หลังจากใช้เวลาในการเตรียมงานวางแผนงานมาระยะหนึ่งและแล้ววันนี้ก็มาถึง วันนี้เป็การซ้อมงานที่จะเกิดขึ้นจริงพรุ่งนี้เป็การซ้อมเสมือนจริงทุกอย่าง แค่ไม่มีเจวายอยู่ในการซ้อมด้วยเท่านั้น
“ทุกอย่างโอเคแล้วใช่ไม่เดี๋ยวทีมงานนักแสดงเขาจะขึ้นซ้อมบนเวที”อัยวาถามแอลที่กำลังประสานงานกับทีมต่าง ๆอยู่
“เรียบร้อยค่ะกำลังเก็บรายละเอียดอีกเล็ก ๆ น้อย ๆ ค่ะ”แอลบอก
“ดีมากฝากดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อยด้วย มีอะไรก็บอกฉัน”อัยวาบอกกับแอลก่อนจะเดินออกไปหน้าเวทีเพื่อรอดูการซ้อมมินิคอนเสิร์ตของวันพรุ่งนี้แม้ว่าศิลปินอย่างเจวายยังไม่มา แต่ทีมงานนักแสดงร้วมทุกคนต้องมาซ้อมล่วงหน้า
“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน AWออแกไนซ์ดิฉันขออนุญาตเข้าเยี่ยมชมงานนะคะ”น้ำรินเดินมาทักทายเพื่อนรัก
“ทำไมมาวันนี้ละเจวายมาที่งานนี้วันพรุ่งนี้นะ วันนี้เขาไปถ่ายโฆษณาอยู่”อัยวาบอกเพื่อน
“ทราบแล้วจ้าเมื่อคืนฉันยังหนีสามีไปรับเขาที่สนามบินเลย”
“เป็เอามากนะแกฉันจะฟ้องพี่สิทธาคอยดู”อัยวาขู่
“โห้ งานใหญ่มากเลยนะยายวา”น้ำรินแกล้งเปลี่ยนเื่พูดตาโตมองดูบรรยากาศรอบ ๆ งาน
“ก็ใช่นะสิฉันเลยต้องลงมาคุมงานเองทุกขั้นตอนไงปกติจัดงานให้ศิลปินต่างชาติมาก็เยอะแต่รู้สึกว่าศิลปินคนนี้ จะถูกเ้าของงานบอกข้อกำหนดมาเยอะเลย”อัยวาแอบบ่นเบาๆ
“อ้าวแกก็นี้เขาคือจ้าวเว่ยหลง เขาเป็ศิลปินที่ทุกคนต่างแย่งกันจ้างงานไม่แปลกที่ทีมงานจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเขา”น้ำรินบอกกับอัยวาก่อนที่บนเวทีมีทีมงานแดนเซอร์ที่ต้องขึ้นเต้นกับเจวายใช้เวทีจริงในการซ้อมก่อนวันพรุ่งนี้
“รินไปดูเขาเต้นกันเถอะ”และอัยวาก็จูงมือน้ำรินมายืนมองการซ้อมอยู่ที่หน้าเวที
“คิดถึงสมัยเรียนเนอะถ้าพ่อไม่บังคับป่านนี้ฉันกับแกอาจจะไปเป็ศิลปินอยู่เกาหลีแล้วเนอะยายวา”น้ำรินพูดขณะดูแดนเซอร์กำลังเต้นเพราะสมัยเรียนทั้งสองคนอยู่ชมรมเต้น Coverทำให้ทักษะการเต้นของทั้งสองสาวไม่แพ้คนอื่นเลยอัยวากำลังยืนมองอย่างชื่นชมน้อง ๆ ที่กำลังทำในสิ่งที่ตัวเองชอบอย่างมีความสุข
ด้าน เจวาย
เมื่อคืนหลังจากลงจากเครื่องบินเขาเดินผ่านเหล่าแฟนคลับที่ให้การต้อนรับเขาอย่างหนาแน่นและอบอุ่นเขาไหว้สวัสดีแฟนคลับพร้อมโบกมือและส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็กันเองทำให้แฟนคลับต่างหลงไหลเขาไปอีก เมื่อถึงโรงแรมเขาได้พักผ่อนแค่ 3ชั่วโมงก่อนจะต้องไปถ่ายแบบคู่กับสินค้าใน่สายของวันนี้
“คุณเลย์ค่ะไม่ทราบว่าเจวายจะพักทานอาหารก่อนไม่ค่ะตอนนี้ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว”พนักงานของแบรนด์สินค้าเดินมาถามผู้จัดการส่วนตัวของศิลปิน
“เดี๋ยวผมจัดการให้”เลย์บอกพนักงานคนนั้นก่อนเดินไปหาเจวายที่หน้าเซ็ตถ่ายแบบ
“เจวายนายจะทานมื้อเที่ยงเลยไม่ คนอื่นจะได้พักทานอาหารด้วย”เจวายมองไปรอบ ๆก่อนพยักหน้าให้และเดินเข้าไปห้องพักส่วนตัวของตัวเอง
“เลย์คิวงานวันนี้มีถึงตอนไหน”เจวายถาม
“ถ่ายเสร็จก็จบส่วนพรุ่งนี้เหลือแค่มินิคอนเสิร์ต่บ่าย และงานเลี้ยงตอนค่ำเท่านั้น”
“งั้นวันนี้เหลืออีกสองเซ็ตก็เสร็จแล้วใช่ไม่ฉันอยากไปดูสถานที่การจัดงานพรุ่งนี้หน่อยว่าเรียบร้อยดีหรือเปล่า ก่อนกลับโรงแรม”เจวายบอกกับเลย์
“ได้สิเดี๋ยวฉันบอกทีมงานให้”
“ไม่ต้องเราไปกันเองดีกว่า ไม่ต้องให้ใครรู้ว่าเป็พวกเราไป ไม่งั้นคนจะแตกตื่นได้”
“ฉันเข้าใจแล้ว”เลย์บอกทุกครั้งที่เจวายต้องขึ้นคอนเสิร์ตไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ เขาใส่ใจกับบรรยากาศและการเตรียมความพร้อมเสมอเขาไม่อยากให้อะไรติดขัดทำให้แฟนคลับไม่พอใจเจวายให้ความสำคัญกับแฟนคลับมาเป็อันดับแรก
สถานที่จัดงาน
ตอนนี้บนเวทีที่ใช้จัดมินิคอนเสิร์ต่บ่ายมีการซ้อมเต้นเป็รอบที่ 10 แล้วจนทีมงานแดนเซอร์สามารถทำออกมาได้อย่างที่กลุ่มผู้จัดงานพอใจน้ำรินที่ชวนอัยวาไปดื่มกันต่อเบา ๆ ก็ไปรอเธออยู่ที่รถในระหว่างที่ทุกคนกำลังเก็บของเพื่อกลับไปพักผ่อนเตรียมลุยงานพรุ่งนี้กันอยู่มีนักข่าววิ่งตรู่เข้ามาหาอัยวาเพื่อจะขอสัมภาษณ์เื่ของมาร์ค
“คุณอัยวาค่ะขอสัมภาษณ์เื่ความสัมพันธ์กับคุณมาร์คหน่อยได้ไม่ค่ะ?”
“คุณอัยวากับคุณมาร์คยังคบกันอยู่ใช่ไม่ค่ะ?”
“แล้ทำไมมีข่าวคุณมาร์คกำลังกุ๊กกิ๊กกับนางเอกช่องเดียวกันละคะ?”นักข่าวต่างยิงคำถามรัวๆ เขาหาอัยวาโดยที่เธอไม่ได้ตั้งตัว
“วาขอไม่ตอบเื่ส่วนตัวนะคะแนะนำพี่ ๆ นักข่าวโฟกัสกับงานที่วาได้จัดให้ลูกค้าแถมมีศิลปินระดับโลกมาร่วมงานดีกว่านะคะส่วนเื่นั้นให้พี่ ๆ ไปถามมาร์คเองดีกว่า เขาเป็ดารา ส่วนตัววาเองเป็แค่คนนอกวงการเฉยๆ ค่ะ ไม่มีอะไรที่น่าเอาไปเป็ข่าวหรอก ขอตัวนะคะ”พูดจบเธอก็เดินออกจากวงนักข่าวออกไปโดยมีนักข่าวกำลังจะวิ่งตามมาถามต่ออย่างจิกกัดระหว่างที่เธอกำลังเดินหนีไปทางออกงานก็มีมือมาดึงเธอไปอีกทางหนึ่งก่อนที่จะผลักเธอเข้าไปในซอกตึกอาคารและเอาตัวเองที่กำลังใส่เสื้อแขนยาวแล้วสวมฮู้ดคลุมศีรษะไว้อัยวาที่ใได้แต่ยืนนิ่งในอ้อมแขนเขา
ด้านเจวายหลังจากที่เขาแอบเข้ามาในงานเพื่อดูสถานที่จัดงานและบรรยากาศการเตรียมงานเขาก้รู้สึกพอใจกับการจัดงานมินิคอนเสิร์ตในครั้งนี้และเมื่อมีนักข่าวกำลังมุ่งหน้ามาทางที่เลย์และเจวายยืนอยู่เลย์ก็สะกิดเจวายเพื่อเป็การบอกว่าหลบก่อนดีกว่าแต่ก่อนเจวายจะเดินพ้นตรงนั้นไปเขาได้ยินเสียงนักข่าวถามคำถามชวนให้อึดอันแทน
“เลย์นายไปรอฉันที่รถก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันตามไป”
“ไปพร้อมกันดีกว่าเกิดใครเห็นนายเขา มันจะยุ่ง”
“เถอะน่า10 นาทีฉันตามไป” หลังจากที่เลย์เดินออกไปแล้ว เจวายแอบไปหลบอยู่ใกล้ๆทางออกเมื่อเขาเห็นว่าผู้หญิง ที่โดนนักข่าวรุมถามอย่างไม่มีมารยาทกำลังหนีมาทางนี้เขาจึงรีบดึงเธอหลบเขาไปในมุมของอาคาร และเขาเอาตัวเองที่กำลังใส่เสื้อตัวใหญ่และขนาดตัวของเขาก็ใหญ่กว่าบังตัวของผู้หญิงคนนั้นไว้
“หายไปไหนนะเมื่อกี้ยังเห็นหลังไวๆ อยู่”นักข่าวคนหนึ่งมายื่นบ่นอยู่ใกล้
“เจอไม่ฉันว่าคงจะหนีกลับแล้วละ สงสัยจะไม่อยากตอบว่าตัวเองกำลังโดนนอกใจ”
“หรืออีกอย่างก็คงรับไม่ได้ที่ผู้ชายอาจจะมาบอกเลิกตัวเองเร็ว ๆนี้”
“น่าเสียดายเนอะหน้าตาคุณวานั้นสวยอย่างกะดารา ไม่น่าจะโง่ให้ผู้ชายหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปกันเถอะเราตามไปกองถ่ายคุณมาร์คก็ได้ ที่นั้นมีอะไรเด็ด ๆให้เราทำข่าวเยอะเลยเดี๋ยวภาพหลุดมาเยอะ ๆ คุณวาก็คงออกมาตอบเองแหละ”ทุกคำพูดของนักข่าวอัยวาที่ยืนฟังอยู่ได้แต่กำหมัดแน่นแต่เธอลืมตัวไปว่าที่มือที่เธอกำอยู่เป็เสื้อของผู้ชายที่มาช่วยเธอไว้ จบงานนี้เธอคงต้องเคลียร์ความสัมพันธ์กับมาร์คอย่างจริงจังสักที
“นี่จะกำเสื้อผมอีกนานไม่?มันจะขาดแล้วนะ”เสียงผู้ชายที่ช่วยเหลือเธอถาม
“ขอโทษด้วยคะ”อัยวารีบปล่อยมือจากเสื้อของเขาและก้มหัวเพื่อขอโทษคนที่มาช่วยเหลือเธอ
“เป็ดาราเหรอถึงมีนักข่าวมาสัมภาษณ์?”คำถามนั้นทำให้อัยวาเงยหน้าไปมองเขาส่วมแว่นกันแดดและใส่แมสสีดำอยู่ แต่ดูจากลักษณะอายุน่าจะน้อยกว่าเธอ
“ป่าว?ขอบคุณที่ช่วยไว้นะ”อัยวาขอบคุณผู้ชายคนนั้น
“งั้นก็แฟนเป็ดาราสินะทำไมละโดนแฟนนอกใจเหรอ”คำถามแทงใจทำให้อัยวาเงยหน้าไปมองเขาอย่างเอาเื่ก่อนจะกัดฟันพูดไปเบาๆ
“ไม่ใช่เื่ของเด็กจะไปไหนก็ไปเลยไป”
“โห้!ป้า ผมอุตส่าห์ช่วยไว้นะ พอรอดจากนักข่าวก็ไล่ผมเลยนะ”เจวายได้แต่ะโตามหลังไปส่วนอัยวาก็รีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วด้วยอารมณ์โกรธปล่อยให้เจวายได้แต่ยืนยิ้มคนเดียว
“ป้าคนนี้เป็ใครกันนะ?”เจอวายได้แต่ถามตัวเอง
“เจวายมาทำอะไรตรงนี้กลับโรงแรมได้แล้ว”เลย์ที่ไปรออยู่ที่รถครู่ใหญ่แล้วก็ได้แต่เป็ห่วงกลัวว่าจะมีแฟนคลับหรือนักข่าวจำเจวายได้ จึงรีบกลับลงมาตามหาอีกครั้ง
“โอเคไปกันเถอะ”เจวายตบบ่าเลย์เบา ๆ ก่อนเดินนำเพื่อกลับไปที่รถด้านอัยวาเองตอนนี้ก็ไปถึงรถของน้ำริน
“ยายวาทำแกเก็บของนานจัง แกช่วยเขาเก็บสายไฟอยู่หรือไง”น้ำรินพูดว่าเพื่อน
“เก็บสายไฟบ้าสิฉันเจอนักข่าวนะ”
“แล้วยังไง?”
“เขาถามฉันเื่ความสัมพันธ์ของฉันกับมาร์คว่ายังคบกันไม่แล้วเห็นข่าวที่มาร์คกำลังกุ๊กกิ๊กกับนางเอกร่วมช่องหรือเปล่า”อัยวาบอกเพื่อนเสียงอ่อน
“ต้องหมายถึงยายเด็กข้าวฟ่างนั่นแน่ๆ แล้วแกตอบพวกนักข่าวว่ายังไง?”น้ำรินถามอัยวาได้แต่ส่ายหน้า
“รินจบงานนี้ฉันจะไปเคลียร์กับมาร์คให้รู้เรื่อแล้วฉันอาจจะบินไปอยู่กับแม่ที่ฮ่องกงสักเดือนหนึ่งแกช่วยฉันดูแลบริษัทด้วยนะ”น้ำรินฟังก็พยักหน้าเธอเป็หุ้นส่วนของอัยวาแต่เธอปล่อยให้อัยวาทำงานอยู่คนเดียวมาตลอดเพราะตัวเองไปบริหารงานอีกบริษัทที่อัยวาเป็ผู้ถือหุ้นด้วยเหมือนกัน