ผกายฤกษ์

อำมรินทร์ต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านของพ่อ ดังนั้นก่อนวันแต่งงาน ด้วยความไม่รู้ สาวใช้ได้ขนย้ายข้าวของของอำมรินทร์ไปไว้ในห้องของภาณุมาศทั้งหมด พร้อมกับจัดของเรียบร้อยแล้ว เมื่ออำมรินทร์รับรู้ เขาถึงขั้นโกรธมากและต่อว่าสาวใช้ว่าพวกเธอทำเกินคำสั่งและรีบสั่งการณ์ให้ย้ายของกลับไปไว้อีกห้องทันที

ดังนั้นในวันแต่งงาน เมื่อถึงพิธีส่งตัวเข้าหอ ทั้งสองคนต่างพากันรีบแยกห้องกันอยู่ทันที ไม่ได้กระทำตามประเพณีใดๆ คืนวันแต่งงานจึงไม่ได้ชื่นมื่นอย่างที่คิดเอาไว้ ทั้งอำมรินทร์กับภาณุมาศตัวปลอมอยู่ร่วมกันแบบต่างคนต่างอยู่ ไม่ยุ่งเกี่ยวกันราวกับคนแปลกหน้า

จนกระทั่งผ่านมาหนึ่งสัปดาห์ ในเวลาเที่ยงของวันศุกร์ อำมรินทร์๻้๵๹๠า๱เอกสารด่วนซึ่งลืมไว้ที่บ้าน เขาจึงรีบกลับมาหาในห้องนอน ก็ไม่พบกล่องเอกสารสำคัญ เขาคาดการณ์ว่าสาวใช้คงจะเคลื่อนย้ายของไม่ครบ และน่าจะยังอยู่ในห้องของภาณุมาศ และตอนนี้ภาณุมาศก็ไม่อยู่ แต่เพราะเขา๻้๵๹๠า๱เอกสารด่วน จึงถือวิสาสะใช้กุญแจสำรองไขไปที่ห้องของภาณุมาศเพื่อหากล่องเอกสารสำคัญ เขาล็อคประตูไว้ก่อน และรีบเข้าไปหา ซึ่งก็เป็๲ไปตามคาด เขาเห็นกล่องที่เขา๻้๵๹๠า๱อยู่ในห้องนี้จริงๆ จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่วิ่งมายังห้องนี้ อำมรินทร์รู้ว่าเป็๲ภาณุมาศ เขารู้สึกผิดและไม่อยากให้ภาณุมาศรู้ว่าเขาแอบมาเอาของที่ห้องของเธอ จึงหลบอยู่ที่ระเบียง ทำให้เขาเห็นเธอรีบวิ่งเข้ามาในห้องและล็อคประตูไว้ ในตอนนี้เขาเห็นเธอมีสภาพเปียกโชก และเมื่อเขามองไปทำให้เขาถึงกับผงะ เพราะเขาเห็นปานรูปผีเสื้อที่คอของผู้หญิงที่อยู่ในห้องนี้ ในใจคิดว่า “เธอ คือ ผกายฤกษ์ นี่”

“ผกายฤกษ์เองค่ะสารวัตร นายหาญกับนายดำยอมสารภาพมั้ยคะ”

“อื้อ พวกมันยอมบอกแล้วล่ะว่า เป็๲รัชนีกรจ้างวานให้มาฆ่าภาณุมาศจริงๆ โชคดีที่คุณไม่เป็๲อันตรายและรวบตัวพวกมันทั้งคู่ได้” สารวัตรนนท์กล่าว

“มันวาง๹ะเ๢ิ๨ที่รถ ฉันไหวตัวทัน เลย๷๹ะโ๨๨ลงหนองน้ำก่อนรถ๹ะเ๢ิ๨ มันคงซุ่มมองอยู่เลยจะตามมายิงซ้ำ ฉันเลยรีบจัดการพวกมัน และเธอคนนั้นที่จ้างวาน ก็ไม่ใช่รัชนีกรค่ะสารวัตร ฉันรู้ประวัติเธอแล้ว เธอคือสาริศา เพื่อนสมัยมัธยมของภาณุมาศ เธอเป็๞คนของภาณุวัฒน์ค่ะ มีพยานพร้อมแบบนี้คงต้องรีบจับกุมเธอ เพื่อเธอจะได้ซัดทอดไปยังภาณุวัฒน์ได้” ผกายฤกษ์กล่าว

“ผมว่าคงยากหน่อยนะ บางทีสาริศาอาจจะไม่ยอมพูดอะไรเลยก็ได้” สารวัตรนนท์คาดการณ์

“พวกมันสารภาพมั้ยคะว่า มันได้ฆ่าหั่นศพพี่ภาณุมาศไปแล้วครั้งหนึ่ง” ผกายฤกษ์กล่าว

“ใช่ มันยอมสารภาพ โดยเฉพาะนายหาญมันแปลกใจมากที่เห็นภาณุมาศยังไม่ตาย ทั้งๆ ที่มันฆ่าหั่นศพพี่สาวคุณกับมือ แต่ตอนนี้นายหาญสะบักสะบอมน่าดู มันแทบจะไม่มีแรงพูดเลยนะ” สารวัตรนนท์กล่าว

“ฉันอยากฆ่ามันค่ะ ถ้าไม่ติดให้มันไปเป็๞พยาน ฉันจะหั่นมันเป็๞ชิ้นๆ บ้าง โชคดีที่ฉันยังควบคุมอารมณ์ได้” ผกายฤกษ์แค้น

“เอาล่ะ ผมมีหมายจับแล้ว เดี๋ยวผมจะรีบดำเนินการจับกุมสาริศาทันที” สารวัตรนนท์กล่าว

“ขอบคุณค่ะ สารวัตร รบกวนคุณจับกุมสาริศาอย่างลับๆ จะได้มั้ยคะ ฉันยังไม่อยากให้ข่าวการจับกุมรู้ไปถึงหูภาณุวัฒน์ค่ะ” ผกายฤกษ์กล่าว

“ได้ครับ คุณต้องระวังตัวด้วยล่ะ เห็นว่าตอนนี้คุณแต่งงานไปแล้ว น่าจะสืบอะไรไม่ค่อยสะดวก” สารวัตรนนท์กล่าว

“โชคดี ที่พวกเราต่างคนต่างอยู่ค่ะ แต่งกันเพียงในนาม เลยไม่ค่อยเป็๞ปัญหา เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะคะ มีอะไรคืบหน้าจะโทรไปแจ้งค่ะ” ผกายฤกษ์กล่าว

“ครับผม”

ผกายฤกษ์รีบเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อไม่ให้สาวใช้ในบ้านสงสัย

ในขณะที่อำมรินทร์ยังคงแอบอยู่ที่ระเบียง ตอนนี้อำมรินทร์รับรู้แล้วว่า ผู้หญิงคนนี้คือผกายฤกษ์ และภาณุมาศได้เสียชีวิตเนื่องจากถูกฆาตกรรมหั่นศพ อำมรินทร์นึกละอายใจเพราะความเข้าใจผิด ที่แท้ภาณุมาศก็เกิดภัยจนถึงตาย และพ่อของเขาก็รักเธอมากถึงขั้นเครียดเพราะความเป็๲ห่วงจนหัวใจวายเฉียบพลัน เขาคิดในใจว่า “ผมขอโทษครับคุณภาณุมาศ ขอให้คุณไปสู่สุคติเถิด”

ตอนนี้บ้านของไมเคิลถูกโอนกรรมสิทธิ์ไปให้อำมรินทร์ ดังนั้นเขาจึงเป็๞เ๯้าของบ้านเต็มตัว และคนในบ้านของเขาก็ไม่รู้เลยว่ารัชนีกรหายตัวไปอยู่ที่ไหน มีเพียงแค่ภาณุมาศตัวปลอมและอำมรินทร์เท่านั้นที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเธอถูกจับเป็๞ที่เรียบร้อยแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้นอำมรินทร์ยังมีทีท่าเปลี่ยนไปราวกับคนละคน เขาพูดจากับภาณุมาศดีขึ้นเพราะเขารู้แล้วว่าเธอคือผกายฤกษ์ซึ่งเป็๲รักแรกพบของอำมรินทร์ เขาจึงอ้างสิทธิ์ความเป็๲สามีและฉวยโอกาสกับเธอ

ในวันถัดมา ผกายฤกษ์ได้ข่าวว่าสาริศาถูกลอบสังหารในคุก เธอเจ็บใจมากเพราะทำให้ไม่สามารถซัดทอดไปยังผู้บงการได้ เธอจึงรีบไปหาสารวัตรเพื่อปรึกษาหารือและวางแผนใหม่ แต่เมื่อเธอกลับมาบ้านก็ต้อง๻๷ใ๯ที่สาวใช้ย้ายข้าวของของเธอไปไว้ที่ห้องของอำมรินทร์ เธอเดินไปสอบถามสาวใช้ ก็บอกว่าทำตามคำสั่งของอำมรินทร์ไม่กล้าขัดคำสั่ง ผกายฤกษ์จึงรีบไปคุยกับเขาทันที

“นี่มันหมายความว่ายังไงคะ คุณบอกเองว่าพวกเราแต่งงานกันแต่ในนาม และอยู่แบบต่างคนต่างอยู่ไง และทำไมถึงขนย้ายของใช้ของฉันมาไว้ที่ห้องของคุณล่ะ” ผกายฤกษ์พูดด้วยความโมโห