หลังจากนั้นหญิงสาวก็ได้เดินตรงเข้าป่าอย่างที่ตั้งใจจุดหมายปลายทางของการไปครั้งนี้ก็คือบ่อน้ำพุร้อน ที่นางตั้งใจจะไปนอนแช่ผ่อนคลายส่วนพวกยอดผักอ่อน ผลไม้ป่า คือผลพลอยได้เท่านั้นเอง
ร่างบางค่อย ๆ เดินอย่างระมัดระวัง เพราะตามทางเดินทั้งลื่นและพื้นดินชื้นแฉะมีแต่โคลนตมในระหว่างทางไปบ่อน้ำพุร้อนหนิงเซียนก็ได้เก็บเอาสิ่งที่สามารถกินได้ใส่กระบุงด้านหลังไปด้วยยิ่งฝนตกเสร็จใหม่ ๆ อากาศดีนัก ไม่ร้อนแดดดั่งเช่นวันปกติทำให้นางสามารถเดินได้อย่างเพลิดเพลินไปตลอดทาง
ต้องขอบคุณชาวบ้านที่รักและเอ็นดูนางคอยสั่งสอนและให้ความรู้ในการดำรงชีวิต ไม่เช่นนั้นก็คงจะอดตายไปั้แ่แรก ไม่สิจะอดตายได้อย่างไรในเมื่อข้าวของภายในกระท่อมมิได้มีอะไรขาดเหลือเลยแม้แต่อย่างเดียวหากเทียบกับทุกคนในหมู่บ้าน ถือได้ว่านางเป็สตรีที่ฐานะมีอันจะกินมากกว่าเสียด้วยซ้ำไป
เมื่อเข้ามาถึงภายในถ้ำความอบอุ่นที่ร่างบางได้ััช่างน่าพึงพอใจยิ่งนักการที่ต้องต้มน้ำอาบในยามค่ำคืนกว่าสองเดือนที่ผ่านมามันทุกข์ใจมากแค่ไหนใครเลยจะรู้
กายงามถอดอาภรณ์ออกจนหมด จากนั้นจึงค่อยๆ หย่อนเท้าลงบ่อน้ำพุร้อนที่มีควันพวยพุ่งตลอดเวลา เมื่อลงไปถึงกลางสระหนิงเซียนก็ดำน้ำลงไปทั้งตัว ก่อนจะโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำอีกครั้งนางดำผุดดำว่ายอยู่เช่นนั้นเป็นานสองนาน
“อ้า... มีความสุขจัง”น้ำอุ่นกำลังดีทำให้ร่างกายที่เมื่อยล้าได้รู้สึกผ่อนคลายกายงามนั่งแช่น้ำอย่างสบายอารมณ์ เมื่อคิดว่าตนเองนั้นได้แช่น้ำนานจนเกินไปแล้วจึงได้ตัดสินใจขึ้นจากน้ำ
หลังจากนั้นหนิงเซียนได้แต่งตัวและเก็บสัมภาระเพื่อเตรียมกลับในขณะที่กำลังเดินทางกลับหมู่บ้านหญิงสาวก็พบเข้ากับเหตุการณ์ไม่คาดฝันมีชายแปลกหน้ากำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ชายผู้หนึ่งกำลังจะพลาดท่า ถูกชายชุดดำฟันเข้าที่กลางอกแม้จะาเ็แต่ชายผู้นั้นยังคงยืนหยัดต่อสู้จนถึงที่สุด
“เอ๊ะนั่น! เหตุใดถึงได้ดูคุ้นนัก” ร่างบางรีบหาที่หลบซ่อนตัวทันทีทว่าชายตรงหน้าเหตุใดนางถึงได้รู้สึกคุ้นเคยนัก เหมือนเคยเห็นเขาที่ไหนสักแห่งแต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกเสียที
หนิงเซียนเฝ้ามองพวกเขาต่อสู้กันอยู่ได้สักพักชายผู้นั้นถูกทำร้ายและโดนฟันไปหลายแผลหากปล่อยไว้ไม่แน่อาจจะถูกชายชุดดำฆ่าตายที่ป่านี้ก็ได้
จิตใต้สำนึกส่วนดีเริ่มทำงานมันทำให้หนิงเซียนวางกระบุงไว้ด้านข้างก่อนจะค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้อาศัยตอนที่ทั้งสองคนเผลอไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น ไวเท่าความคิดมือบางหยิบเอาท่อนไม้ขนาดเหมาะมือแอบย่องเข้าหาชายชุดดำทางด้านหลังอย่างไม่กลัวตาย
‘หนิงเซียนเ้าจะมาเป็คนดีตอนนี้มิได้’ หญิงสาวได้แต่ต่อว่าตนเองที่อาจหาญทำอะไรลงไปโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยแต่หากจะให้หยุดการกระทำตอนนี้คงไม่ได้เสียแล้วในเมื่อนางได้ฟาดท่อนไม้ลงบนหัวชายชุดดำเต็มแรง จนมันลงไปนอนกองอยู่กับพื้นเพื่อมิให้อะไรผิดพลาดกลัวว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งร่างบางฟาดไม้ในมือใส่ชายโชคร้ายไม่ยั้งจนมันแน่นิ่งหนิงเซียนจึงหยุดการกระหน่ำตีในที่สุด
“เห็นทีข้าคงจะต้องออกกำลังกายจริงจังแล้วล่ะแค่ฟาดไม่กี่ครั้งข้าก็เหนื่อยหอบแล้ว เ้าจะอ่อนแอเกินไปหรือไม่”หญิงสาวบ่นอุบอิบพร้อมกับหายใจเหนื่อยหอบ มองผลงานของตนเองอย่างชื่นชมที่สามารถช่วยเหลือคนได้ โดยที่ตัวเองไม่ได้าเ็สักนิด
นับว่าเป็ความโชคดีที่ชายชุดดำาเ็มาจากการต่อสู้ไม่น้อย จึงได้ถูกนางจัดการไปได้อย่างง่ายดายร่างบางทิ้งท่อนไม้ในมืออย่างรวดเร็วหมายจะเข้าไปดูคนเจ็บทว่ายังไปไม่ถึงตัวกลับมีกลุ่มคนปรากฏตัวนั่งคุกเข่าตรงหน้าเสียก่อนพร้อมกันนั้นยังมีบางส่วนที่ติดตามมาได้เข้าไปปฐมพยาบาลคนเจ็บอย่างรวดเร็วเสียจนนางตั้งตัวไม่ทัน
พรึบ!!
“อนุหนิง ขออภัยขอรับที่พวกเรามาช้า”
กลุ่มคนมาใหม่ทำให้หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างเหล่าองครักษ์ที่แสนจะคุ้นหน้า คำเรียกขานที่แสนจะคุ้นเคยและยิ่งตราสัญลักษณ์บนที่คาดหัวนั่น ชัดเลยอย่าบอกนะว่าคนที่นอนจมกองเืจะเป็.....
“โอ๊ยยยย นี่มันวันซวยอะไรของข้า” รู้อย่างนี้น่าจะเชื่อท่านป้าไม่เข้าป่าเสียก็ดี
46
