อสูรล้างสวรรค์

   พี่เย่ ท่านจะไปไหม ? เถียนซีเว่ย ถามอย่างเร่งรีบ ดูเหมือนว่าเธอแทบจะรอไม่ไหวที่จะฟังคำตอบของโจวเย่

        โจวเย่พยักหน้าและกล่าวว่า "เนื่องจากเป็นสถานที่ที่ดี ถ้าอย่างนั้นข้าก็ขอไปดูมันหน่อย"

          ข้าต้องกลับไปขออนุญาติท่านพ่อของข้าก่อน ท่านรอข้าอยู่ที่ประตูนี้นะ!” เถียนซีเว่ย ตะโกนขณะวิ่ง

          หลังจากนั้นไม่กี่นาที เถียนซีเว่ยก็ออกจาก เมืองเจียงหนานพร้อมกับโจวเย่และเดินทางไปที่ภูเขาจันทราทมิฬ 

           ในร้านอาหาร ทหารยามเข้ามารายงาน นายน้อย ชายคนนั้นและคุณหนูซีเว่ย ออกจากเมืองแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังไปที่ภูเขาจันทราทมิฬ 

         ภูเขาจันทราทมิฬเหรอ? พวกเขาจะไปทำอะไรที่นั่น?” นายน้อยคนหนึ่ง ถามด้วยความสงสัย

          โจวเย่ ไอ้สารเลว! กล้าดียังไงมาแย่งผู้หญิงไปจากข้า!” จ้าวหยางตะโกนด้วยความโกรธใบหน้าของเขาเศร้าใจอย่างยิ่ง

        ไม่ค่อยมีใครไปที่ภูเขาจันทราทมิฬ พี่หยางนี่เป็นโอกาสของเรา เราควรไปฆ่าโจวเย่ดีหรือไม่ ? ตั๋วหมิงเสนอความปรารถนาที่จะฆ่าโจวเย่ในทันที

         จ้าวหยางส่ายหัวและพูดเยาะเย้ย "ไม่จำเป็น ภูเขาจันทราทมิฬนั้นใหญ่มาก จะเสียเวลาค้นหาไปทำไม เราเพียงไปรอ และค่อยจัดการกับพวกมันซะ

พี่หยางช่างฉลาดนัก!” 

-

         เถียนซีเว่ยและโจวเย่ เดินทางมาเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ก่อนที่จะมาถึงตีนเขาจันทราทมิฬ  

        ภูเขาจันทราทมิฬ มีความสง่างาม โดยมีสันเขามากมาย และมีรูปร่างที่แปลกประหลาด บนภูเขามีเถาวัลย์นับไม่ถ้วนซึ่งซับซ้อนมาก ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีใครมา

สถานที่นี้ในภูเขาซับซ้อนเกินไปไม่มีใครอยู่ที่นี่จริงๆ

       อย่างไรก็ตาม พลังแห่งสวรรค์และโลกที่นี้หนาแน่นมากจริงๆ และกนาแน่นกว่าภายนอกหลายเท่า 

            พี่เย่ เป็นยังบ้าง? ทันทีที่มาถึงตีนเขา เถียนซีเว่ยก็พูดด้วยความตื่นเต้น เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานแห่งสวรรค์และโลกที่หนาแน่น 

             พลังแห่งสวรรค์และโลกของที่นี้หนาแน่นมากจริงๆ มันเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับการฝึกฝน ” โจวเย่ดูพอใจมาก โดยมีรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้า

             พี่เย่ ถ้ำอยู่ในภูเขาลึกตามข้ามา ข้ายังจำเส้นทางนั้นได้!” เถียนซีเว่ยกล่าว เธอเดินนำหน้าและโจวเย่ก็เดินตามไปข้างหลังอย่างใกล้ชิด

         ถ้ำที่เถียนซีเว่ย พูดนั้นอยู่ในส่วนลึกของภูเขาจันทราทมิฬ 

          ยิ่งเข้าไปในภูเขาลึกเท่าไร พลังงานแห่งสวรรค์และโลกก็ยิ่งหนาแน่นเท่านั้น มันเป็นพลังแบบไหนล่ะ ? ที่สามารถปล่อยพลังแห่งสวรรค์และโลกอันหนาแน่นออกมาได้ขนาดนี้ โจวเย่แอบอุทาน

        ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภายใต้การนำของเถียนซีเว่ย ทั้งสองก็เดินมาถึงถ้ำ

           พี่เย่ ถ้ำอยู่ในหุบเขาเล็กๆ ด้านหน้า! และยังมีดอกไม้ที่สวยงามมากมาย เถียนซีเว่ยชี้ไปที่หุบเขาเล็ก ๆ ด้านหน้าแล้วยิ้ม

         โจวเย่ มองดูแล้วก็รู้สึกประหลาดใจ สถานที่นี้ซับซ้อน มีต้นไม้เก่าแก่ วัชพืช และดอกไม้ป่านานาชนิดอัดแน่น แต่หุบเขาเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้าเป็นพื้นที่โล่ง ล้อมรอบด้วยดอกไม้ที่บานสะพรั่ง ดูเรียบร้อยมากเหมือนสวนเล็กๆ

           ความซับซ้อนโดยรอบในหุบเขาเล็กๆ มีความแตกต่างกันอย่างมาก และให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในแดนสวรรค์

         พี่เย่ ! ท่านไม่รู้สึกถึงลมหายใจที่แข็งแกร่งหรอกหรือ เมื่อก่อนข้าจะเฝ้าดูจากระยะไกล ข้าไม่กล้าที่จะเข้าไป ในตอนนั้น ข้าคิดว่ามีผู้ทรงพลังอยู่ในนั้น ดังนั้นข้าจึงไม่กล้าเข้าไป เถียนซีเว่ยกล่าว 

           โจวเย่พยักหน้าและกล่าวว่า ลมหายใจอันทรงพลังนี้เป็นเหมือนกับการผนึก บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ถูกผนึกไว้ ไปดูกันเถอะ"

           พี่เย่ จะมีใครฝึกฝนอยู่ด้านในไหม? ถ้าเราบุกเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจะไม่เป็นไรเหรอ?” เถียนซีเว่ย มีความกังวลเล็กน้อย

            สถานที่ที่สวยงามเหมือนแดนสวรรค์ไม่สามารถเกิดขึ้นตามธรรมชาติได้

          ไม่มีใครอยู่ที่นี่ โจวเย่พูดด้วยความมั่นใจ และเขาเป็นผู้นำในการเดินเข้าไป 

          เถียนซีเว่ย มองเข้าไปดวยความกลัว จากนั้นจึงติดตามไป 

            ทั้งสองมาถึงหุบเขาเล็กๆ และเดินเข้าไปในสวนดอกไม้โดยตรง 

          มีดอกไม้กว่าร้อยชนิดเบ่งบานทั้งสองข้างของหุบเขา กลิ่นหอมแปลก ๆ ของดอกไม้ทำให้รู้สึกสบายตัวและทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นอย่างมาก

         ว้าว สวยจังเลย!" เถียนซีเว่ย รู้สึกประหลาดใจมากและรีบไปที่สวนดอกไม้

           พี่เย่ ท่านคิดว่าสถานที่แห่งนี้มีอยู่นานแค่ไหนแล้ว? ทำไมหุบเขาแห่งนี้ถึงสวยงามขนาดนี้? เถียนซีเว่ยถามด้วยความอยากรู้มาก

           ข้าก็ไม่รู้ แต่จะเห็นได้ว่าเคยมีเทพธิดาผู้หนึ่งอาศัยอยู่ที่นี่ จากรอยเท้านี้จะเห็นได้ว่าเธอได้ร่ายรำวิชาดาบ บางทีเทพธิดาอาจจะเบื่อโลกและอาศัยอยู่อย่างสันโดษที่นี่ และเธอได้ปลูกดอกไม้ แต่เธออาจจากไปด้วยเหตุผลบางอย่าง” โจวเย่นั่งยองๆ อยู่บนพื้น มองดูรอยเท้าที่ชัดเจนบนพื้นขณะที่เขาพูด

          เทพธิดาเหรอ?” ดวงตาของเถียนซีเว่ย เต็มไปด้วยความสนใจ

            โจวเย่มองเข้าไปในถ้ำ ถ้ำแห่งนี้ไม่ได้สลักชื่อไว้ และไม่ใช่ถ้ำตามธรรมชาติ มันถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์

         โจวเย่เดินไปที่ถ้ำ และพลังผนึกอันทรงพลังก็แทรกซึมออกมาจากถ้ำ

เมื่อทั้งสองเข้าไปในถ้ำ พวกเขาก็ต้องตกตะลึง

ว๊ายย !

           พี่เย่ ! ใครนะ!” เถียนซีเว่ย กรี๊ดด้วยความตกใจ เธอเกือบจะล้มลงกับพื้น

           เถียนซีเว่ย กลัวมากจนใบหน้าที่สวยของเธอซีดลง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

          อย่าตกใจไป นางตายแล้ว” โจวเย่พูดอย่างรวดเร็ว ในตอนแรกเขาก็ตกใจเช่นกัน

         อะไรนะ? ตายแล้วเหรอ?” เถียนซีเว่ย เธอไม่ยากเชื่อ และได้หันศีรษะและมองเข้าไปใกล้ ๆ และพบว่ามีผู้หญิงที่สวยงามดั่งเทพธิดานอนอยู่ และยังคงรายล้อมไปด้วยพลังงานสีม่วงจาง ๆ

           หญิงสาวในชุดขาวได้เอนตัวพิงพนังถ้ำอย่างสงบ ใบหน้าที่สวยของเธอเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง 

         นางน่าจะตายไปหลายปีแล้ว ผนึกนี้สามารถป้องกันไม่ให้ร่างกายถูกทำลายได้ หากไม่มองใกล้ ๆ ก็จะมองไม่เห็นนาง” โจวเย่อธิบาย

              ถ้ำแห่งนี้มีพื้นที่เพียงสิบตารางเมตร โต๊ะและเก้าอี้ทำจากหิน แม้จะเรียบง่ายแต่อบอุ่นมาก

           น่าสงสาร พี่สาวคนสวยคนนี้คงมีความเศร้ามาก เธอตายไปพร้อมกับความเศร้าหมอง เถียนซีเว่ยสัมผัสได้อย่างลึกซึ้ง และดวงตาที่สวยงามของเธอก็เต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมา

            โจวเย่สำรวจบริเวณโดยรอบ และนอกเหนือจากผนึกอันทรงพลังแล้ว เขาไม่พบสมบัติอื่นใด ๆ

         ออกไปกันเถอะ อย่ารบกวนนางเลย ” โจวเย่พูดเบา ๆ