หลงเฟยชายหนุ่มทะลุมิติ

เมื่อชายหนุ่มที่ถูกเหลงเฟยเลือก เห็นว่าหลงเฟนดูท่าทางสุภาพ และน่าจะมีเงินมาก เพราะเขาเห็นหลงเฟยตัดสินใจซื้อทาสโดยไม่ต่อรองราคาเลยสักนิด เขาจึงเอ่ยขอร้องให้หลงเฟยช่วยซื้อภรรยาของเขาไปแทน เธอจะได้ไม่ต้องมาทนยากลำบากในค่ายกักขขังทาสแบบนี้ “นายท่าน ได้โปรดซื้อภรรยาของข้าไปแทนเถิด นางทำอาหาร ทำงานบ้านได้ทุกอย่าง ต้องช่วยงานนายท่านได้อย่างมากมายแน่นอนขอรับ” ชายคนที่หลงเฟยเลือกรีบคุกเข่าขอร้องทันที“ไม่นะ ไม่! ข้าทนอยู่ที่นี่ได้ ถ้าท่านจะซื้อได้โปรดซื้อลูกของพวกข้าเถิด” หญิงสาวอีกคนที่คาดว่าน่าจะเป็นภรรยาของชายหนุ่มรีบเข้ามาเอ่ยขัดทันที พร้อมกับคุกเขาลงตรงหน้าหลงเฟยด้วยอีกคน“ไม่เอา ข้าไม่ไป!! ข้าจะอยู่กับท่านพ่อ ท่านแม่!!” เด็กชายที่ถูกกล่าวถึงรีบวิ่งเข้ามาแกะคอผู้เป็นบิดาทันที เมื่อได้ยินว่ามารดาจะให้คนแต่งตัวดีตรงหน้าซื้อเขาไป หลงเฟยกับลีมูนมองหน้ากัน สลับกับหันกลับไปมองคน 3 คนที่นั่งคุกเข่าอ้อนวอนเขาอยู่ตรงหน้า แล้วก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มันช่าง.... หลงเฟยกับลีมูน มอง 3 คนตรงหน้าที่พยายามอ้อนวอนให้เขาช่วยซื้อคนที่ตนรักออกไปจากค่ายทาสแห่งนี้ ด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผสมปนเปกันไปหมด ทั้งสงสาร เห็นใจ ทั้งลำบากใจ และตัดสินใจไม่ถูก ว่าควรจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไรดี พ่อค้าทาสที่เห็นหลงเฟยดูลังเล และจากที่เขาพบผู้คนมามาก เขาพอจะมองออกว่า หลงเฟยกับลีมูนเป็นคนใจอ่อน ขี้สงสาร จึงรีบฉวยโอกาสหากำไรเข้าตัวทันที “เจ้าสามคนนี้เป็นทาสกันทั้งครอบครัวขอรับ จะจับแยกกันข้อน้อยก็ลำบากใจ เอาอย่างนี้ดีไหมขอรับ หากท่านซื้อทั้งสามคน ข้าน้อยจะลดให้เป็นพิเศษ” พ่อค้าทาสทำหน้าลำบากใจตามที่พูด พร้อมกับยื่นข้อเสนอเพิ่มให้“ข้าว่า ถ้าเจ้าพอมีเงิน เจ้าซื้อไปทั้งสามคนนี้เลยเถอะ” ลีมูนหันมากระซิบบอกหลงเฟย“เพราะพวกเขาน่าสงสารหรอครับ” หลงเฟยกระซิบถามกลับ ตั้งใจจะเอ่ยแซวคนใจอ่อนอย่างลีมูน“เจ้านี่!! เป็นเพราะเท่าที่ข้าดูทาสในนี้หมดแล้ว ชายคนนี้ดูท่าทางดีสุดแล้วต่าง และ ใช่! ข้าสงสารพวกเขาด้วย” ลีมูนอธิบายเหตุผล พร้อมกล่าวยอมรับเสียงเบาท้ายประโยค หลงเฟยมองลีมูนแล้วส่ายหัวยิ้มๆ ที่จริงเขาก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรที่จะซื้อทั้งสามคนอยู่แล้ว เพียงแต่อยากแซวลีมูนเล่นเท่านั้น เมื่อตัดสินใจได้หลงเฟยจึงหันไปพูดคุยกับพ่อค้าทาสต่อ “คุณพ่อค้า ถ้าผมรับข้อเสนอซื้อทั้งสามคนนี้ คุณจะลดราคาให้ผมเท่าไหร่ครับ” ทันทีที่หลงเฟยมีท่าทางสนใจข้อเสนอ ไม่ใช่แค่พ่อค้าทาสที่รู้สึกดีใจ แต่ครอบครัวทาสทั้งสามคนต่างก็ดีใจจนกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ พลางก้มหัวขอบคุณหลงเฟยเป็นการใหญ่ “ปกติทาสชายร่างกายแข็งแรง หน่วยก้านดีเช่นนี้ ข้าน้อยขายที่ราคา 10 เหรียญทอง ส่วนทาสหญิงคนนี้ แม้ไม่ได้สาวสะสวย แต่ร่างกายแข็งแรง สะอาดสะอ้าน ข้าน้อยขายที่ราคา 15 เหรียญทอง ส่วนเด็กคนนี้ใกล้จะเป็นหนุ่มแล้ว ร่างกายก็แข็งแรง ข้าน้อยให้ราคาอยู่ที่ 7 เหรียญทอง” พ่อค้าทาสอธิบายอย่างยืดยาว ก่อนจะเข้าประเด็น“แต่หากนายท่านซื้อทีเดียวทั้งสามคนนี้ ข้าน้อยลดราคาให้ท่าน 2 เหรียญทอง รวมทั้งหมดเป็น 30 เหรียญทอง ท่านได้ทาสไปทั้งสามคนเลย ดีหรือไม่ขอรับ” ลีมูนได้ยินราคาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ และทำท่าทางคิดหนัก 30 เหรียญทองสำหรับเขาแล้ว ไม่ใช่น้อยๆ เลย หลงเฟยเอง แม้จะมีเงินเพียงพอจะซื้อได้ แต่ก็คิดเช่นเดียวกับลีมูน ว่าเงินจำนวนนี้ไม่ใช่น้อยๆ “เงิน 30 เหรียญทอง ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลยนะครับ คุณพ่อค้าลดราคาให้ผมอีกสักนิดได้ไหมครับ” หลงเฟยตัดสินใจที่จะลองต่อรองราคาดูก่อน ตอนนี้กลับกลายเป็นพ่อค้าทาสเองที่เริ่มลำบากใจ เขาลดให้ 2 เหรียญทอง ก็ถือว่ากำไรหดหายไปแล้ว การจะให้ลดอีก ก็ออกจากหนักใจอยู่ไม่น้อย “ได้ เห็นแก่ที่ท่านเป็นคนใจดี แจกอาหารให้ชาวบ้านบ่อยๆ ข้าข้าน้อยเองก็ประทับใจในตัวท่านอยู่ไม่น้อย งั้นข้าน้อยจะลดให้ท่านอีก 2 เหรียญทอง” ในที่สุดพ่อค้าทาสก็ตัดใจ ยอมลดราคาเพิ่มให้อีก เนื่องจากเห็นว่าหลงเฟยกำลังเป็นคนโปรดขององค์ราชาอยู่ไม่น้อย การถูกมิตรกับหลงเฟยไว้ ในภายภาคหน้าอาจจะมีประโยชน์อยู่บ้าง เมื่อพ่อค้าทาสยอมลดราคาให้เพิ่ม หลงเฟยก็หันกลับไปมองหน้าลีมูนเป็นเชิงขอความคิดเห็น ว่าราคาใหม่นี้ ถือว่าโอเคไหม ซึ่งลีมูนเองก็มองหน้าลงเฟยและหยักหน้า “ตกลงครับ” หลงเฟยตอบ พร้อมหยิบเงินจำนวน 28 เหรียญทอง มายื่นให้พ่อค้าทาส“เช่นนั้น ขอเชิญนายท่านตามข้าน้อยมาลงนามในสัญญาซื้อขายทาสทั้งสามคนนี้ด้วยขอรับ” พ่อค้าทาสรับเงินไป ก็กล่าวเชิญให้หลงเฟยเดินไปทางด้านข้างลานที่เป็นเตนท์เล็กๆ ซึ่งโต๊ะตั้งอยู่ด้านใน พ่อค้าทาสก้มลงเขียนอะไรเพิ่มเติมลงในกระดาษเล็กน้อย ก่อนจะยื่นกระดาษสีน้ำตาลเก่าๆ ให้หลงเฟย 3 แผ่น บนกระดาษเขียนระบุชื่อและข้อมูลของทาสแต่ละคน จำนวนเงินในการซื้อขายครั้งนี้ รวมถึงเงื่อนไขอื่นๆ เพิ่มเติมอีกเล็กน้อย โดยล่างสุดของกระดาษที่ช่องให้ลงชื่อ ซึ่งช่องแรกพ่อค้าทาสได้ลงชื่อและประทับตราร้านค้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ลงเฟยจึงลงอีกในอีกช่องที่เหลืออยู่ “เท่านี้ทาสทั้งสามคนนั้นเป็นคนของท่านเรียบร้อยแล้วขอรับ” พ่อค้ากล่าวกับหลงเฟย ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ผู้คุมไปปล่อยตัวทาสทั้งสามได้ ก่อนหลงเฟยจะออกมาจากเต้น พ่อค้าทาสยังชวนพูดคุยอีกเล็กน้อย ว่าหากการค้าขายของหลงเฟยขยายใหญ่ขึ้นและต้องการคน ให้มาซื้อทาสที่นี่ได้ เขาจะขายให้ในราคาถูกๆ หลงเฟยจึงโค้งศีรษะเป็นการของคุณ ก่อนจะเดินออกมาจากเตนท์ พร้อมกระดาษ 3 ใบในมือ “เรียบร้อยแล้วครับ เราไปกลับกันเถอะ” หลงเฟยเดินกลับมาหาลีมูน ที่ยืนรออยู่พร้อมกับทาส 3 คนที่ได้รับการปลดโซ่ตรวจที่เท้าออกแล้ว“อือ” ลีมูนตอบรับพร้อมพยักหน้า“ขอบพระคุณนายท่านมากขอรับ/เจ้าค่ะ” ทาสทั้งสามคนกล่าว พร้อมเดินตามหลงเฟยออกไป แต่หลังจากเดินออกมาจากร้านได้สักพัก อยู่หลงเฟยก็หยุดเดิน จนลีมูนเดินข้างกันมาต้องหยุดตาม พร้อมกับมองหลงเฟยด้วยความสงสัย “เจ้าเป็นอะไรไปรึ?” ลีมูนเอ่ยถาม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 24

นิยายแนะนำ

หลงเฟยชายหนุ่มทะลุมิติ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 24

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้