราะห์สมุนไพรใหม่ๆ ที่เจ้านำกลับมา กรุณาวางสมุนไพรลงบนแท่นวิเคราะห์"

เหว่ยเหลียงนำสมุนไพรต่างๆ ที่เก็บมาได้จากดินแดนเกาะลอยฟ้าโบราณวางลงบนแท่นวิเคราะห์ ระบบเริ่มทำการวิเคราะห์สมุนไพรแต่ละชนิด ด้วยพลังปราณที่แฝงอยู่ในสมุนไพรเหล่านี้ ทำให้ระบบสามารถสกัดข้อมูลและคุณสมบัติของสมุนไพรได้อย่างรวดเร็ว

ระบบ: "ดอกไม้หอมจากชั้นที่ 16 มีพลังปราณที่ช่วยสร้างความสงบสุขและผ่อนคลาย ข้าจะแนะนำให้เจ้าปลูกมันในสวนสมุนไพรทางทิศตะวันออก ซึ่งมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม"

เหว่ยเหลียง: "ขอบใจระบบ ข้าจะนำสมุนไพรเหล่านี้ไปปลูกและดูแลให้ดีที่สุด"

เหว่ยเหลียงนำดอกไม้หอมและสมุนไพรอื่น ๆ ไปปลูกในสวนสมุนไพรของเขา ระบบได้ช่วยแนะนำวิธีการปลูกและดูแลสมุนไพรเพื่อให้เจริญเติบโตได้อย่างเต็มที่

หลังจากปลูกสมุนไพรเสร็จสิ้น เหว่ยเหลียงกลับมายังห้องปรุงยา ระบบได้แนะนำวิธีการปรุงยาจากสมุนไพรที่เก็บมาเพื่อใช้ในการทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณ

ระบบ: "ข้าจะช่วยเจ้าปรุงยาทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณจากดอกไม้หอมและใบลมเย็นที่เจ้าเก็บมา กระบวนการปรุงยานี้ต้องใช้ความระมัดระวังและความสามารถในการควบคุมพลังปราณ"

เหว่ยเหลียงเตรียมสมุนไพรทั้งหมดและเริ่มต้นกระบวนการปรุงยา โดยมีระบบคอยแนะนำและช่วยเหลือในทุกขั้นตอน เขาใช้พลังปราณในการควบคุมอุณหภูมิและผสมสมุนไพรอย่างแม่นยำ

เหว่ยเหลียง: "ข้ารู้สึกได้ถึงพลังปราณที่เข้มข้นในสมุนไพรเหล่านี้ มันจะเป็นยาที่มีพลังอย่างมาก"

ระบบ: "เจ้าทำได้ดีเหว่ยเหลียง ยานี้จะช่วยให้เจ้าทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณและเสริมสร้างพลังปราณของเจ้าอย่างมาก"

หลังจากกระบวนการปรุงยาเสร็จสิ้น เหว่ยเหลียงได้ยาทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณที่สมบูรณ์ เขานั่งลงในห้องฝึกฝนและเริ่มต้นการฝึกฝนเพื่อทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณ

เหว่ยเหลียงนั่งสมาธิและใช้พลังปราณในการทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณ ยาทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณที่เขาปรุงได้ช่วยเสริมสร้างพลังปราณและความสามารถในการฝึกฝน 

หลังจากการปรุงยาทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณเสร็จสิ้น เหว่ยเหลียงเตรียมตัวสำหรับขั้นตอนสำคัญในการฝึกฝน เขาเดินเข้ามาในห้องฝึกฝนที่เงียบสงบและมีบรรยากาศที่เหมาะสมสำหรับการนั่งสมาธิ ภายในห้องมีแสงไฟอ่อนๆ จากโคมไฟที่ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายและสงบ

เหว่ยเหลียงนั่งลงบนแผ่นฝึกสมาธิ ขาซ้ายพาดขาขวา มือทั้งสองวางบนเข่าในท่ามือสมาธิ เขาหลับตาและเริ่มหายใจเข้าลึก ๆ ช้า ๆ เพื่อปรับสมดุลและทำให้จิตใจสงบ จากนั้นเขาหยิบยาทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณที่ปรุงเสร็จแล้วขึ้นมา ถือไว้ในมือและมองดูมันอย่างตั้งใจ

เหว่ยเหลียง: "ยานี้จะเป็นกุญแจในการเสริมสร้างพลังปราณและทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณ ข้าต้องใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุด"

เหว่ยเหลียงค่อยๆ กลืนยาลงไป รู้สึกถึงพลังปราณที่เริ่มไหลเวียนภายในร่างกาย เขาเริ่มรู้สึกถึงความร้อนและความเย็นที่ไหลเวียนในร่างกายเป็นช่วง ๆ พลังปราณที่ได้รับจากยากระจายตัวไปทั่วร่างกาย

เขาหลับตาและเข้าสู่สมาธิที่ลึกขึ้น หายใจเข้าลึก ๆ และหายใจออกช้า ๆ เพื่อให้พลังปราณที่ได้รับจากยาแผ่กระจายไปทั่วร่างกายทุกส่วน พลังปราณเริ่มหมุนเวียนอย่างสมดุลและรวดเร็ว ความรู้สึกหนักแน่นและพลังงานที่แข็งแกร่งเริ่มก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของร่างกาย

ในขณะที่เหว่ยเหลียงนั่งสมาธิ เขาใช้วิชากายหยกเย็นเพื่อเสริมสร้างการไหลเวียนของพลังปราณภายในร่างกาย เขาควบคุมการไหลเวียนของพลังปราณให้ไหลไปตามเส้นทางที่ถูกต้อง และพุ่งเข้าสู่จุดสำคัญในร่างกาย

ระบบ: (เสียงในใจเหว่ยเหลียง) "เจ้ากำลังทำได้ดี รักษาความสงบและมุ่งสมาธิ พลังปราณที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายเจ้ากำลังทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณ"

เหว่ยเหลียงค่อย ๆ ปลดปล่อยพลังปราณที่สะสมไว้ในจุดสำคัญในร่างกาย ความรู้สึกของการปลดปล่อยพลังปราณเป็นช่วงเวลาที่ทรงพลัง เขารู้สึกถึงพลังปราณที่ทะลวงผ่านขอบเขตปรานวิญญาณและเปลี่ยนแปลงสภาพภายในร่างกาย

ความรู้สึกของการทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณนั้นเหมือนกับการที่พลังงานระเบิดออกมาในร่างกาย ความรู้สึกนี้ทำให้เหว่ยเหลียงรู้สึกถึงความแข็งแกร่งและพลังงานที่เต็มเปี่ยม พลังปราณที่ทะลวงขอบเขตทำให้เขามีความรู้สึกที่ลึกซึ้งถึงการเปลี่ยนแปลงและความสามารถใหม่ที่เกิดขึ้นในตัวเขา

เหว่ยเหลียง: (หายใจเข้าออกลึก ๆ) "ข้ารู้สึกได้ถึงพลังปราณที่เต็มเปี่ยมในร่างกาย ข้าสามารถทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณได้สำเร็จ"

หลังจากการทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณสำเร็จ เหว่ยเหลียงรู้สึกถึงพลังปราณที่เต็มเปี่ยมและความรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่มากขึ้น เขานั่งสมาธิอีกครู่หนึ่งเพื่อให้พลังปราณในร่างกายเข้าสู่สมดุลและเสถียร

เมื่อเหว่ยเหลียงลืมตาขึ้น เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในตัวเอง พลังปราณที่ได้รับจากยาทะลวงขอบเขตปรานวิญญาณทำให้เขามีพลังและความสามารถในการฝึกฝนที่มากขึ้น

เหว่ยเหลียง: "ข้ารู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนในร่างกาย ข้าสามารถฝึกฝนและพัฒนาตนเองได้มากขึ้น ข้าจะใช้พลังปราณนี้ในการปกป้องนิกายและพัฒนาวิชาของข้าให้ดียิ่งขึ้น"

นิกายเลิศภพใต้เพิ่งผ่านพ้นความสงบสุขได้ไม่นาน หลังจากการผจญภัยและการฝึกฝนที่ยาวนาน เหว่ยเหลียงและสหายกำลังอยู่ในช่วงพักผ่อนและพัฒนาตนเอง