ย้อนเวลาพลิกฟ้าคว่ำดิน

ว่าที่นายอำเภอหนุ่มเอ่ยถามเถ้าแก่เจียง ในขณะที่เจียงกัดหลูผู้เป็นบุตรชายมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจและประหลาดใจไม่น้อยเมื่อได้รู้ว่าอีกฝ่ายให้ความสนใจตนเอง “ ถ้าท่านไม่รังเกียจที่จะเป็นแค่กุนซือของนายอำเภอ อำเภอเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกล ข้าก็ขอเชิญคุณชายเจียงไปเป็นที่ปรึกษาให้กับข้า” อาหลงกล่าวเชิญชายหนุ่มอย่างให้เกียรติเป็นอย่างสูง ก่อนที่เถ้าแก่เจียงจะขอตัวเข้าไปปรึกษากับบุตรชายของตนที่หลังร้าน “ ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?” เจียงกัดหลูเอ่ยถามบิดาและมารดาของตน เป็นเชิงขอความเห็นและคำแนะนำ ก่อนที่เถ้าแก่เจียงจะแนะนำให้บุตรชายของตนตกปากรับคำนายอำเภอหนุ่ม โดยที่มารดาของเขาก็พยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วยเช่นกัน “ บิดาเห็นว่าเจ้าควรตกลงรับเป็นกุนซือของท่านนายอำเภอหนุ่มผู้นี้ ถึงแม้ว่าหนทางก้าวหน้าอาจจะดูไม่ค่อยสดใสนัก แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี” “ แต่ข้ากลับเห็นต่างจากท่านพ่อ ท่านลองสังเกตสาวงามทั้งสามนางที่อยู่ข้างกายเขาสิ แต่ละนางล้วนไม่ธรรมดา แสดงให้เห็นว่าบุคคลผู้นี้ต้องไม่ธรรมดาเช่นกัน อีกทั้งท่านนักพรตยังให้การรับรองและเอ็นดู ต่อไปคนผู้นี้จะต้องเป็นใหญ่เป็นโตไม่น้อยแน่นอนขอรับ” เจียงกัดหลูให้ความเห็นที่แตกต่างกับบิดาของตน ก่อนที่บิดาของเขาจะลองสังเกตตามที่บุตรชายของตนได้บอก และก็เห็นว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงชวนเจียงกัดหลูให้ออกไปตกปากรับคำเสียมหลอหลงที่ด้านนอก ซึ่งหลังจากที่อาหลงได้ฟังข่าวดี เขาก็มีสีหน้าที่ยินดีอย่างเห็นได้ชัด “ เจ้าตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วล่ะพ่อหนุ่ม ต่อไปอนาคตของเจ้าจะต้องมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักไปทั่ว ไม่แพ้จางเหลียง หรือจูกัดเหลียงอย่างแน่นอน” ท่านม่อหลางที่นั่งดูเห็นการณ์อยู่ เอ่ยสนับสนุนความคิดของเจียงกัดหลู พร้อมทั้งทำนายอนาคตให้กับเขาอีกด้วย “ ถ้าข้าจะมีชื่อเสียงเทียบเท่าจางเหลียงกับขงเบ้ง แล้วนายท่านเล่า ท่านจะก้าวไปถึงจุดใดกันขอรับท่านผู้อาวุโส?” บุตรชายคนเดียวของเจียงจื่อหยางเอ่ยถามท่านผู้เฒ่าด้วยความสงสัยใคร่รู้ ก่อนที่ท่านม่อหลางจะยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะตอบคำถามของอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู “ เจ้าคิดว่า ถ้าเจ้าสามารถก้าวขึ้นไปสร้างชื่อได้เฉกเช่นเดียวกับจางเหลียงและขงเบ้ง แล้วเช่นนั้นเจ้าคิดว่าเจ้านายของคนทั้งคู่เป็นใครกัน?” “ ท่านผู้อาวุโสหมายความว่า........” เจียงกัดหลูกล่าวถึงตรงนี้ ก็กลืนคำพูดอื่น ๆ หลังจากนี้ลงลำคอไปจนหมด เพราะเขาตระหนักแล้วว่าที่ท่านผู้เฒ่ากล่าวมานั้นหมายความเช่นไร “ หลูเอ๋อ นี่นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดสำหรับตัวเจ้า” เจียงฮูหยินที่นิ่งอยู่นาน เอ่ยกับบุตรชายคนเดียวของตนอย่างยินดีปรีดา เนื่องจากนางรู้ดีว่าท่านนักพรตผู้นี้เป็นผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน และคำนายของท่านก็ไม่เคยผิดพลาดมาก่อน จากนั้นจากจึงกล่าวต่อไปอีกว่า “ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเมื่อ 25 ปีที่แล้ว ท่านผู้อาวุโสเคยทำนายดวงชะตาของเด็กชายวัย 3 ขวบ 3 คน ซึ่งก็คือฮั่วชิง , ซ่งคุน และซุนเตียวหุย โดยท่านทำนายไว้ว่าคนทั้งสาม ผู้หนึ่งจะได้เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ผู้หนึ่งจะได้เป็นยอดบัณฑิตอันดับหนึ่ง ส่วนอีกคนจะได้เป็นถึงผู้บัญชาการ รวมทั้งคนทั้งสามยังจะได้เป็นราชบุตรเขยอีกด้วย” “ ใช่แล้วหลูเอ๋อ ตอนนี้เจ้าก็ประจักษ์แก่สายตาแล้ว ว่าคนทั้งสามล้วนก้าวขึ้นไปสู่ตำแหน่งที่ท่านผู้อาวุโสได้เคยทำนายเอาไว้ จะเหลือก็เพียงแค่ตำแหน่งราชบุตรเขยเท่านั้น ซึ่งดูแล้วพวกเขาก็ไม่น่าจะพลาดจากตำแหน่งนี้อย่างแน่นอน” เจียงจื่อหยางกล่าวเสริมฮูหยินของตน พร้อมกับกวาดสายตาไปที่ท่านผู้เฒ่าด้วยความนับถือยิ่ง ในขณะที่คนอื่น ๆ ล้วนให้ความเคารพนับถือท่านผู้เฒ่าเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน “ ท่านลุงใหญ่ ท่านหมายความว่าดาหลิงของข้าจะก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุด เช่นเดียวกับหลิวปัง ฮั่นโกโจ และหลิวเป้ย แห่งจ๊กก๊กหรือเจ้าคะ?” จู่ ๆ ก็มีหญิงสาวนางหนึ่ง เดินเข้ามาถามคำถามนี้ต่อนักพรตเฒ่า หลังจากที่นางได้แอบฟังการสนทนาของโต๊ะนี้มาได้สักพัก “ น้องเล็ก เจ้ามาได้อย่างไร เจ้ามิใช่ต้องถวายการดูแลฮองเฮาหรอกหรือ?” องค์หญิงห้าตรัสถามน้องหกของนางด้วยความแปลกพระทัย ที่จู่ ๆ อีกฝ่ายก็โผล่มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ในขณะที่สาวงามคนอื่น ๆ กลับแปลกใจที่คนทั้งคู่เอ่ยถึงฮองเฮา เลยพาลคิดว่านางทั้งสองเป็นนางกำนัลที่อยู่ในวัง “ พี่ห้า ขนาดท่านยังมาได้ แล้วไฉนข้าถึงจะมาบ้างไม่ได้ ใช่มั้ยดาหลิง?” องค์หญิงหก ต้วนอิ๋งอิ๋ง ตอบคำถามของพระภคินีของนาง ก่อนจะหันไปขอความเห็นจากเสียมหลอหลงที่กำลังนั่งปั้นหน้าไม่ถูกอยู่ตรงหน้า “ ท่านลุงใหญ่ ตกลงท่านยังไม่ได้ตอบคำถามของผู้หลานเลยนะเจ้าคะ” นางเอ่ยถามท่านผู้เฒ่าอีกครา ก่อนที่ท่านม่อหลานจะมองที่นางด้วยสีหน้ายิ้มแย้มปนเอ็นดูต่อสาวน้อยนางนี้ จากนั้นจึงตอบคำถามของนางอย่างอารมณ์ดี “ ฮ่า ๆ หลานสะใภ้ข้าคนนี้ช่างรู้จักพูดจาเสียจริง เจ้าว่าเช่นไรก็หมายความเช่นนั้นแหละ” องค์หญิงหกถึงกับหน้าแดง เมื่อได้ยินท่านผู้เฒ่าเรียกนางเป็นหลานสะใภ้ ท่ามกลางสายตาของสาวงามคนอื่นที่นั่งร่วมโต๊ะ “ พี่หลง ท่านมาอยู่ที่นี่เอง ข้าตามหาท่านแทบแย่กว่าจะได้เจอท่าน” เป็นหลิวหว่านชิงที่ปรากฏตัวขึ้นมาอีกคน และนั่งลงร่วมโต๊ะกับสาวงามคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ก่อนหน้านี้ “ เหตุใดเจ้าถึงมาหาพี่ถึงที่นี่ เจ้ามีเรื่องด่วนอันใดหรือไม่เบบี๋?” อาหลงเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัย ก่อนที่นางจะตอบว่า ที่นางมาหาเขาก็เพื่อนำหยกที่นางเคยมอบให้เขาเป็นที่ระลึก แล้วเขาทำหล่นตรงโต๊ะอาหารตอนทานมื้อเช้ามาคืนให้กับเขา “ ขอบใจเจ้ามากเบบี๋ มามา ข้าจะแนะนำให้เจ้าได้รู้จักกับ.....” ชายหนุ่มแนะนำให้องค์หญิงหกและแม่นางหลิวได้รู้จักกับสาวงามคนอื่น ๆ หลังจากที่สาวงามทั้งหมดได้มีโอกาสโอภาปราศรัยกันก็เกิดความสนิทสนมกลมเกลียวกันขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่องค์หญิงห้าจะเสนอให้สาวงามที่ร่วมโต๊ะอยู่ตอนนี้สาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันทั้งหมด ซึ่งทุกคนล้วนมีสีหน้ายินดีและเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง โดยมีท่านม่อหลางช่วยเป็นสักขีพยาน โดยหลังจากลำดับอาวุโสกันแล้ว ปรากฏว่าผู้ที่เป็นพี่ใหญ่ก็คือแม่นางหลี่ซา ที่มีอายุมากกว่าใคร ๆ เพื่อน ส่วนพี่รองเป็นหลินซู่เฟิน พี่สามเป็นต้วนอี้เฟย พี่สี่เป็นหลิวหว่านชิง ส่วนน้องเล็กแน่นอนว่าต้องเป็นองค์หญิงหก ต้วนอิ๋งอิ๋งอย่างแน่นอน “ เอ้า ดื่ม พวกเราเหล่าพี่น้องมาดื่มฉลองให้กับมิตรภาพของพี่น้องร่วมสาบานทั้งหมดของเรา” แม่นางหลี่ซา ซึ่งเป็นพี่ใหญ่เอ่ยชวนน้องร่วมสาบานของนางยกแก้วฉลองการเป็นพี่น้องของทุก ๆ คน ทั้งนี้ต้วนอี้เฟยและต้วนอิ๋งอิ๋งถือว่าก่อนหน้านี้พวกนางล้วนสายเลือดเดียวกัน เพราะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขขององค์ไท่จง ถึงแม้ว่าพวกนางจะต่างมารดากันก็ตาม ดังนั้นการร่วมสาบานกันครั้งนี้จึงเปรียบเสมือนการกระชับความสัมพันธ์ให้แนบแน่นขึ้นไปอีก โดยองค์หญิงหกยังได้เป็นน้องเล็กเช่นเดิม ส่วนองค์หญิงห้าขยับขึ้นไปเป็นพี่สาม “ ข้าขอแสดงความยินดีกับแม่นางทั้งห้าด้วย ที่วันนี้พวกท่านได้สาบานเป็นพี่เป็นน้องกัน ยินดี ๆ” เป็นกุนซือป้ายแดง เจียงกัดหลูที่คารวะแสดงความยินดีกับพวกนาง ก่อนที่พวกนางจะย่อตัวคารวะตอบ โดยบรรยากาศตอนนี้ ที่โต๊ะของเสียมหลอหลงต่างเต็มไปด้วยความครึกครื้น เพราะมีผู้คนร่วมสนทนากันนับสิบคน “ เอ้า....ลุงใหญ่ขอแสดงความยินดีกับพวกเจ้าด้วย เชิญ” ท่านม่อหลาง เจ้าของฉายา “เซียนสุรา ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน” ยกจอกแสดงความยินดี ๆ กับว่าที่หลานสะใภ้ของตน ก่อนที่พวกนางจะยกจอกขึ้นคารวะตอบต่อท่านผู้อาวุโสเช่นกัน “ หลานสะใภ้สี่ หลานสะใภ้เล็ก พวกเจ้าเข้ามาหาลุงใหญ่ตรงนี้” ท่านผู้เฒ่าเรียกสาวงามทั้งสองเข้าไปหา ก่อนที่จะมอบตำราลึกลับให้กับพวกนางเช่นกัน เพื่อไม่ให้ตนถูกกล่าวหาว่าลำเอียง โดยตำราดังกล่าวมีเงื่อนไขในการฝึกก็คือพวกนางจะต้องฝึกกับชายที่พวกนางพึงพอใจเท่านั้น “ หลานขอบคุณท่านลุงใหญ่เจ้าค่ะ” ทั้งหลิวหว่านชิงและต้วนอิ๋งอิ๋งต่างย่อตัวคารวะแสดงความขอบคุณต่อท่านผู้เฒ่าที่เมตตาต่อพวกตน จากนั้นคนทั้งหมดจึงร่วมโอภาปราศรัยกันด้วยบรรยากาศชื่นมื่นและเป็นกันเอง “ ท่านลุงใหญ่ขอรับ ว่าแต่จากนี้ท่านจะเดินทางไปไหนต่อขอรับ?” เสียมหลอหลงเรียนถามท่านลุงใหญ่ของตนที่กำลังยกจอกสุราขึ้นดื่มอย่างเบิกบานใจ ก่อนที่ท่านผู้เฒ่าจะตอบว่าตนจะแวะไปเยี่ยมศิษย์น้องหกที่สำนักม่อจื่อสักครา “ ถ้าเช่นนั้น ผู้หลานจะให้คนนำท่านลุงใหญ่นั่งรถม้าไปหาท่านพ่อที่สำนักนะขอรับ ท่านพ่อจะต้องดีใจมาก ๆ ที่ท่านลุงใหญ่ไปเยี่ยมเยียน” ชายหนุ่มเสนอตัว ก่อนที่เขาจะเรียกให้คนขับรถม้าของตนพาท่านผู้เฒ่าไปส่งที่สำนัก โดยที่เขาเป็นผู้ประคองท่านผู้เฒ่าไปส่งถึงรถม้าด้วยตนเอง พร้อมด้วยสาวงามทั้งห้า รวมทั้งสกุลเจียงทั้งสามล้วนพากันมาน้อมส่งท่านม่อหลาง ส่วนค่าอาหารมื้อนี้เถ้าแก่เจียงขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงทุก ๆ คน เพื่อเป็นการตอบแทนที่ท่านผู้เฒ่าเคยให้การช่วยเหลือตนในอดีต นอกจากนี้เขายังกำนัลสุราชั้นเลิศอีก 3 ไหให้กับท่านผู้เฒ่าไว้ดื่มระหว่างทางอีกด้วย ซึ่งเป็นที่ถูกอกถูกใจเซียนสุราผู้นี้ยิ่งนัก “ ขอบใจพวกเจ้าทุกคน วันนี้ข้ามีความสุขมาก ๆ จริง ๆ แน่นอนที่งานเลี้ยงจะต้องมีวันเลิกรา หวังว่าพวกเจ้าทุกคนจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้ดี สร้างคุณค่าและยังประโยชน์แก่ผู้อื่น อย่าให้เสียทีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์” ท่านม่อหลางเอ่ยอำลาทุกคนอย่างใจหาย เสมือนกับการร่ำลาครั้งนี้จะเป็นการจากกันชั่วนิรันดร์ ก่อนจะหันมากำชับหลานรักด้วยใบหน้าที่เปี่ยมเมตตาอย่างเต็มเปี่ยม “ หลานข้า เจ้าจงจำไว้ว่า เส้นทางที่เจ้าจะต้องเผชิญย่อมไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ ขอเพียงเจ้ายืนหยัดและยึดมั่นในปณิธานของตน เจ้าก็จะสามารถช่วยให้ใต้หล้าสงบสุขและร่มเย็นได้อย่างแน่นอน ลุงใหญ่จะรอดูความสำเร็จของเจ้านะ รักษาตัวด้วย” หลังจากกล่าววาจาร่ำลาเสร็จท่านม่อหลางก็เข้าไปในเก๋งรถ ก่อนจะเปิดผ้าม่านตรงหน้าต่างออกมาโบกมือลาทุก ๆ คน ในขณะที่รถม้าค่อย ๆ แล่นอย่างช้า ๆ จนกระทั่งไกลออกไปจนลับจากคลองจักษุ จากนั้นคนทั้งหมดจึงทยอยแยกย้ายกลับที่พักของตน ไม่ว่าจะเป็นต้วนอี้เฟยและต้วนอิ๋งอิ๋งที่เสด็จกลับตำหนักพร้อมกัน ในขณะที่หลิวหว่านชิงก็เดินทางกลับจวนเจ้าเมือง ส่วนหลี่ซาก็เดินทางกลับหอหงส์ดรุณหลังจากที่ได้มอบแบบในการสร้างปากกาให้กับอาหลง ยังเหลือเพียงแม่นางหลินที่ยังอยู่คุยรายละเอียดกับเสียมหลอหลงและเจียงกัดหลูเรื่องการจัดตั้งร้านค้าและธุรกิจในอำเภอหลงซาน โดยนางจะออกเดินทางในวันรุ่งขึ้นพร้อมกับเจียงกัดหลูและหวังฮั่น ซึ่งเสียมหลอหลงได้มอบเงินทุนที่ต้องใช้ในการลงทุนให้นางเพิ่มอีก 100,000 ตำลึง หลังจากที่ได้ฝากให้หวังฮั่นไปแล้ว 50,000 ตำลึง “ นายท่าน ท่านต้องการให้ข้าจ้างเหล่านักศึกษาและบัณฑิตออกทำการสำรวจความต้องการและปัญหาของชาวบ้านในอำเภอหลงซานทั้งหมดใช่มั้ยขอรับ?” เจียงกัดหลูเรียนถามเจ้านายของตนเอง ก่อนที่เขาจะพยักหน้ารับและย้ำให้อีกฝ่ายสำรวจและเก็บข้อมูลที่จำเป็น เพื่อนำมาใช้วางแผนในการที่จะปฏิรูปอำเภอหลงซานให้พลิกโฉมหน้าใหม่ โดยเขาเรียกปฏิบัติการครั้งนี้ว่า “ หลงซานโมเดล” “ แม่นางหลิน ท่านเข้าใจสิ่งที่ท่านจะต้องทำที่อำเภอหลงซานทั้งหมดดีแล้วใช่หรือไม่?” นายอำเภอหนุ่มเอ่ยถามสาวงามเจ้าของฉายาเทพธิดาแห่งการค้าจากเมืองเสียนหยิน หลังจากได้ฟังคำถามของอีกฝ่าย นางยิ้มออกมาพร้อมทั้งพยักหน้าเป็นการตอบรับ จากนั้นจึงทบทวนรายละเอียดที่นางต้องทำทั้งหมดกับเสียมหลอหลงอีกครั้ง โดยมีเจียงกัดหลูร่วมรับฟังอยู่ด้วยด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้นและประหลาดใจอยู่ตลอดเวลา “ แม่นางหลิน ถ้าหากท่านสามารถจัดการเรื่องราวได้เรียบร้อยตามที่นายท่านวางแผนการไว้ ความหวังที่นายท่านจะปฏิรูปหลงซานให้พลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์ก็คงไม่ไกลเกินฝันอย่างแน่นอน” กุนซือหนุ่มเอ่ยกับสาวงามตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นกับแผนงานที่เพิ่งจะได้ยินจากปากของนายอำเภอหนุ่มและพันธมิตรทางการค้าและหัวใจของเขา เจียงกัดหลูรู้สึกประหลาดใจเป็นอันมากเมื่อเขาได้ยินคำว่าร้านสะดวกซื้อ , ผงปรุงรส , สบู่ ,น้ำหอม , ยาพารา ,ธนาคาร ,ประกันชีวิต ,ขายตรง ,หนังสือพิมพ์ ซึ่งคำเหล่านี้ล้วนแปลกใหม่ และไม่เคยได้ยินได้ฟังที่ไหนมาก่อน “ ท่านกุนซือ ท่านอย่าลืมทบทวนระบบราชการใหม่ที่ข้าฝากให้ท่านไปเตรียมการปฏิรูปที่หลงซานด้วย เมื่อข้าไปถึงที่นั่นหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี ข้าเชื่อมือท่านว่าท่านจะจัดการเรื่องเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี” อาหลงกำชับกับที่ปรึกษาคนใหม่ของตน ที่กำลังอยู่ในช่วงตื่นตาตื่นใจกับความรู้และความคิดแปลก ๆ ใหม่ ๆ ของเจ้านายของตน โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายเตรียมการปฏิรูประบบขุนนางในอำเภอออกเป็นหลายฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายมหาดไทย กลาโหม พาณิชย์ การคลัง ศึกษาธิการ เกษตร คมนาคม ยุติธรรม ตำรวจ ความสัมพันธ์ แรงงาน ประชาสัมพันธ์ กีฬา ท่องเที่ยว วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ ซึ่งหลาย ๆ หน่วยเขาพอจะคุ้นหูอยู่บ้าง แต่อีกหลายหน่วยงานเขากลับไม่คุ้นหูเอาเสียเลย ในส่วนที่ใหม่และยังไม่เข้าใจ เจ้านายหนุ่มของเขาก็ค่อย ๆ อธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด “ นายท่าน ความคิดของท่านช่างแปลกใหม่และล้ำสมัยยิ่งนัก ข้าเคยคิดว่าตนเองมีความคิดที่ก้าวหน้าจนผู้อื่นตามไม่ทันแล้ว แต่เมื่อมาเจอกับท่าน ความคิดของข้ากลับกลายเป็นทารกไปเลย” เจียงกัดหลูเอ่ยชมเจ้านายของตนจากใจจริง พร้อมทั้งนึกในใจว่าตนเองช่างโชคดีที่ได้มีโอกาสติดตามมหาบุรุษที่เปี่ยมไปด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลผู้นี้ ในขณะที่อีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มรับคำชมเท่านั้น ไม่ได้เอ่ยวาจาใด ๆ “ คุณชายเสียมหลอเจ้าคะ เรื่องฝึกเคล็ดวิชาของข้า ไม่ทราบว่า....” หลินซู่เฟินเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่แดงราวกับลูกตำลึง ถึงตอนนี้นางมีความกล้ามากขึ้นที่จะแสดงความรู้สึกของตัวเองออกมา หลังจากที่ได้ยินท่านลุงใหญ่ทำนายไว้ว่านางจะกลายเป็นคนของคุณชายเสียมหลอซึ่งเป็นผู้มีพระคุณของนางในอนาคต ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นฮูหยินที่แต่งเข้าบ้านอย่างถูกต้อง นางก็ยังเต็มใจและยินดีที่จะเป็นเช่นนั้น “ แม่นางหลินไม่ต้องเป็นห่วงไป เอาไว้ข้าเดินทางไปถึงหลงซาน และสะสางงานทุกอย่างเรียบร้อยลงตัว ข้าจะเป็นคู่ฝึกเคล็ดวิชากับท่านอย่างแน่นอน” เสียมหลอหลงยิ้ม ๆ พร้อมกับรับปากสาวงามตรงหน้า จากนั้นคนทั้งสามจึงแยกย้ายกันไปทำธุระของแต่ละคนกันต่อ 2 สัปดาห์ผ่านไป (ไวเหมือนโกหก) ณ ห้องทรงงาน “ ท่านกุนซือ พรุ่งนี้ท่านต้องเดินทางไปรับตำแหน่งที่หลงซานแล้วใช่หรือไม่?” .................................................................................................................................. คุยกันหลังฉาก....มาแล้วนะครับ สำหรับตอนที่ 47 และไรท์ต้องขออภัยรีดที่รักทุกท่านเป็นอย่างสูงนะครับ ที่ไม่ได้อัพนิยายเป็นเวลาเกือบ 2 สัปดาห์ เนื่องด้วยเรื่องงานและภารกิจส่วนตัว ต่อจากนี้จะพยายามอัพให้ได้อย่างน้อยสัปดาห์ 3-4 ตอนนะครับ สำหรับตอนนี้ถือว่าเป็นวันรวมพลของคนรักอาหลง และต่อจากนี้พระเอกของเราก็กำลังจะออกเดินทางไปรับตำแหน่งที่หลงซานแล้ว ส่วนเรื่องราวต่อไปจะเป็นอย่างไร รออ่านรอลุ้นกันได้ในตอนต่อไป ซึ่งไรท์จะพยายามอัพให้ได้ในวันพรุ่งนี้นะครับ ขอบคุณรีดที่น่ารักทุกท่านที่ยังติดตามอ่านด้วยดีเสมอมานะครับ ขอบคุณจริง ๆ ครับ.......................................................................................................................................สุดยอดข้อคิด พิชิตความสุขและความสำเร็จในชีวิต“ ข้าคาดหวังในสิ่งที่ดีที่สุด แต่ก็เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

47 รวมพลคนรักอาหลง

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลาพลิกฟ้าคว่ำดิน ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลาพลิกฟ้าคว่ำดิน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

47 รวมพลคนรักอาหลง

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลาพลิกฟ้าคว่ำดิน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้