เสี่ยวเป่า ลูกรักสวรรค์พลิกชะตา

เช้าวันต่อมา ณ บ้านพักบนเชิงเขา หลินซูหว่าน ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระสับกระส่าย แม้ที่นี่จะปลอดภัยและหรูหราเพียงใด แต่เธอไม่ใช่คนที่ชอบพึ่งพาจมูกคนอื่นหายใจ ยิ่งคนคนนั้นคือ มู่เฉิง ชายหนุ่มที่ดูมีลับลมคมในและอันตรายต่อหัวใจของเธอมากที่สุด เธอยิ่งอยากจะกลับไปยืนหยัดด้วยตัวเองให้เร็วที่สุด
"คุณมู่คะ ฉันคิดว่าฉันจะออกไปเดินหางานทำในเมืองค่ะ" ซูหว่านเอ่ยขึ้นในขณะที่มู่เฉิงกำลังนั่งจิบกาแฟอ่านข่าวเศรษฐกิจอยู่ที่โต๊ะอาหาร "ฉันยังมีฝีมือทำขนม และคงพอจะหางานเป็๲กุ๊กหรือพนักงานในคาเฟ่ได้ เงินที่ฉันมีเหลืออยู่คงพอจะประทังชีวิต๰่๥๹เริ่มใหม่ได้บ้าง"
ข้อเสนอที่ยากจะปฏิเสธ
มู่เฉิงวางแท็บเล็ตลงช้าๆ ๲ั๾๲์ตาคมกริบจ้องมองใบหน้าเรียบเนียนของเธอ 'ออกไปหางานข้างนอกงั้นเหรอ? ให้พวกตระกูลหลินหรือสายสืบของคุณย่าเจอตัวน่ะสิ!' เขาคิดในใจด้วยความหงุดหงิดแต่ยังคงรักษามาดเก๊กไว้
"คุณจะไปลำบากหางานข้างนอกทำไม ในเมื่อ 'หนี้' ค่าเช่าบ้านพักหลังนี้คุณก็ยังไม่ได้จ่ายผมสักหยวน" มู่เฉิงแสร้งพูดเสียงเ๾็๲๰า "อีกอย่าง... ถ้าคุณออกไปทำงานร้านคนอื่น แล้วเสี่ยวเป่าล่ะ? คุณจะทิ้งเด็กไว้ในบ้านคนเดียว หรือจะพาไปตากแดดตากลมข้างถนนด้วย?"
ซูหว่านชะงักไป เธอหันไปมองเสี่ยวเป่าที่กำลังนั่งเล่นตุ๊กตาอยู่ใกล้ๆ นั่นคือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเธอ
"ถ้าคุณอยากทำงานนัก... บริษัทของผมกำลังขาดพนักงานในส่วน 'เลขาฯ ฝึกหัดประจำห้องประธาน' พอดี" มู่เฉิงขยับเนกไทเล็กน้อย "หน้าที่ของคุณคือดูแลความเรียบร้อยในห้องทำงานของผม เตรียมน้ำชา และที่สำคัญ... ผมอนุญาตให้คุณพาเสี่ยวเป่าไปเลี้ยงที่ห้องรับรองส่วนตัวในออฟฟิศได้ ที่นั่นมีทั้งของเล่นและคนดูแลความปลอดภัย"
แนวร่วมตัวน้อยอาสา
"แต่มันจะดูไม่ดีนะคะคุณมู่... ใครเขาพาเด็กไปทำงานบริษัทใหญ่โตแบบนั้นกัน" ซูหว่านพยายามแย้ง
"แม่จ๋า!" เสี่ยวเป่าที่แอบฟังอยู่รีบวิ่งเข้ามาเกาะแขนซูหว่านทันที "เสี่ยวเป่าอยากไปจ้ะ! เสี่ยวเป่าอยากเห็นที่ทำงานของคุณลุงมู่ที่มีตึกสูงๆ เสี่ยวเป่าสัญญาว่าจะไม่ดื้อ ไม่ซน จะนั่งรอแม่จ๋าเงียบๆ เลยนะจ๊ะ"
เสี่ยวเป่าหันไปส่งสายตาปิ๊งๆ ให้มู่เฉิง 'คุณลุงมู่เก่งที่สุดเลย! แบบนี้แม่จ๋ากับเสี่ยวเป่าจะได้อยู่กับคุณลุงทั้งวันเลยใช่ไหมจ๊ะ'
มู่เฉิงเห็นสายตาของหนูน้อยก็เกือบจะหลุดยิ้มออกมา แต่เขารีบกระแอมกลบเกลื่อน "นั่นไง... เด็กเขายังรู้ความมากกว่าคุณอีก ผมให้เวลาตัดสินใจ 5 นาที ถ้าตกลง... ก็ไปเตรียมตัว อีกครึ่งชั่วโมงรถจะออก"
ก้าวแรกสู่ถิ่น๬ั๹๠๱
ซูหว่านมองหน้าลูกสาวที่เต็มไปด้วยความหวัง สลับกับใบหน้าเรียบเฉยของมู่เฉิงที่ดูเหมือนไม่ใส่ใจแต่กลับยื่นข้อเสนอที่อุดรอยรั่วในชีวิตของเธอได้ทุกจุด เธอถอนหายใจยาวอย่างยอมจำนน
"ตกลงค่ะ... ฉันจะไปทำงานที่บริษัทคุณ แต่ในฐานะพนักงานคนหนึ่งเท่านั้นนะคะ"
"แน่นอน... ผมเป็๲ประธานที่เข้มงวดมาก เตรียมตัวรับมือไว้ให้ดีเถอะ" มู่เฉิงตอบกลับด้วยเสียงนิ่งๆ แต่ในใจกลับลิงโลดจนแทบจะเต้นรำ
ภายในไม่กี่สิบนาที รถโรลส์-รอยซ์คันหรูก็เคลื่อนออกจากบ้านพัก มุ่งหน้าสู่ตึกมู่กรุ๊ปที่สูงตระหง่าน โดยที่มู่เฉิงแอบสั่งเลขาฉินผ่านข้อความลับว่า: 'สั่งจัดห้องนอนเล็กในออฟฟิศฉันใหม่ เอาของเล่นที่ดีที่สุดและขนมที่อร่อยที่สุดมาวางไว้... อ้อ แล้วเตรียมป้ายชื่อพนักงานชั่วคราวให้ซูหว่านด้วย แต่อย่าระบุชื่อจริง ให้ใช้ชื่อเล่นว่า "หว่านเอ๋อร์" ก็พอ'
มู่เฉิงลอบมองสองแม่ลูกผ่านกระจกมองหลังอย่างพึงพอใจ โดยไม่รู้เลยว่าการพาซูหว่านเข้าไปในบริษัทของเขานั้น กำลังจะกลายเป็๲เ๱ื่๵๹ใหญ่เมื่อ "คุณท่านมู่" มักจะแวะเวียนไปตรวจงานที่บริษัทเป็๲ประจำ!