1ชั่วโมงผ่านไป....หลังจากผมสู้กับอาการอส เธอก็ได้ลิ้มรสฝีมือต่อสู้ของผม จนอยากได้ผมเข้าไปร่วมกับกองทัพจอมมารของเธอ
" เซเลเบรส ฮาคิน ชั้นยอมรับในฝีมือนาย นายอยากจะเข้าร่วมกับกองทัพจอมมาร ของชั้นหรือป่าว ถ้าเข้าจะเพิ่มเงินเดือนให้มากกว่าที่เคยได้ จากกองทัพจอมมาร เดเมซิส 3เท่าเลยนะ " อาการอสกล่าว
"ขอปฏิเสธ ชั้นต้องเป็จอมมารอันดับหนึ่งให้ได้ และโลกนี้ ต่อไปโลกนี้จะมีแต่สันติสุข " ผมกล่าว
" จะไม่เปลี่ยนใจแน่เหรอ ถ้านายเข้ากับกองทัพจอมมารของชั้น อาการอส แห่งประจิม เราจะจัดผู้หญิงที่นาย้าให้ ทั้งเซลก้า ที่หุ่นราวกับเทพ ซาเรียที่ขี้อ้อน หรือแม้กระทั่งแวมไพร์ผู้งดงาม เราก็สามารถจัดให้นายได้ " อาการอสกล่าวเสียงหวาน อย่างยั่วยวน (เซลก้าคือ ปีศาจสาวที่ชอบปลอมตัวเป็เทพธิดา ในตำนานของชาวโปปุรอน ซาเรีย คือ ปีศาจสาวปีกเหมือนนก ชอบอ้อนนักเดินทางให้แบ่งอาหารให้ในตำนานของชาวโปปุรอน )
" อย่าไปฟังนางนะ ฮาคิน นางกำลังจะหลอกนาย " เมย์ร่าะโ ทำให้ผมได้สติ และรู้ตัวว่า เมื่อตะกี้ อาการอสใช้เวทย์ ไซเรน กระซิบเสียงหวานใส่ผม ให้ผมอยู่ใต้มนต์สะกด ขณะพูดจาเกลี้ยกล่อมผมไปด้วย
และในทันใดนั้น...
ฉัวะ!!!
ฮิโรนาเอะ เธอก็ใช้ดาบสั้นฟันใส่ผม
" ฮิโรนาเอะ เธอทำไมใจร้อนรีบแทงมีดใส่ตรูละเฟ้ย ตรูยังไม่ได้ตอบตกลงจะเปลี่ยนฝ่ายเลย ให้ตายสิ " ผมร้องออกมาและสังเกตเห็นปากแผลที่ถูกมีดสั้นแทงลงไปมีเืไหลออกมา
" 5555+ ตลกจริงๆเลย อยู่ๆก็หันมาฆ่ากันเอง " อาการอสกล่าวและหัวเราะไม่ยั้ง เป็โอกาสให้เมย์ร่า ใช้เวทย์ Steal ที่มีโอกาสขโมยของจากบอสได้เพียง 2เปอเซ็น ใส่อาการอส
" อะไรกันนี่ " เมย์ร่า หยิบของที่มีหน้าตาเหมือนศิลานักปราชญ์ที่ขโมยได้เอาไว้ในมือ
" เอาคืนมานะ " อาการอส กล่าว แล้วพุ่งตัวเข้าใส่เมย์ร่า
เปรี๊ยะ!!! เมย์ร่า แกล้งบีบ ศิลานักปราชญ์ ให้เกิดรอยปริแตก ทำให้ อาการอส หยุดการลงมือกับเมย์ร่าแล้วส่งเสียงอ่อยเสียงหวาน
" ขอ ของสำคัญ ของชั้นคืนเถอะนะ "
เมย์ร่าทำสายตาเ้าเล่ห์ แล้วบังคับให้ อาการอส มีอะไรกับผม
" รักษา ฮาคินซะ แล้วยอมเป็เมียฮาคิน คืนนึง ไม่งั้นชั้นจะทำลาย ศิลานักปราชญ์นี่ "
" ได้ๆ " อาการอส กล่าว แล้วค่อยๆเปลื้องผ้าของตัวเองออกมา เผยผิวที่สวยสะอาดตา กับรอยยิ้มที่อวบอิ่ม แต่เธอก็ต่อรองกับเมย์ร่าว่า เื่ที่ผมมีอะไรกับเธอ ความทรงจำในคืนนี้ของผมต้องถูกลบ และทุกคนต้องจำไม่ได้
" ตกลง " เมย์ร่า กล่าว แล้วทำพันธะสัญญาเืกับ อาการอส ว่าเื่ราวในคืนนี้ทุกคนจะจำไม่ได้ และมอบศิลานักปราชญ์คืน อาการอส
หลังจากนั้น ผมก็ได้ เซอเดมาคอม กับ อาการอสในคืนนั้น มันช่างเป็ความทรงจำแสนหวานที่ผมจะไม่มีวันลืม
หลังจากเสร็จกิจ เมย์ร่า ซาคิวบัสสาว เพื่อนของผม ก็ร่ายเวทย์ให้ทุกคนในเมือง รวมทั้ง ฮิโรนาเอะ ลืมเื่ในวันนี้
อาการอส เธอค่อยๆใส่เสื้อของตัวเอง และทำหน้าแดง มองลา ซิคแพคบนท้องของผม
" ไปก่อนนะ คุณสามี " อาการอสกล่าว ก่อนสยายปีก และบินจากไป
" ทำไมตรูไม่ลืมฟระ " ผมกล่าวกับเมย์ร่า
" ข้าพเ้า แกล้งตุกติก นิดหน่อยกับความทรงจำของนาย เขาเรียก แทคติคนะ " เมย์ร่ากล่าว
" แบบนี้มันเรียกขี้โกงนี่หว่า " ผมกล่าวกับเมย์ร่า
" เราเป็เพื่อนกันมากี่ปีแล้ว ฮาคิน ยังไม่รู้นิสัยเ้าเล่ห์ของข้าพเ้าอีกรึ" เมย์ร่ากล่าว
" 500 ปีมั้ง ถามทำไมเหรอ " ผมตอบเมย์ร่า
" ชั้นไม่ได้ให้นายตอบตาเซ่อ " เมย์ร่ากล่าว
3 ชั่วโมงต่อมา ฮิโรนาเอะ ก็ค่อยๆตื่นขึ้นมา และพบว่า ความทรงจำของตัวเอง ขาดๆหายๆ
" ชั้นเป็อะไรไปน่ะ " ฮิโรนาเอะกล่าว
" เธอได้ขับไล่ อาการอส 1 ใน4 จอมมารไปได้ไงล่ะ " ผมกล่าว
"ข้าพเ้าเป็พยานได้ ว่าที่ฮาคิน พูดเป็เื่จริง " เมย์ร่า กล่าวเสริมคำพูดผม เมื่อมองเกมส์ออก
ฮิโรนาเอะ ทำหน้าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ก็ยอมกลับเข้าเมืองกับพวกเรา
และชาวเมืองที่ฟื้นขึ้นมา ต่างคนต่างก็สรรเสริญ ฮิโรนาเอะ ที่สามารถขับไล่ อาการอส ไปได้
" นี่เธอ เอาความทรงจำ อะไรใส่ให้ชาวเมืองกันน่ะ " ผมถามเมย์ร่า
" ฮุ ฮุ ฮุ จ้างให้ก็ไม่บอก " เมย์กล่าว พร้อมกับอมยิ้มน้อยๆ และนี่เป็ครั้งแรก ที่ผมรู้สึกว่าเมย์ร่า ฉลาดกว่าผม
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
17K
