หยุดแกล้งฉันซะทีเถอะค่ะ คุณหนู !

<ในห้องส่วนตัวของนาเรีย>

“เฮ้อ...เมื่อไหร่ใจเรามันจะสงบลงสักทีนะ...”

นาเรียส่ายหน้าเบาๆ ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำและร้อนผ่าวรวมถึงหางของเธอที่ส่ายไปมาอย่างรวดเร็วราวกับพายุ

“อือ...มีพัดแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ...”

“ว้าย !”

นาเรียสะดุ้ง พองหาง และขู่ฟ่อด้วยความ๻๠ใ๽ก่อนที่เธอจะสงบลงเมื่อเห็นว่าคนที่พูดขึ้นมาเมื่อกี้นั้นเป็๲ใคร

“อ๊ะ ! ท่านไมเดน...อาเร๊ะ-นี่ท่านเอาอะไรมาติดที่หางฉันกันคะ !”

“หือ ? ก็พัดไง? หางเธอนี่ใช้งานได้ดีเลยล่ะน้องหมา”

“อย่ามายุ่งกับหางอันแสนฟูฟ่องของฉันจะได้ไหมคะ!?”

นาเรียขู่ฟ่อใส่ไมเดนที่มานอนอยู่ข้างๆ เธอตั้งกะตอนไหนก็ไม่รู้แถมยังเอาพัดที่สร้างมาจากใบไม้มาติดเอาไว้ที่หางของเธอเพื่อใช้แรงหางมาพัดลมให้แทนมือซึ่งนาเรียก็เอามันออกไปอย่างไม่ลังเล

พัดลมพลังงานหางยังไงล่ะ ! (ไมเดนไม่ได้กล่าวเอาไว้)

“น้องหมากำลังทำอะไรอยู่เหรอ ?”

“กำลังพักผ่อนอยู่ค่ะ...แล้วที่ท่านมาหาฉันนี่มีธุระอะไรอย่างนั้นเหรอคะ?”

“...เห็นว่ามิเรเซียร้องห่มร้องไห้เพราะทำเธองอนฉันก็เลยโดนใช้มาไกล่เกลี่ยนะสิ”

“...”

อ๊ะ...นี่ท่านเห็นเป็๲อย่างนั้นสินะคะ...

ช่างเถอะ ปล่อยเอาไว้แบบนั้นก็แล้วกัน...คนบ้า แกล้งเราดีนัก...

“ถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้เ๱ื่๵๹อะไรเลยก็เถอะ...แต่ก็รีบๆคืนดีกันจะดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นมันจะยุ่งกว่าเดิมนะจะบอกให้”

“จะเก็บเอาไว้พิจารณาค่ะ...แต่ยังไงก็ยังไม่ใช่ตอนนี้นะคะ”

“เข้าใจๆเธอจะแกล้งยัยนั่นกลับไปก็ได้นะ ? ฉันสนับสนุนเธอนะเออ”

ไมเดนชูนิ้วโป้งเพื่อบอกนาเรียว่า ‘เอาเลย’ ก่อนที่เธอจะเข้าไปน้วยๆหางของนาเรียอย่างมีความสุข

“เฮ้อ...ความนุ่มฟูนี่มันดีจังเลย...เหมาะกับการเป็๲หมอนมากเลยล่ะ...”

“มานอนด้วยกันไหมล่ะคะ? ท่านไมเดน”

“อือ...ก็อยากอยู่หรอกนะแต่พอดีติดธุระนิดหน่อยนะสิ...ถ้ายังไงก็ขอยืมหางของเธอสักอาทิตย์นึงได้ไหม่ล่ะ ? ถอดมาให้ยืมหน่อยสิ”

“มันถอดได้ที่ไหนกันล่ะคะ!?”

นาเรียรีบคว้าหางของตัวเองเข้ามากอดเอาไว้อย่างหวงแหนซึ่งทางด้านไมเดนเองก็แสดงสีหน้าเซ็งๆ ออกมา ก่อนที่เธอจะยอมแพ้ไปในที่สุด...

“เฮ้อ...ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้...เอาเป็๞ว่าฉันไปก่อนก็แล้วกันนะไว้เจอกันใหม่...แล้วก็รีบๆ คืนดีกันซะล่ะ”

“ค่ะกลับดีๆ นะคะ”

“อื้อ...ไปก่อนนะน้องหมา”

ไมเดนตอบ แต่ก่อนที่เธอจะจากไปนั่นเอง...เธอก็นึกเ๱ื่๵๹อะไรบางอย่างขึ้นมาได้พอดี

“อ๊ะ ! จริงสิ! เอ้านี่เอาไปกินซะนะ”

ไมเดนโยนโพชั่นให้กับนาเรียหนึ่งขวด ซึ่งนาเรียก็รับมันเอาไว้ด้วยสีหน้าที่งุนงง

“เอ๊ะ ? นี่โพชั่นอะไรเหรอคะ?”

“มันคือโพชั่นแก้อาการสะกดจิตนะสิ...เอาเป็๲ว่าเธอเอาไปดื่มกันไว้ก่อนก็แล้วกันถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนนะ”

ไมเดนพูด...ก่อนที่เธอจะจากไปในที่สุด...