ผับ SK
สาวน้อยหน้าตาดีที่มีเรือนร่างสูงโปร่งออกไปทางเซ็กซี่กำลังเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกด้วยความเมาชุดเดรสสีดำสายเดี่ยวที่เธอใส่ร่นขึ้นมาถึงหน้าขาเรียวงามแต่เ้าตัวไม่ได้สนใจยังคงเต้นอย่างสนุกสนาน ยามที่เคลื่อนตัวแต่ละครั้งหน้าอกอวบใหญ่เด้งไปมาจนทะลักออกมานอกเสื้อ ทำให้ผู้ชายที่อยู่รอบๆโต๊ะจ้องมองเหมือนโดนสะกด มือข้างหนึ่งของเธอตะคองกอดผู้ชายหน้าตาดีไว้แน่นไม่รู้ว่าเพราะเมามาก หรือจงใจเบียดแนบชิดกับอกแข็งแกร่ง ทำให้คนที่มองเห็นคิดไปได้หลายทาง
“ไงมึง เห็นมองตั้งนาน สนใจเหรอ” เพื่อนสนิทอย่างต้น อดที่จะเอ่ยแซวทินภัทรหรือ ทิน ไม่ได้ เพราะอาการที่เขาจ้องเขม็งแทบไม่กระพริบตา
“ไม่สนก็บ้าแล้วซิ เอ็กซ์ขนาดนั้น ว่าแต่ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็ใครวะ” ทินถามถึงผู้ชายคนนั้นด้วยน้ำเสียงตวัดเล็กน้อย ทำความแปลกใจให้ต้นยิ่งนัก
“น้องชายยัยทีน่าไง ไอ้นทีเด็กปี 1ถามทำไมวะ แล้วนี่น้องผู้หญิงที่มึงจ้อง รู้เหรอว่าชื่ออะไร”ขุนทัพเพื่อนอีกคนชิงตอบแทนและถามด้วยความสงสัย
“ฮึ มีไรบ้างที่กูไม่รู้ ยัยนั่นกูเห็นมาั้แ่เด็กละมั้ง” เขาหวนคิดไปถึงเด็กหญิงตัวเล็กๆน่ารักที่ถักเปียสองข้างท่าทางเงอะงะคนนั้น ที่คอยตามเขาต้อยๆมานานหลายปี
“ใครวะ กูว่าหน้าตาน้องคุ้นๆ” ต้นเพ่งมองสาวน้อยคนนั้นอีกครั้งดูเหมือนเธอไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองเป็ที่สนใจของผู้ชายรอบๆโต๊ะ หุ่นเธออย่างเอ็กซ์นมเป็นม ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน แถมหน้าตาแม่งโคตรดี แต่ดูยังไงก็ยังเด็กมากแต่วัยขบเผาะแบบนี้แหละที่พวกเขาชอบกันนัก
“ยัยเด็กปีหนึ่ง คณะบริหารไง” เขาทำท่ารำคาญแต่ก็ตอบคำถามเพื่อนอย่างโดยดี ผู้หญิงเรียบร้อยในตอนกลางวันกลายเป็ผู้หญิงร้อนแรงในค่ำคืนนี้ ท่าทีที่สนิทสนมกับผู้ชายแบบถึงเนื้อถึงตัวทำเขาคาดไม่ถึงเขาจึงยิ้มหยันตรงมุมปาก
“โห แซบขนาดนี้ ทำไมกูไม่เคยเจอวะ”ต้นอุทานอย่างไม่เชื่อหู ผู้หญิงสวยๆในมหาลัยเคยผ่านหูผ่านตาเขามาหมดแล้วและบางคนเคยผ่านตัวเขามาก็ไม่น้อย แต่ทำไมนะเขาถึงไม่เคยรู้จักเธอมาก่อนเลย
“กูจะรู้มึงเหรอ” เขามองเพื่อนอย่างปลงๆผู้หญิงในมหาลัยคนสวยๆเดินกันขวักไขว่ มันจะแปลกอะไรถ้าไม่มีใครรู้จักเธอเพราะเธอไม่ได้โดดเด่นอะไร แต่งตัวเรียบง่ายออกจะเรียบร้อยแต่พอเขาเห็นเธออีกครั้งในคืนนี้ภาพที่เขาเคยจำเปลี่ยนไปทันที
“วาพอเถอะ มึงเมามากแล้ว” บัวและหยงพยายามลากเพื่อนสาวออกมาจากอกของนทีอย่างทุลักทุเล เธอรู้ว่าเพื่อนสาวเมามากเพราะไม่เคยดื่มมาก่อนตอนที่วาชวนมาผับพวกเธอไม่อยากขัดใจเพราะเพื่อนสาวกำลังมีปัญหากับพ่อจึงได้ชวนนทีเพื่อนผู้ชายมาด้วยและก็เห็นแล้วว่านทีนัวเนียเพื่อนรักไม่ยอมปล่อยเลย
“เฮ้ยบัว หยง เดี๋ยวกูไปส่งวาเอง”นทีที่กำลังเมาได้ที่พยายามจะยื้อวาให้อยู่ต่อ แต่เพื่อนทั้งสองขัดขวางเห็นอยู่ว่าไอ้ทีเมาและมันก็ชอบวาเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว ใครจะปล่อยให้เพื่อนอยู่กับมัน
“มึงคิดอะไรอยู่ไอ้ที นี่เพื่อนกูกูดูแลเองได้” บัวผลักนทีอย่างแรงและทั้งสองช่วยกันแยกวาออกมาจากนทีได้สำเร็จและช่วยพยุงเพื่อนคนละข้างพาเดินไปตามทางออก และทำให้นทีต้องเดินตามทั้งสามคน
“ให้พี่ไปส่งไหมน้องสาว”เสียงแซวดังขึ้นตลอดเมื่อผ่านโต๊ะพวกผู้ชายวานิกาหรือวาพยายามปรือตามองแต่สมองกลับไม่สามารถแยกแยะได้เธอพยายามบังคับตนเองให้เดินตรงๆแต่มันก็ยังเซไปข้างหน้าโดยที่บัวและหยงคอยประคองจนถึงลานจอดรถ
“กูกับหยงจะไปนอนบ้านวา ส่วนมึงก็ขับรถกลับดีๆละไอ้ที” บัวลานทีและพาเพื่อนขึ้นบนรถนทีพยักหน้าอย่างเข้าใจ มองหน้าวาที่หลับตาพริ้มอยู่บนเบาะหลังตาละห้อย ทั้งยามหลับและตื่นในหัวใจเขามีแต่วามานานแสนนานเขาแอบรักเพื่อนมาเนิ่นนานั้แ่เรียนม.ต้น และยังตามเธอมาเข้ามหาลัยที่เดียวกัน ได้แต่หวังว่าสักวันวาจะมองเห็นมัน
-รุ่งเช้า-
เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นทำให้เ้าของมือเรียวบางเอื้อมไปปิดอย่างรำคาญ กะจะนอนต่ออีกซักพักค่อยลุกแต่เมื่อสมองเริ่มทำงานก็คิดได้ว่าวันนี้มีสอบแต่เช้าเมื่อลุกขึ้นนั่งจึงมองเห็นเพื่อนสาวทั้งสองคนนอนขนาบข้าง จึงไม่อยากรบกวนเดินเข้าห้องน้ำจัดการตัวเองเมื่อออกมาจากห้องน้ำจึงเห็นว่าเพื่อนรักทั้งคู่ตื่นแล้ว
“บัว หยง เมื่อคืนกูกลับยังไงวะ ”ความคิดครั้งสุดท้ายเธอกำลังเต้นอยู่ในผับไม่รู้ว่าใครพากลับ และกลับมาถึงตอนไหนแสบคอไปหมดอาจจะเป็ไปได้ว่ากรี๊ดในผับเมื่อคืน
“พวกกูดิวะพามึงกลับห้อง เมื่อคืนมึงรั่วมากรู้หรือเปล่า” คำพูดของบัวทำให้หญิงสาวนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืน จำได้ลางๆว่าดื่มเหล้าเข้าไปหลายแก้วทั้งมึนและสนุกอย่างที่ไม่เคยมาก่อน มองอะไรก็วิบวับมีชีวิตชีวาจำได้ว่าดึงนทีให้เต้นตามอย่างสุดเหวี่ยงทั้งกรี๊ดและทำอะไรอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
“มากเลยเหรอมึง น่าเกลียดมากปะ” เธอกลั้นใจถามไม่อยากจะฟังเื่จริงเท่าไหร่ แต่ปากมันก็พาให้ถามไปอัตโนมัติ
“มากกก” หยงลากเสียงให้ดูสมจริงเห็นหน้าเพื่อนแหยๆก็อดจำขำไม่ได้ ทีตอนกินเข้าไปใครห้ามก็ไม่ฟังก็เลยต้องปล่อยตามเลย
“พวกผู้ชายมองมึงเบ้าตาแทบจะทะลุ ก็นมมึงทะลักออกมาดุมๆ กูว่านะเมื่อคืนคงมีใครเืพุ่งบ้างละ แล้วมึงรู้ไหมรอบๆโต๊ะเรามีแต่รุ่นพี่ที่มหาลัยทั้งนั้น”คำพูดเรียบๆของบัวแต่ทำให้คนฟังอย่างวาหน้าร้อนเห่อยอมรับว่าเมื่อคืนแต่งตัวเอ็กซ์มาก และเริ่มนึกภาพได้เลือนลางว่าทำอะไรไปบ้าง
“เฮ้ย กูทำไรไปเนี่ย” วามุดหน้ากับผ้าห่มด้วยความอายเธอไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครอยู่บ้างพอไปถึงก็เอาแต่ดื่มเพื่อจะได้เมาให้ลืมสิ่งที่พ่อทำกับเธอเพราะพ่อเพิ่งตบหน้าเธอครั้งแรก มันทำให้น้อยใจและเสียใจอยากทำไร ประชดพ่อเท่านั้นเอง
“เอาน่าวา ไปผับมันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว ไม่ได้ไปวัดซักหน่อยจะได้เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ไม่มีอะไรให้กังวลหรอก เมื่อคืนมึงบริหารเสน่ห์ได้ดีมึงคอยดูนะวันนี้ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องขอเบอร์มึงตรึม” คำพูดของหยงทำให้วาคลายความกังวลได้บ้างเธอไม่ได้อยากให้ใครมาสนใจหรอกแต่ถ้าสิ่งที่หยงพูดมันทำให้คนบางคนหันมามองเธอบ้างคงจะดีแค่คิดก็ทำให้เธอยิ้มมุมปากด้วยความสุขใจ