หลงเฟยชายหนุ่มทะลุมิติ

“ผมลืมคิดไปเลยว่าผมไม่มีที่ให้ทั้งสามคนนี้พัก กระท่อมที่ผมอยู่ตอนนี้น่าจะอาศัยอยู่ด้วยกัน 4 คนไม่ได้แน่ๆ” หลงเฟยกล่าวสิ่งที่เพิ่งคิดขึ้นมาได้กับลีมูน“นั่นสินะ ข้าก้ลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปเลย เช่นนั้นเจ้าคิดจะทำอย่างไรต่อไป”“ผมอยากจะเช่าอาคารสองชั้นสักหลังครับ ถือเป็นการขยายร้านค้าไปในตัว และให้ทั้งสามคนนี้คอยอยู่ดูแลด้วย” หลงเฟยอธิบาย“อาคารสองชั้นรึ... อืม... ข้าก็พอจะรู้จักคนให้เช่าที่อยู่บ้าง พวกเราลองไปถามดูดีหรือไม่” ลีมูนเงียบคิดอยู่สักพัก ก่อนจะนึกถึงคนรู้จักขึ้นมาได้ จึงเสนอกับหลงเฟย“ได้ครับ รบกวนพี่ลีมูนนำไปเลย” ลีมูนเดินนำหลงเฟยไปในทิศทางที่เข้าสู่ใจกลางเมือง ซึ่งเป็นบริเวณที่หลงเฟยไม่ได้เดินทางผ่านบ่อยนัก ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางเมือง ผู้คนก็เดินผ่านไปผ่านมากันมากขึ้น จนกระทั่งลีมูนเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ไม่ใหญ่ ไม่เล็ก มีขนาดกลาง แต่บริเวณรอบบ้านถูกตกแต่งอย่างสวยงาม “เข้าไปกันเถอะ ส่วนพวกเจ้ารอข้างนอกก่อนก็แล้วกัน” ลีมูนหันชวนหลงเฟยเข้าไปในบ้านหลังนั้น ก่อนจะมองเลยไปด้านหลังของฟลงเฟย และบอกให้ทาสทั้งสามรออยู่ด้านนอกก่อน ลีมูนเคาะประตูบ้านอยู่ไม่นาน ก็มีหญิงวัยกลางคนแต่งตัวดี ดูมีฐานะมาเปิดประตู เมื่อเธอเห็นลีมูนก็ล่าวทักทายกันเล็กน้อย หลงเฟยที่ฟังก็พอจับใจความได้ว่า หญิงคนนี้เป็นเพื่อนกับภรรยาของลีมูนนั่นเอง “เข้ามาข้างในก่อนสิ” หลังจากทักทายกันแล้ว หญิงวัยกลางคนนั้นก็เอ่ยปากเชิญทุกคนเข้าบ้าน “หลงเฟย นี่ ฮันน่า นางเป็นเพื่อนกับภรรยาของข้าเอง ฮันน่า นี่ หลงเฟย คนที่ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟัง” ลีมูนแนะนำให้ทุกคนรู้จักกันทันทีที่เข้ามาในบ้าน“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” หลงเฟยทักทายอย่างสุภาพ“เช่นกันๆ ลีมูนเล่าเรื่องของเจ้าให้ข้าฟังมาเยอะแยะเลยล่ะ อาหารกลางวันที่เจ้าแจกก็อร่อยมาก เมื่อวานข้าก็ไม่รับมา เสียดายที่วันนี้ไม่ได้ไป” ฮันน่ากล่าวกลับมาอย่างเป็นกันเอง“วันนี้ข้าพาหลงเฟยมาหา เพราะมีเรื่องอยากให้เจ้าช่วยสักหน่อยน่ะ” ลีมูนกล่าวเข้าประเด็น“เรื่องอันใดรึ?”“ช่วงก่อนเห็นเจ้าเคยบอกว่าพอมีอาคารว่างให้คนเช่าอยู่หลายหลัง ยังพอมีเหลืออยู่หรือไม่ พอดีหลงเฟยอยากได้ที่สำหรับทำร้านอาหาร” ลีมูนอธิบาย“ตอนนี้ข้าเหลืออาคารว่างให้เช่าอยู่ 2 หลัง เป็นอาคารชั้นเดียว ไม่ใหญ่มาก อยู่ๆ เขตพระราชวัง กับอาคารสองชั้นใกล้ๆ เขตการค้า เจ้าสนใจแบบใดล่ะ อ้อ อาคารที่ใกล้เขตการค้านี่อาจจะแพงสักหน่อยนะ” ฮันน่าหันมาพูดกับหลงเฟย เมื่อรู้จัดประสงค์ที่เขามาหาในวันนี้“ผมอยากได้อาคารสองชั้นครับ ไม่ทราบว่าค่าเช่าเดือนละเท่าไหร่”“ปกติข้าให้เช่าเดือนละ 1 เหรียญทอง กับ 50 เหรียญเงิน แต่เห็นแก่ที่เจ้าเป็นเพื่อนลีมูน แถมยังทำอาหารอร่อยถูกใจข้า จะลดให้เหลือเดือนละ 1 เหรียญทอง กับ 20 เหรียญเงิน ดีหรือไม่” ฮันน่าบอกพลางยิ้มอย่างใจดี“ตกลงครับ ขอบคุณมากๆ เลยครับคุณฮันน่า” หลงเฟยรีบตกลง จากนั้นฮันน่าพาหลงเฟยเดินเข้าไปยังอีกห้องที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก คาดว่าน่าจะเป็นห้องทำงาน ภายในห้องเต็มไปด้วยชั้นหนังสือ และมีโต๊ะไม้แกะสลักงดงามวางอยู่กลางห้อง บนโต๊ะมีแผ่นเอกสารวางอยู่เต็มไปหมด ฮันน่าเดินไปนั่งหลังโต๊ะ ค้นหาเอกสารบางอย่างอยู่สักพัก ก่อนจะพบใบที่ต้องการ และนำมาเขียนบางอย่างยุกยิกลงไป พลางเอ่ยกับหลงเฟย “เจ้าอยากทำสัญญาเช่าสักกี่เดือน 6 เดือน หรือ 1 ปี” ฮันน่าเอ่ยถามโดยที่ยังก้มหน้าก้มตาเขียนข้อความลงในเอกสารตรงหน้า“เอ่อ... 1 ปี เลยก็ได้ครับ แล้วนี่ต้องจ่ายค่ามัดจำเท่าไหร่หรอครับ?”“มัดจำคือสิ่งใด?” คราวนี้ฮันน่าเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยความสงสัย“ผมหมายถึง ก่อนเข้าไปใช้งานอาคารต้องจ่ายอะไรเพิ่มหรือเปล่าน่ะครับ” หลงเฟยอธิบาย ถึงสิ่งที่ตนต้องการถาม“เจ้าลงชื่อตรงนี้ ก็ย้ายเข้าไปอยู่ได้เลย ทุกสิ้นเดือนก็นำค่าเช่ามาจ่ายให้ข้าที่นี่” ฮันน่าอธิบาย พร้ออมกับเลื่อนเอกสารที่เธอเพิ่งเขียนเสร็จมาให้หลงเฟย หลังจากลงนามในสัญญาเช่ากันเรียบร้อยแล้ว ฮันน่าก็พาทุกคนออกมาจากบ้าน เพื่อที่จะพาไปดูสถานที่ตั้งอาคาร แต่ลีมูนขอตัวกลับบ้านก่อน และฝากฝังให้ฮันน่าช่วยดูแลหลงเฟยต่อ ฮันน่าเดินนำทาง หลงเฟยที่มีทาสสามคนติดตาม ลึกเข้าไปบริเวณใจกลางเมือง ซึ่งเป็นเขตการค้า และยิ่งเข้าใกล้เขตการค้ามากขึ้นเท่าไหร่ อาคารบ้านเรือนสองข้างทางก็ถูกตกแต่งด้วยสีสันงดงามมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ชั้นล่างของบ้านเรือนเหล่านั้นมักถูกดัดแปลงนำมาทำเป็นร้านค้าขายของต่างๆ ในที่สุดฮันน่าก็เดินมาหยุดที่หน้าอาคารสองชั้นหลังหนึ่ง ที่ภายนอกถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงามไม่แพ้อาคารหลังอื่นๆ ในบริเวณนี้ ด้านหน้าอาคารมีสวนหย่อมเล็กๆ ทั้งสองข้าง ฝั่งหนึ่งมีชุดโต๊ะเก้าอี้ไม้ตั้งอยู่ ส่วนอีกฝั่งมีต้นไม้ใหญ่ที่มีชิงช้าถูกผูกไว้ใต้ต้นไม้ “หลังนี้แหละ เป็นอย่างไรบ้าง ถูกใจหรือไม่” ฮันน่าหันกลับมาถามหลงเฟยที่เดินตามมา พร้อมกับยื่นกุญแจอาคารให้“ถูกใจมาครับ สวยและร่มรื่นมาก” หลงเฟยยิ้ม และชมจากใจจริง“ด้านในก็ตกแต่งเอาไว้แล้วนะ แต่หากเจ้าไม่ถูกใจจะตกแต่งเพิ่มก็ตามสบาย ส่วนถ้าจะทำเป็นร้านอาหาร พวกโต๊ะเก้าอี้ เจ้าคงต้องหามาเพิ่มเอง”“ครับ ขอบคุณมากครับ”“ถ้าอย่างนั้นข้ากลับก่อนล่ะ ยังมีงานให้สะสางอีกมาก” ฮันน่ากล่าวลา เมื่อเห็นว่าทุกอย่างทางด้านนี้ตกลงเรียบร้อยลงตัวดีแล้ว หลังจากฮันน่าแยกตัวกลับไปแล้ว หลงเฟยก็พาทาสทั้งสามเข้าไปในอาคารตรงหน้า ภายในถูกตกแต่งไว้แล้วอย่างที่ฮันน่าบอกไว้ สวยงามจนคาดว่าไม่จำเป็นต้องตกแต่งอะไรเพิ่มเติม ด้านล่างเป็นห้องโล่งกว้าง มีเพียงชั้นวางของโล่งๆ กับชุดโต๊ะรับแขก 1 ชุด ถัดเข้าไปเป็นห้องน้ำ และห้องครัว ที่มีอุปกรณ์ทำครัวที่จำเป็นอยู่บ้างแล้ว หลงเฟยเดินไปสำรวจชั้นบนต่อ ซึ่งพื้นที่ด้านบนถูกแบ่งเป็นห้อง 3 ห้อง ห้องกว้างสุดมีเตียง และตู้เสื้อผ้าอยู่ ส่วนอีก 2 ห้องเป็นห้องว่างขนาดกลาง บริเวณมุมสุดของชั้นบนมีอีกห้องเล็กๆ ที่เป็นห้องน้ำ หลังจากสำรวจทั้งอาคารเรียบร้อยแล้ว หลงเฟยก็ใช้ความคิด ว่าจะจัดสถานที่อย่างไรให้เกิดประโยชน์ได้สูงสุด เขายืนนิ่งคิดอยู่สักพัก จนเมื่อตัดสินใจได้จึงเดินลงไปชั้นล่าง เพื่อสั่งให้ทั้งสามคนด้านช่วยกันขยับย้ายของในบ้านให้ได้สัดส่วนตามที่เขาต้องการ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25

นิยายแนะนำ

หลงเฟยชายหนุ่มทะลุมิติ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้