เป็เวลาสามวันแล้วที่เนี่ยฝานพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน
ในขณะนั้นตระกูลผู้ร่ำรวยได้เข้ามาเยี่ยมเยือน แต่วส่วนใหญ่เขาไม่ได้ออกไปพบหน้า เพียงให้เหวินจิงจัดการ ส่วนตัวเขานั่งอยู่ในห้องหนังสือ กำลังเล่นกับไพ่ที่ฝากให้เหวินจิงจัดการเมื่อไม่กี่วันก่อน
เนี่ยฝานมีการควบคุมไพ่ได้เยี่ยมหลังจากฝึกครั้งแล้วครั้งเล่า และนอกจากนั้นด้วยยาที่ทำให้สมองฉลาด เป็เื่ปรกติที่ขอบเขตการควบคุมด้วยพลังจิตจะขยายออกไปอย่างมีนัยยะ
เขาได้ยินเสียงเคาะประตู ดังนั้นจึงเก็บไพ่ทั้งหมดไว้ในกล่องเหล็กเล็กๆ แล้ววางไว้บนต้นขา
เหวินจิงเดินเข้ามาพร้อมกับชายคนหนึ่ง เนี่ยเซียว พี่ชายราคาถูกของเขานั่นเอง
“เนี่ยฝานน้องรัก ฉินหยูได้โทรมาบอกพี่แล้ว นายจะไปสนามยิงปืนใช่ไหม พี่จะไปด้วยนะ การเล่นปืนไม่ใช่เื่ง่ายๆ เื่นี้พี่เชี่ยวชาญมาก ดังนั้นเดี๋ยวพี่จะสอนเอง”
เนี่ยฝานกรอกตา พี่ชายคนนี้นอกจากรักเขาแล้วก็ไร้ความสามารถ ผิดกับเนี่ยฉินหยู รายนั้นเป็ทหารมากพร์ แต่ถึงอย่างนั้นด้วยความเป็น้องเขาจะปฏิเสธความหวังดีนี้ได้อย่างไร
“ว้าว พี่ชายจะไปด้วยงั้นเหรอ งั้นก็ดีเลย ไปเล่นเยอะๆ จะได้สนุกๆ พี่สาวเหวินเองก็ไปด้วยนะ ฟังว่าปืนมีแรงถีบค่อนข้างสูง ดันนั้นผมจึง้าการพยาบาลข้างกายหากเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน” เนี่ยฝานลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปเกาะต้นขาเหวินจิง
เนี่ยเซียวไม่มีอะไรต้องอิจฉา ผู้ชายอย่างเขาเปลี่ยนผู้หญิงเหมือนกับยาสระผม ด้วยการทำธุรกิจผับบาร์มีนักศึกษาเข้าออกจำนวนมาก เรียกว่ากินได้ไม่เคยเบื่อ
เหวินจิงไม่อายที่ถูกจับต้นขาทั้งยังยินดีมากด้วย
............
หลังจากนั้นด้วยการเตรียมตัวเล็กน้อยขบวนรถสีดำที่ถูกเสริมสร้างด้วยเกราะกันะุจึงขับออกไปจากวิลล่า
สกุลเนี่ยรวยและมีศัตรูเยอะ ด้งนั้นการเสริมสร้างความปลอดภัยให้สมาชิกในครอบครัวด้วยรถกันะุนั้นไม่ใช่เื่แปลก นอกจากนี้สำหรับสกุลเนี่ยแล้วนี่ไม่ต่างจากขนหนึ่งเส้น
ไม่นานทั้งสามได้มาถึงที่หมาย สนามยิงปืนที่เปิดให้บริการทั่วไปสำหรับผู้ที่ชื่นชอบในอาวุธปืน โดยปกติที่นี่คึกคักมาก แต่เพราะน้องชายคนเล็กอยากเล่นปืน ฉินหยูจึงโทรมาสั่งให้ปิดร้าน เปิดรับเฉพาะเนี่ยฝานเท่านั้น
หล่อนไม่ได้ใช้เงินโดยเปล่าประโยชน์ ใครจะรู้ว่าในสนามยิงปืนอาจมีคนบ้า หันปืนมายิงคนข้างๆ
ยิ่งเหตุการณ์เย่ซวนเพิ่งผ่านมาไม่นาน ฉินหยูต้องระมัดระวังความปลอดภัยน้องชายคนเล็กเป็พิเศษ
“สวัสดีนายน้อยเนี่ย คุณชายเนี่ยเซียว ผมชื่อเถาเถาเป็ทหารปลดประจำการ วันนี้รับหน้าที่ดูแลนายน้อยทั้งสองเล่นปืน” กล่าวพลางผายมือเชิญเข้าไปด้านใน
เหวินจิงจับมือเล็กๆ ของเนี่ยฝานพาเขาเข้าไปข้างในสโมสร หล่อนไม่เคยมายังสถานที่แบบนี้มาก่อน ดังนั้นจึงหันไปมองรอบๆ ด้วยความสนอกสนใจ เช่นเดียวกับเนี่ยฝาน เมื่อก่อนเขาประกอบอาชีพนักวาดการ์ตูน แม้ว่าจะเคยวาดเกี่ยวกับสถานที่แบบนี้บนหน้ากระดาษ แต่กลับไม่มีโอกาสได้มาลองของจริง และที่วาดก็แค่ผ่านการหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตมาแล้วทั้งนั้น
มีปืนหลายประเภทวางอยู่บนโต๊ะพร้อมะุจริง ไม่ไกลเป็เป้ายิง ไว้สำหรับการแข่งขันและการเก็บแต้มพิสูจน์ฝีมือ
เถาเถาเริ่มแนะนำปืนชนิดต่างๆ “นี่คือปืนพก หลายคนอาจคุ้นเคยกับสิ่งนี้แล้ว แม้ว่ามันจะมีขนาดเล็กมากแต่ความอันตรายนั้นค่อนข้างสูง แม้จะเทียบไม่ได้กับปืนไรเฟิลหรือปืนลูกซองที่มีการโจมตีเหนือกว่าก็ตาม”
เนี่ยฝานได้เรียนรู้สิ่งเหล่านี้ผ่านข้อมูลในหนังสือ ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยสนใจคำอธิบายเท่าไหร่นัก แค่เอื้อมมือไปหยิบปืนพกหนึ่งในนั้น ทำเอาเถาเถาหวาดกลัว กลัวว่านายน้อยคนนี้จะเล่นพิเรนทร์ๆ
“นายน้อย...วางปืนลงก่อนดีไหมคะ” เป็เหวินจิงที่เข้ามาห้าม หล่อนไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์น่าสลด
“ฮี่ฮี่ เป็อะไรกันละเนี่ยผมก็แค่เบื่อที่ต้องฟังเื่ไร้สาระเท่านั้นเอง ดังนั้นผมอยากจะยิงปืน ยิงปืน! ไม่เข้าใจหรือไง” โดยไม่รอฟังคำตอบของคนอื่นเนี่ยฝานตรวจสอบะุในแม็กกาซีนแล้วปลดเซฟตี้เริ่มยิงไปที่เป้าทันที
เหวินจิงกลัวว่าเขาจะได้รับาเ็เพราะแรงถีบของปืน หลังจากะุถูกยิงออกไปจนหมดหล่อนจึงรีบเข้าไปดู ในขณะที่เถาเถาและเนี่ยเซียวยังยืนโง่กันอยู่
“แหะๆ เห็นไหมแบบนี้สนุกกว่าฟังการบรรยายเยอะเลย ลุงเถาเถา ได้โปรดให้ผมดูว่ายิงตรงเป้าทั้งหมดทุกนัดไหม” เนี่ยฝานปลอบโยนพยาบาลสาวเล็กน้อยก่อนจะหันไปพูดกับทหารที่เกษียณแล้ว
เถาเถาพยักหน้ารับหลังจากนั้นจึงกดปุ่ม เป้าที่อยู่ห่างออกไปไกลค่อยๆ เลื่อนเข้ามาหาคนทั้ง 4 ในระยะเพียงแค่นี้มองเห็นได้ไม่ยากว่าทุกนัดตรงเป้าหมายตรงกลางโดยไม่พลาดแม้แต่มิลเดียว!
“อัจฉริยะ! สมกับเป็นายน้อยเนี่ย ยิงได้เข้าเป้าทุกนัดเลย ขอถามหน่อยได้ไหมครับ นี่คือครั้งแรกที่นายน้อยหัดยิงปืนจริงๆ เหรอ”
ไม่มีใครยิงปืนได้แบบนี้ั้แ่ครั้งแรก เถาเถาจึงคาดเดาว่าอย่างน้อยเนี่ยฝานน่าจะฝึกซ้อมกับที่บ้านมาก่อน แต่คำตอบที่ได้ทำเอาเขาผงะ
“แน่นอนว่าฝึกในเกมกินไก่”
ใช่เกมกินไก่ มีใครไม่รู้จักเกมนี้บ้าง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่สามารถนำมาอ้างอิงได้ เพราะเกมกับของจริงมันต่าง พูดได้คำเดียวว่านายน้อยสกุลเนี่ยเป็อัจฉริยะด้านยิงปืน แต่ค่อนข้างน่าเศร้าเพราะร่างกายเล็กๆ ของเขา ไม่งั้นคงแสดงความสามารถได้มากกว่านี้
“เอาล่ะพี่ชายคนนี้เองก็อยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้ว” เนี่ยเซียวหยิบปืนพกขึ้นมา หลังจากเห็นน้องชายยิงอยู่คนเดียวเขาก็อยากจะโชว์ออฟ แต่น่าเสียดายที่เขาค่อนข้างไร้ความสามารถ จะเห็นได้ว่ายิงไม่เคยถูกเป้าเลยสักนัด
“ฮี่ฮี่ พี่ชายยิงได้ห่วยแตกจัง” เนี่ยฝานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ สำหรับเนี่ยเซียวที่เห็นอย่างนั้นเขาไม่ได้โกรธ แต่กลับมีความสุขที่เห็นน้องชายหัวเราะ
วันนั้นเนี่ยฝานเล่นเกือบทั้งวันแล้วพักกินข้าว ก่อนจะกลับบ้านในตอนบ่ายๆ
แม้ว่าร่างกายจะถูกเสริมสร้างด้วยไวรัส แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ากล้ามเนื้อที่มีอยู่มันน้อยจนเกินไป ดังนั้นจึงไม่สามารถรับแรงกระแทกแรงๆ ได้หากยิงนานเข้า นี่คือร่างเนื้อที่มีข้อผิดพลาดหลายประการ ก่อนหน้านี้เนี่ยฝานคงปวดหัว แต่หลังจากเชี่ยวชาญพลังจิตในการควบคุมแล้วเขากลับไม่รู้สึกอย่างนั้น
ต่อให้อาวุธปืนจะใช้ได้ยาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าอาวุธลับนั้นมีความสำคัญไม่แพ้กัน
.....
วันรุ่งขึ้นก่อนไปเรียน มันเป็การเข้าเรียนวันแรกหลังจากผ่านไปหลายวันั้แ่เจ็บตัวเข้าโรงพยาบาลเพราะเย่ซวน
เหวินจิงถือภาชนะพลาสติกมาตรงหน้า วันนี้หล่อนจะเก็บน้ำเชื้อของเขาหลังจากไม่ได้เก็บมาหลายวัน คาดว่าน้ำต้องเข้มข้นมาก บางทีหากครั้งนี้ใส่เข้าไปในช่องคลอด ไม่แน่อาจท้องก็ได้
แต่คำพูดต่อมาของนายน้อยกลับไม่สามารถทำให้เธอทำสิ่งที่้าได้
“พี่สาวเหวิน วันนี้อย่าใช้มืออย่างเดียวนะผมอยากให้ใช้ปากด้วย”
“ใช้ปาก...นายน้อยไปจำเื่แบบนี้มาจากไหนคะ”
โดยปกติหล่อนรีดน้ำเชื้อด้วยมือ ไม่มีเลยสักครั้งที่ใช้ปากและไม่เคยสอนนายน้อยด้วย จะเป็ไปได้ไหมที่มีคนอื่นทำกับนายน้อยแบบนี้ แล้วถ้างั้นจะเป็ใคร หรือว่าเป็เพนจี
เกิดคำถามขึ้นในใจเหวินจิง
“อ๋อ...เห็นมันมาจากคลิปในโทรศัพท์ของพี่เนี่ยเซียวน่ะ แต่ผมรู้สึกแปลกๆ ว่าขนาดคนเ่าั้ทำไมไม่เหมือนของผม คล้ายกับของปลอม แต่ผู้หญิงเหมือนว่าจะมีความสุขเมื่อเอาเข้าปาก ดังนั้นผมอยากจะลองเอาเข้าปากพี่พยาบาลบ้าง นะนะนะนะ”
เนี่ยฝานได้คิดหาเหตุผลแล้ว อีกอย่างหนึ่งไม่ดีเหรอที่มีสาวสวยมาออรัลเซ็กซ์ให้ตอนเช้า
“เอ่อ...ก็ได้ค่ะ” เหวินจิงไม่สามารถปฏิเสธได้ นอกจากนั้นสิ่งนี้หล่อนก็อยากลองทำมานานแล้ว เพียงแต่ไม่กล้าไปไกลจนเกินไป
ตามข้อตกลงของสกุลเนี่ยหล่อนมีหน้าที่ในการเก็บน้ำเชื้อและตรวจสุขภาพประจำวันเท่านั้น
ลิ้นสีชมพูอุ่นๆ เริ่มเลียโลมบนปลายเล็กๆ ที่ถูกเปิดออก ัันี้ทำเอาเนี่ยฝานตัวลอย แม้ว่าขนาดอวัยวะเพศจะเล็กเหมือนนิ้วก้อยผู้หญิงแต่ความเสียว ความ้าทางเพศกลับไม่ได้หายจาก นอกจากนั้นหลังได้รับไวรัส-ที ลูกอัณฑะทั้งสองเหมือนจะเริ่มใหญ่ขึ้นด้วย
“อ๊า...ฮี่ฮี่ ปากของพี่สาวทั้งอุ่นและจั๊กจี้ดีจัง”
เหวินจิงถอนริมฝีปากออกมาแล้วเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม
“งั้นนายน้อยชอบใช่ไหมคะ”
“ชอบสิครับ ชอบมากๆ เอาอีก อมอีก”
“ดีเลยค่ะ เดี๋ยวพี่สาวเหวินจะทำให้เยอะๆ เลยนะคะ”
“อื้อ อื้อ”
เหวินจิงอ้าปากแล้วกลืนแท่งรักเข้าไปทั้งแท่ง
สำหรับผู้หญิงคุณผู้ชายอาจคิดว่าหล่อนอยากจะได้ของใหญ่ๆ จนร้องเสียวครางลั่นห้อง แต่ลืมไปว่าบางครั้งขนาดก็ไม่สำคัญ โดยเฉพาะคนบางกลุ่มที่ชื่นชอบเด็กผู้ชายน่ารักๆ ซึ่งตัวเล็กๆ เหมือนตุ๊กตา เช่นเหวินจิงตอนนี้
ด้วยการใช้ลิ้นดูดเม้มแท่งรักไม่นานน้ำของเขาก็ปล่อยเข้าไปในปากหล่อน
สิ่งนี้ต่างจากการนำเข้าช่องคลอดด้วยตัวเอง หล่อนรู้สึกเหมือนว่าคอกำลังจะละลายด้วยความร้อนรุ่ม นอกจากนั้นคล้ายกับมีไฟฟ้าสถิตน้อยๆ อยู่ในน้ำเชื้อ ทำเอาเหวินจิงตัวกระตุก หว่างขาปรากฎน้ำน้อยๆ ไหลออกมาจากกางเกงใน
เธอเสร็จ!
“ฮี่ฮี่ พี่สาวกลืนฉี่ของผม พี่สาวกลืนฉี่ของผม!” เนี่ยฝานส่งเสียงเชียร์ รู้ว่านั่นคือน้ำเชื้อแต่จะให้ทำอย่างไรได้ การแกล้งไร้เดียงสาบางครั้งก็มีข้อดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ