"ไลท์...ข้าขอขับไล่แกออกจากปาร์ตี้"
"...เอ๊ะ?"
เพราะไม่เข้าใจความหมาย ผม ไลท์ จึงเผลอทำเสียงแปลกๆออกมา
ในตอนนี้ ปาร์ตี้ 'ชุมนุมเผ่าพันธุ์'ของพวกเรากำลังพิชิตดันเจี้ยนที่ใหญ่ที่สุด แข็งแกร่งที่สุดและเลวร้ายที่สุดในโลกอย่าง 'นรก' อยู่
ผมเข้าร่วมการพิชิตครั้งนี้ในฐานะคนแบกสัมภาระและเบ๊สารพัดประโยชน์
ในระหว่างที่กำลังพักผ่อนอยู่ในโถงถ้ำเพื่อเตรียมตัวเข้าไปยังชั้นกลางของ'นรก' ร่วมกับสมาชิกปาร์ตี้ จู่ๆ ผมก็ถูกไล่ออกจากปาร์ตี้อย่างกะทันหัน
เหงื่อที่เพิ่งเช็ดออกไปหลังจากวางเป้ลงพื้นพลันแปรเปลี่ยนเป็เหงื่อเย็นเฉียบไหลซึม
หัวหน้าปาร์ตี้ 'ชุมนุมเผ่าพันธุ์'คุณดราโก้ที่เป็เผ่าดราโกนิวต์แม้รูปร่างภายนอกจะเป็ัเดินสองขาที่มีใบหน้าดุดัน ทว่าเขาก็เป็คนมีเหตุผลอ่อนโยน และพึ่งพาได้
ดูเหมือนว่าผมจะสร้างความเดือดร้อนให้คุณดราโก้หรือคนอื่นๆในปาร์ตี้โดยไม่รู้ตัว จนทำให้เขาโกรธเข้าเสียแล้ว
คิดได้ดังนั้นผมจึงรีบก้มหัวลงอย่างแรงพร้อมกับกล่าวคำขอโทษด้วยความลนลาน
"ขะ ขอโทษครับ! ถ้ามีปัญหาอะไรผมจะรีบแก้ไขทันทีเพราะฉะนั้นได้โปรดอย่าขับผมออกจากปาร์ตี้เลยนะครับ!"
"อุ๊บ คิกๆ... ปัญหาอะไรกันในเมื่อแกมันหมดประโยชน์แล้ว ก็ต้องโดนขับไล่ออกเป็ธรรมดาอยู่แล้วไม่ใช่หรือไงเื่แค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกเรอะ~"
"พวกฮิวแมนที่เป็เผ่าพันธุ์ชั้นต่ำนี่สมองทึ่มจริงๆเห็นแล้วน่าสะอิดสะเอียนชะมัดเลยค่ะ"
"หืมความเข้าใจช้าแบบนี้เป็เพราะตัวไลท์เองที่โง่เขลาหรือว่าเป็ลักษณะเฉพาะของเผ่าฮิวแมนกันแน่นะในฐานะนักวิจัยแล้วช่างน่าสนใจจริงๆ"
"!?"
เมื่อผมก้มศีรษะขอโทษสมาชิกปาร์ตี้เดียวกันอย่างคุณกาลูที่เป็เผ่ามนุษย์สัตว์คุณซาช่าที่เป็เผ่าเอลฟ์ และคุณชิออนที่เป็เผ่าดาร์กเอลฟ์ต่างก็พากันก้มมองผมด้วยสายตาเหยียดหยาม
คำพูดของทั้งสามคนทำให้ผมตกตะลึงยิ่งกว่าตอนที่ได้ยินคุณดราโก้บอกว่าจะขับไล่เสียอีก
ในโลกนี้มีเผ่าพันธุ์อยู่ 9 เผ่า ได้แก่ ฮิวแมนมนุษย์สัตว์ ดราโกนิวต์ เอลฟ์ ดาร์กเอลฟ์ ดวอร์ฟ มาร ั์ และเซนทอร์
ในบรรดานั้นฮิวแมนมีพละกำลังน้อยกว่ามนุษย์สัตว์และั์ วิ่งช้ากว่าเซนทอร์ทั้งยังไม่ได้อายุยืนยาวและเชี่ยวชาญเวทมนตร์เหมือนอย่างดราโกนิวต์ เอลฟ์หรือดาร์กเอลฟ์ ไม่ได้มีฝีมือในการทำงานที่ประณีตงดงามเหมือนดวอร์ฟและมีความเร็วในความคิดอ่านช้ากว่าเผ่ามาร
ในโลกใบนี้ ฮิวแมนจึงถูกเหยียดหยามและแบ่งแยกในฐานะ'เผ่าพันธุ์ที่ต่ำต้อยที่สุด' ในบรรดา 9 เผ่าพันธุ์ ทว่า 'ชุมนุมเผ่าพันธุ์'กลับเป็ปาร์ตี้ที่มีชื่อเสียงในฐานะการรวมตัวของเหล่านักผจญภัยภายใต้อุดมการณ์อันสูงส่งที่เกลียดชังการแบ่งแยกเช่นนั้นและปรารถนาจะสร้างโลกที่ทุกเผ่าพันธุ์เท่าเทียมกันในอนาคต
คุณกาลูที่มีรูปร่างเหมือนหมาป่าเดินสองขาก็เคยะโด่าทอแทนผมตอนที่ผมถูกพวกมนุษย์สัตว์ในเมืองดูถูก
คุณซาช่าเผ่าเอลฟ์ที่มีผมสีทองยาวสลวยถึงกลางหลังและมีใบหูแหลมเรียวอันเป็เอกลักษณ์ก็เคยช่วยปลอบโยนในตอนที่ผมต้องหลั่งน้ำตาเพราะถูกแบ่งแยก
ส่วนคุณชิออนที่มีผมสีเงินผิวสีน้ำตาลก็คอยสอนหนังสือและวิชาเภสัชศาสตร์ให้ผม
ทว่าทั้งสามคนในตอนนี้กลับเปลี่ยนไปเป็คนละคนราวกับกำลังมองแมลงชั้นต่ำที่น่ารังเกียจ หรือจ้องมองเหยื่อที่น่าสมเพชพวกเขาพ่นคำพูดอันเยือกเย็นใส่ผมอย่างไร้เยื่อใย
จึงไม่ใช่เื่แปลกเลยที่ผมจะช็อกราวกับถูกของแข็งฟาดเข้าที่หัวจากการเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันนี้
"ทะ ทั้งสามคน เกิดอะไรขึ้นกันแน่—"
ยังไม่ทันที่ผมจะเอ่ยถาม สมาชิกอีก 4คนก็พากันแสดงความคิดเห็นขึ้นมา
"เฮ้ย จะยืนคุยกันไปถึงไหนไอ้นี่มันไม่มีประโยชน์แล้วไม่ใช่เรอะ? งั้นก็รีบๆ ฆ่ามันทิ้งซะทีสิถ้าปาร์ตี้อื่นผ่านมาเห็นเข้าจะยุ่งยากเอาได้นะ"
"เห็นด้วยกับคุณนาโนนะครับ~ลำพังแค่มีต้องหายใจร่วมชั้นบรรยากาศเดียวกับพวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำก็นับว่าเป็ความทรมานจะแย่อยู่แล้วขืนต้องมาเสียเวลาไปมากกว่านี้อีกคงไม่ไหวหรอกนะครับ~"
"เห็นด้วย เสียเวลาเปล่าๆ"
"ไม่สิ!ไอ้นี่มันเป็พวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำที่คอยถ่วงเวลาอันมีค่าของพวกเรามาโดยตลอดนะ!ถ้าไม่ได้เห็นมันทรมานจนตายละก็ ข้าเองก็ไม่หายแค้นหรอก!"
คุณนาโนที่เป็เผ่าดวอร์ฟซึ่งมัดหนวดเครารุงรังเอาไว้เอ่ยปากเร่งให้ฆ่าผมด้วยสีหน้าเ็า ราวกับกำลังทิ้งเครื่องมือที่หมดประโยชน์แล้วทั้งที่เขาเคยสอนวิธีฝนดาบวิธีซ่อมแซมและดูแลรักษาชุดเกราะในคฤหาสน์ของปาร์ตี้ให้ผมอย่างละเอียดแท้ๆ
คุณเดียโบลที่เป็เผ่ามาร ร่างสูงโปร่ง ผิวซีดและมีเขาปีศาจงอกจากหน้าผาก เคยสอนมารยาทบนโต๊ะอาหารและการวางตัวให้ผมแม้ปกติเขาจะชอบคอยเหน็บแนมอยู่บ้างทว่าผมก็ไม่เคยได้ยินเสียงที่เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารอันชัดเจนขนาดนี้มาก่อนเลย
ส่วนคุณโอโบโร่ที่เป็เผ่าั์ก็มักจะสอนวิธีใช้อาวุธระยะประชิดและการต่อสู้มือเปล่าให้ผมในเวลาว่างเขาไม่ได้เป็เพียงสมาชิกปาร์ตี้ทว่ายังเปรียบเสมือนอาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้ให้ผมด้วยซ้ำแต่ถึงอย่างนั้นเขากลับพ่นคำพูดสั้นห้วนประหนึ่งจะฟันตัวเกะกะทิ้ง
และคุณซันโทลเผ่าเซนทอร์ที่มีร่างกายใหญ่โตที่สุดในปาร์ตี้และเดินด้วยสองขากลับปรารถนาให้ผมต้องตายอย่างทุกข์ทรมานทั้งที่ในเวลาว่างเขาเคยสอนวิธียิงธนูและเคล็ดลับการยิงเป้าหมายที่กำลังเคลื่อนไหวให้ผมอย่างละเอียดแท้ๆ
ผมหันสายตากลับไปหาคุณดราโก้ที่เป็หัวหน้าปาร์ตี้อีกครั้ง
ในขณะที่รู้ตัวดีว่าฟันของตัวเองกำลังกระทบกันด้วยความหวาดกลัวผมก็พยายามถามคุณดราโก้
"ละ เล่นตลกใช่ไหมครับ? ทะทุกคนกำลังแสดงละครล้อผมเล่นอยู่ใช่ไหมครับ? กะก็พวกคุณไม่มีเหตุผลที่จะต้องฆ่าผมเลยนี่ครับ"
"ไม่หรอก มีอยู่"
คุณดราโก้เอ่ยปากยืนยันอย่างหนักแน่นทันควัน
"เบื้องบนสั่งมาว่าเพื่อความปลอดภัยให้ฆ่าแกทิ้งซะ"
"พะ เพื่อความปลอดภัย...เพื่อความปลอดภัยให้ฆ่าทิ้งงั้นเหรอครับ? มะ ไม่เข้าใจความหมายเลยสักนิด..."
"ไลท์แกได้รับกิฟต์ที่แปลกประหลาดกว่าพวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำคนอื่นใช่ไหมล่ะ?"
"คะ ครับ เอ่อ มันเรียกว่า 'กาชาไร้ขีดจำกัด'แต่ก็อย่างที่ทุกคนรู้มันเป็กิฟต์ขยะที่สุ่มได้แต่ของไร้ค่าไม่ใช่เหรอครับ?"
ในโลกใบนี้ เมื่ออายุครบ 10 ปีจะมีโอกาสน้อยมากที่จะได้รับ 'กิฟต์'
ผมโชคดีที่ได้รับกิฟต์มาทว่ามันกลับเป็สิ่งที่ไม่ค่อยเข้าใจอย่าง 'กาชาไร้ขีดจำกัด'
เวลาใช้งาน 'กาชาไร้ขีดจำกัด'ก็เพียงแค่เปิดหน้าต่างกิฟต์แล้วกดปุ่มกาชาเท่านั้น
เมื่อกดแล้วก็จะได้การ์ดมา
ซึ่งเราจะสามารถเรียกสิ่งที่วาดอยู่บนการ์ดใบนั้นออกมาสู่โลกแห่งความเป็จริงได้
ฟังดูเหมือนจะเป็ความสามารถที่มีประโยชน์มาก ทว่าตลอด 2ปีจนกระทั่งผมอายุได้ 12 ปี สิ่งที่สุ่มออกมาได้กลับมีแต่ 'ขนมปัง (มีราขึ้น)''ถุงเท้าเป็รู (ข้างเดียว)' 'ช้อน (หัก)' และขยะอื่นๆ อีกมากมาย
มันเป็กิฟต์ที่ไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง
"ตอนแรกพวกเบื้องบนก็สงสัยว่าไลท์ที่ได้รับกิฟต์แปลกประหลาดอย่าง'กาชาไร้ขีดจำกัด' จะเป็ 'มาสเตอร์' หรือเปล่า จึงได้รับแกเข้าปาร์ตี้เพื่อสังเกตกิฟต์นิสัยใจคอ และคำพูดและการกระทำอย่างใกล้ชิด... แต่กิฟต์นั่นก็สุ่มได้แต่ขยะแถมสเตตัสก็เป็แค่ระดับฮิวแมนทั่วไป ทางเบื้องบนจึงตัดสินว่าแกไม่ใช่ 'มาสเตอร์'แต่ถึงอย่างนั้นเพื่อความปลอดภัยก็เลยสั่งให้ฆ่าทิ้งซะเพื่อตัดไฟแต่ต้นลมก่อนที่แกจะกลายเป็ภัยพิบัติยังไงล่ะ"
ผมแทบไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด!
แต่ดูเหมือนว่าถึงผมจะไม่ใช่ 'มาสเตอร์'แต่ก็น่าจะถูกฆ่าทิ้งเพื่อความปลอดภัยอยู่ดี
อะไรกันเนี่ยไอ้ 'มาสเตอร์' ที่ว่านั่น!?
"ทางประเทศก็บ่นเสียดายอยู่หรอกนะที่แกไม่ใช่'มาสเตอร์' แต่สำหรับฉันถือเป็เื่ที่น่ายินดีเลยละ เพราะถ้าหากไลท์เป็'มาสเตอร์' ขึ้นมาจริงๆฉันก็ต้องแต่งงานกับเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำตามคำสั่งของประเทศเพื่อสืบสายเืน่ะสิว้าย แค่คิดก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัวแล้ว!"
"ก๊ากฮ่าๆๆ!แน่นอนว่าถ้าเป็อาณาจักรเอลฟ์ละก็คงต้องเสียดายอยู่แล้วละ ก็เห็นว่าพวก'มาสเตอร์' น่ะชอบเผ่าเอลฟ์กับดาร์กเอลฟ์เป็บ้าเลยนี่นา!"
"ปะ ประเทศ?"
'เบื้องบน' ที่คุณดราโก้พูดถึง หมายถึงประเทศงั้นเหรอ?
แล้วไอ้ 'มาสเตอร์'อะไรนั่นมันเป็ตัวตนแบบไหนกันถึงขนาดโดนประเทศหมายหัวเอาไว้!?
ตกลงไอ้ 'มาสเตอร์' ที่ว่านั่นมันทำอะไรลงไปกันแน่!?
คุณดราโก้ส่งสายตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังคุณกาลูและคุณซาช่า
เมื่อถูกเพ่งเล็งโดยคุณดราโก้ซึ่งมีเลเวลสูงที่สุดในกลุ่มทั้งสองคนต่างก็สะดุ้งและพากันทำหน้าจริงจังขึ้นมาทันที
คุณนาโน คุณเดียโบลและคุณโอโบโร่พากันส่งสายตาเอือมระอาไปให้ทั้งสามคนขณะที่คุณซันโทลหัวเราะขึ้นจมูกเยาะเย้ยอย่างเห็นได้ชัด
เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเผ่ามนุษย์สัตว์กับเซนทอร์นั้นย่ำแย่พอๆกับคู่ของเอลฟ์และดาร์กเอลฟ์ เขาจึงหัวเราะสะใจในความผิดพลาดของคุณกาลู
"ให้ตายสิพวกเผ่าเอลฟ์กับเผ่ามนุษย์สัตว์นี่ปากสว่างชะมัด"
"เมื่อเทียบกับพวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำแล้วก็นับว่ายอดเยี่ยมกว่าเยอะนะครับเื่นั้นถือเป็เสน่ห์มากกว่าข้อเสียละมั้งครับ~"
"เสน่ห์นั้น หากก่อปัญหา ย่อมมิอาจเรียกว่าเสน่ห์"
"เหอะ!เพราะแบบนี้ไงข้าถึงเกลียดเผ่ามนุษย์สัตว์ชะมัด!"
คุณดราโก้ปล่อยผ่านคำพูดของทั้งสี่คนและหันไปตำหนิทั้งสองคนนั้น
"อย่าปากพล่อยพูดเื่ไร้สาระถ้าข้อมูลรั่วไหลออกไป พวกแกจะรับผิดชอบอย่างไร"
"ขะ ขอโทษค่ะท่านหัวหน้า ผะเผลอพลั้งปากไปหน่อย..."
"ขะ ขอโทษที เพลินมือเพลินปากไปหน่อยเพื่อไม่ให้ข้อมูลรั่วไหล เดี๋ยวพวกข้าจะจัดการไอ้เด็กนี่ให้สิ้นซากเองถือเป็บทลงโทษของข้าแล้วกัน"
"จริงด้วย! กาลูพูดเข้าท่าดีนี่!งั้นพวกเรามารับผิดชอบร่วมกันเถอะค่ะ!"
"ฮี้!"
คุณกาลูกวัดแกว่งสนับมือเหล็กพลันกางกรงเล็บเหล็กกล้าออกมาขณะที่คุณซาช่าหยิบธนูขึ้นมาพาดลูกศรเตรียมเล็ง
พวกเขาตั้งใจจะฆ่าผมจริงๆ!
เสียงกรีดร้องของผมหลุดปากออกมาโดยไม่อาจควบคุมได้
94
