ประลองวิเศษ
ซินซินและฟินน์ที่พึ่งเดินมาถึงโดมขนาดใหญ่ของชมรมประลองวิเศษ ก็ต้องใกับภาพของภายในโดมขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยเหล่านักเรียนมากมาย ที่ต่างจับจ้องไปยังลานประลองใจกลางโดมที่มีอัฒจันทร์ล้อมรอบอยู่ ซึ่งมีครูที่ปรึกษาของชมรม คอยดูแลอยู่ตรงลานประลอง
แต่เมื่อซินซินและฟินน์มองหาที่นั้งก็ปรากฏว่า ที่นั่งภายในโดมนั้นต่างถูกจับจองจนเต็มไปหมด จนไม่เหลือที่นั่งให้กับซินซินและฟินน์เลย ทั้งคู่จึงตัดสินใจว่าจะไปยืนดูที่ขอบบนสุดของอัฒจันทร์แทน แต่ไม่ใช่แค่ทั่งสองคนที่คิดอย่างนั้น นักเรียนคนอื่นๆ อีกมากมายก็เลือกที่จะยืนดูบนนั้นเหมือนกัน จนทั้งสองคนต้องคอยเบียดเสียดนักเรียนคนอื่นเพื่อที่จะหาจุดยืนดูที่สามารถดูการประลองได้อย่างถนัด
ด้วยความที่ต้องเบียดเสียดนักเรียนนั่นทำให้การเดินของทั่งคู่เป็ไปอย่างยากลำบาก จนฟินน์เผลอไปเหยียบเข้ากับเท้าของนักเรียนคนอื่น
“ขอโทษนะครับๆ”
ทันทีที่ฟินน์รู้ตัวว่าเผลอไปเหยียบเท้าคนอื่น ก็รีบผงกหัวขอโทษเขาออกไปทันที ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาและเห็นว่าคนที่ถูกเขาเหยียบเท้าคือลีออนเพื่อนร่วมห้องที่นั้งข้างๆ เขา
“ลีออน”
เมื่อฟินน์เอ่ยทักชื่อของลีออนขึ้น ก็ทำให้ซินซินรีบหันมามองทางลีออนทันที ด้วยทัศนคติเชิงลบต่อลีออนของซินซิน ทำให้ซินซินพยายามจะดึงฟินน์ให้มายืนอยู่ที่ข้างหลังของเขา แต่แค่เพียงซินซินยื่นมือไปจับที่แขนของฟินน์ ไม่ทันทีซินซินจะได้ดึงตัวฟินน์ให้มายืนข้างหลังตัวเอง เขาก็เผลอไปสบตากับลีออนเข้า ทำให้ซินซินได้รับผลกระทบบางอย่างจากดวงตาคู่นั้น จนความกลัวได้ก่อเกิดขึ้นมาภายในใจของซินซินทันที ทำให้เขาได้แต่ยืนแข็งทื่ออยู่อย่างนั้น โดยที่ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย
ความกลัวที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เกิดขึ้นแต่กลับซินซิน นักเรียนโดยรอบต่างรู้สึกได้ถึงความกลัวบางอย่างที่เกิดขึ้นในตัวพวกเขา จนพวกเขาต่างพร้อมใจกันถอยออกห่างจากลีออน ทำให้เมื่อมองจากมุมสูงของโดมที่เต็มไปด้วยนักเรียนก็จะเห็นว่าเกิดช่องว่างเล็กๆ ขึ้นที่ขอบ้าที่นั่งของลานประลองเหลือไว้เพียงแต่ลีออน และเพื่อนของเขาที่ยืนอยู่
และเมื่อสังเกตมองไปที่ดวงตาของลีออนก็เห็นว่าดวงตาของเขามีละอองวิเศษลอยออกมา ก่อนที่จะหายไปในอากาศ
“ยืนตรงนี้แหละจะได้ไม่เดินไปเหยียบเท้าใครอีก”
เมื่อได้ยินคำพูดของลีออน ฟินน์ก็หันมองไปที่รอบตัวของเขา ก่อนจะเห็นว่าเกิดช่องว่างขึ้นที่รอบตัวของเขา เพราะนักเรียนคนอื่นต่างกระจายกันออกไปเพราะพลังบางอย่างของลีออน ฟินน์จึงรีบพงกหัวขอบคุณให้กับลีออนอีกครั้งหนึ่งเพราะเขาเข้าใจว่าลีออนช่วยหาที่ยืนให้กับเขา ก่อนที่จะหันหน้าไปเรียกซินซิน
“ซินซิน”
เสียงของฟินน์ที่เรียกชื่อของซินซินนั้น ทำให้ซินซินที่ยื่นแข็งทื่อเพราะความกลัวที่เกิดจากพลังของลีออนอยู่นั้นรู้สึกตัวและตอบรับฟินน์ออกไป
“ดะ…ได้ยืนตรงนี้แหละ”
การประลองวิเศษของชมรมนั้น ได้เปิดโอกาสให้นักเรียนที่มาเข้าดู ได้ประลองพลังวิเศษกัน โดยมีครูที่ปรึกษาคอยดูแลความปลอดภัยให้อยู่ การประลองของนักเรียนแต่ละคู่นั้นเป็ไปด้วยความรวดเร็ว เนื่องจากพวกเขาไม่ได้จริงจังอะไรกับการประลองมากนักเพราะการประลองวิเศษถือเป็กีฬาชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของประเทศวาเรีย ไม่ได้ประลองเพื่อเอาชนะกันอย่างเอาเป็เอาตายเหมือนการต่อสู้จริง คู่ประลองส่วนมากก็เป็เพื่อนกันที่อยากโชว์พลังต่อหน้านักเรียนคนอื่นๆ
“ผมอยากประลองกับลีออนครับ”
อยู่ๆ เด็กหนุ่มที่เดินไปบนเวทีคนเดียวโดยไม่มีคู่ประลองด้วย ก็ได้ะโชื่อของลีออนขึ้นมา พร้อมกับชี้นิ้วไปที่เขา
“นักเรียนคนนั้นอยู่ระดับการศึกษาปีที่14ไม่ใช่หรอ เป็รุ่นพี่พวกเรานี่น่าทำไมมาท้าประลองกับรุ่นน้องล่ะ”
เสียงของเด็กนักเรียนมากมายต่างคุยกันถึงความไม่เหมาะสมของการท้าประลอง แต่ชายหนุ่มที่ถูกท้าประลองนั้นกลับไม่ได้สนใจเื่รุ่นพี่รุ่นน้องนั้นเลยเขาค่อยๆ เดินลงมาจากขอบของอัฒจันทร์ และเดินไปยังลานประลอง โดยที่ครูที่ดูแลการประลองอยู่ไม่ได้ขัดขวางอะไรพวกเขา เพราะถึงแม้เหล่านักเรียน จะนินทากันไปมาเื่ที่รุ่นพี่มาท้าประลองกับรุ่นน้องแต่ในสายตาของครูที่ปรึกษาของชมรม การประลองนี่ก็เป็แค่การประลองของเด็กอายุสิบสามกับสิบสี่มันไม่ใช่เื่ใหญ่โตอะไรที่จะต้องเข้าไปขัดขวางหรือเป็ห่วงเลย
เมื่อลีออนเดินขึ้นมาบนเวทีประลอง เสียงนินทาของเรานักเรียนก็เงียบหายไปในทันที ลักษณะภายนอกของรุ่นพี่คนนั้น ดูคล้ายกับลีออนมากเนื่องจากทั้งคู่เป็ลูกครึ่งระหว่างมนุษย์และฮิวมอนสิงโตเหมือนกันแต่ขนาดตัวของลีออนนั้นสูงกว่ารุ่นพี่คนนั้นมาก ทำให้ภาพตรงหน้าของเหล่านักเรียนกลายเป็ว่าลีออนจะดูเหมือนเป็รุ่นพี่เสียมากกว่า
“ฉันหวังว่านายจะไม่รู้สึกโกรธหรือไม่พอใจฉันนะที่มาท้านายประลอง ทันทีที่ฉันเห็นนาย เืในตัวฉันก็บอกว่าต้องประลองกับนายให้ได้เพื่อให้รู้กันไปว่าใครเหนือกว่า”
เมื่อลีออนได้ยินคำที่รุ่นพี่คนนั้นพูดกับเขา ลีออนเพียงแต่ส่ายหน้าให้กับรุ่นพี่ว่าเขาไม่ได้ถือสาหรือโกรธรุ่นพี่คนนั้นเลย เพราะมันเป็เื่ปกติที่จะมีความรู้สึกอยากประลองของคนที่มีสายเืฮิวมอนอยู่แล้ว
ทันทีที่ลีออนเผยรอยยิ้มออกมา แววตาของทั้งสองก็เปลี่ยนไป ดวงตาของทั้งคู่มีแสงของวิเศษสีเหลืองสว่างขึ้นมาเล็กน้อย ซึ่งเกิดจากการใช้พลังพิเศษของพวกเขาที่เหมือนกัน
จนกระทั่งวิเศษสีเหลืองถูกปล่อยออกมาจากรอบตัวของรุ่นพี่คนนั้น ถึงแม้ว่าความเข้มข้นของวิเศษนั้นจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ถ้าเทียบกับเด็กอายุสิบสี่ด้วยกันก็ถือว่ามีความสามารถอย่างมากจนสร้างเสียงฮือฮาให้กับนักเรียนที่ชมอยู่
รุ่นพี่เป็ฝ่ายที่พุ่งตัวเข้าหาลีออนก่อนเมื่อการประลองเริ่มขึ้น ด้วยความไวของเขาทำให้ทุกการเคลื่อนไหวนั้นได้ทิ้งละอองวิเศษที่ออกมาจากดวงตาและร่างกายของเขาไว้ที่อากาศและเริ่มใช้เล็บที่ขยายตัวและยืนออกมาจากทั้งมือซ้ายและมือขวาของเขา กระหน่ำตะปบไปที่ลีออน
แต่การโจมตีของรุ่นพี่นั้น กลับถูกป้องกันไว้ได้ด้วยแขนทั้งสองข้างของลีออนอย่างง่ายได้ ไม่ว่าการโจมตีอีกกี่ครั้งของรุ่นพี่หลังจากนั้น ก็ถูกลีออนรับไว้ได้หมด
ด้วยขนาดตัวที่ต่างกันของพวกเขาทั้งคู่ รุ่นพี่ได้อาศัยจุดอับสายตา หมุดตัวรอดไปทางด้านข้างของลีออน เพื่อจะโจมตีตลบหลังเขา ท่วงทาของรุ่นพี่เป็ไปด้วยความว่องไวเขาง้างมือของเขาเพื่อที่จะตะปบไปที่แผนหลังของลีออน แต่กลับโดนลีออนเหวี่ยงแขนของเขามาที่ด้านหลัง และฟาดไปที่หน้าของรุ่นพี่อย่างรุนแรงแทน
หลังจากที่หลังมือของเขาตบไปที่รุ่นพี่แล้ว เล็บที่มืออีกข้างของลีออนก็เริ่มขยายตัวออกจนหนาและยาวขึ้นเหมือนรุ่นพี่คนนั้นและกำลังจะง้างตะปบไปที่รุ่นพี่ ที่กำลังมึนงงซ้ำอีกทีหนึ่ง แต่ด้วยสัญชาตญาณของรุ่นพี่ เขาได้ถีบตัวเองถอยไปข้างหลังจนเกือบที่จะโดนฝ่ามือของลีออนที่ตะปบตามมาอย่างฉิวเฉียด
เมื่อเขาเริ่มได้สติเขารีบใช้ความสามารถพิเศษผ่านดวงตาออกมาอีกครั้ง เพื่อป้องกันไม่ให้ได้รับผลกระทบจากพลังพิเศษของลีออนที่เหมือนกับตนเอง รุ่นพี่ที่เห็นว่าการโจมตีของตัวเองไม่ได้ผลก็เว้นระยะห่างจากลีออนก่อนจะเดินคิดถึงแผนการโจมตีต่อไป
เมื่อคิดออกรุ่นพี่ก็เริ่มพุ่งเขาไปโจมตีลีออนอีกรอบพร้อมกับปล่อยวิเศษออกมาจากร่างกายของตัวเองมากกว่าเก่า แต่ครั้งนี้ต่างออกไปจากเดิม ทันทีที่ลีออนยกแขนสองข้างของเขาขึ้นมาป้องกันการโจมตี เพราะคิดว่ารุ่นพี่คนนั้นจะโจมตีแบบเดิม ก็โดนรุ่นพี่คนนั้นใช้มือจับเข้าที่แขนทั้งสองข้างของลีออน และใช้แขนของลีออนในการดึงตัวเองขึ้น พร้อมกับยกขาทั้งสองข้างของเขาถีบไปที่ท้องของลีออน
แต่ก็เป็ตัวของรุ่นพี่เอง ที่กระเด็นออกมา เพราะแรงถีบของเขาไม่พอที่จะดันลีออนให้กระเด็นออกไปได้ ตัวของรุ่นพี่ที่กระเด็นออกมานั้นได้ไถลไปกับพื้นจนแรงที่กระเด็นเริ่มอ่อนลง เขาจึงพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา และเห็นเขากับลีออนที่พุ่งตัวตามมาด้วย ลีออนได้ใช้เท้าของเขาถีบไปที่รุ่นพี่ที่ยังไม่ทันจะลุกขึ้นยืนจนกระเด็นไปอีกครั้ง
แรงถีบของลีออนนั้นแรงอย่างมาก จนรุ่นพี่ต้องใช้ฝ่ามือและขาทั่งสองข้างยันไว้กลับพื้นของเวที เพื่อไม่ให้ตัวเองกระเด็นหลุดออกจากเวทีไป
ครั้งนี้ก็เป็อีกครั้งที่ลีออนสร้างความประหลาดใจให้กับรุ่นพี่เพราะทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมานั้น ไม่ใช่ลีออน ที่พุ่งตัวตามเขามาอีก แต่เป็ภาพของลีออนที่ยังอยู่ที่เดิมและง้างมือขวาของเขาขึ้นเหนือหัวของตัวเองพร้อมกับวิเศษสีเหลือง ที่รวมตัวกันเป็ก้อนกลมแน่นอย่างเห็นได้ชัดและเครือบไปที่กงเล็บทั่งห้านิ้วของเขา การที่สามารถบีบอัดวิเศษจนหนาแน่นเป็รูปร่างได้ ถึงแม้จะมีขนาดเล็กแต่ก็เป็เื่ยากมากที่จะพบหรืออาจจะไม่เคยมีมาก่อนเลยก็ได้ที่เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้า สามารถทำมันได้ ทำให้ครูที่ปรึกษาที่เห็นความสามารถของลีออนนั้นแสดงท่าทีใออกมา พร้อมกับตั้งตัวเตรียมพร้อมจะหยุดการต่อสู้ถ้ามีการปะทะกันเกิดขึ้น
แต่ไม่ทันที่ครูที่ปรึกษาจะได้ทำอะไร รุ่นพี่คนนั้นก็ตัดสินใจะโถอยหลังลงจากเวทีไปเองและเดินจากไป ทำให้การประลองยุติลง ปล่อยให้นักเรียนที่กำลังดูการประลองอยู่มึนงงกับการกระทำของของเขา
“ทำไมถึงยอมแพ้ล่ะ ถ้านายใช้ความไวอาจจะเอาชนะหมอนั้นได้นิ”
เพื่อนของรุ่นพี่คนนั้น เอยถามเขาที่กำลัง เดินออกจากโดมที่จัดการประลองวิเศษ
“เป็ไปไม่ได้หรอก ระดับพลังวิเศษมันต่างกันเกินไป ฉันยังไม่มีความสามารถพอจะบีบอัดวิเศษขนาดนั้นได้หรอก”
“ยังงั้นหรอ”
“นายไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก การบีบอัดวิเศษ เป็เทคนิคที่จำเป็ต้องมีวิเศษที่สูงในระดับหนึ่งถึงจะทำมันได้ พ่อของฉันที่เป็หน่วยบริการประชาชน ก็คอยฝึกให้ฉันเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่มีความสามารถพอที่จะทำมันได้เนี่ยซิ สู้ยอมแพ้ซะดีกว่า ดีกว่าไปแพ้ให้อับอายอยู่บนเวที”
“ผมขอท้าประลองต่อครับ”
ลีออนที่เอาชนะคู่ต่อสู้ไปแล้วและกำลังจะเดินลงจากเวทีก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียง ท้าประลองดังขึ้นมาอีก จากอัฒจันทร์ชั้นบนสุดที่เขาเคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้ เมื่อเขาหันขึ้นไปมองก็เจอกับเด็กหนุ่มซินซินเพื่อนร่วมห้องเรียนของเขาที่ชูมือของตัวเองอยู่
271
