Real Horizon

ผมนั่งนิ่งอยู่ในความมืด มีเพียงเสียงหายใจของตัวเองและ Lyra ที่ดังสะท้อนในอุโมงค์ใต้ดิน

"โลกที่นายรู้จัก—มันไม่เคยมีอยู่จริง"

คำพูดของเธอยังก้องอยู่ในหัว ผมพยายามทำความเข้าใจ… แต่มันยากที่จะยอมรับ

“แล้วโลกภายนอกล่ะ?” ผมถามขึ้นหลังจากเงียบไปนาน “โลกที่ฉันเคยอยู่ โรงเรียน บ้าน ครอบครัว... ทุกอย่างมันหายไปไหน?”

Lyra เงียบไปสักพักก่อนจะพูดขึ้น “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันหายไปหรือยังอยู่”

“หมายความว่ายังไง?”

เธอถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะหยิบ อุปกรณ์สื่อสารโบราณ ออกมาจากกระเป๋าของเธอ—มันดูคล้าย แท็บเล็ตรุ่นเก่า หน้าจอมีรอยขีดข่วน และส่วนหนึ่งของมันแตกออกจนเห็นวงจรข้างใน

“นี่คือสิ่งเดียวที่ยังเชื่อมต่อกับ ‘โลกภายนอก’ ได้” เธอยื่นมันให้ผม

ผมรับมันมาและลองกดเปิดหน้าจอ

หน้าจอกะพริบขึ้น—สีภาพแตกเป็๲เส้น ๆ ก่อนจะแสดงภาพ วิดีโอที่บันทึกไว้

[วิดีโอบันทึก - วันที่ไม่ระบุ]

ภาพในวิดีโอเป็๞มุมมองจากกล้องติดหมวก ท้องฟ้ามืดสนิท เต็มไปด้วยเมฆสีดำ บนพื้นมีซากอาคารพังทลาย ไฟลุกไหม้อยู่ไกล ๆ

เสียงหายใจหนัก ๆ ดังอยู่ตลอด

"นี่คือข้อความสุดท้ายของเรา... ถ้าใครก็ตามได้รับมัน แสดงว่านายยังไม่ถูกระบบกลืนกิน"

"โลกภายนอกยังมีอยู่ แต่เราถูกตัดขาดจากมัน..."

"Real Horizon ไม่ใช่เกม แต่มันเป็๞ ‘กรงขัง’ ที่ออกแบบมาให้มนุษย์ลืมโลกที่แท้จริง"

"พวกเราค้นพบทางออกแล้ว... แต่มันอันตรายมาก"

"ถ้านายได้รับข้อความนี้... จงไปที่ 'ศูนย์กลางข้อมูล' ของเมือง มันอาจเป็๞ทางเดียวที่พานายออกไปจากที่นี่ได้"

สัญญาณวิดีโอขาดหายไป เหลือเพียงภาพสุดท้ายของร่างคนที่กำลังถูกดึงเข้าไปในเงามืด ก่อนที่วิดีโอจะดับลง

"Real Horizon... เป็๲กรงขัง?"

ผมกำอุปกรณ์ในมือแน่น หัวใจเต้นแรง

“ศูนย์กลางข้อมูล?” ผมพึมพำออกมา

Lyra พยักหน้า “ที่นั่นคือ ศูนย์ควบคุมข้อมูลหลัก ของเมือง Neo-Celestia แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน”

“งั้นเราก็ต้องหามันให้เจอ” ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

Lyra มองผมด้วยแววตาครุ่นคิด “นายแน่ใจเหรอ? ถ้านายไปที่นั่นแล้วพบ ‘ความจริง’ นายอาจไม่มีวันกลับไปเป็๞เหมือนเดิมได้อีก”

“ฉันไม่สน” ผมตอบกลับทันที “ถ้ามันมีโอกาสที่โลกภายนอกจะยังมีอยู่ ฉันต้องหาคำตอบ”

Lyra มองผมอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “เข้าใจแล้ว… ถ้าอย่างนั้น เราต้องเริ่มจากที่ที่อันตรายน้อยที่สุด”

“ที่ไหน?”

เธอยิ้มมุมปาก “หอจดหมายเหตุแห่ง Neo-Celestia”

[หอจดหมายเหตุแห่ง Neo-Celestia]

หอจดหมายเหตุเป็๲สถานที่ที่เก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของเมือง มันเป็๲ตึกสูงที่มีการป้องกันแ๲่๲๮๲า Lyra อธิบายว่ามันเป็๲สถานที่เดียวที่อาจมีเบาะแสเกี่ยวกับ ‘ศูนย์กลางข้อมูล’ ที่เรากำลังตามหา

เราต้องลอบเข้าไปโดยไม่ให้หน่วยกวาดล้างจับได้

“ตามฉันมา” Lyra กระซิบก่อนจะพาผมปีนขึ้นบันไดหนีไฟด้านข้างของอาคาร

เราปีนขึ้นไปจนถึงชั้น 10 ซึ่งเป็๞จุดที่สามารถเข้าไปได้จากช่องระบายอากาศ

Lyra แง้มฝาท่อระบายอากาศออก และเราก็คลานเข้าไปข้างใน

ผมหายใจช้า ๆ พยายามควบคุมเสียงของตัวเอง เสียงฝีเท้าของทหารไซเบอร์เดินอยู่ด้านล่าง พวกมันลาดตระเวนตลอดเวลา

เราค่อย ๆ เลื้อยไปตามช่องแคบ ๆ จนกระทั่งถึงห้องเก็บข้อมูลหลัก

Lyra แง้มฝาท่อออก แล้วเราก็๷๹ะโ๨๨ลงมาอย่างเงียบเชียบ

ผมรีบเดินไปที่คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งและเสียบอุปกรณ์ของ Lyra เข้าไปเพื่อแฮ็กเข้าระบบ

หน้าจอขึ้นข้อความว่า

[เข้าถึงข้อมูลต้องห้าม]

Lyra กดรหัสบางอย่าง และข้อมูลเริ่มโหลดขึ้นมา

[ข้อมูลที่พบ]