และยังมีอีกหนึ่งจุดที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงนั่นคือเื่อายุขัย
ใช่แล้วอายุขัย!
โดยปกติแล้วต้นหลิวจะมีอายุขัยเพียงไม่กี่สิบปี แต่ต้นหลิวอย่างเขากลับมีอายุยืนยาวนับร้อยปี
ส่วนจิ้งจอกแดงโดยมากก็มีอายุขัยเพียงสิบถึงสิบห้าปีแต่จิ้งจอกแดงตัวนี้กลับมีชีวิตยืนยาวถึงยี่สิบปี
“เหอะๆ นี่แหละนะการวิวัฒนาการที่แท้จริง ไม่ใช่แค่เก่งขึ้นอย่างเดียวแต่ระดับชั้นชีวิตก็ได้ยกระดับไปอีกขั้น...”
อวี๋จื่ออวี๋สรุปอย่างจริงจังพลางครุ่นคิดในใจ
......
เมื่อดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กลางฟ้าสาดส่องแสงนวลตาอันอ่อนโยน ช่วยขับให้รัตติกาลสงบและร่มเย็นแสงจันทร์ตกกระทบกิ่งก้านของอวี๋จื่ออวี๋ เกิดเป็เงาดำมืดสลับซับซ้อนดูคล้ายกับม่านไหมบางเบาที่พาดผ่านกิ่งก้าน
ในขณะเดียวกันจิ้งจอกตัวขนาดลูกวัวตัวหนึ่งกำลังนอนหมอบอยู่ใต้ต้นหลิวสูงตระหง่านบางครั้งก็ส่งเสียงหอนยาว ราวกับจะบอกให้โลกรู้ถึงการมีอยู่ของมัน
“เ้าตัวเล็กนี่”
กิ่งก้านหนึ่งเหวี่ยงผ่านอากาศแ่เบากระทบลงบนตัวจิ้งจอกแดง อวี๋จื่ออวี๋อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจนใจเล็กน้อย
จิ้งจอกแดงตัวนี้ช่างซุกซนนักชอบหอนเสียงยาวเป็ระยะๆ
หรือไม่ก็ปีนป่ายขึ้นมาบนตัวเขาเพื่อแกล้งลูกเหยี่ยวที่อาศัยอยู่บนต้น
โชคดีที่มันฉลาดพอจะรู้ว่าเหยี่ยวเพเรกรินทั้งแปดตัวที่อวี๋จื่ออวี๋เลี้ยงไว้นั้นกินไม่ได้
“จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ...”
เสียงจิ๊บๆแ่เบาพลันดังมาจากบนต้น
เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไปลูกเหยี่ยวหลายตัวได้ยื่นหัวออกจากรังจ้องมองจิ้งจอกแดงที่อยู่ข้างล่างด้วยความระแวดระวังหนึ่งในนั้นยังคงส่งเสียงร้องหาอวี๋จื่ออวี๋อยู่เป็ระยะราวกับกำลังบ่นถึงอะไรบางอย่าง
“ได้ๆ ฉันเข้าใจแล้ว”
อวี๋จื่ออวี๋ยิ้มบางๆก่อนจะออกคำสั่งให้กิ่งก้านของเขาฟาดลงบนตัวจิ้งจอกแดงอีกครั้ง
จิ้งจอกแดงตัวนี้นอกจากจะรบกวนอวี๋จื่ออวี๋แล้วยังทำให้ลูกเหยี่ยวเหล่านี้ใไม่น้อย
ขณะนั้นเองราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ อวี๋จื่ออวี๋นิ่งไป
หากใช้น้ำบำรุงชีวิตของเขาบำรุงลูกเหยี่ยวพวกมันจะวิวัฒนาการเช่นเดียวกับจิ้งจอกแดงหรือไม่
เื่ผลกระทบต่อตัวเขาเองจากการสูญเสียน้ำบำรุงชีวิตมันก็ไม่ได้มากขนาดนั้น
ผ่านไปเพียงครึ่งวันกิ่งก้านของเขาก็ฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมาได้เกือบทั้งหมดแถมใบไม้ยังเขียวขึ้นอีกหลายส่วน
“นี่น่าจะเป็ความสามารถพิเศษของฉันเหมือนดวงตาอันเจิดจรัสของจิ้งจอกแดงสินะ”
เมื่อตระหนักได้ถึงเื่นี้สายตาของอวี๋จื่ออวี๋ก็เลื่อนไปยังแผงสถานะ
แน่นอนในอธิบายความสามารถพิเศษ มีข้อความเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งบรรทัด
[น้ำบำรุงชีวิต – ของเหลววิเศษที่กำเนิดภายในร่างกายสามารถเร่งความเร็วในการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต และยังสามารถรักษาาแได้(อย่างไรก็ตาม การใช้มากเกินไปจะทำให้รากฐานของตนเองอ่อนแอลง) ]
เมื่อเห็นข้อมูลที่เพิ่มเข้ามานี้อวี๋จื่ออวี๋ก็ยิ้มออกมา
นี่แหละคือข้อดีของระบบ
เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาตระหนักถึงสิ่งใดระบบก็จะแสดงข้อมูลที่ละเอียดถี่ถ้วนยิ่งขึ้นออกมา
แน่นอนหากเขาไม่ตระหนักถึงสิ่งนั้น ก็ไม่มีทางรู้ได้เลย
เหมือนกับการรับรู้โดยสามัญสำนึก
มันมีอยู่ตลอดเวลาเพียงแต่คุณมองไม่เห็นมันเท่านั้น
บางทีแผงสถานะอาจครอบคลุมเนื้อหามากมายกว่านี้แต่ตอนนี้อวี๋จื่ออวี๋เห็นได้เพียงไม่กี่รายการที่เขา้าจะเห็นเท่านั้น
......
“น้ำบำรุงชีวิตงั้นเหรอ?”
แค่ชื่อก็บ่งบอกความสำคัญแล้ว
และยังสามารถเร่งความเร็วในการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตได้อีก...
คุณค่าของมันไม่ต้องอธิบายให้มากความ
ไม่น่าแปลกใจที่ก่อนหน้านี้จิ้งจอกแดงจะอดทนกับความกระสับกระส่ายภายในใจไม่ได้และตรงเข้ามาหาเขา
คิดได้ดังนั้นอวี๋จื่ออวี๋ก็หักกิ่งไม้ลงอีกกิ่งหนึ่ง
“แกร๊ก!”
เสียงกรอบแกรบดังขึ้นของเหลวสีเขียวค่อยๆ ซึมออกมาจากรอยตัดอีกครั้ง
“แก๊ก แก๊ก...”
เสียงตื่นเต้นดังขึ้นจิ้งจอกแดงใต้ต้นไม้กระสับกระส่ายดวงตาทั้งคู่จ้องมองรอยตัดของกิ่งก้านอวี๋จื่ออวี๋ไม่กะพริบตา
ตรงนั้นมีหยดของเหลวหยดหนึ่งใสกระจ่างอย่างยิ่ง
“นี่ไม่ใช่ของแก”
อวี๋จื่ออวี๋ใช้กิ่งก้านอื่นลูบไล้จิ้งจอกแดงเพื่อปลอบประโลมก่อนจะเลื่อนกิ่งที่หักไปไว้เหนือรังนก
แม้จะมีลูกเหยี่ยวแปดตัวแต่พวกมันก็ยังเป็ลูกนก
หนึ่งหยดคงจะพอแล้วใช่ไหม
อวี๋จื่ออวี๋ครุ่นคิดในใจ
ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็สิ่งที่เกี่ยวข้องกับรากฐานของเขาอวี๋จื่ออวี๋จึงไม่เต็มใจที่จะให้มากเกินไป
.....
จิ๊บจิ๊บ จิ๊บ...
เมื่อเห็นหยดสีเขียวที่เหมือนจะหยดลงมาลูกเหยี่ยวทั้งแปดตัวก็ดูเหมือนถูกดึงดูด และต่างพากันตื่นเต้น
หนึ่งในนั้นถึงกับขนลุกชันขนปีกตั้งขึ้น
“โอ้โห ดูเหมือนว่าแรงดึงดูดต่อสัตว์จะไม่ธรรมดาเลยนะ”
อวี๋จื่ออวี๋ถอนหายใจยาวๆออกมาพร้อมกับใจที่หนักอึ้ง
นี่ไม่ใช่ข่าวดีนัก
ถึงไม่เคยเห็นหมูปีนต้นไม้แต่จะไม่เคยเห็นหมูวิ่งเลยหรืออย่างไร
เนื้อของพระถังซัมจั๋งเป็ตัวอย่างที่ดีที่สุด
และน้ำบำรุงชีวิตที่เขาสร้างขึ้นซึ่งสามารถเร่งการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตได้นั้นไม่ต่างอะไรกับเนื้อของพระถังซัมจั๋งเลย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์ต่างๆแม้แต่กับมนุษย์ อวี๋จื่ออวี๋ก็ไม่อาจวางใจ
หากสามารถเร่งการวิวัฒนาการในสัตว์ได้ในมนุษย์ก็น่าจะทำได้เช่นกัน
และหากเป็เช่นนั้น...
เฮ้อ...
อวี๋จื่ออวี๋ถอนหายใจยาวๆหัวใจรู้สึกหนักอึ้ง
เขาต้องเร่งฝึกฝนแล้ว
อย่างน้อยก่อนที่มนุษย์จะค้นพบสิ่งนี้ เขาต้องแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องพื้นที่ของตนเอง
มิฉะนั้นการกลายเป็ปลาบนเขียงก็เป็เพียงเื่ของเวลาเท่านั้น!
ส่วนเื่การอยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสันติอวี๋จื่ออวี๋ไม่เคยคิดถึงเลยด้วยซ้ำ
ความหวังไม่ใช่สิ่งที่ฝากไว้กับผู้อื่นได้
ยิ่งไปกว่านั้นแม้จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ก็ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเท่าเทียมกัน
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับอาวุธเทคโนโลยีขั้นสูงของมนุษย์แล้ว...
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นหรอกแต่สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ทั้งพืชและสัตว์ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะต่อต้านได้เลย!