ตอนที่หนึ่ง เกิดใหม่เป็ไอ้เจิด
ปังปัง
ผมเสียชีวิตลงและอาจจะเพราะคนตายมีญาณวิเศษหรอือาจจะเพราเพียงแค่ผมมี pattern recognitionการจับรูปแบบต่างๆได้
การชันสูตรของผมจะลงว่าผมฆ่าตัวตายเองโดยที่มัดมือของตนเองและมีะุสองนัดจากหลังศีรษะ
มันเป็แนวสืบสวนคงมองว่ามีแต่จุดน่าสงสัยเต็มไปหมด
แต่สำหรับโลกความจริงการตายน่าสงสัยแค่ไหนหากไม่มีคนไปติดตามสืบค้นต่อ มันก็จบแค่นั้นนั่นล่ะ
ราวกับเห็นภาพอนาคต เอกสารปานามาที่ผมจะให้เปิดเผยหลังจากผมเสียชีวิตไปแล้ว ว่ามีใครซ่อนทรัพย์สินไปในปานามาบ้าง..
แต่มันก็เท่านั้น
ทุกคนแค่รับรู้และดำเนินชีวิตต่อไป
โลกแห่งความเป็จริงไม่ใช่อย่างในหนังที่จะเผยแพร่ข้อมูลเลวร้ายของคนชั่วแล้วคนดีมีคุณธรรมจะจับคนชั่วเข้าคุกได้
เราจะทำอย่างไรหากผู้รักษากฎหมายและคนในกระบวนการยุติธรรมทุกขั้นตอนอยู่ข้างเดียวกับคนชั่วนั้น?
แผนการที่จะจัดการคนชั่วโดยเปิดเผยเอกสารปานามาต่อสาธารณชนก็ล้มเหลวไปกับสายลม
ชีวิตคนไม่ใช่ในหนัง
แผนการที่จะเปิดเผยข้อมูลเมื่อตายไปแล้วของผมไมได้ผลแต่อย่างใด
ิญญาคงมีญาณวิเศษรับรู้ได้ เพราะตอนนี้ผมเสียใจอย่างที่สุดเมื่อได้รับรู้ว่าสิ่งที่ผมทำลงไปไม่สามารถกระทบกระเทือนผู้มีอำนาจได้เลยแม้แต่น้อย
ชีวิตคนเราไม่ใช่นิยายดังนั้นผมชาติหน้าคงไม่ขอทำตัวอย่างพระเอกหนังอีกแล้ว
ราวกับเทพเ้าที่ผมทหลังจากนั้นรู้ว่ามีจริง ตอบรับคำขอของผม
ผมได้รับโอกาสใหม่ในชีวิตเป็ครั้งที่สองอีกครั้งแต่ไม่ใช่อย่างที่ผมหวังไว้
..
“ไอ้เจิด เอ็งทำอะไรของเอ็ง นอนกินบ้านกินเมืองตะวันสายโด่ พระจะมาแล้ว”
ผมงัวเงียขึ้นมา
พระอะไร? เราไม่ได้ใช้ระบบเดลิเวอรี่ขนส่งป้องกันพระสงฆ์องค์เ้าท่านมาลำบากกับการติดไวรัสโควิดหรือ?
เดี๋ยวก่อน ไอ้เจิด?
ผมมองไปรอบห้อง
เป็ห้องที่มีเหล้าขาวและเสือ้ผ้ารกรุงรังต่างๆ พร้อมกับอาวุธปืน
ผมผงกศีรษะอย่างยอมรับได้
Second amendment รัฐธรรมนูญมาตราสองของอเมริกายอมรับการถืออาวุธของประชาชนว่าสิทธิของประชาชนควรจะมีสิทธิในการป้องกันตนด้วยตนเองก่อนแทนที่รัฐจะเข้ามาควบคุม
แม้ไอ้เจิดจะเป็ตัวร้ายกินเหล้าเมายา
แต่เขาก้มีข้อดีในเื่ของการพกพาอาวุธปืนนี้
ผมงัวเงียนั่งชิดผนังห้องและตอบพ่อของผม กำนันแจ่มพัฒน์ องอาจหาญกล้า กำนันผู้ทรงอิทธิพลของทุ่งรำไพพรรณ
“คอยสักครู่จ๊ะพ่อ”
ผมตอบไปตามสไตล์ไอ้เจิด หรือ บรรเจิดองอาจหาญกล้า ลูกชายคนเดียวหัวแก้วหัวแหวนที่กินเหล้าเมายา ยิงนกตกปลาไปวันวัน หนึ่งในตัวร้ายจากชุดเื่“สุภาพบุรุษปานเทพ”ของนักเขียนชื่อดังคนหนึ่งที่จากการศึกษาค้นคว้าผมไดยินมาว่าเธอได้รับการสนับสนุนจากซีไอเอของอเมริกาได้รับเสนอชื่อเป็สมาชิกวุฒิสภา
จากการเปิดเผยเอกสารของซีไอเอในยุคหลัง
ซีไอเอได้สนับสนุนนักเขียนนิยายให้เขียนไปในแนวทางที่ตนเอง้าเป็ประโยชน์กับซีไอเอในการเผยแพร่แิอย่างใดอย่างหนึ่ง
และผมก็ได้มาอยู่ในจักรวาลนิยายของนักเขียนคนนั้นแล้ว
ผมได้เกิดใหม่เป็ไอ้เจิดแล้ว
กลิ่นสุราและห้องที่เหม็นอับนี่มันเกินกว่าที่จะเป็เพียงความฝัน