Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 บทที่ 8 : ดรักม่า             เช้าวันที่ 3 มาถึง ข้าแปลกใจเล็กน้อยที่นอนหนุนแขนทั้งสองข้างบ้าง นอนตะแคงซ้าย ขวาหนุนแขนบ้าง แต่ไม่มีอาการปวดแขน หรือเหน็บชาเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังตื่นขึ้นมาได้อย่างสดชื่น แม้จะไม่ได้นอนบนเบาะ ห่มผ้าห่ม หัวหนุนหมอนนุ่ม ๆ ก็ตาม             “ หรือเป็นพรอีกอย่างของร่างนี้ที่ทำให้นอนหลับสบายทั้งคืนกันนะ ” ข้าอ้าปากหาวน้อย ๆ ขณะบิดตัวขับไล่ความง่วงที่ยังเกาะกินอยู่บ้าง ก่อนจะปาดน้ำตาที่เล็ดออกมาจากการหาว แล้วลุกจากเตียง เดินไปเตาผิง และสอบถามฟืนนิรันดร์ถึงขั้นตอนการทำปลาปิ้ง เพื่อจัดการทำมันเป็นอาหารเช้าวันนี้             วิธีทำปลาปิ้งให้ไม่คาว และแทะไม่โดนก้างนั้น อย่างแรกต้องผ่าท้อง ควักไส้มาล้างๆ แล้วค่อยเสียบไม้ปิ้ง แล้วเวลากินก็ต้องค่อยๆกินเนื้อส่วนรอบข้างตัว ไม่ใช่แทะไปทั้งตัว ซึ่งข้าฟังฟืนนิรันดร์อธิบายแค่นี้ก็ไม่อาจทำตามได้แน่ ด้วยข้าไม่มีความรู้ ความเข้าใจ ความสามารถในการจัดเตรียมปรุงอาหารใด ๆ มาก่อนแค่การจับมีดทำครัวยังไม่แน่ใจเลยว่าจะจับถูกวิธี จะหั่นผักได้ นับประสาอะไรกับการเตรียมเมนูปลา !             “ ปลาหาง่าย ตกแป๊ป ๆ ก็ได้ครึ่งร้อยตัว แต่ขาดวิธีปรุงแบบนี้ . . . จับไปป่นกับดินทำปุ๋ยให้หมด แล้วกินแต่แอปริคอตแบบเดิมดีไหมนะ? ” ข้าลุกขึ้นจากการนั่งคุกเข่าฟังคำแนะนำการทำปลาปิ้ง แล้วเดินออกจากบ้านไปรดน้ำแปลงผักหัวแรดิชสองแปลง 60 ต้น ที่เริ่มมีใบเขียวอ่อนของต้นกล้าโผล่พ้นดินมาแล้ว ฝั่งเมล็ดพันธ์ดี งอกกันยาวสุดคือ 5 เซนติเมตร ซึ่งถือว่าไวมาก เพราะเพิ่งจับเมล็ดลงแปลงเพาะได้แค่วันเดียวส่วนฝั่งเมล็ดพันธ์ไม่ค่อยดี งอกยาวสุดแค่ 2 เซนติเมตรเท่านั้น             “ ด้วยพรแห่งเทพีเพอร์ซีโฟเน่ ทำให้พืชพรรณเติบโตไวกว่าปกติสินะ ” ข้ารดน้ำ พรวนดิน ถอนวัชพืชที่เริ่มงอกรอบๆแปลงผักทั้งสองไป จนเวลาล่วงเลยถึงแปดโมงเช้า ท้องก็เริ่มส่งเสียงประท้วงขออาหารเช้าขึ้นมา               “ คุณต้นแอปริคอตข้างแปลงผักดอกก็เริ่มบานแล้ว สองสามวันน่าจะมีลูก รีบโตไวๆนะ ” ข้ารดน้ำรอบต้นแอปริคอตข้างแปลงผัก ก่อนจะเดินเข้าป่าฝั่งขวาของบ้านเพื่อไปขอแบ่งอาหารประจำวันนี้ 3 ลูกจากต้นแอปริคอตต้นเดิม ที่วันนี้ลูกดกเต็มต้น และมีหลายลูกร่วงลงพื้นเกลื่อน             ข้ากินแอปริคอตลูกหนึ่งไป เก็บๆลูกที่ร่วงพื้นไป แต่พอจะลองใส่กระเป๋า กลับพบว่าลูกที่ร่วงพื้นไม่อาจใส่ช่องเดียวกับลูกที่ได้รับมาจากต้นได้ เพราะชื่อของมันนั้นต่างกัน             “ แอปริคอตสด กับแอปริคอตที่ร่วงหล่น เป็นคนละชนิดไอเทม? แปลกดี ” ข้าขมวดคิ้ว ก่อนคิดหาวิธีจะนำแอปริคอตที่ร่วงหล่นจำนวนหลายสิบลูกไปปลูกที่ริมลำธารหลังบ้าน ซึ่งพื้นดินฝั่งหลังบ้านข้านั้นรกร้าง ขาดความชุ่มชื้น ไม่มีพืชงอก ขัดกับฝั่งป่าอีกฝั่งของลำธาร เลยตั้งใจจะนำแอปริคอตไปนำร่องปลูกก่อนจะเชิญชวนหญ้าวิ่งตามกันไป             และเพื่อให้แผนนี้ของข้าสำเร็จ ข้าจึงคิดว่าควรหาภาชนะมาใส่ผลไม้ที่จะเป็นเมล็ดพันธ์สวนแอปริคอตหลังบ้านให้ข้า สิ่งแรกที่แวบเข้ามาคือตะกร้าไม้ แต่ข้าหาได้มีความรู้ใดในงานหัตถกรรม จักร สานไม่ข้าจึงต้องพึ่งพาพลังแห่งเทพีเพอร์ซีโฟเน่             “ ข้าแต่ผืนป่า ข้าขอแบ่งปันกิ่ง ก้านพฤกษา ช่วยกันสานเป็นตะกร้าบรรจุลูกแอปริคอตไปปลูกที่สวนหลังบ้านข้าด้วยเถิด ” ข้าเอ่ยคำขอร้องตามที่ใจคิด ผลที่ได้คือ กิ่งก้านใบไม้ต่างพากันลอยตัวมาสานเป็นตะกร้าไม้ กว้าง 50 เซนติเมตร ยาว 20 เซนติเมตร สูง 10 เซนติเมตร พร้อมหูหิ้วเถาวัลย์ขดสีเขียวสวยสดใส
ข้ารับมันมาก่อนจะขอบคุณผืนป่า เก็บลูกแอปริคอตที่ร่วงหล่นใส่ตะกร้าจนเต็ม แล้วเดินไปยังลำธารหลังบ้าน ก่อนลงมือปลูกสวนแอปริคอตให้ห่างกันพอประมาณ และเชิญชวนหญ้ามาอาศัยบริเวณนี้เพิ่มเติม ก่อนจะรดน้ำจนชุ่ม แล้วเดินกลับบ้านไปนั่งพักที่ริมระเบียง เพื่อชื่นชมแปลงผักแรดิชที่ค่อยๆโตแบบทันตาเห็นท่ามกลางแสงแดดอุ่นๆยามสายใกล้เที่ยง             วันที่ 8 สัปดาห์ที่ 2 แห่งการใช้ชีวิตในร่างคอร่า อวตารแห่งเทพีเพอร์ซีโฟเน่ ข้าได้ตื่นเช้าตามปกติกินแอปริคอตที่ตุนไวในกระเป๋าบนเตียงไม้แข็งๆ เย็นๆ ก่อนจะลุกออกจากบ้านไปดูแปลงผักแรดิชที่โตพร้อมเก็บเกี่ยวแล้ว ข้าก็จุดการเทเถาวัลย์ทั้งหมดในกระเป๋าออกไปกองกันบนระเบียงก่อนจะเก็บหัวแรดิชเข้ากระเป๋าทั้ง 60 ต้น จากนั้น ข้าไปจัดการเทปลาจำนวน 50 ตัวที่ข้าตกมาได้ตั้งแต่วันแรกๆ แต่ไม่ได้ลงมือทำอะไรกับมันเพราะทำไม่เป็นลงดินไป แล้วทำการสับด้วยจอบขณะขุด ไถ ฝัง กลบ ผสมกับดินเพื่อเพิ่มธาตุอาหารแต่หากทำแบบปกติ ต้องใช้เวลานานกว่าปลาจะย่อยสลายลงดินแน่ ข้าเลยขอร้องให้ดินช่วยกินอาหารที่ข้าป้อนให้ไวๆหน่อย ผลก็คือ ซากปลาที่เละเทะและเหม็นคาวคละคลุ้ง เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วจนเหมือนจุดเกิดเหตุฆาตกรรม ได้ค่อยๆถูกดินกลืนกินลงไปอย่างรวดเร็ว และดินก็เรืองแสงสีน้ำตาลอ่อนออกมาเมื่อซากหัวปลาตัวสุดท้ายถูกดูดลงดินไป ข้าก็ทำการรดน้ำลงดินแล้วขุดไถกลบอีกครั้ง ก่อนจะเดินมานั่งพักที่ระเบียง แล้วเปิดหน้าต่างกระเป๋าขึ้นมาดู              “ หัวแรดิช 60 หัว เก็บเกี่ยวเรียบร้อย แล้ว. . . จะส่งยังไงล่ะเนี่ย? ” ข้าเอียงคออย่างสงสัย ก่อนจะลองจิ้มไปที่หน้าต่างภารกิจ ก็พบว่าในภารกิจถวายหัวแรดิชให้เทพฮาเดส เทพีเพอร์ซีโฟเน่ มีช่องใส่หัวแรดิชอยู่ 2 ช่อง ข้าเลยกลับไปหน้ากระเป๋า แล้วคัดเลือกหัวแรดิชที่ดูรูปร่างดี สีสวย และคุณสมบัติดีสุดทั้งด้านความสดใหม่ ความชุ่มช่ำ และสารอาหารออกมาสองลูกลากค้างไว้ในหน้าจอ แล้วเปลี่ยนแท็บไปหน้าภารกิจ ก่อนจะลากมาวางลงช่องทั้งสอง ก่อนจะมีปุ่มส่งภารกิจในกรอบสีเหลี่ยมผืนผ้าสีเขียวสดใส มีเถาวัลย์สีน้ำตาลอ่อนเลื้อยล้อมรอบกรอบ             “ ปุ่มกดส่งภารกิจวิจิตรบรรจงสวยงามขนาดนี้ รางวัลที่ได้จะสวยขนาดไหนนะ ” ข้ายิ้มออกมาอย่างตื่นเต้นก่อนจะจิ้มปุ่มไป หน้าจอภารกิจก็เรืองแสงสีเขียวออกมาก่อนจะปิดตัวลง ข้าใจหายวูบตกไปตาตุ่มด้วยกลัวว่าข้าทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ มือซ้ายก็พยายามจิ้มๆเปิดหน้าจอที่กำไลบนข้อมือขวาหลายครั้งแต่ก็ไม่เกิดอะไรขึ้นยิ่งทำให้ข้ารู้สึกตื่นตะหนก            แต่ก่อนข้าจะโวยวายขอความช่วยเหลือ หน้าจอก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมจดหมายแบบโบราณเป็นม้วนกระดาษสีน้ำตาลอ่อน ที่ข้าต้องจิ้มเลื่อนลากม้วนลงมาเพื่อเปิดอ่าน ข้างในมีข้อความเขียนด้วยหมึกสีแดงแบบเลือดเป็นตัวอักษรกรีกโบราณที่งดงามมาก แต่บังเอิญข้าอ่านไม่ออก เลยเลื่อนขึ้นรัวๆ จนเจอข้อความภาษาที่ข้าพออ่านออกบ้าง แต่ยังคงไว้ซึ่งลายมือที่งดงามผ่านน้ำหมึกสีแดง ที่อธิบายว่าจดหมายนี้เขียนขึ้นเพื่อขอบคุณข้า ผู้ถวายเครื่องสักการะเป็นหัวแรดิชที่อร่อย เลิศรส และยังอุดมไปด้วยความบริสุทธิ์ของธรรมชาติในแปลงเพาะ รวมทั้งจิตใจของผู้ลงมือเพาะปลูกด้วย จ้าวแห่งยมโลกจึงได้ประทานของรางวัลให้ข้าเป็นเงินจำนวน 8 ดรัคม่ามาให้เป็นค่าแรง พร้อมกับพัฒนากำไลพฤกษาใบไม้ผลิให้สามารถเชื่อมต่อกับตลาดแห่งยมโลกได้             “ ดรัคม่า? สกุลเงินกรีกโบราณสินะ. . . แล้วมูลค่าของมันคือเท่าไหร่กัน 8 ดรัคม่านี่มาก หรือน้อย? ไม่มีอะไรใช้เปรียบเทียบได้ด้วยตอนนี้. . . คงต้องเทียบดูกับราคาสินค้าในตลาดยมโลกเอา ” ข้าม้วนเก็บจดหมายไป มันก็ลอยเข้าแท็บใหม่ “ เกียรติยศ ” ที่ขึ้นมาข้างแท็บสมุดบันทึก และมีแท็บ “ ตลาดยมโลก”ขึ้นมาข้างๆแท็บเกียรติยศอีกที
ดูเหมือนว่ารางวัลที่ข้าได้จากเทพ เทพีจะเก็บในแท็บเกียรติยศสินะ ก็ดี จะได้ไม่เปลืองช่องกระเป๋าของข้า จากนั้นข้าก็จิ้มหน้าภารกิจเพื่อกดรับรางวัล เป็นเหรียญเงินที่มีรูปหน้าชายผมหยิกม้วนๆกลมๆบ้าง หน้าสตรีรัดเกล้าด้วยช่อมะกอกบ้าง หน้าคนโทเทเหล้าบ้างจำนวน 8 เหรียญ ขนาดประมาณนิ้วโป้งของข้า และพอข้ายัดเหรียญทั้ง 8 ใส่หน้าต่าง ก็มีช่องบอกจำนวนเงินเพิ่มเข้ามาที่มุมซ้ายบน             จากนั้นข้าก็จิ้มหน้าตลาด ซึ่งมันก็ขึ้นหน้าจอสีดำ มีปุ่มสองอันขึ้นมา ได้แก่ สั่งซื้อ กับ เดินซื้อ ข้าคิดว่าหากกดเดินซื้อ ข้าต้องถูกส่งตัวไปตลาดยมโลก ได้เลือกซื้อสินค้าเองแน่ แต่ตอนนี้ข้ายังไม่อยากไปที่นั่นนัก เลยเลือกสั่งซื้อ ก็มีหน้าจอแบบแคตตาล็อคสินค้าออนไลน์ขึ้นมา   ข้าที่เชี่ยวชาญด้านการเลือกซื้อสินค้าออนไลน์ทั้งโลกจริงและโลกเกมเลยใช้งานสะดวก ขั้นแรกที่ข้าทำคือ กดดูว่าสินค้าถูกสุดคืออะไรผ่านช่องFilterค้นหา และก็พบว่าสิ่งที่ถูกสุดคือก้อนหินธรรมดาๆ ขนาดเท่ากำปั้น ราคา 1 Tetartemorion ซึ่งข้าก็งงเข้าไปอีกว่ามันเท่ากับกี่ดรัคม่า แต่ดีที่หน้าจอนี้มีระบบที่เอื้อต่อผู้ใช้ ปุ่มเครื่องหมาย ? มุมขวาบนที่อยู่หลังจำนวนเงินที่ข้ามี คือที่พึ่งของข้า เมื่อข้าจิ้มไป มันก็เด้งตารางเทียบสกุลเงินกรีกโบราณขึ้นมา          “ โอ่ย สกุลเงินกรีกโบราณนี่เยอะแยะจัง ที่ข้าอ่านๆมารู้จักแค่ดรัคม่าแล้วนี่อะไรกัน เทอต้า , ไตรเฮอร์มิ , เฮอมิ , ไตรต้า , โอโบล , ไดโอโบล , ไตรโอโบล , เทอโตโบล งงจริง ๆ ” ข้าลูบคางด้วยมือขวาขณะอ่านตารางที่มีชื่อเรียกเหรียญต่าง ๆ และอัตราแลกเปลี่ยนที่ยาวหลายบรรทัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 บทที่ 8 : ดรักม่า

นิยายแนะนำ

Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 บทที่ 8 : ดรักม่า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้