อยู่ๆ ฉันก็กลายเป็นตัวละครในเกม

12.25 น. พักกลางวัน

วันนี้เป็๞วันมาเรียนวันสุดท้ายของสัปดาห์นี้แล้วเย่ๆๆ พรุ่งนี้ก็จะวันเสาร์แล้ว อยากให้วันนี้ผ่านไปเร็วๆจังเลยยยยยย แล้วก็วันนี้มีการแข่งขันรอบคัดเลือกของเกมแบทเทิลโนวันด้วยสงสัยใช่ไหมล่ะว่าคืออะไร ก็คือเกมที่ฉันกำลังเล่นกับเพื่อนๆอยู่ตอนนี้ไง ต้องใช้เวลาพักกลางวันให้คุ้มค่าการแข่งขันจะจัดขึ้นตอน1ทุ่มตรงฉันน่ะ ตื่นเต้นมากๆ แต่ว่าทีมเรายังขาดอีกหนึ่งคน

“เจสันทีมเรายังขาดอีกคนหนึ่ง...จะหาใครมาเข้าทีมดีล่ะ” อลิซถาม

“ไม่ต้องห่วงเลยอลิซน้องชายสุดที่รักของฉันจะมาช่วยเล่นให้ทีมเรา”

“น้องแกจะไม่เป็๲ตัวถ่วงทีมเราเหรอ”จูนี่พูดพร้อมทำหน้าตาสิ้นหวัง

“เอาน่าก็ยังดีกว่าไม่ได้เข้าร่วมเพราะคนไม่ครบเดี๋ยวเย็นนี้มาซ้อมกันอีกทีนึง ชวนน้องมาได้เลย ส่งลิงก์คำเชิญเข้าร่วมทีมให้น้องด้วยนะเจสัน”

“เน้นเข้าร่วมไม่เน้นเข้ารอบ ฮ่าๆๆๆๆ”

“แต่ฉันอยากเข้ารอบบบบบ”จูนี่แผดเสียงใส่เจสัน

15.40 น.

“มาๆ เข้าเกม”

“น้องแกมายังเจสัน”

“เดี๋ยวแชทไปบอกก่อน”เจสันรับทักไปบอกน้องชายวัยประถมที่ตอนนี้กลับจากโรงเรียนและอยู่บ้านแล้ว

“มาๆๆ ขอที่1” อลิซพูดพร้อมเข้าเกม

[ในเกม]

อลิซ

ชื่อเกม :ชอบสตรอว์เบอร์รี่

ตำแหน่ง Sniperผู้จู่โจมระยะไกล ชี้เป้า แม่นยำเก็บงาน

จู่นี่

ชื่อเกม :คุณหนูจูนี่

ตำแหน่ง Scoutผู้ลอบหาข้อมูล หน่วยลาดตระเวน สื่อสารดี

เจสัน

ชื่อเกม :ท่านเจสัน

ตำแหน่ง Chargerตัวเปิดประจำทีม บุกโจมตีระยะประชิด

น้องชายเจสัน ที่มาเล่นแทนตำแหน่งนี้ให้

ชื่อเกม :พี่เจโน่

ตำแหน่ง Attackerผู้จู่โจมต่อเนื่อง แม่นยำ ฉับไว จ่ายดาเมจไม่ขาด

ท่านเจสัน :“ฮัลโหลครับ เปิดไมค์ด้วย ”

พี่เจโน่ :”เปิดแล้วๆ”

คุณหนูจูนี่: “เจโน่ค้าบ ยิงอย่างเดียวเลยนะลูก”

พี่เจโน่ :”ค้าบบบบ”

ชอบกินสตรอว์เบอร์รี่: “พร้อมยัง เริ่มเกมละนะ”

ณ เกาะร้างแห่งหนึ่งมีเครื่องบินบินแล่นผ่านกลุ่มเมฆเข้าสู่น่านฟ้าของเกาะ เหล่าผู้รอดชีวิตจำนวน 80คน ที่อยู่บนเครื่องบิน เริ่มทยอย๠๱ะโ๪๪ลงมาจากเครื่องบินไปยังสถานที่ต่างๆบนเกาะร้างแห่งนั้น

ชอบกินสตรอว์เบอร์รี่: “ลงที่ไหนกันดี”

ท่านเจสัน: “เมืองข้างหน้านี้เลย ” พร้อมกับมาร์คบออกตำแหน่ง

ชอบกินสตรอว์เบอร์รี่: “ได้เลย”

ชอบกินสตรอว์เบอร์รี่ผู้นำทีมในการ๠๱ะโ๪๪ร่มลงจากเครื่องบินในครั้งนี้ได้พาทีมลงมาที่เมืองเมืองนั้นแต่ทว่ามีทีมอื่นลงมาที่แห่งนี้ด้วย

คุณหนูจูนี่ :“ระวังตัวด้วยนะทุกคน”

พี่เจโน่ :”ช่วยผมด้วย ผมโดนรุม”

หมดตี้..... ทุกคนในทีมโดนศัตรูเก็บเรียบ

ท่านเจสัน :“ยังไม่ทันได้ยิงเลย ตายอย่างเร็ว”

ชอบกินสตรอว์เบอร์รี่: “คืนนี้จะไหวไหมเนี่ย ฮ่าๆ”

คุณหนูจูนี่ :“เอาใหม่ๆ”

ทั้งสามนั่งเล่นเกมจนกระทั่งโรงเรียนเลิกแล้วก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

18.32 น.