The X-Ghost: Bangkok Blood Moon
EP8: หักเหลี่ยมมาดามราตรี
ริมคลองแสนแสบ ยามรุ่งสาง
เวลา 05:45 น.
เศษปูนและฝุ่นควันยังติดอยู่ตามเสื้อผ้าของทีม X-Ghost ทุกคนยืนหอบหายใจอยู่ริมคลองระบายน้ำหลังจากหนีตายขึ้นมาจากอุโมงค์ใต้ดินที่ถล่มลงมา รถจี๊ปสภาพสะบักสะบอมจอดรออยู่ใต้สะพานไม้
“มันจงใจะเิปิดปากชัดๆ” คเชนทร์ สบถพลางตบฝุ่นออกจากสูทตัวเก่งที่บัดนี้ขาดวิ่น “ไอ้ะเินั่นไม่ใช่ฝีมือต่างดาว แต่มันคือะเิ C4 ของกองทัพโลกนี้ชัดๆ ผมจำกลิ่นดินปืนได้!”
“ก็บอกแล้วว่าป่าคอนกรีตมันอันตรายกว่าป่าเขาพยูง” ไพรวัลย์ นั่งยงโย่ยงหยกเช็ดคราบเืม่วงออกจากกริช “มาดามราตรีหนีไปได้ แต่น่าจะาเ็สาหัส ของเหลวที่ไหลออกจากร่างยัยนั่นตอนหนีน่ะ มันเหม็นไหม้เหมือนสายไฟลัดวงจร”
การเผชิญหน้ากับอำนาจมืด
ยังไม่ทันที่ทีมจะตั้งตัว รถลีมูซีนสีดำขลับพร้อมรถจี๊ปทหารอีกสองคันก็พุ่งเข้ามาจอดล้อมพวกเขาไว้ ทหารในชุดเต็มยศอาวุธครบมือะโลงมาประทับปืนเล็งไปที่ทีม X-Ghost ทันที
ประตูรถลีมูซีนเปิดออก นายพลบุญส่ง ก้าวลงมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย เหรียญตราบนอกเสื้อสะท้อนแสงอาทิตย์รำไร เขามองดูสภาพของคเชนทร์และไพรวัลย์ด้วยสายตาเหยียดหยาม
“ทำลายทรัพย์สินราชการไปไม่น้อยเลยนะ ดร.พรทิพย์” นายพลเอ่ยเสียงหนัก “ฉันอุตส่าห์ให้งบประมาณพวกเธอมาสืบเื่ผีสางเทวดา แต่พวกเธอกลับมาพังโครงการวิจัยลับเพื่อความมั่นคงของชาติเสียป่นปี้”
“โครงการวิจัยหรือโรงงานผลิตอสูรกายกันแน่ครับท่าน?” คเชนทร์ก้าวออกไปเผชิญหน้า “ไอ้ที่ท่านเรียกว่าความมั่นคงน่ะ มันคือกองทัพทาสของมาดามราตรี ท่านกำลังโดนพวกต่างดาวหลอกใช้อยู่!”
“หุบปาก! ไอ้คนต่างถิ่น!” นายพลคำราม “พวกแกมันก็แค่เครื่องมือที่ฉันจ้างมา เมื่อหมดประโยชน์ก็ต้องกำจัดทิ้ง”
ลูกเล่นของมนัสและไอริช
ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียด ไอริช แอบส่งสัญญาณมือให้ มนัส ที่นั่งซุ่มอยู่ในรถจี๊ป มนัสพยักหน้าพลางหมุนปุ่มบนเครื่องวิทยุธานินทร์ตัวแสบ
“ท่านนายพลคะ...” ไอริชพูดแทรกขึ้น “ก่อนที่จะสั่งยิงพวกเรา ท่านช่วยดูนี่ก่อนไหมคะ?”
เธอชูตเทปลับม้วนหนึ่งขึ้นมา “นี่คือเสียงบันทึกการสนทนาระหว่างท่านกับมาดามราตรีเื่การแบ่งเปอร์เซ็นต์เืมนุษย์ และแผนการยึดอำนาจด้วยกองทัพแวมไพร์ มนัสส่งสัญญาณกระจายเสียงไปที่สถานีวิทยุจส. 100 เรียบร้อยแล้วค่ะ ถ้าเราตาย... เสียงนี้จะถูกเปิดออกอากาศทั่วประเทศทันที”
นายพลบุญส่งหน้าถอดสี “พวกแก...!”
“เราไม่ได้มาเพื่อโค่นล้มท่านหรอกครับท่านนายพล” ไพรวัลย์ยิ้มมุมปาก พลางหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดบุหรี่อย่างใจเย็น “เราแค่้าตัวมาดามราตรี ส่งที่กบดานของเธอมา แล้วเราจะหายไปจากกรุงเทพฯ พร้อมกับเทปม้วนนี้... ตกลงไหม?”
เงามืดที่แท้จริง
นายพลบุญส่งนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะโบกมือให้ทหารลดปืนลง เขาเดินเข้ามาใกล้คเชนทร์แล้วกระซิบด้วยเสียงที่สั่นเครือ
“ฉันไม่ได้คุมยัยนั่น... มาดามราตรีมี ‘นายใหญ่’ ที่เหนือกว่าฉัน มันเป็คนส่งเทคโนโลยีมาให้จากโลกของแก คเชนทร์... มันเรียกตัวเองว่า ‘ดิ เอ็กเซ็กคิวทีฟ’ (The Executive) มันซ่อนตัวอยู่ในสถานทูตต่างประเทศแถวสาทร มาดามหนีไปที่นั่น... ไปหลบในห้องนิรภัยใต้ดินที่ฉันเข้าไม่ถึง”
“X-GHOST สายฏจริงๆ สินะ” คเชนทร์กำหมัดแน่น “ขอบคุณที่บอกข้อมูลครับท่าน... ส่วนเทปม้วนนี้ ผมขอยึดไว้ก่อน จนกว่างานจะจบ”
แผนกวาดล้างครั้งสุดท้าย
เมื่อกลุ่มของนายพลถอยไป ทีม X-Ghost กลับมารวมตัวกัน นุช กุมขมับพลางร้องเตือน “มันกำลังจะเริ่มค่ะ... มาดามราตรีไม่ได้กบดานเฉยๆ เธอเปิดเครื่องส่งสัญญาณฉุกเฉินแล้ว! แวมไพร์สาวที่เหลืออยู่ทั่วกรุงเทพฯ กำลังมุ่งหน้าไปที่สาทร เพื่อทำการ ‘รวมร่าง’ ครั้งสุดท้าย!”
“รวมร่าง?” ไอริชขมวดคิ้ว “หมายความว่ายังไงนุช?”
“เธอจะกลายเป็ต้นไม้เืค่ะ... ถ้าเราหยุดเธอไม่ได้ ไวรัสจะกระจายไปตามลม... คราวนี้ไม่ใช่แค่คนโดนกัด แต่ใครที่หายใจเข้าไปก็จะกลายเป็พวกมันหมด!”
คเชนทร์ะโขึ้นรถจี๊ป “มนัส! เตรียมเครื่องกวนสัญญาณแรงสูง! ไพรวัลย์! ะุเงินเหลือเท่าไหร่?”
“เหลือพอจะล้างบางสถานทูตนั่นแหละสารวัตร!” ไพรวัลย์ะโพลางเหยียบคันเร่งรถจี๊ปจนล้อฟรี
รถจี๊ปเก่าๆ ของทีม X-Ghost พุ่งทะยานฝ่าถนนกรุงเทพฯ ยามเช้า มุ่งหน้าสู่ย่านสาทร สมรภูมิสุดท้ายที่ตัดสินชะตาของพระนครว่าจะกลายเป็เมืองมนุษย์ หรือเมืองมรณะ!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
Next EP9 : พยัคฆ์ร้ายในเมืองหลวง