DAVERSORD : ผมไม่ได้อยากเกิดใหม่เป็นปิศาจ [ RATE R ]

ตอนที่ 12 : เตรียมออกเดินทาง [ R ]

การนอนบนโซฟานี่ก็สบายเหมือนกันนะ ผมลุกขึ้นมาในห้องนั่งเล่น ใช่เเล้ว ในเมื่อเตียงนอนมันเล็กเกินไป จึงกลายเป็นสามสาวได้นอนเเทน ส่วนผมก็อย่างที่รู้กัน
เสียงนกร้องเเละเเสงเเดดอ่อนๆ ของเช้าวันใหม่ปลุกผมตื่นขึ้น ประกอบกับเสียงรถม้าของบรรดาพ่อค้าดังขลุกขลักบนถนนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลอันเป็นทางหลักที่ใครจะเข้าเมืองอินนิทต้องผ่านดังเเว่วมาให้ได้ยินเป็นระยะ
“ฮ้าว––!”ผมหาวพร้อมกับบิดขี้เกียจ ลุกขึ้นมานั่งเหม่อสักพักก่อนเดินเข้าห้องน้ำพลางนึกเตือนตัวเองว่าวันนี้ต้องออกไปซื้อเตียงให้ได้
“กรี้ดด!!”เอลฟาที่เข้าห้องน้ำอยู่ร้องตกใจเมื่ออยู่ๆ ผมก็เปิดประตูพรวดเข้ามา
“จะร้องทำไมเล่า”ผมว่า นี่มันบ้านตัวเองจริงหรือเปล่าเนี่ย! แล้วทำไมไม่ล็อคประตูล่ะถ้าจะเข้าห้องน้ำ
“นะ นายจะทำอะไร”
“ฉันก็จะอาบน้ำน่ะสิ จะอาบด้วยกันไหมล่ะ?”ผมถาม เอลฟาหน้าเเดงเรื่อ เธอก้มหน้างุดเเละส่ายหัว ก่อนจะลุกเดินออกไปโดยไม่สบตาเขา
“อย่าบอกนะว่ากลับเข้าไปนอนต่อ”ผมเอ่ยเมื่อเธอเดินหายเข้าไปในห้องนอน
ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอลฟาดูแตกต่างจากเลเซียเเละนาเทียร์โข บุคลิกเธอตั้งเเต่มาอยู่กับเขาดูเรียบร้อยเเละเขินอาย ดูเป็นสาวน่ารักไร้เดียงสาผิดกับสองคนนั้นลิบลับ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมมานั่งศึกษาพลังของตัวเองต่อ เอลฟาบอกว่าผมสามารถเรียนเวทมนต์ได้ เเต่ว่าห้ามใช้ให้ใครเห็นเด็ดขาด เพราะคนที่ใช้เวทมนต์ได้จะต้องจบจากโรงเรียนเฉพาะทางเเละมีตรารับรอง คนที่ไม่มีตราหรือหลักฐานจะถูกสมาคมตรวจสอบเเละถูกลงโทษอย่างทารุณ
ตอนนี้ผมมี 40 เเต้มสำหรับเปิดใช้สกิล ผมเทครึ่งหนึ่งลงไปกับทักษะทางกายภาพ เเละอีกสิบกับทักษะวิชาดาบ ส่วนอีกสิบยังลังเล การอัพสกิลพื้นฐานใช้เเต้มน้อยเเต่ให้ผลที่ผมเห็นว่าคุ้มค่ากว่า
“ทำอะไรอยู่?”เสียงนาเทียร์ดังขึ้นข้างหลังทำเอาผมสะดุ้งโหยงราวกับทำเรื่องไม่ดีอยู่
“กำลังศึกษาพลังที่มีน่ะ”
“นึกว่านายจะแกล้งทำเรื่องหื่นๆ ปลุกเหมือนเดิมซะอีก”นาเทียร์ว่า เดินเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นเเละทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เธออยู่ในชุดนอนสุดเซ็กซี่ตัวเดิม เนินอกช่างขาวนวลนัก ยอดปทุมถันใต้ผ้าลื่นก็น่าดูดซะจริง
เขาเองก็กะจะปลุกเธอด้วยเรื่องหื่นๆ อยู่หรอก ถ้าไม่ติดว่าเตียงมันเต็มจนเเทบทำอะไรไม่ได้เนี่ย
“เลยเดินมาหาฉันสินะ”ผมว่า ช่างเป็นความคิดที่เข้าข้างตัวเองชะมัด เเต่ถึงอย่างนั้นผมก็เขยิบนั่งใกล้นาเทียร์มากขึ้น โน้มหน้าเข้าหาเธอในระยะประชิดเเละสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ตรงซอกคอเเละเรือนผมสีดำขลับของเธอ
ผมเลื่อนมือขึ้นมาจับหน้าอกขนาดใหญ่คับมืออย่างอ่อนโยน เริ่มบีบขยำช้าๆ พลางใช้ปากปลดลดสายเดี่ยวเส้นเล็กที่ไหล่เธอจนหลุด
“ปะ เปล่านะ อ๊า––”
“เธอทำบาร็อคน้อยตกใจตื่นเห็นไหม ลงไปปลอบหน่อยสิ”ผมกระซิบที่ข้างหู นาเทียร์ขนลุกซู่เมื่อลมร้อนจากปากผมถูกเป่าแผ่วเบาใส่
นาเทียร์จับรวบผมเเละพาดไว้ที่บ่าขณะโน้มหน้าลงมาที่ตักผม มือเธอดึงกางเกงเเละถกท่อนเนื้อที่ลุกผงาดออกมา ก่อนเริ่มใช้ลิ้นตวัดช้าๆ ไปตามลำท่อนจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย เธอใช้ริมฝีปากนุ่มโอบรัดท่อนผมจากปลายหัว สัมผัสบดนิ่มนั้นรูดจากด้านบนลงด้านล่างสลับกันอย่างนุ่มนวล
“ก็ว่าหายไปไหน แอบมาสนุกอยู่นี่เอง”เสียงเลเซียดังขึ้นข้างหลัง ก่อนเธอจะเดินพรวดมาหาผมที่กำลังวางมือบนหัวของนาเทียร์เเละบังคับจังหวะทำรักของเธออยู่
“ตื่นสักทีนะ ไปอาบน้ำไป เดี๋ยวฉันจะพาเธอเข้าเมืองด้วย”ผมสั่ง เลเซียเเค่นเสียงในลำคอก่อนจะสะบัดร่างเดินไปยังห้องน้ำ
“อา––”ผมครวญอย่างสบายตัวเมื่อถูกนาเทียร์ใช้ปากนุ่มของเธอจี้จุดจนเสร็จปล่อยน้ำกามทะลักเข้าช่องปากเธอจนชุ่ม นาเทียร์ดูดรูดเเละกลืนจนหมด เธอเงยหน้าสวยขึ้นมามองผม ใบหน้าเเดงเรื่อเล็กน้อย
“ฉันไปทำมื้อเช้าดีกว่า”เธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดูสดใส เด้งตัวพรวดเดินไปยังห้องครัวพลางฮัมเพลงอย่างสบายใจ ทำเอาผมได้เเต่นั่งงงกับการกระทำของเธออยู่อย่างนั้น

ผมหมดเงินไปถึงสี่หมื่นเหรียญกับการสั่งทำเตียงใหม่ ห้องก็ยิ่งเล็กๆ อยู่ เอาเตียงใหม่เข้าไปสงสัยต้องเอาโต๊ะริมหน้าต่างออกซะเเล้ว ในเมืองอินนิทวันนี้ร้อนกว่าทุกวัน ท้องฟ้าไร้เมฆ เห็นเพียงดวงอาทิตย์ที่ส่องเเสงร้อนเเรงไปทั่วทั้งเมือง
“ทำไมถึงพาฉันมาคนเดียวล่ะ”เลเซียถามขึ้น ในมือถือไอติมเเท่งเเละเลียเเผล่บอย่างสบายอารมณ์แก้ร้อน
“เพราะเธอว่างน่ะสิ”ผมบอก ผมให้นาเทียร์จัดการเรื่องม้าเเละเตรียมอาหาร ส่วนเอลฟาให้ทำหน้าที่เพาะปลูกสวนครัวเล็กๆ อยู่หลังบ้าน หลังจากนอนคิดอยู่ทั้งคืนว่าจะเลือกไปทางไหนต่อดี ผมก็ตัดสินใจจะตามหาว่าทำไมตัวเองถึงมีพลังแบบนี้ ผมถูกอัญเชิญมาหรือเปล่า เพราะเอลฟาบอกว่ายังไม่เคยได้ยินเรื่องทำนองว่าเกิดใหม่เเล้วมีพลังพิเศษ
เเละถ้าอยากอยู่ให้รอดจากการตามล่าของสมาคม ผมก็ต้องเเข็งเเกร่งขึ้นไปอีก ทีมของผมก็เช่นเดียวกัน
“เลยชวนฉันมาเลือกภารกิจที่สุดท้ายนายก็เลือกเองอยู่ดีเนี่ยนะ”เลเซียหันมาเเขวะใส่
“ก็เธอเลือกเเต่ภารกิจสบายๆ นี่ ฉันอยากให้พวกเธอเก่งขึ้นไง”
“เอลฟาเพิ่งระดับ 5 เเต่นายเลือกภารกิจระดับ 20 เนี่ยนะ!?”
“น่า มีฉันอยู่ทั้งคน จะได้ถือโอกาสออกไปค้างคืนในป่าไง น่าสนุกออก”ผมตอบ
ภารกิจที่เลือกมาคราวนี้คือปราบฝูงเเกะปิศาจ ผมก็ไม่เเน่ใจเท่าไรว่าทำไมมันถึงระดับสูงนัก เเต่บริเวณที่ต้องไปก็ไกลพอตัว เลยให้นาเทียร์เตรียมม้าเเละเสบียงไว้ให้พร้อมเพราะคงไปหลายวัน
“มั่นใจจังเลยน้า เเต่ก็ดี เป็นนักผจญภัยก็ต้องเดินทางสิถึงจะถูก”เลเซียพูดพลางดูดไอติมที่เหลืออยู่น้อยนิดจนสุดด้าม
––ใช่เเล้ว อาชีพผมคือนักผจยภัย ถ้าไม่เดินทางก็ตลกเเล้วล่ะ

(จบตอน)