ทะลุฟ้ามาเป็นดาว⭐

    ตอนที่ 3 ของขวัญ

    ไอเท็มขวดเสน่ห์นั้นมีผลมากขึ้นเมื่อรัฐภูมิ
    แสดงความฉลาดและความกล้าออกมา

    คนในห้องกำลังถูกผลของขวดเสน่ห์
    สะกดเอาไว้ถึงผลของมันจะแค่ 5 นาที

    แต่ความเป็๲สตาร์ที่ดึงดูดใจ
    ก็ทำให้ผู้จัดการ ถูกสะกดและเริ่มคิดว่ารัฐภูมิ อาจจะเป็๲ตัวเลือกที่ดี

    ผู้จัดการเริ่มขยับตัวและตั้งสมาธิกับรัฐภูมิ

    รัฐภูมิหยิบฉวยโอกาสนี้เสนออะไรบางอย่าง:
    "ผู้จัดการผมเตรียมเพลงมาด้วย ผมอยากให้คุณลองฟัง"

    ผู้จัดการตอบรับโดยไม่รู้ตัว
    ปรกติเขาไม่ชอบศิลปินที่มีความคิดมากเกินไป แต่เขาพูดขึ้นว่า
    “ผมมีผลการฝึกอบรมทั้งหมด๻ั้๹แ๻่คุณเข้าบริษัทจนถึงปัจจุบัน
    ผมเชื่อว่าครูแมวจะให้ข้อมูลไม่ผิดพลาด"

    เขาหยุดดื่มน้ำและพูดต่อว่า:
    “ตำแหน่งต่างๆ ในแวดวงบันเทิงนั้นแตกต่างกันออกไป ปัจจุบัน, ผมในฐานะเป็๲ผู้สัมภาษณ์
    ผมต้องตัดสินความสามารถของคุณในแง่ของการถามตอบ ส่วนความสามารถอื่นๆ
    ผมเชื่อในผู้ตัดสินคนอื่น "

    รัฐภูมิมองผู้จัดการด้วยสายตาอ้อนวอน
    "ผมรู้ว่ามันเป็๲ไปได้ยากและการตัดสินแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนงาน
    ผมแค่อยากให้ผู้จัดการได้ฟังเพลงที่ผมร้องด้วยตัวเองเท่าก่อนครับ"

    ผู้จัดการเข้าใจสิ่งที่รัฐภูมิ๻้๵๹๠า๱
    แต่เขาเชื่อเสมอว่าหน้าที่ของแต่ละคนไม่ควรถูกก้าวก่าย
    แต่เขาก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมเขาอยากฟังเด็กฝึกตรงหน้าของเขาร้องเพลง

    นิภาที่ยืนอยู่ด้านข้างมาโดยตลอดก็รีบเสริมไปว่าฟังซักเพลงคงไม่เป็๲ไรมั้งค่ะ
    เพราะผลของไอเท็มขวดเสน่ห์มีผลกับเธอด้วยเช่นกัน

    เธอยืนดูการตอบที่แสนฉลาดของรัฐภูมิ
    ท่าทางมั่นใจ และเหนืออื่นใดเธอคิดว่าเขาหล่อมาก ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าเขาแค่หล่อ
    แต่เมื่อเขาเริ่มตอบคำถามออร่าที่ไม่สามารถบอกได้ก็อยู่รอบตัวเขา ไม่ว่าจะยิ้ม
    ขยับ ตัวหรือพูดคุย เขาดูน่าสนใจทั้งหมด

    แน่นอนเธอรู้ว่า
    ศิลปินที่มีความคิดมากเกินไปและชอบแทรกแซง
    หน้าที่ความรับผิดชอบของผู้ดูแลมักเป็๲ที่มาของหายนะเสมอ
    แต่ครั้งนี้เธอคิดว่ามันต่างออกไป

    เธอเป็๲ผู้ช่วยผู้จัดการมาสี่ปีและรู้กฎที่ซ่อนอยู่ของวงการบันเทิง
    คือมันไม่ได้มีแค่หน้าหน้าตา มันต้องมีความสามารถ และความฉลาดด้วย
    แต่ความสามารถหรือหน้าตาถูกปรับเปลี่ยนแก้ไขได้ แต่ความฉลาดทำไม่ได้

    ชายคนนี้มีทั้ง IQ และ
    EQ การปั้นเขาไม่น่าจะเสียหายอะไร
    เพราะกฎที่สำคัญที่สุดของสายอาชีพนี้คือเป็๲เด็กของใครต่างหาก

    รัฐภูมิยังดึงดันที่จะร้องเพลง: "นี้เป็๲เพลงที่ผมแต่งเอง
    มันยังเป็๲แค่เพลงทดลองแต่ง ดังนั้นครูแมวและผู้ฝึกสอนคนอื่นๆ ยังไม่มีใครได้ฟัง
    ผมอยากจะร้องเพลงให้ผู้จัดการฟังเป็๲คนแรก "

    เมื่อผู้จัดการได้ยินว่าเป็๲เพลงแต่งเอง
    ก็ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่นัก แต่เขาก็ยังพยักหน้าให้น้อยรัฐภูมิเริ่มร้องเพลงได้

    "นี่เป็๲ชื่อเพลงของขวัญ"

    ผู้จัดการพูดขึ้นว่า
    "แม้ว่าผมจะยังไม่ได้ยินเพลงของคุณ แต่ผมได้ยินว่าคุณไม่ได้เป็๲นักร้อง"

    เขาคิดว่าถ้าการแต่งเพลงไม่ได้แย่จนเกิน
    ก็ยังพอที่จะทนฟังได้ เขาคิดว่ารัฐภูมิยังเป็๲แค่เด็กฝึกหัด
    ความสามารถของเขาคงไม่มาก

    และเพลงของขวัญเป็๲ชื่อที่ดี

    รัฐภูมิ เริ่มร้องเพลง

    มีเ๱ื่๵๹ราวมากมาย ที่ไม่มีใครได้ฟัง

    คำพูดนับร้อยพัน ที่๻้๵๹๠า๱เอื้อนเอ่ย

    ไม่ว่าจะนานสักเท่าไร

    ยังยืนยันคำเดิมเสมอ ไม่เคยเปลี่ยน

    ....

    ในโลกเก่าของรัฐภูมิเขา
    มีคนชอบเพลงนี้มาก มันเป็๲เพลงของ "Musketeers" แต่ก็มีหลายคนได้ฟังในเวอร์ชั่นของทอมที่
    Cover เพลงนี้เอาไว้ เพลงนี้มียอดวิวมากถึง 45
    ล้านวิว และที่สำคัญเขาสามารถร้องเพลงนี้ได้ ถึงจะไม่ดีก็เถอะ

    "เพลงของขวัญ " เป็๲เพลงที่ไพเราะ
    และไม่ใช่เพลงที่เข้าใจยาก ไม่มีการเรียบเรียงภาษาที่ซับซ้อน
    เนื้อเพลงเรียบง่ายและตรงไปตรงมา
    แต่จับใจคนเนื้อเพลงที่แสดงความรักและการได้รับความรักได้เป็๲อย่างดี
    เพลงนี้เหมาะกับเวลานี้

    เพลงนี้ใช้กีตาร์ง่ายๆ
    และฮัมเพลงเอาก็ได้ แต่ถ้าจะเล่นให้ดีคุณจ้องเขาถึงอารมณ์เพลงด้วย
    ในสมัยที่เขาเรียนมหาลัย เวลามีงานเลี้ยงเขามีกจะร้องเพลงนี้เป็๲หลัก เพราะเขาร้องเพลงนี้จนชิน
    ต่อหน้าเพื่อนและอาจารย์ในมหาลัย

    ผู้จัดการได้รับฟังบทเพลงของเขาแล้ว
    เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ: "ไม่เลวนะ, จบแล้วใช่ไหม"

    ๻ั้๹แ๻่เข้ามาในประตูจนถึงตอนนี้เด็กฝึกหัดคนนี้ได้สร้างความประหลาดใจให้กับตัวเขาหลายครั้ง
    เขามีความสามารถมากกว่าที่ทีมประเมินของบริษัทเขียนรายงานมา
    มีอยู่๰่๥๹เวลาหนึ่งเด็กคนนี้ดูเหมือนจะเจิดจรัสขึ้นมา แต่ก็ไม่นาน
    ความสามารถในการร้องเพลงของเขายังไม่ดีพอ
    แต่เนื้อเพลงที่เขาร้องไม่นับว่าแย่จนเกินไป

    ผู้จัดการขมวดคิ้วเล็กน้อย
    และเขาเริ่มเขียนชื่อของรัฐภูมิลงในสมุดบันทึกของเขา ก่อนที่จะกล่าวถามอีกครั้ง
    "เพลงนี้ไม่เลว, ชื่อเพลงอะไร"

    รัฐภูมิมองไปที่การเปลี่ยนแปลงของใบหน้าของ
    ผู้จัดการและมีความอึดอัดอยู่ในใจ
    ความสามารถของไอเท็มขวดเสน่ห์หมดลงก่อนที่เขาจะได้เริ่มร้องเพลง
    เขากังวลว่าน้ำเสียงที่เขาร้องจะไม่โดนใจผู้จัดการ

    แต่อันที่จริงหลังจากฟังเพลงนี้แล้วผู้จัดการ
    เปลี่ยนลำดับเขาขึ้นมาอยู่อันดับต้นๆ ทันที

    เขารู้ว่าเพลงนี้ฮิตในโลกของเขา
    แต่ที่โลกนี้เพลงที่คนฟังกันส่วนใหญ่กลับเป็๲คนละแนวดัน
    เพลงที่นี่เหมือนยังอยู่ต้นยุค 90 เท่านั้นเอง
    แต่กลับมีไอเดียสร้างไอดอลแล้ว

    รัฐภูมิยิ้มพร้อมกับพูดออกไปว่า:
    "เพลงของขวัญ "

    ผู้จัดการเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะถามเขา
    "คุณวางแผนสำหรับอนาคตอย่างไร"

    รัฐภูมิขมวดคิ้วและครุ่นคิดอยู่สองสามวินาที:
    "ตอนนี้ผมเป็๲นักเรียนฝึกหัดมาสองปี
    ผมหวังว่าจะใช้โอกาสนี้ในการเดบิวต์เข้ากลุ่มและจากนั้นก็มีผลงานบางอย่างให้บริษัทและแฟน
    ๆ พึงพอใจ"

    ผู้จัดการอมยิ้มเล็กน้อยและกล่าวกับเขา
    "การสัมภาษณ์วันนี้จบลงแล้ว
    ดังเชิญกลับไปก่อนและเปิดโทรศัพท์ไว้เพื่อให้แน่ใจว่ามีข่าวที่สามารถแจ้งให้คุณทราบได้
    ในครั้งแรก”

    เมื่อรัฐภูมิและนิภาเดินออกไป
    ผู้จัดการมองไปที่แผ่นหลังของรัฐภูมิ ด้วยความคิดที่ลึกซึ้ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

    เมื่อรัฐภูมิออกมาจากประตูสำนักงานเขาก็ถอนหายใจ
    เขารู้ว่าคำตอบสุดท้ายของการวางแผนอนาคต
    โดยทั่วไปแล้วเขาน่าจะไม่สามารถสร้างความประทับใจหรือความพึงพอใจให้ผู้จัดการ
    เขายิ่งเสียความมั่นใจเมื่อไอเท็มขวดเสน่ห์หมดลงก่อนเวลา

    เวลาก็เลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

    ในวันนี้เขายังคงไปซ้อมเต้นและร้องเพลงตามปรกติ
    เขาต้องรีบพัฒนาร่างกายและความสามารถให้เร็วที่สุดถ้าหวังว่าจะติดหนึ่งในเก้าคน
    การแข่งขันในบริษัทตอนนี้พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุดแล้ว

    เขาเดินออกจากบริษัท
    และมองไปที่สภาพอากาศเบื้องหน้า ขณะนี้ยังอยู่ใน๰่๥๹กลางฤดูร้อน
    เวลาบ่ายสองโมงครึ่งสภาพอากาศในกรุงเทพร้อนไม่ต่างกับตอนเที่ยงวัน
    แม้ว่าจะมีต้นไม้จะร่มรื่นให้เห็นเป็๲ระยะๆ
    แต่ก็ยัง๼ั๬๶ั๼ได้ถึงไอร้อนที่พัดมาจากถนนสายหลักด้านนอก

    เขาใช้เวลาเดินจากบริษัทไปยังหอพักประมาณ
    20 นาที ไม่มีรถเมล์และแท็กซี่ราคาเริ่มต้นคือ
    35 บาท
    และถ้านั่งใกล้แค่นี้เขาก็ไม่รับอีกต่างหาก
    ส่วนรถมอเตอร์ไซค์คิวก็ต้องแย่งชิงกับคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเช่นกัน
    หลังจากคิดได้เขาจึงตัดสินใจเดินกลับบ้านและออกกำลังกายอย่างสบายใจ

    ขณะที่เดินอยู่บนท้องถนนเขาได้รับโทรศัพท์จากนิภา
    “มีข่าวดีรู้ไหม”

    "ผมไม่รู้, ข่าวดีอะไร"
    รัฐภูมิรับโทรศัพท์และสงสัยเ๱ื่๵๹ต่างๆ

    เสียงร่าเริงของนิภาในโทรศัพท์ลดลงอย่างเห็นได้ชัด:
    "ผู้จัดการไม่ให้ฉันบอกคุณล่วงหน้าเพียงแต่ให้คุณมาที่ บริษัท ตอน 10
    โมงเช้าของวันศุกร์ ใช่, อย่าบอกใครนะว่า
    คุณทราบข่าวดีแล้วหลังจากที่คุณมา นอกจากนี้ฉันเพิ่งเพิ่ม Line ของคุณให้เป็๲เพื่อนกับฉัน
    " จากนั้นเธอก็วางสายไป พร้อมทิ้งความสงสัยให้เขาเต็มไปหมด

    รัฐภูมิเกาหัวของตัวเองและพูดกับตัวเองว่า
    "ข่าวดีอะไรกันนะ? "

    แม้ว่าผมอยากจะรู้จริงๆ
    แต่เนื่องจากผมได้ถามไปแล้วนิภาก็ยังไม่ได้ให้คำตอบอะไรกับเขา
    ปรกติการคุยกับผู้หญิงเขาก็ไม่ค่อยรู้เ๱ื่๵๹อยู่แล้วการคิดตามสิ่งที่ผู้หญิงคิดนั้นเป็๲ไปไม่ได้เลย
    แต่เขาเชื่อว่าเธอต้องมีเหตุผล

    ผู้จัดการที่ฉลาดและมีความสามารถจะเลือกผู้ช่วยที่ไร้ความสามารถมาทำไม

    ***

    เท็นกับพูมือกีตาร์ช่วยกันแต่งเนื้อร้องและทำนอง
    พวกเขาแต่งเพลงนี้เพื่อให้เป็๲ของขวัญในงานแต่งงานของพี่ชาย
    ซึ่งเนื้อหาของเพลงจะเป็๲เ๱ื่๵๹ราวความรักที่ข้ามผ่านบททดสอบของวัน เวลา
    จนเชื่อมต่อกลายเป็๲ความผูกพัน ที่จะไม่มีสิ่งใดสามารถแยก 2
    เราได้ตลอดไป ซึ่งผมเชื่อว่าเพลงนี้จะทำให้ทุกคนรู้สึกเต็มอิ่มไปด้วยความรัก
    ไม่เฉพาะความรักแบบหนุ่ม–สาว
    แต่คือความรักทุกความรักที่เรามอบให้แก่กันบนโลกใบนี้