ไก่ที่จำใจต้องเมิน
จักรภัทรจ้องมองหญิงสาวเ้าของส่วนสูงร้อยเจ็ดสิบสอง ลูกสาวเ้าของโรงแรมหรูหรามีระดับ ซึ่งเป็คู่เดตในค่ำนี้ กำลังเยื้องกรายออกจากบ้านมาในชุดเกาะอกสีครีม แต่งด้วยลูกไม้ปักเลื่อม่อก
กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าขึ้นมาเกือบคืบ ทำให้เขาใจหายไม่น้อย เวลาเ้าของสองเท้าก้าวลงบันได ด้วยกลัวจะเปิดกับกลัวเ้าส้นสูงสี่นิ้วจะพาหัวคะมำเอา
แต่สาวเ้าก็เดินคล่องแคล่ว เพราะคงเคยชินกับส้นสูงแล้ว บวกกับเขายื่นมือให้เกาะด้วย เลยลงไปยืนกับพื้นได้อย่างสง่างาม เขารีบตรงไปเปิดประตูหลังให้อย่างสุภาพบุรุษ
ร้านอาหารที่นัดไปนั่งกินมื้อเย็นด้วยกันนั้น ก็ไม่ห่างจากบ้านฝ่ายหญิงนัก และหรูหรามีระดับสมกับหน้าตา
“ขอบใจ”
เขาให้ตงิดๆ กับคำนี้ของหญิงสาว ขณะเอ่ยกับพนักงานในโรงแรม ที่มาเปิดและปิดประตูรถให้ แต่ก็เดินมายื่นแขนให้เกาะด้วยท่าทีปกติ แล้วพาตรงไปยังห้องอาหารหรู พอไปถึงก็มีพนักงานพาไปนั่งยังโต๊ะ ซึ่งเลขาเขาจองไว้ั้แ่บ่ายเรียบร้อยแล้ว
“ขอบใจ”
อีกครั้ง เมื่อหญิงสาวเอ่ยกับพนักงานที่เลื่อนเก้าอี้ให้นั่ง เขาไม่แน่ใจว่าตอนรู้จักกันใหม่ๆ คำนี้ถูกเอ่ยออกมากับพนักงานระดับล่างบ้างไหม เพราะไม่ค่อยได้สังเกตสักเท่าไหร่
แต่วันนี้เขาจำต้องเก็บคะแนนให้ละเอียดทุกเม็ด เพราะเป็่คัดสรรเข้มข้น ถูกใจก็อยู่ในรายชื่อต่อ ไม่ถูกใจก็จำต้องตัดออกไปไว้ในรายชื่อเพื่อนธรรมดาจะได้ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่าย
“คุณแน๊ตจะดื่มไวน์ตัวไหนดีครับ”
เมื่อเห็นบริกรมายืนรอ เขาเลยเอ่ยเสียงนุ่ม ระหว่างกวาดสายตาดูรายชื่อไวน์ มีราคาั้แ่หลักพันยันหลายหมื่น และเป็การดูไปอย่างนั้น สุดท้ายเขาก็จะให้ฝ่ายหญิงเลือกอยู่ดีว่าจะเป็ขวดไหน
เพราะเขาดื่มได้อยู่แล้ว ั้แ่น้ำเปล่ายันเหล้าขาวหรือเครื่องดื่มระดับพรีเมี่ยม เขากวาดตามองชื่อไวน์และราคาอีกครั้งและชั่วครู่หนึ่งเท่านั้น หลังจากได้ยินหญิงสาวเอ่ย ตัวเลขห้าหมื่นแปดลอยเด่นเป็สง่า แต่ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากยิ้ม
และเขาก็ได้ยินแบบเดิมอีกครั้ง หลังจากหญิงสาวสั่งรายการอาหารเรียกน้ำย่อย กับอาหารจานหลัก เขาแอบบวกเลขในใจอย่างรวดเร็ว จนได้จำนวนหนึ่งหมื่นสองพันบาทออกมา
“แน๊ตเข้าประชุมั้แ่สิบเอ็ดโมงถึงบ่ายสาม พอออกมาก็รีบเคลียร์งานกลัวจะไม่เสร็จ เลยยังไม่มีเวลากินอะไรแม้แต่คำเดียว หิวมากค่ะ พี่เกียร์เป็ยังไงบ้างคะ งานยุ่งมั้ยคะ”
เขาไม่รู้ว่าสาวตรงหน้าหิวจริง หรือจะออกตัว หรือว่าอะไร ยากจะคาดเดา แต่ก็ยังคงส่งยิ้มให้ตามปกติ และทำตัวตามปกติ เหมือนไม่มีอะไรแสลงหูหรือขัดตาสักนิด
“ก็ยุ่งๆ เหมือนกันครับ แล้วงานคุณแน๊ตเป็ยังไงบ้างครับ”
“โห! ยุ่งมากๆๆๆๆ ค่ะ แน๊ต...”
เขาต้องใช้เวลานั่งฟังสาวตรงหน้าเล่านั่น บ่นนี่ เรียกได้ว่าั้แ่อาหารยังไม่เสิร์ฟ จนจานของหวานกับแก้วกาแฟที่ราคาแพงหูดับถูกเก็บไป เขามั่นใจว่า เดตกันครั้งก่อนๆ ไม่เคยเห็นสาวตรงหน้าจะกินเก่ง กินของแพง และคุยเก่งอย่างนี้เลยด้วยซ้ำ อาจจะเป็เพราะเครียดจากงาน หรือคุ้นเคยเขามากขึ้น เลยเผลอเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาก็ว่าได้
“ขอบใจ”
อีกครั้งที่หญิงสาวเอ่ยกับพนักงานร้านอาหาร กับพนักงานหน้าโรงแรม และกับประมวนคนรถของเขา ซึ่งกำลังหิ้วอาหารที่หญิงสาวสั่งกลับบ้านมาฝากแม่อีก ด้วยเหตุผลว่าสเต๊กร้านนี้อร่อย อยากให้แม่ลองชิม แล้วจะเอาไปปรับปรุงในโรงแรมของตัวเอง
ทั้งที่ร้านก็ใกล้บ้าน การจะหาโอกาสมาชิมนั้นไม่น่าจะเกินความสามารถนัก สรุปโดยรวมแล้ว มื้อนี้เขารูดบัตรเครดิตไปเก้าหมื่นห้าพันเก้าร้อยบาทถ้วน บวกกับทริปเด็กๆ อีกห้าร้อย
“ไปไหนต่อครับคุณเกียร์”
เข้าใจว่าประมวนถามไปตามหน้าที่ ด้วยน่าจะรู้ดีอยู่แล้วว่าจุดหมายของเขาคือที่ไหนแล้ว
“บ้าน”
เขาก็ตอบไปตามหน้าที่เช่นกัน แล้วดึงหูกระต่ายออกจากคอ ถอดสูทออก แกะกระดุมตรงข้อมือ ถลกแขนเสื้อขึ้น ก่อนจะนั่งไขว่ห้างเอนหลังพิงเบาะด้วยท่าทีสบายกว่าเมื่อครู่มาก ในหัวก็ครุ่นคิดถึงคู่เดต ที่เพิ่งแยกกันมาได้ไม่กี่นาที
“คนนี้เป็ยังไง ชอบมั้ยมวน”
และเขาก็ถามไปอย่างนั้น แม้จะรู้ทั้งรู้ ว่าคนรถคงไม่กล้าตอบในทางลบออกมาให้ได้ยินแน่
“ก็! งามดีครับ”
ที่เหลือเขาต้องวิเคราะห์เอาด้วยตัวเองว่า ‘งามรูปแล้ว จะจูบหอม’ ด้วยหรือเปล่า และถ้าถามพ่อ ก็จะได้ข้อมูลเพิ่มขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็ ‘ก็สวยดี’ ส่วนแม่ก็อาจจะตอบว่า ‘ก็ดีนี่! แต่แม่ว่าไม่น่าจะสั่งอาหารกลับบ้านด้วยเลยนะ’
ถ้าถามน้องสาวทั้งสองก็อาจจะได้คำตอบออกมาว่า ‘ยี้! ไม่เอาหรอก ใส่สั้นก็สั้น บานก็บาน รองเท้าก็ส้นสูงเกิน กินก็จุ สั่งแต่ของแพงๆ แถมยังห่อกลับบ้านอีก ผู้หญิงที่ไหนทำกันล่ะพี่เกียร์’
ส่วนพ่อน้องชายตัวดีก็คงจะไม่หนี ‘ควงเล่นๆ น่ะคงได้หรอกพี่เกียร์ แต่ถ้าจะเอามาทำเมีย หรือเป็แม่ของลูก ผมว่ายัยอ้อนดีกว่าเยอะเลย’
และสำหรับตัวเขาเองนั้น พอถึงบ้าน ก็จัดการตัดชื่อคู่เดตเมื่อกี้ ออกไปอยู่ในกลุ่มเพื่อนธรรมดาทันที ด้วยเห็นว่าเปล่าประโยชน์ หากจะคบหาดูใจต่อไป
‘มัทรี ทรัพท์สมบูรณ์’
ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ คิดถึงชื่อที่ได้ยินจากปากของชูชาติขึ้นมาอีก เลยนั่งคิดนิดหนึ่งว่า ั้แ่วันเอาอาหารไปให้เ้าลัคกระทั่งวันนี้ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้แวะเวียนไปหา เกือบสามอาทิตย์สินะ
และเป็ไปตามความคาดหมาย ที่สองยายหลานไม่ได้โทรบอกเขา เื่จะพาเ้าลัคไปหาหมอ เขาเดาได้ว่าคงจะมาจากความเกรงใจ ไม่ใช่เย่อหยิ่ง และเขาก็ดีใจที่วันนั้นรอบคอบ ด้วยการฝากเงินค่าหยูกยาไว้กับยายหนึ่งหมื่น
ถ้าไม่ติดว่าจะต้องไปถือศีลต่างจังหวัดถึงห้าวัน พรุ่งนี้ก็อยากจะแวะไปเยี่ยมเหมือนกัน ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงนั้น เพราะเยี่ยมคุณยาย เยี่ยมหลานคุณยาย หรือว่าเ้าลัคกันแน่ แต่ไม่ไปก็อาจจะดีกว่า ในเมื่อเขาไม่อยากเป็สมภาร ที่คอยไปเดินเฉียดไก่ ก็แล้วทำไมจะต้องหาเหตุ หรือข้ออ้างให้ต้องไปบ้านนั้นด้วย
ยิ่งไปบ่อย ก็ยิ่งเผลอมองใบหน้าสวยๆ ใสๆ กิริยามารยาทเรียบร้อยและนอบน้อมบ่อยครั้ง ในเมื่อตั้งใจจะตัดแล้ว ก็จงตัดให้ได้ จะวอกแวกหรือลังเลเลยไม่ได้ ไม่เป็ผลดีต่อใครเลย โดยเฉพาะฝ่ายไก่ผู้สวยใสคนนั้น
“เต้ยมกับป้ามณจัดกระเป๋าไว้ให้คุณเกียร์เรียบร้อยทุกอย่างแล้วนะครับ แต่ยังไม่ได้ปิด รอให้คุณเกียร์ตรวจดูก่อนไปพรุ่งนี้ครับ”
เต้ยเอ่ยบอก หลังไปสวดมนต์กับนั่งวิปัสสนาด้วยกันมาแล้ว
“โอเค! ขอบคุณมาก ไปนอนเถอะเต้ย ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้า”
“ครับ”
พอเด็กหนุ่มผละไปห้องแล้ว เขาเองก็เข้าห้องเตรียมตัวนอน จิตใจจะได้ปลอดโปร่ง พร้อมจะไปทำบุญพรุ่งนี้ หลังจากพ่อแม่และน้องๆ ไปถือศีลมาแล้ว ตอนเขาไปหาลูกค้าที่ยุโรป เลยต้องไปกับเต้ยแค่สองคน แถมยังเลือกไปสำนักปฏิบัติธรรมใหม่ ตามคำชวนของเพื่อนนักธุรกิจรุ่นพี่ ที่บอกว่าดีอีกด้วย ไม่รู้จะเป็ยังไง
+++++
E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ
****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเื่จะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็กำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในอยู่แล้วค่ะ ******
ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง
เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้
ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ
สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็ลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็ประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
ใต้ร่มสกุณี [Shadiness]กันเกราwww.mebmarket.com“ปล่อยฉันลงนะ ออกไปจากห้องฉัน!!! ออกไปให้ห่างจากตัวฉันนะ ฉันเกลียดคุณ!!! คนหลอกลวง!!! ได้ยินมั้ยว่าฉันเกลียดคุณ!!!”
13K
![[PWP] บันทึกรัก กลลวงสวาท](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1741348923_86908988.webp)
